Stowarzyszenie Eksploatujących Infrastrukturę Energetyczną

15/07/2026

Cztery filary konkurencyjnej i bezpiecznej Polski

Są idee, które rodzą się podczas jednej konferencji, i są takie, które dojrzewają przez lata doświadczeń, rozmów z ekspertami oraz obserwacji zmieniającego się świata.

Od wielu lat, podczas spotkań z członkami naszego Stowarzyszenia, przedstawicielami sektora energetycznego, przemysłu oraz administracji publicznej, konsekwentnie powtarzamy jedną myśl.

Silne państwo nie powstaje przypadkiem. Buduje się je na solidnych fundamentach.

Jesteśmy przekonani, że przyszłość Polski nie zależy od jednej inwestycji, jednej technologii czy jednej decyzji. O naszej pozycji gospodarczej zadecyduje zdolność do równoczesnego wzmacniania czterech obszarów, które wzajemnie się uzupełniają i tworzą stabilne środowisko dla rozwoju państwa, przedsiębiorstw oraz społeczeństwa.

I. Bezpieczeństwo energetyczne

Energia jest podstawą funkcjonowania współczesnego państwa.

Nie ma nowoczesnego przemysłu, cyfryzacji, transportu, infrastruktury ani bezpieczeństwa bez stabilnych dostaw energii elektrycznej i ciepła.

Dlatego bezpieczeństwo energetyczne nie może opierać się na jednym źródle wytwarzania.

Potrzebujemy zrównoważonego miksu energetycznego, w którym odnawialne źródła energii, energetyka gazowa, jednostki konwencjonalne oraz przyszła energetyka jądrowa wzajemnie się uzupełniają, zapewniając ciągłość dostaw i odporność systemu elektroenergetycznego.

Warunkiem powodzenia tej transformacji pozostaje nowoczesna infrastruktura przesyłowa i dystrybucyjna, będąca fundamentem całego systemu.

II. Bezpieczeństwo państwa

Bezpieczeństwo jest dziś jednym z najważniejszych czynników wpływających na decyzje inwestorów.

Silne państwo to państwo zdolne chronić swoich obywateli, gospodarkę oraz infrastrukturę krytyczną.

Nowoczesne Siły Zbrojne RP, odporność na zagrożenia hybrydowe i cyberataki oraz skuteczna ochrona infrastruktury strategicznej stanowią nie tylko element polityki bezpieczeństwa, lecz również jeden z filarów rozwoju gospodarczego.

III. Kapitał ludzki i kompetencje techniczne

Największym zasobem państwa nie są surowce ani technologie.

Są nim ludzie.

Inżynierowie, technicy, elektromonterzy, automatycy, operatorzy, projektanci i specjaliści każdego szczebla stanowią fundament funkcjonowania infrastruktury energetycznej oraz całej gospodarki.

Bez inwestycji w edukację techniczną, szkolnictwo zawodowe, rozwój kompetencji oraz system ciągłego podnoszenia kwalifikacji nie zrealizujemy żadnej ambitnej strategii rozwojowej.

IV. Stabilne otoczenie gospodarcze

Rozwój przedsiębiorstw wymaga przewidywalności.

Proste przepisy, racjonalny system podatkowy, sprawna administracja oraz stabilne prawo tworzą warunki do podejmowania długoterminowych decyzji inwestycyjnych.

Konkurencyjność gospodarki buduje się nie tylko poprzez poziom opodatkowania, ale przede wszystkim poprzez zaufanie przedsiębiorców do państwa i jego instytucji.

Jeden cel

Te cztery filary nie konkurują ze sobą.

One wzajemnie się wzmacniają.

Bez bezpieczeństwa energetycznego nie będzie nowoczesnego przemysłu.

Bez bezpieczeństwa państwa nie będzie stabilnych inwestycji.

Bez kompetentnych ludzi nie będzie komu projektować, budować i eksploatować infrastruktury.

Bez przewidywalnego prawa przedsiębiorcy nie podejmą decyzji o rozwoju i lokowaniu kapitału.

To właśnie synergia tych czterech obszarów tworzy przestrzeń do budowania silnej, odpornej i konkurencyjnej gospodarki.

Nasze zobowiązanie

Jako Stowarzyszenie Eksploatujących Infrastrukturę Energetyczną wierzymy, że rolą organizacji branżowych jest nie tylko komentowanie bieżących wydarzeń, ale również uczestniczenie w tworzeniu długofalowej wizji rozwoju kraju.

