Papieża Sylwestra II (Gerberta z Aurillac) w Bukowcu w woj. łódzkim. Obserwatorium jest wspólną inicjatywą Gminy Brójce, Szkoły Podstawowej im. Mikołaja Kopernika w Bukowcu i miłośników astronomii. Pomysł budowy obserwatorium w Bukowcu zrodził się w głowie miłośnika astronomii Pawła Maksyma, który razem z Łukaszem Wieteską prowadził pierwsze zorganizowane obserwacje astronomiczne na terenie Bukowc
a. Publiczne pokazy nieba jakie zostały wtedy przeprowadzone odbywały się w ramach Programu Zostań Młodym Kopernikiem, który do Bukowca zaprosiło stowarzyszenie lokalne ONJATY. Już po pierwszym pobycie w Bukowcu Paweł Maksym i Łukasz Wieteska dostrzegli walory astronomiczne tej wsi. Bliskość Łodzi, przyjaźni mieszkańcy i jednocześnie dobra jakość nieba. To było to czego szuka każdy miłośnik astronomii – dobre niebo, blisko domu i bezpieczeństwo. Od tego czasu, a był to rok 2005, miłośnicy astronomii zaczęli pojawiać się w Bukowcu regularnie. Pierwsza, publiczna, dyskusja na temat lokalizacji w Bukowcu obserwatorium miała miejsce podczas Zlotu Miłośników Astronomii, który odbył się w Bukowcu w maju 2006r. . Wtedy to podczas rozmowy przy ognisku miłośnicy astronomii z całej Polski uznali, że Bukowiec jest świetnym miejscem do budowy małej dostrzegalni astronomicznej. I zaczęło się myślenie… jak, gdzie, za jakie fundusze…??? Po zlocie miłośnicy astronomii cały czas odwiedzali Bukowiec. Wykonano na jego terenie wiele obserwacji w tym kilka o dużym znaczeniu naukowym jak np. pozytywna obserwacja zakrycia gwiazdy przez asteroidę o rekordowo krótkim czasie trwania - poniżej pół sekundy. W roku 2008 w Szkole Podstawowej w Bukowcu odbywał się projekt edukacyjny w ramach którego Paweł Maksym został zaproszony do poprowadzenia regularnych pokazów nieba dla małych mieszkańców Bukowca. Teren szkoły, wcześniej znany miłośnikom tylko z zewnątrz, okazał się idealny do lokalizowania obserwatorium. Leżąca na najwyższym wzniesieniu w okolicy Szkoła od strony południowej nie ma sąsiadów. Na dodatek horyzont, niemal w każdym kierunku, jest płaski. Paweł Maksym i Łukasz Wieteska nieśmiało zapytali Dyrektorkę Szkoły Panią Alinę Kmiecik o możliwość lokalizacji dostrzegalni astronomicznej. Ci którzy znają Panią Kmiecik wiedzą, że odpowiedź mogła być tylko jedna – TAK! Zaczęliśmy planowanie postawienia na terenie szkoły dostrzegalni typu Harvard – czyli mały budynek, w naszym przypadku miał być drewniany, z suwanym dachem. Pani Alina Kmiecik w międzyczasie porozumiała się z Gminą Brójce, że ta będzie partycypowała w kosztach budowy takiej dostrzegalni. W tym samym czasie Pani Dyrektor, znając już potrzeby obserwacji astronomicznych, zrobiła miłośnikom astronomii niespodziankę montując zewnętrzny wyłącznik latarni na terenie szkoły. Końcówka roku 2008 przyniosła zmianę kierunku myślenia. Stało się to za sprawą firmy ScopeDome, która postanowiła wspomóc inicjatywę miłośników astronomii swoją kopuła automatyczną. Sytuacja diametralnie się zmieniła. Bo po co nam drewniany budynek skoro mamy kopułę, którą możemy postawić betonowej wylewce. Ale zaraz miała rozpocząć się budowa sali gimnastycznej, która kopule stojącej na poziomie gruntu zasłoniła by spory kawałek nieba po wschodniej stronie. Postanowiliśmy pomyśleć o małym budynku, który wyniósł by kopułę choćby nieco wyżej a jego koszty były by minimalne. Założenie było jedno, skoro doszliśmy do takiego momentu musimy to wykorzystać. I tu sprawdziła się dewiza jaką powtarza często wieloletni Dyrektor Planetarium w Łodzi, Pan Mieczysław Borkowski – Gdy pracujesz dla gwiazd to one się odwzajemniają…
