Terapia Z Uśmiechem

03/04/2026

Nie ma za co :)

02/04/2026

Jesteś Rodzicem. Kochasz swoje dziecko, śledzisz jego postępy, znasz nawyki. Obserwujesz. Dostrzegasz, że…

Twoje dziecko chce dołączyć do zabawy innych dzieci, ale nie wie jak.

Chce wziąć udział w przedszkolnym przedstawieniu, ale tak się stresuję, że milknie na scenie lub zaczyna krzyczeć na inne dzieci.

Jest tak mocno przywiązane do zasad, że nie jest w stanie znieść tego, że inni je łamią. Albo przeciwnie - nie rozumie dlaczego ma zasad przestrzegać.

Podczas rozmowy błądzi wzrokiem, wszystko przykuwa jego uwagę, lecz nie współrozmówca. Notabene, jego rozmowa bardziej przypomina monolog na temat ulubionej dziedziny.

Ma swoje zainteresowania, którym poświęca dużo czasu. Dinozaury, liczby, może pociągi lub autobusy. Jest małym specjalistą w specyficznej dziedzinie.

Nie wiesz co, ale wyraźnie czujesz, że… coś jest nie tak. Rozmawiasz z paniami w przedszkolu. Idziesz do psychologa. Raz, drugi. Wszędzie odbijasz się od ściany. Patrzą na Ciebie jak na UFO.

“Przesadza pani”.
“ Nic się nie dzieje”.
“To tylko nieśmiałość”.
“To indywidualistka”.

Zaczynasz wątpić we własny rozum. W swoją intuicję i inteligencję. Skoro nikt nie widzi problemu, to może rzeczywiście to Ty go stwarzasz?

I tak życie toczy się dalej. Czasem dużo czasu minie, nim wreszcie z czyichś ust padnie słowo AUTYZM. Diagnoza bywa dla rodziców żałobą, ale równie często ulgą, bo… wreszcie wiesz dlaczego Twoje dziecko jest takie, jakie jest.

To moja historia jako matki dziecka w spektrum autyzmu. Dla mnie usłyszenie jak wychowawczyni głośno mówi “myślę, że pani dziecko może mieć Aspergera” było ulgą. Wreszcie zobaczył to ktoś oprócz mnie! Wreszcie nie byłam oceniana, jako matka wmawiająca dziecku nieistniejące zaburzenia!

Każdy z nas ma za sobą inną historię.
Dziel się nią jeśli czujesz taką gotowość.
Możesz pomóc tym rodzicom, którzy nadal obserwują i…widzą, że…

23/02/2026

Dziś Światowy Dzień Walki z Depresją, co - przyznaję - uświadomiłam sobie dopiero przed chwilą, przy porannej kawie. Pomógł mi w tym w swoim niepowtarzalnym stylu mój ukochany Ptaszek Staszek. Kwintesencja najgorszego rodzaju porady dla osoby w depresji ujęta w kilku słowach. Powiedzieć osobie w depresji, a nawet "tylko" w potężnym dołku - uśmiechnij się, weź się w garść, to bagatelizowanie problemu drugiej osoby i uspokajanie własnego sumienia. Lepiej już nic nie mówić niż gadać głupio, naprawdę...

Pamiętajmy, że depresja może dotknąć każdego z nas bez względu na wiek, wykształcenie i zasobność portfela.

📞116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania dla Dorosłych;
📞116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży.

16/02/2026

📐 Korepetycje z matematyki dla uczniów klas 1–8 szkoły podstawowej

Oferujemy indywidualne korepetycje z matematyki dla dzieci od pierwszej do ósmej klasy szkoły podstawowej. Zajęcia prowadzone są w spokojnej, życzliwej atmosferze, z naciskiem na zrozumienie materiału oraz budowanie pewności siebie ucznia.

