Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna w Brzegu

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna w Brzegu Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Brzegu

28/09/2020

Ćwiczenie ruchomości gałek ocznych
Najpierw wykonywane jednym okiem, drugie zasłaniamy dłonią nie dociskając lub trójkątną kartką wetkniętą za szkło okularowe. Zamiana zasłanianych oczu. Następnie obuocznie.

 Wodzenie oczami po okręgu lub elipsie narysowanej na dużym arkuszu papieru. Arkusz zawieszamy na ścianie. Wykonujemy po 10 powtórzeń w lewo, 10 powtórzeń w prawo. Czujemy napięcie mięśni gałek ocznych. Po wykonaniu 20 powtórzeń następuje przerwa przeznaczona na patrzenie w dal, najlepiej przez okno. Naprzemiennie patrzymy w dal i zaciskamy na kilka sekund powieki.
 Ruchy skośne wykonywane wzdłuż linii ukośnych: z lewa do prawa i z prawa do lewa. Zasady jak wyżej. Wydłużamy zakres ruchów aż do poczucia napięcia mięśni, nie dopuszczamy do bólu.
 Ruchy poziome, zasady jak wyżej.

Po każdym ćwiczeniu następuje faza relaksacji mięśni,
BARDZO WAŻNA!!!!!

Patrzymy w dal, poza okno, liczymy do 20. Zaciskamy powieki, liczymy do 6.
Patrzmy za okno. Zaciskamy powieki.

Przerwa trwa 2 minuty.

Kolejna faza ćwiczeń ruchomości gałek ocznych.

18/08/2020

WYBRANE METODY PRACY Z DZIECKIEM PRZEJAWIAJACYM TRUDNOŚCI SZKOLNE I WYCHOWAWCZE.

Kinezjologia Edukacyjna i Integracja Odruchów Wzrokowych i Słuchowych

W metodyce pracy pedagoga i psychologa znamy wiele przydatnych i skutecznych sposobów pracy z dziećmi i młodzieżą. Istnieją metody pracy przypisane ściśle specjalizacji psychologicznej bądź pedagogicznej. Stworzono jednakże programy oddziaływań mogące być w powodzeniem wykorzystywane w pracy z uczniem przez specjalistów z obu przytoczonych dziedzin. Przedstawione Państwu poniżej propozycje realizowane są z powodzeniem w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Brzegu w ramach dobrowolnych i bezpłatnych cotygodniowych spotkań z uczniami przedszkoli i szkół.