Dlatego będziemy konsekwentnie wspierać działania służące wzmacnianiu bezpieczeństwa energetycznego, rozwojowi kompetencji technicznych, ochronie infrastruktury krytycznej oraz budowaniu stabilnego otoczenia dla przedsiębiorczości.

Nie dlatego, że są to cztery odrębne cele.

Dlatego, że razem tworzą fundament nowoczesnej, bezpiecznej i konkurencyjnej Polski.

13/07/2026

Pierwsza energia z CCGT Grudziądz. Kolejny element układanki polskiej energetyki.

Kilka dni temu do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego popłynęła pierwsza energia z nowego bloku gazowo-parowego CCGT Grudziądz. To ważny moment nie tylko dla samej inwestycji, ale przede wszystkim dla bezpieczeństwa pracy krajowego systemu elektroenergetycznego.

Po zakończeniu rozruchu jednostka będzie dysponowała mocą około 560 MW, co pozwoli na zasilenie nawet około miliona gospodarstw domowych. Jednak znaczenie tej inwestycji wykracza daleko poza samą produkcję energii.

W poprzednim wpisie zwracaliśmy uwagę, że rozwój morskiej energetyki wiatrowej wymaga odpowiednio przygotowanej infrastruktury przesyłowej. Dziś warto spojrzeć na ten temat z szerszej perspektywy.

Bezpieczeństwo energetyczne nie opiera się na jednym źródle energii. Opiera się na odpowiednio zbilansowanym miksie energetycznym.

Energia z morskich farm wiatrowych jest coraz ważniejszym elementem krajowego systemu. Fotowoltaika dynamicznie rozwija produkcję energii w ciągu dnia. Jednostki gazowo-parowe zapewniają elastyczność i mogą szybko reagować na zmieniające się zapotrzebowanie oraz spadki produkcji z odnawialnych źródeł energii. Nadal istotną rolę pełnią również elektrownie węglowe, które odpowiadają za znaczną część krajowej produkcji energii, a w perspektywie kolejnych lat ważnym filarem systemu ma stać się także energetyka jądrowa.

Nie chodzi więc o wybór pomiędzy wiatrem, słońcem, gazem, węglem czy atomem.

Chodzi o ich współpracę.

Każda z tych technologii posiada inne właściwości techniczne, inną dyspozycyjność oraz inną rolę w pracy Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Dopiero ich wzajemne uzupełnianie, wsparte nowoczesną infrastrukturą przesyłową i dystrybucyjną, pozwala budować stabilny i bezpieczny system energetyczny.

Jako Stowarzyszenie Eksploatujących Infrastrukturę Energetyczną konsekwentnie podkreślamy, że transformacja energetyczna nie polega na zastępowaniu jednych technologii innymi. Jej powodzenie zależy od umiejętnego łączenia różnych źródeł wytwarzania z nowoczesną infrastrukturą elektroenergetyczną, która zapewni bezpieczny odbiór, przesył i dystrybucję energii.

To właśnie zrównoważony miks energetyczny oraz niezawodna infrastruktura stanowią fundament bezpieczeństwa energetycznego Polski.

11/07/2026

11/07/2026

Baltic Power – wyzwanie dla infrastruktury energetycznej.

Baltic Power to pierwsza morska farma wiatrowa w Polsce, która rozpoczęła dostarczanie energii do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. O inwestycji najczęściej mówi się w kontekście imponujących turbin i produkcji zielonej energii. Z perspektywy infrastruktury energetycznej równie istotne jest jednak pytanie: czy system elektroenergetyczny jest gotowy, aby tę energię odebrać i bezpiecznie dostarczyć do odbiorców?

Projekt realizowany przez ORLEN i kanadyjską Northland Power będzie produkował około 4 TWh energii rocznie, co odpowiada blisko 3% obecnego krajowego zapotrzebowania na energię elektryczną.

Morska energetyka wiatrowa (offshore) wykorzystuje korzystniejsze i bardziej stabilne warunki wiatrowe niż farmy lądowe. Dzięki temu produkcja energii jest bardziej przewidywalna i mniej podatna na gwałtowne wahania niż w przypadku fotowoltaiki, której wydajność może szybko zmieniać się wraz z zachmurzeniem. To istotna zaleta z punktu widzenia bilansowania pracy krajowego systemu elektroenergetycznego.

