Sara Rynowska-Szostek Ciało Głos Energia

"Zamrożone" Serce to "zamrożona" ekspresja.
Przygaszony głos.
Trudności w komunikacji.
Bo ciało nauczyło się, że boli, że się nie opłaca, że będzie kara.
Że nie masz nic do powiedzenia.

Wreszcie przychodzi taki moment, że chcesz się z tego wygramolić. Chodzisz na terapię, ale postępy przychodzą powoli mimo dobrej pracy. Zupełnie jakby było jeszcze coś, co "trzyma" i nie chce puścić.

A może by tak przyjrzeć się energetycznej stronie tej zatrzymanej ekspresji? Guli w gardle, która wciąż wraca, choć masz coś "na końcu języka", a mimo to nie jesteś w stanie dać temu ujścia.

Dopuścić Serce do głosu.

Warsztaty już 18.07 w Krakowie z Kasią Nowicką. Maczam w tym palce.
I cieszę się, że tak jest.

Czy jesteś za star@ na naukę śpiewu?

Nie.
😅

Rozwinę nieco.
Po pierwsze ciała nie trzeba uczyć fonacji: to ogarniamy (poza mocnymi zaburzeniami czy urazami) wszyscy, taka fizjologia. Wydawanie z siebie dźwięku jest dla ciała czymś zupełnie naturalnym. W niektórych okresach życia może być nieco trudniej zapanować nad dzwiekiem (np. w okresie mutacji czy peri- i menopauzy), ale przy odrobinie sensownej praktyki - no problemo.

Sporo zależy od tego, jakie mamy cele i jakie mamy ograniczenia (organiczne, psychologiczne, funkcjonalne). Z jednymi łatwiej sobie poradzić, z innymi trudniej a bywają takie, na które nie poradzimy nic, ale da się z nimi żyć i funkcjonować.

Miałam kiedyś ucznia, który skończył 70 lat, true story (pozdrawiam Pana Józefa 🙌🙌). Nie jest za późno. Czasem jedynie może być nieco za wcześnie (osobiście nie wyobrażam sobie pracy ze szkrabusiem młodszym niż lat 8, acz to moje osobiste preferencje).

Może praca z głosem Cię "woła" od dawna, ale w głowie świta myśl, że już jesteś za star@ na takie rzeczy. Nie jesteś.

A może nie masz planów wakacyjnych i to będzie Twój plan - odkurzyć marzenie ❤️ I dać sobie wreszcie dojść do głosu.

Zapraszam indywidualnie.
Zapraszam też warsztatowo w ramach współpracy z Nowicka- Energia Mówi. (Link do zapisów w komentarzu).

Pokolenie instant. Świat instant.
Gratyfikacja - natychmiastowo.
Jedna atrakcja za drugą.
Jeden festiwal za drugim.
Premiera kinowa co tydzień.
Jedzenie z mikrofali gotowe w 3 minuty.
Czas zapełniony w 100 %, bez przestrzeni na nudę (a ona taka kreatywna!).

I uwaga, werble.... tego samego oczekujemy od wszelkich terapii.
Instant uzdrowienia. Natychmiastowego naprawienia, rozwiązania naszych wszystkich problemów, budowanych latami.

Totalne rozluźnienie całego ciała po jednym masażu.
Wyregulowanie organizmu po jednej sesji terapii czaszkowo-krzyżowej.
Po trzech sesjach psychoterapii przepracowanie wszystkich traum (czytaj: zlikwidowanie).
Po dwóch lekcjach śpiewu głos, przy którym Whitney jest amatorką.
Tyłek jak z magazynu po 5 wizytach na siłowni.

Trochę przeraża mnie ta rzeczywistość, w której przecież sama też żyję.
Ja też chciałabym - wcale nie tak rzadko- żeby ktoś rozwiązał za mnie moje problemy. Naprawił ten chory system, który jest jak cukrzyk zajadający ciastka i popijający je colą. Mnie naprawił - choć przecież ponoć nie jestem zepsuta (czasem czuję, że jestem).

A potem myślę, że to my mamy sami wprowadzać zmiany. To trudne.
Trudne jest odkleić się od oglądania serialu odcinek po odcinku, scrollowania - czyli uciekania od siebie. Trudne jest mieć odwagę na zauważenie i zmianę tych programów, które nam nie służą. I tak trudno poprosić o pomoc, a nie żądać wyręczenia.

Wiecie co? Zmiany często bolą, szczególnie te najbardziej potrzebne. Moja osobista opinia. Nie uważam, że cierpienie uszlachetnia, że czyni nas lepszymi moralnie (cóż za pycha...), że moje cierpienie miałoby komukolwiek pomóc. Uważam za to, że trudności mogą nas wiele nauczyć - ale tylko jeśli uczyć się chcemy.

A chcemy?...

Grafika: Serin Alar

Po pracowitej sobocie czas na relax (w sumie trochę też pracę, ale co tam 😅). Tak, w upał robię zapasy na sezon jesienno/zimowy 😅
Będzie można kupować ❤️💪💰

Ostatnio dziergam opaski na głowę. Na czapki chyba jeszcze za wcześnie 😂