Zakres wsparcia obejmuje:
✔️ bieżącą pomoc w nauce i zadaniach domowych
✔️ przygotowanie do kartkówek, sprawdzianów i testów
✔️ utrwalanie podstaw oraz nadrabianie zaległości
✔️ przygotowanie do egzaminu ósmoklasisty
✔️ indywidualne podejście i tempo pracy dopasowane do potrzeb ucznia

Celem zajęć jest nie tylko poprawa wyników w nauce, ale także rozwijanie samodzielności i logicznego myślenia. Zajęcia przeznaczone są zarówno dla uczniów potrzebujących wsparcia, jak i dla tych, którzy chcą rozwijać swoje umiejętności.

📩 Osoby zainteresowane proszone są o kontakt w wiadomości prywatnej lub o telefon w celu ustalenia szczegółów współpracy.
Tel. 603351045

07/02/2026

Kolejne urodzinki za nami :)

Z całego serca dziękujemy za zaufanie i powierzenie nam organizacji urodzin 💛
To była ogromna radość móc stworzyć bezpieczną, radosną przestrzeń dla dzieci neurotypowych i neuroróżnorodnych, w której każde dziecko mogło być sobą.

Szczególnym momentem spotkania były elementy felinoterapii 🐾 – spokojne chwile wyciszenia, uważności i bliskości. A nasza kocia terapeutka Olga skradła serca absolutnie wszystkich 😻 Jej ciepło, delikatność i koci spokój zrobiły prawdziwą magię.

Dziękujemy za otwartość, zaufanie i piękną energię. Takie urodziny przypominają nam, dlaczego to, co robimy, ma sens ✨
Do zobaczenia przy kolejnych wyjątkowych okazjach!

17/01/2026

Za nami wyjątkowe, pełne kreatywności plastyczne warsztaty urodzinowe dla dzieci 🎉🎨

Podczas spotkania mali artyści mieli okazję poznać technikę decoupage, tworząc własne, niepowtarzalne prace na naturalnych plastrach drewna. Było dużo wycinania, klejenia, komponowania wzorów i – co najważniejsze – ogrom radości z tworzenia czegoś zupełnie swojego. Każde dzieło było inne, tak jak jego autor 💛

Twórczą atmosferę dopełniał wyjątkowy gość – czarna kotka Olga, nasza prawdziwa kocia królowa 🐾👑. Olga z gracją witała uczestników, dyskretnie doglądała pracy dzieci i kradła serca wszystkich obecnych swoją elegancją.

Dziękujemy za wspólnie spędzony czas, uśmiechy, skupienie i fantastyczną energię. Takie urodziny to nie tylko zabawa, ale też piękne wspomnienia i pamiątki, które zostaną z dziećmi na długo ✨

Do zobaczenia na kolejnych twórczych spotkaniach!

12/01/2026

Dziękujemy z całego serca Dzieciom uczęszczającym na TUS oraz ich Rodzicom za wspólny udział w zimowych warsztatach plastycznych.

Dzieciom dziękujemy za cudowną energię, pomysłowość i radość tworzenia – Wasze uśmiechy rozgrzały nas w ten zimny poranek ❄️🎨
Rodzicom dziękujemy za zaufanie, wsparcie i to, że byliście częścią tego wyjątkowego czasu.

Cieszymy się, że mogliśmy wspólnie tworzyć, bawić się i spędzić tyle dobrych chwil.
Mamy nadzieję, że warsztaty zostawiły po sobie miłe wspomnienia i chęć na więcej.

Do zobaczenia na kolejnych spotkaniach! 💛

02/01/2026

Nowe terminy!
Drodzy Państwo zapraszam do zapisów na indywidualną naukę czytania. Wraz z Nowym Rokiem pojawiły się nowe terminy.
Poniedziałki:
1. 14.45.
2. 15.40.
3. 16.30.
Zapraszam do zapisów pod numerem telefonu 603351045 - Małgorzata Turant.
Jeśli nie odbieram, prawdopodobnie pracuję. Proszę napisać SMS-a - oddzwonię:)

26/11/2025

Kiedy iść z dzieckiem do psychologa? 🤔👶🧠

Wielu rodziców zastanawia się, w jakim momencie warto poszukać profesjonalnego wsparcia dla swojego dziecka. Psycholog dziecięcy może pomóc nie tylko w trudnych kryzysach, ale też wtedy, gdy rodzic po prostu czuje, że „coś jest nie tak”.