Równie ważna jak sama farma jest jednak infrastruktura przesyłowa. Aby energia z Bałtyku mogła trafić do odbiorców, Polskie Sieci Elektroenergetyczne przygotowały nowoczesną infrastrukturę przyłączeniową, obejmującą m.in. stację elektroenergetyczną Choczewo, rozbudowę sieci 400 kV oraz rozwiązania umożliwiające bezpieczny przesył energii z północy do centralnej i południowej Polski. Docelowo infrastruktura w rejonie Choczewa ma umożliwić przyłączenie około 6 GW mocy z morskich farm wiatrowych.

Tak duże źródła energii wymagają również zaawansowanych rozwiązań technicznych zapewniających stabilną pracę sieci, takich jak układy kompensacji mocy biernej i systemy utrzymujące odpowiednie parametry napięcia.

Nie można również pominąć aspektu ekonomicznego. Morskie farmy wiatrowe należą do najbardziej kapitałochłonnych inwestycji w sektorze energetycznym. Ostateczny koszt energii będzie zależał od wielu czynników rynkowych i regulacyjnych, jednak rozwój offshore wymaga ogromnych nakładów – zarówno na same źródła wytwórcze, jak i na infrastrukturę przesyłową.

Jako Stowarzyszenie Eksploatujących Infrastrukturę Energetyczną z uznaniem patrzymy na rozwój morskiej energetyki wiatrowej. Jednocześnie podkreślamy, że sukces transformacji energetycznej zależy nie tylko od budowy nowych źródeł energii, ale również od równoległego rozwoju sieci przesyłowych i dystrybucyjnych. To właśnie infrastruktura decyduje o tym, czy energia wyprodukowana na Bałtyku rzeczywiście trafi do polskich przedsiębiorstw i gospodarstw domowych – bezpiecznie, niezawodnie i efektywnie.

20/01/2026

ZIMOWE ZUŻYCIE ENERGII – REALNE WYZWANIE DLA BEZPIECZEŃSTWA SYSTEMU

Okres zimowy to czas największego obciążenia krajowego systemu elektroenergetycznego. Niskie temperatury, krótszy dzień oraz intensywna praca urządzeń grzewczych powodują znaczący wzrost zapotrzebowania na energię elektryczną.

Szacuje się, że letnie zapotrzebowanie mocy w Polsce wynosi ok. 22–23 GW, natomiast w okresie zimowym wzrasta do ok. 28–29 GW, a w najchłodniejsze dni zbliża się do historycznych rekordów. Oznacza to konieczność zapewnienia kilku dodatkowych gigawatów mocy dokładnie wtedy, gdy system pracuje w najtrudniejszych warunkach.

Pompy ciepła – efektywność a rzeczywistość zimowa

Pompy ciepła są istotnym elementem transformacji energetycznej i w sprzyjających warunkach mogą pracować bardzo efektywnie. Jednak zimą:

-ich sprawność spada wraz z temperaturą zewnętrzną,
-rośnie pobór energii elektrycznej z sieci, często z wykorzystaniem grzałek elektrycznych,
-masowe działanie tych urządzeń w okresach mrozu znacząco zwiększa krajowe zapotrzebowanie na moc, szczególnie w godzinach porannych i wieczornych.

W praktyce oznacza to, że w sezonie zimowym ogrzewanie elektryczne — także to oparte na pompach ciepła — nie zmniejsza obciążenia systemu, lecz je zwiększa.

Głos eksperta

Na ten aspekt zwraca uwagę również Jerzy Markowski – ekspert górniczy i były wiceminister gospodarki, który w jednym z ostatnich wywiadów podkreślał, że:

nie można budować bezpieczeństwa energetycznego wyłącznie na założeniach teorecznych. System musi być stabilny w najtrudniejszych warunkach – a te występują zimą.

Rola paliw kopalnych w obecnym systemie

Do czasu uruchomienia energetyki jądrowej w Polsce, to paliwa kopalne – węgiel, gaz oraz infrastruktura oparta na źródłach dyspozycyjnych – stanowią realny fundament bezpieczeństwa energetycznego kraju.

