Pracownia Empatii Parasol

"Co robię pomiędzy jedną sesją a drugą?
..
Różne rzeczy.
Czytam,
notuję,
piję herbatę,
poruszam ciało.
Tańczę, żeby wrócić do siebie,
skontaktować się z tym,
co we mnie żywe i obecne.
Można powiedzieć,
że kiedy nikt nie patrzy, tańczę.
Nie po to, żeby coś pokazać.
Po prostu po to, żeby być bliżej siebie."
Oignon

"Lato pachnie truskawkami,
ogórkami małosolnymi,
lipą nad głową,
racuchami z jabłkami oprószonymi cukrem pudrem i lemoniadą cytrynową.
Te zapachy i smaki zapisują się w pamięci ciała. Wystarczy,
że poczuję któryś z nich,
a wracam do chwil,
w których chłonęłam je całą sobą.
Jakby czas na moment przestawał istnieć, a wspomnienia znów stawały się żywe."
Oignon

"Zatrzymuję ciało,
a w głowie przelatuje stado myśli o tym,
co mogłabym jeszcze zrobić.
Bo jak zrobię teraz, to nie będę musiała później.
..
Tylko że teraz świeci słońce.
Płyną po niebie puchate chmury.
Ptaki śpiewają,
bąki bzyczą,
ważki przelatują jak helikoptery.
Brzoza kołysze się na wietrze i szeleszczy swoimi liśćmi.
To może lepiej to, co głowa chce zrobić,
ciało zrobi później.
Teraz chcę być tutaj.
Z tym, co jest.
A reszta poczeka."
Oignon

"W moim życiu jest wiele osób, którym coś zawdzięczam.
Czasami wystarczy jedno zdanie,
jedno dobre słowo,
jeden gest,
żeby ktoś poczuł się zauważony.
Lubię mówić ludziom, co w nich cenię,
co mnie poruszyło w ich słowach lub działaniach. Kiedy wyrażam wdzięczność,
nie tylko daję coś drugiej osobie – sama też czuję wdzięczność, bliskość i radość.
..
Bo dobre słowa, wypowiedziane szczerze,
potrafią komuś zmienić dzień."
Oignon

Co wnoszę do życia innych ludzi?