👉 Warto umówić się na konsultację, gdy:
• dziecko ma silne, częste wybuchy złości lub lęku
• pojawiają się trudności ze snem, jedzeniem lub koncentracją
• w szkole pogarszają się wyniki lub relacje z rówieśnikami
• po trudnych wydarzeniach (rozwód, przeprowadzka, strata bliskiej osoby)
• dziecko wycofuje się, smuci lub zamyka w sobie
• jako rodzic masz wątpliwości i potrzebujesz wskazówek, jak mądrze wspierać

💬 Wizyta u psychologa to nie oznaka problemu, lecz świadomego rodzicielstwa. Lepiej skonsultować się wcześniej, niż czekać, aż trudności urosną.

Dbajmy o zdrowie psychiczne naszych dzieci tak samo, jak dbamy o ich zdrowie fizyczne. ❤️

19/11/2025

Gdzie zaczyna się lepszy świat?

Jestem z rocznika 1985.
Kiedy byłam w podstawówce w naszym dziecięcym świecie autyzm nie istniał. Niepełnosprawność nie istniała. Było upośledzenie, ale tacy ludzie też nie istnieli. Upośledzony, to była jedna z tych najgorszych obelg w klasie, ale w sumie i tak nikt nie wiedział co to znaczy. Potem nastała era serialu "Dzień za dniem" i mój rocznik wie co stało się najgorszą obelgą.

A kto z moich szkolnych kolegów i koleżanek pamięta naszą wychowawczynię krzyczącą, że nadajemy się do hilwy?

Teraz jestem nauczycielką. W roku 2025.

Szkoła mojego dzieciństwa odeszła w przeszłość i nie bójmy się tego powiedzieć - z pożytkiem dla społeczeństwa.
Polska oświata przeszła długą drogę, pomimo wielu bolesnych reform (przypominających raczej wiwisekcję) zmieniając swe oblicze na znacznie przyjaźniejsze i z pewnością mądrzejsze.

Społeczeństwo również wykonało olbrzymi skok naprzód jeśli chodzi o nastawienie do inności, z czym przypuszczam zgodzą się osoby wychowane w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.

A jednak, jednak.... Wciąż gdzieś w kątach kryją się uprzedzenia. Wciąż gdzieś po szafach pochowane są szkielety dawnych przekonań, że dziecko z niepełnosprawnością, to uczeń, który nie zasługuje na szacunek, zrozumienie i empatię. A przecież dzieci uczą się przede wszystkim przez modelowanie. Jeśli widzą, że dorosły człowiek nie reaguje na ich krzywdzące zachowanie wobec kolegi z klasy, jest to dla nich równoznaczne z przyzwoleniem. Skąd mają wiedzieć, że postępują źle, skoro dorosły im tego nie mówi, a przede wszystkim nie demonstruje swoją postawą?

Mam to szczęście, że raczej rzadko zdarza mi się zetknąć z taką postawą dorosłych osób, jednak jeśli już się to zdarzy za każdym razem jestem na nowo zaskoczona, że jest to możliwe w dwudziestym pierwszym wieku, w dobie powszechnie dostępnej edukacji, szkoleń i innych form dokształcania się.

Widzę jednak progres w społeczeństwie i pokładam nadzieję w dobrej robocie wykonywanej codziennie przez mądrych nauczycieli i rodziców. Wierzę, że dorastające dzieci zrobią kolejny krok naprzód. Że ten lepszy świat w każdym pokoleniu będzie realniejszy. A w międzyczasie skazana jestem na odczuwanie - od czasu do czasu - emocjonalnych wstrząsów.