Zapewniają one:
✔ stabilną produkcję energii niezależnie od warunków pogodowych,
✔ możliwość szybkiego reagowania na wzrost zapotrzebowania,
✔ bezpieczeństwo dostaw w okresach szczytowych.

Transformacja energetyczna jest procesem koniecznym, ale musi przebiegać w sposób odpowiedzialny i dostosowany do realnych możliwości systemu. Do momentu, gdy energetyka jądrowa zacznie pełnić rolę stabilnego źródła podstawowego, utrzymanie sprawnych i dyspozycyjnych mocy konwencjonalnych pozostaje kluczowe dla bezpieczeństwa kraju.

Zima jasno pokazuje, że energetyka to nie deklaracje, lecz fizyka, infrastruktura i niezawodność.

01/12/2025

Stanowisko seie.pl – Stabilne źródła energii, rosnący udział OZE i kluczowa rola magazynów energii

Jako seie.pl – Stowarzyszenie Eksploatujących Infrastrukturę Energetyczną – od lat analizujemy realia i wyzwania polskiego sektora energetycznego. Pragniemy podzielić się naszym eksperckim spojrzeniem na rolę odnawialnych źródeł energii (OZE), konwencjonalnych technologii oraz nowoczesnych systemów magazynowania energii w obecnym i przyszłym miksie energetycznym Polski.

1. Udział OZE dynamicznie rośnie, ale jest niesterowalny

W 2025 roku udział odnawialnych źródeł energii w produkcji energii elektrycznej w Polsce sięgał w niektórych miesiącach, np. w czerwcu, nawet około 40%. To znaczący wzrost, który stanowi ogromny postęp w transformacji energetycznej i ograniczeniu emisji CO₂.

Jednak produkcja z OZE — wiatru i słońca — jest uzależniona od zmiennych warunków pogodowych i sezonowych, co oznacza, że jej ilość jest niesterowalna i podlega dużym wahaniom zarówno w krótkim, jak i długim okresie.

2. Stabilne i sterowalne źródła to fundament bezpieczeństwa

Dla stabilności i bezpieczeństwa systemu energetycznego niezbędne jest utrzymanie i rozwój źródeł sterowalnych, takich jak:

elektrownie gazowe i kogeneracyjne,

energetyka jądrowa (obecna i planowana),

elektrociepłownie pracujące w trybie ciągłym,

inne źródła systemowe o wysokiej niezawodności i stabilności pracy.

Te źródła są zdolne do natychmiastowego reagowania na zmiany zapotrzebowania i wyrównywania wahań produkcji OZE. Gwarantują ciągłość dostaw energii, co jest kluczowe zarówno dla przemysłu, jak i gospodarstw domowych.

3. OZE to nie zastępstwo, ale uzupełnienie miksu

Pomimo imponującego wzrostu udziału OZE, ich niesterowalność wymusza konieczność utrzymania mocy bazowych z elektrowni stabilnych. W naszej ocenie, opierając się na danych i analizach technicznych:

OZE powinny pełnić rolę uzupełniającą, dostarczając od około 15% do 40% energii, w zależności od warunków i pory roku, ale nigdy nie zastępując źródeł stabilnych.

Taka równowaga zapewnia bezpieczeństwo energetyczne i elastyczność systemu.

4. Pompy ciepła i fotowoltaika – technologie wspierające, ale wymagające systemowego podejścia

Technologie odnawialne, takie jak pompy ciepła i instalacje fotowoltaiczne, mają kluczowe znaczenie dla efektywności energetycznej i redukcji kosztów ogrzewania.

Jednak:

Pompy ciepła mogą tracić na efektywności przy dużych mrozach i wymagają wsparcia dodatkowym źródłem ciepła lub elektrycznym grzałkami.

Fotowoltaika wspomaga produkcję energii, ale nie jest w stanie zapewnić ciągłości dostaw przy braku słońca.

Rosnąca popularność tych technologii stawia wyzwania przed systemem elektroenergetycznym, szczególnie w okresach szczytowych zapotrzebowań.

Dlatego w ocenie seie.pl instalacje te powinny być wdrażane jako element kompleksowego, przemyślanego systemu energetycznego.

5. Podsumowanie i stanowisko seie.pl

Polska gospodarka i gospodarstwa domowe wymagają bezpiecznych, stabilnych i przewidywalnych źródeł energii – fundamentem pozostają elektrownie sterowalne.