Jedną ze skutecznych metod pracy z uczniem mającym trudności dydaktycznej i wychowawcze jest KINEZJOLOGIA EDUKACYJNA, inaczej zwana GIMNASTYKĄ MÓZGU. Kinezjologia edukacyjna opiera się na wykorzystywaniu naturalnych ruchów ciała, nie są one jednak przypadkowe. Gimnastyka fizyczna praktykowana powszechnie na lekcjach wychowania fizycznego lub podczas spontanicznej aktywności poza szkolnej lub sportowej na treningach piłkarskich, lekkoatletycznych i innych jest wspaniałą forma aktywności wpływająca na ogólny rozwój fizycznych organizmu, poprawiający jego wydolności oraz dbający o rozwój społeczny jednostki. Gimnastyka fizyczna stosowana podczas ćwiczeń Gimnastyki Mózgu opiera się na konkretnie dobranych ruchach kończyn w izolacji, całego ciała, a także co jest niezwykle istotne włącza w spektrum działania oddech, relaksację, picie wody (jako niezbędny czynnik poprawiający funkcjonowanie mózgu) oraz współpracę z instruktorem. Ćwiczenia wykonywanie są przy odpowiednio dobranym podkładzie muzycznym podkreślającym charakter aktualnie wykonywanych ruchów ciała, jeżeli wymagają one skupienia uwagi na oddechu i zachowania bezruchu muzyka relaksacyjna zawiera odgłosy przyrody, delikatne akordy muzyczne, przyciszone brzmienie. Podczas wykonywania dynamicznych ruchów ciała muzyka jest skoczna, szybka, podkreśla zmiany rytmu ruchów ich sekwencyjność.
Twórca Kinezjologii Edukacyjnej dr Paul Dennison, filozof i praktyk-pedagog, aktualnie kontynuujący pracę terapeutyczna i badawczą odkrył, ze wykonywania ruchów ciała, przy których przekraczamy środkową, pionową linię ciała, dzielącą nasze ciało na prawą i lewą część mogą mieć genialny wpływ na poprawę funkcjonowania mózgu człowieka. Uaktywniają się bowiem wówczas obie półkule mózgu. W trakcie codziennego funkcjonowania wykorzystujemy w szczególności jedną półkulę mózgu, z drugiej korzystamy w niewystarczającym stopniu. Pisząc prawą ręką korzystamy z lewej półkuli, więc uczeń piszący w szkole, chcąc nie chcąc „ zaniedbuje” mniej wykorzystywaną prawą półkulę mózgu. Nie trudno się domyślić, jakie znaczenie dla całościowego funkcjonowania naszego mózgu będzie mieć połączenie w pracy obu jego części. I na tym koncentruje się między innymi Kinezjologia Edukacyjna.
Wykorzystanie w pracy ćwiczeń oddechowych, ćwiczeń przy muzyce, picia wody, wizualizacji, komunikacji werbalnej może zdecydowanie poprawić funkcjonowanie organizmu dziecka. We własnej pracy terapeutycznej na terenie brzeskiej poradni wykorzystywałam z powodzeniem opisywana metodę. Terapią objęto na przykład uczniów z trudnościami w czytaniu. Godzinny trening skutkował poprawą płynności czytania w trakcie zajęć, mniejszym napięciem emocjonalnym, wzmacniał motywację do czytania, poprawiał sprawność oddechową niezwykle ważną podczas głośnego czytania. Kinezjologia Edukacyjna jest metodą z powodzeniem wykorzystywaną w terapii Nadpobudliwości Psychoruchowej z Deficytem Uwagi (ADHD), w zwykłych, mniej nasilonych trudnościach w koncentrowaniu uwagi, w impulsywności, trudnościach w podporządkowaniu się, nawiązywaniu relacji, trudnościach edukacyjnych np. w czytaniu i pisaniu.
W czasie trwania treningu często wplatałam w oddziaływania terapeutyczne ćwiczenia technik szkolnych, z którymi uczeń sobie mniej radzi. Dotlenienie i nawodnienie mózgu sprawia, iż dziecko spostrzega zajęcia jako przyjemne i odprężające. Wolne od presji i zupełnie inne niż zajęcia szkolne, często trochę stresujące dla ucznia z trudnościami. Podczas treningu Gimnastyki Mózgu wzmacniać można obniżoną sprawność manualną skutkującą niekształtnym pismem. Wykorzystywanie w pracy z uczniem wielu pomysłów i współistniejących skutecznych sposobów pomocy w pokonywaniu trudności dydaktycznych i wychowawczych sprawia, że Kinezjologia Edukacyjna jest formą pomocy, która nie może zaszkodzić, a skuteczność pomocy jest duża pod jednym warunkiem. Ćwiczenia zadawane uczniowi do pracy domowej muszą być wykonywane CODZIENNIE. Tylko bowiem codzienna praca pod kierunkiem rodzica w domu może przynieść oczekiwany przez wszystkie strony progres. Wniosek ten uzasadnia konieczność ścisłej współpracy z rodzicami, którzy powinni dokładnie znać metodykę pracy, sami wykonywać poszczególne ćwiczenia w stopniu wzorowym, aby móc skutecznie pomóc dziecku. Pozytywną informacją, którą mogę podać na podstawie własnej praktyki poradnianej jest, że wystarczy codziennie, sumienne wykonywać ćwiczenia około 10- 15 minut dziennie, aby móc zauważyć zmiany w funkcjonowaniu ucznia. Bez powtarzalności i sumienności żadna terapia nie skutkuje.
Kolejną metodą terapeutyczną stosowaną przeze mnie w pracy z uczniami z trudnościami jest Integracja Odruchów Wzrokowych i Słuchowych dr Świetlany Masgutowej. W pracy poradnianej korzystałam z elementów metody dostosowując ją do potrzeb konkretnych odbiorców, jaki były dzieci z trudnościami w czytaniu, pisaniu, koncentrowaniu uwagi. Metoda Integracji Odruchów ma za zadanie poprawę funkcjonowania naszego słyszenia i widzenia. Nasze oczy i uszy spostrzegać można jako okna mózgu do poznawania i rozumienia świata. Nierozerwalnie są one połączone z wieloma innymi układami zmysłów, bez których młody człowiek nie będzie mógł sprawnie czytać, pisać, zapamiętywać, odtwarzać, porozumiewać się czy spostrzegać. Słabszy rozwój bądź zwolnione tempo dojrzewania układu wzrokowego i słuchowego będzie negatywnie oddziaływał na kształtowanie się kompetencji edukacyjnych człowieka. Program Integracji Odruchów Wzrokowych i Słuchowych ukierunkowany jest na wzmacnianie percepcji wzrokowej i słuchowej, której niewłaściwe ukształtowanie jest najczęstszą przyczyną występujących u uczniów trudności w zakresie opanowania poprawnego czytania i pisania. Opisywana metodę ponadto stosuje się w pracy z osobami z: Autyzmem lub cechami Autystycznymi, Zespołem Aspergera, nieprawidłowym funkcjonowaniem mózgu, urazami, niepełnosprawnościami ruchowymi i intelektualnymi, dysleksją rozwojową, niedowidzeniem i niedosłyszeniem. Program Integracji Odruchów Wzrokowych i słuchowych ukierunkowany jest na: poprawę sprawności mięśni oczu, stymulacje rozwoju koncentracji wzrokowej i słuchowej, stymulacji koordynacji oko-ucho itp.
Metoda zakłada między innymi wykonywanie precyzyjnych ćwiczeń ruchów gałek ocznych zmierzające do poprawienie płynności ruchów mających wpływ na płynność i poprawność czytania oraz pisania. W programie stymulacji wykonuje się serie masaży oczu i uszu zmierzające do polepszenia funkcjonowania obszarów percepcji słuchowej i wzrokowej niezbędnych w przebiegu procesu dydaktycznego. Prawidłowo funkcjonujące receptory, stymulowane percepcje mogą wpływać pozytywnie na osiąganie przez uczniów lepszych efektów nauczania. Sprawnie funkcjonujący układ słuchowy jest czynnikiem decydującym o sprawności pisania. Zaburzenia w odbiorze bodźców słuchowych powodować mogą znaczące trudności w poprawności pisania, gubienie liter podczas pisania ze słuchu, słabe zapamiętywanie treści przekazywanych przez nauczyciela na lekcji itp.
Praca pedagoga i psychologa zakłada stosowanie wielu różnorodnych metod stymulacji czy korekcji zaburzeń czy opóźnień rozwojowych dotyczących sfery edukacyjnej i wychowawczej, bądź emocjonalnej. Opisane przeze mnie metody wspierania rozwoju dzieci i młodzieży z powodzeniem stosowane są w terapii uczniów będących klientami Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Brzegu. Korzystając z obu metod dostrzegam ich wymierne korzyści, dotyczą one poprawy sprawności czytania, polepszenia koncentracji słuchowej, wyciszenie napięć emocjonalnych i ruchowych, dotlenienie mózgu skutkujące zrelaksowaniem ciała. Uczniowie uczestniczący w zajęciach chwalą ich odmienność od pracy stolikowej do jakiej przywykli, jaka często wiąże się z napięciem i spadkiem motywacji do jej kontynuowania. Dodatkowy czynnik przyciągający uwagę dzieci: muzyka powoduje zdrowe skracanie dystansu w pracy terapeutycznej, zwiększenie poczucia przyjemności czerpanej z pracy nad sobą.
W kolejnych artykułach zamieszone zostaną propozycje pracy z dzieckiem mających trudności edukacyjne lub wychowawcze wykorzystujące w przystępny sposób obie opisanej wyżej metody pracy terapeutycznej. Pozycja I zawierać będzie wskazówki dla rodziców, II zaś dla nauczycieli i pedagogów szkolnych.