Tak też się stało. Problem projektu został szybko rozwiązany. Architekt, Pani Aleksandra Norkowicz wykonała dwa projekty obserwatorium. Tak dwa. Pani Architekt stwierdziła, że wieża obserwacyjna jest fajna ale lepiej by było gdyby budynek miał minimalne zaplecze. Rok 2008 zakończyliśmy więc z kopułą i dwoma projektami obserwatorium w garści oraz wielką niewiadomą – czy ktokolwiek pomoże w realizacji planu, dużo droższego niż planowana pierwotnie dostrzegalnia. Początkowo chodziło o to by nie musieć sprzętu obserwacyjnego rozkładać i kalibrować za każdym razem po przyjeździe ale w grudniu 2008 wiedzieliśmy, że to może być coś więcej niż miejsce stałego posadowienia teleskopu. Nadszedł Międzynarodowy Rok Astronomii 2009, rok po którym wiele sobie obiecywaliśmy. Jak się miało okazać dla przyszłości obserwatorium był on szczęśliwy. Wraz z Panią Dyrektor Kmiecik, miłośnicy astronomii musieli podjąć decyzję – co robić. Pani Dyrektor podobały się oba projekty. Jednak dominowało spojrzenie realne – na duży budynek nie ma co liczyć, za duże koszty, będziemy dążyli by powstała chociaż wieża obserwacyjna. Pani Dyrektor wzięła wizualizacje obu projektów wstępne kosztorysy i udała się na spotkanie do Gminy Brójce. To był przełomowy moment. Pani Dyrektor pokazała oba projekty a większą przychylność zyskał budynek z zapleczem! To była wielka radość, choć na razie opierająca się jedynie na pozytywnej opinii co do ew. finansowania budynku przez Gminę. To dodało wiatru w żagle. W przeciągu miesiąca Paweł Maksym wraz z Łukaszem Wieteską zakupili zupełnie nowy sprzęt obserwacyjny z przeznaczeniem do użytkowania w przyszłym obserwatorium – były to montaż paralaktyczny, teleskop 25 cm, wysokiej klasy okulary i dużo innych niezbędnych, dodatkowych elementów. Nadszedł czas oczekiwania, sprzęt w tym czasie przeszedł chrzest astronomiczny. Maksym i Wieteska wykonali nim kilka wartościowych obserwacji i zrobili kilkanaście pokazów nieba w tym podczas tak zwanych „100 godzin dla Astronomii”. Wydarzenia poprzednich kilku miesięcy przyzwyczaiły inicjatorów budowy obserwatorium do dużej dynamiki sytuacji. Mijały miesiące, w sierpniu Maksym i Wieteska byli motorami napędowymi organizacji Europejskiego Sympozjum Przewidywania i Obserwacji Zakryć (www.esop2009.pl). Jak się potem okazało w czasie gdy miłośnicy organizowali konferencję, Gmina Brójce organizowała przetarg na budowę obserwatorium. Wielka była radość gdy w drodze z konferencji Maksym odebrał telefon z Gminy i usłyszał:
-Panie Pawle wybrano wykonawcę, trzeba będzie się z nim spotkać by ustalić szczegóły. I tak ok. połowy września odbyło się spotkanie z wykonawcą budynku. Po dwóch tygodniach od spotkania, 30 września, na terenie szkoły w Bukowcu pojawił się dół w którym dzień później wylano fundamenty piera (postumentu) pod teleskop. Firma budowlana nie miała łatwego zadania. Czas na budowę nie był najlepszy. Ale udało się i w końcu grudnia obserwatorium było skończone. Po dokonaniu wszelkich formalności na początku roku 2010 budynek uzyskał zgodę na użytkowanie.21 maja tego samego roku odbyło się uroczyste otwarcie Obserwatorium i nadanie mu imienia. Honorowym gościem uroczystości był profesor Costantino Sigismondi - członek Honorowej Rady Naukowej Obserwatorium, wykładowca na Uniwersytecie La Sapienza. Relacje fotograficzne z uroczystości odnajdziesz na naszej stronie w dziale Aktualności. Od tego dnia obserwatorium działa pełną parą. W pierwszym roku działalności wykonano w OA w Bukowcu blisko 40 wyznaczeń momentów zakryć gwiazd - zarówno przez Księżyc jak i planetoidy, wykonano kilkanaście obserwacji fotometrycznych komet i gwiazd zmiennych, rozpoczęto obserwacje astrometryczne asteroid, obserwowano meteory a w teleskopy w ramach Bukowieckich spotkań z niebem patrzyło kilkaset osób z całego świata (Było u nas kilkunastu odwiedzających, miłośników astronomii i astronomów z zza granicy między innymi z Włoch, Wielkiej Brytanii, Czech, Słowacji, Ukrainy, USA a nawet Peru i Chile !!!). Obserwatorium ciągle rozwija się zarówno pod względem technologicznym jak i organizacyjnym. Do pierwotnej grupy miłośników astronomii - oficjalnie prowadzących pracę w OA - dołączyło w pierwszym roku kilka osób w tym i tacy, którzy są teraz członkami załogi obserwatorium. Zapraszamy do współpracy i kontaktu