Odnawialne źródła energii są istotnym i rosnącym uzupełnieniem miksu, które przyczynia się do ochrony klimatu i redukcji emisji.

Niesterowalność OZE wymaga ich integracji ze źródłami bazowymi, aby zapewnić stabilność i bezpieczeństwo dostaw energii przez cały rok.

Pompy ciepła i fotowoltaika to cenne technologie, ale nie mogą być traktowane jako jedyne źródła ciepła lub energii bez wsparcia systemowego.

Transformacja energetyczna powinna być prowadzona rozsądnie, na podstawie analiz i danych, a nie ideologii.

6. Magazyny energii – klucz do efektywnej integracji OZE i stabilności systemu

Wraz ze wzrostem udziału odnawialnych źródeł energii rośnie potrzeba efektywnego magazynowania energii elektrycznej i cieplnej.

Magazyny energii elektrycznej (baterie, systemy magazynowania w sieci, technologie Power-to-X) umożliwiają gromadzenie nadwyżek energii z OZE i jej wykorzystanie w okresach, gdy produkcja spada.

Magazyny ciepła (bufory, zasobniki ciepła) wspierają efektywność systemów grzewczych, zwłaszcza w połączeniu z pompami ciepła i kogeneracją.

Rozbudowa i integracja magazynów energii pozwalają zwiększyć udział OZE w systemie bez uszczerbku dla bezpieczeństwa energetycznego i komfortu odbiorców.

W seie.pl podkreślamy, że rozwój sieci magazynów energii to niezbędny krok w kierunku nowoczesnego, stabilnego i odpornego systemu energetycznego, który łączy zalety źródeł odnawialnych i konwencjonalnych.

Końcowe stanowisko

Efektywna transformacja energetyczna wymaga synergii między rozwojem stabilnych źródeł, rozwojem OZE oraz inwestycjami w technologie magazynowania energii, które razem zagwarantują bezpieczeństwo, stabilność i zrównoważony rozwój systemu.

seie.pl – Ekspercka wiedza dla bezpiecznej i stabilnej przyszłości energetycznej Polski.

25/10/2025

Stowarzyszenie Eksploatujących Infrastrukturę Energetyczną (SEIE) jest organizacją naukowo-techniczną zrzeszającą specjalistów i praktyków z sektora energetycznego, przemysłowego oraz usług technicznych. Misją Stowarzyszenia jest wspieranie rozwoju zawodowego kadry technicznej i inżynieryjnej oraz podnoszenie standardów bezpieczeństwa eksploatacji infrastruktury energetycznej w Polsce.

Przy Stowarzyszeniu funkcjonuje Ośrodek Doskonalenia Kadr SEIE, prowadzący profesjonalne szkolenia i egzaminy kwalifikacyjne, umożliwiające uzyskanie Świadectw Kwalifikacyjnych na stanowiskach eksploatacji i dozoru urządzeń, instalacji i sieci energetycznych w zakresie:

Grupa 1 (elektryczna) – urządzenia, instalacje i sieci elektroenergetyczne,

Grupa 2 (cieplna) – urządzenia, instalacje i sieci cieplne oraz inne urządzenia energetyczne,

Grupa 3 (gazowa) – urządzenia, instalacje i sieci gazowe.

Programy szkoleniowe Ośrodka są opracowane w oparciu o obowiązujące przepisy, normy branżowe oraz aktualne wymagania rynku pracy. Szkolenia łączą wiedzę teoretyczną z praktycznym przygotowaniem zawodowym, umożliwiając uczestnikom uzyskanie kompleksowych kompetencji w zakresie eksploatacji i dozoru urządzeń energetycznych.

Ośrodek Doskonalenia Kadr SEIE prowadzi szkolenia i egzaminy dla kadr technicznych przedsiębiorstw eksploatujących urządzenia energetyczne o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa energetycznego kraju. Wysoki poziom zaufania partnerów przemysłowych stanowi najlepsze potwierdzenie kompetencji i profesjonalizmu kadry szkoleniowej SEIE.

W strukturze Stowarzyszenia działa również Laboratorium Pomiarów Ochronnych, które realizuje pomiary, testy i opracowuje protokoły pomiarowe z zakresu ochrony przeciwporażeniowej, uziemień oraz skuteczności zabezpieczeń. Laboratorium stanowi integralne zaplecze szkoleniowe i kontrolne, zapewniające najwyższy poziom merytoryczny prowadzonych zajęć.

Komisja Kwalifikacyjna Nr 746 przy SEIE

Na podstawie decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 14 listopada 2024 roku, przy SEIE została powołana Komisja Kwalifikacyjna Nr 746, uprawniona do przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych w grupach G1, G2 i G3, zgodnie z art. 54 ustawy Prawo energetyczne.

Zakres działania Komisji obejmuje:

Grupa 1 (elektryczna): punkty 2, 3, 4, 6, 7, 9, 11, 12, 13

Grupa 2 (cieplna): punkty 1–5, 10–21

Grupa 3 (gazowa): punkty 4, 6, 8, 10, 12, 13

Komisja Nr 746 posiada również uprawnienia w zakresie egzaminowania osób obsługujących i nadzorujących:

- urządzenia umożliwiające magazynowanie energii elektrycznej oraz jej wprowadzanie do sieci o mocy powyżej 10 kW,

- urządzenia służące do magazynowania ciepła lub chłodu o mocy powyżej 10 kW,

- instalacje do regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego,

- instalacje do tankowania sprężonego gazu ziemnego.

Komisja Kwalifikacyjna Nr 746 jest jednym z nielicznych zespołów egzaminacyjnych w kraju o tak szerokim zakresie uprawnień, co potwierdza wysoki poziom kompetencji oraz znaczenie SEIE w krajowym systemie kwalifikacji energetycznych.

Stowarzyszenie Eksploatujących Infrastrukturę Energetyczną wraz z Ośrodkiem Doskonalenia Kadr SEIE stanowi wiarygodnego partnera w obszarze edukacji technicznej, certyfikacji kwalifikacji zawodowych oraz zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacji infrastruktury energetycznej.

Informacje dotyczące terminów szkoleń i egzaminów publikowane będą wkrótce na naszym FB, więcej o nas na stronie: www.seie.pl

29/08/2025

Po raz kolejny Prezydent Karol Nawrocki zawetował ustawę – tym razem dotyczącą ropy i gazu, a w szczególności możliwości przechowywania strategicznych zapasów energetycznych poza granicami kraju. Podejmując tę analizę, spójrzmy na sprawę chłodno, bez zbędnych emocji, kierując się przede wszystkim logiką i zasadami związanymi z bezpieczeństwem państwa.

1. Lokalizacja zapasów
Przechowywanie zasobów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej daje nam realną kontrolę, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych oraz w przededniu zbliżającego się sezonu zimowego. Dostęp do nośników energetycznych to kwestia fundamentalna. W przypadku ulokowania rezerw poza granicami Polski musimy liczyć się zarówno z potencjalnymi utrudnieniami, jak i możliwością pełnej blokady tranzytowej – czy to w wyniku ograniczeń przesyłowych, czy decyzji politycznych.

2. Obowiązek rezerwacji przepustowości
Obecne panujące przepisy zapewniają, że w sytuacji kryzysowej całość zapasów może być przesłana do kraju dzięki obowiązkowej rezerwacji przepustowości na interkonektorach. Zniesienie tego obowiązku oznaczałoby realne ryzyko, że w chwili krytycznej infrastruktura przesyłowa byłaby już zajęta, a dostęp do zapasów – ograniczony lub niemożliwy. Niesie to ogromne ryzyko związane z wydolnością sektora energetycznego. W naszym przekonaniu zmiana w przepisach byłaby szkodliwa.

3. Perspektywa międzynarodowa
Aktualne dane wskazują, że niemieckie magazyny gazu są wypełnione w 55%, podczas gdy unijne rekomendacje zakładają poziom 80–90% przed sezonem zimowym. To rodzi poważne obawy o stabilność dostaw w przypadku ostrych mrozów. Polska posiada magazyny zapełnione w 88%, co daje nam względne bezpieczeństwo – bezpieczeństwo, które byłoby osłabione, gdyby rezerwy ulokowano poza granicami kraju.

4. Perspektywa strategiczna
Bezpieczeństwo energetyczne od lat uznawane jest za jeden z filarów suwerenności państwa. Opieranie go na obcej infrastrukturze oznacza uzależnienie nie tylko techniczne, ale i polityczne. Obowiązujące dziś regulacje czynią Polskę odporną na potencjalne szoki związane z niewydolnością systemów energetycznych naszych sąsiadów. Od dawna powtarzamy, że Polska powinna być oparta na 4 filarach:
A - niezależność energetyczna,
B - silna, nowoczesna i wyszkolona armia,
C - wykwalifikowane kadry techcznine,
D - uproszczone podatki.
Mając powyższe na uwadze, Polska spełniłaby warunek - miejsca do potężnych międzynarodowych inwestycji.

Wnioski
Decyzja Prezydenta Karola Nawrockiego wpisuje się w zasadę, którą SEIE uznaje za kluczową tj. zachowania suwerenności energetycznej Polski. Utrzymanie zapasów w kraju oraz obowiązku rezerwacji przepustowości należy traktować jako „zawór bezpieczeństwa”, chroniący nas przed czarnymi scenariuszami w sytuacjach kryzysowych. W obliczu niepewności geopolitycznej i wyzwań klimatycznych stabilność energetyczna oznacza bezpieczeństwo wszystkich Polek i Polaków.

22/08/2025

Ustawa wiatrakowa – weto Prezydenta.

Dyskusja o energetyce wiatrowej w Polsce powraca regularnie, a ostatnie wydarzenia związane z nowelizacją tzw. ustawy wiatrakowej pokazują, jak bardzo potrzebujemy chłodnej analizy i decyzji opartych na długofalowym interesie państwa.

Projekt ustawy zakładał możliwość stawiania turbin wiatrowych w odległości zaledwie 500 metrów od zabudowań. Tak bliskie sąsiedztwo generuje realne ryzyka: zjawisko tzw. migotania cienia (shadow flicker), hałas niskoczęstotliwościowy, a także pogorszenie jakości życia mieszkańców. To nie są kwestie marginalne, lecz problemy istotne z punktu widzenia ochrony zdrowia i ładu przestrzennego.

Doświadczenia Niemiec pokazują, że mimo wieloletnich inwestycji w energetykę wiatrową, rzeczywista moc dyspozycyjna często pozostaje niższa od zakładanej. Budowa nowych farm napotyka na protesty społeczne, bariery administracyjne i poważne opóźnienia w rozbudowie sieci przesyłowych. Skoro państwo o znacznie większych zasobach i doświadczeniu mierzy się z tymi trudnościami, Polska – przy słabiej rozwiniętej infrastrukturze – ryzykowałaby spotęgowanie tych problemów.

Warto też odnotować, że krytyka energetyki wiatrowej pojawia się na najwyższych szczeblach politycznych. Donald Trump, obecny Prezydent Stanów Zjednoczonych, określił wiatraki mianem „oszustwa” i „blagi”, wskazując zarówno na ich niską efektywność bez dopłat, jak i negatywne skutki środowiskowe oraz krajobrazowe. Choć retoryka Trumpa bywa dosadna, to wskazywane przez niego problemy – koszty subsydiów, ograniczona stabilność produkcji, trudności w utylizacji zużytych turbin – są realne i potwierdzane w analizach eksperckich. Nierzadko to właściciele gruntów dzierżawionych pod turbiny zostają obciążeni kosztami ich demontażu.

Podnoszony argument o „tańszej energii z wiatru” wymaga krytycznego spojrzenia. W obecnych warunkach infrastrukturalnych przypomina to zakup pojazdu klasy premium w sytuacji, gdy sieć przesyłowa odpowiada raczej standardowi polnych dróg. Bez wcześniejszej modernizacji sieci, bez stabilnych źródeł bilansujących i bez jasno określonej roli w miksie energetycznym – rozwój energetyki wiatrowej w Polsce będzie obarczony poważnymi ryzykami.

Polska potrzebuje sekwencyjnej i realistycznej strategii:

Rozbudowa i modernizacja infrastruktury sieciowej, aby mogła przyjąć nowe źródła.

Utrzymanie stabilnych źródeł konwencjonalnych (węgiel, gaz) – zapewniających bezpieczeństwo dostaw.

Rozwój energetyki jądrowej – stabilnej, czystej i przewidywalnej.

OZE jako uzupełnienie miksu energetycznego, w rozsądnej proporcji, nieprzekraczającej 15%.

W tym kontekście decyzję o zawetowaniu ustawy należy ocenić jako odpowiedzialną. Energetyka wymaga nie doraźnych kompromisów, lecz działań długofalowych, zgodnych z interesem państwa i obywateli.