Podstawową wiedzę teoretyczną i praktyczną zaczerpnięto ze szkoleń kwalifikacyjnych organizowanych przez: Międzynarodowy Instytut Świetlany Masgutowej Rozwoju Ruchowego I Integracji Odruchów.

mgr Anna Paziuk-Figura,
pedagog specjalny i resocjalizacji, terapeuta pedagogiczny, tyflopedagog
Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej
w Brzegu

12/08/2020

Najczęściej spotykane rozpoznania okulistyczne

Krótkowzroczność jest to stan, w którym promienie równolegle skupiają się przed siatkówką, czego wynikiem jest wyraźne widzenie przedmiotów położonych blisko, natomiast nieostro przedmiotów położonych daleko. Ma to związek ze zbyt długą osią gałki ocznej (krótkowzroczność osiowa), z nieprawidłową (zbyt wypukłą) krzywizną poszczególnych elementów układu optycznego oka bądz gdy wzrasta współczynnik załamania ośrodków optycznych oka (zaćma jądrowa). Krótkowzroczność dzielimy na: niską do -4,0 dioptrii, średnią od -4,25 do -8 dioptrii oraz wysoką powyżej -8 dioptrii. W większości przypadków krótkowzroczność jest wadą dziedziczną, na która wpływ mają również czynniki zewnętrzne. Bardzo często krótkowzroczność ujawnia się w wieku szkolnym, w okresie dojrzewania płciowego. Wysoka krótkowzroczność może predysponować do odwarstwień siatkówki. W leczeniu stosuje się okulary korekcyjne, soczewki kontaktowe oraz operacje chirurgiczne. Stosując odpowiednie dla danego oka soczewki rozpraszające powodujemy, iż promienie równolegle skupiają się na siatkówce, tak jak ma to miejsce w oku zdrowym.

Nadwzroczność (dalekowzroczność) jest to stan, w którym promienie równolegle skupiają się za siatkówką co powoduje, iż przedmioty znajdujące się blisko oka są zamazane. Dalekowidz chcąc zobaczyć przedmioty leżące blisko oka musi je od niego odsunąć. Nadwzroczność najczęściej spowodowana jest zbyt krótką osią gałki ocznej (nadwzroczność osiowa) bądź niewystarczającą mocą układu łamiącego oka (nadwzroczność refrakcyjna). U dzieci występuje nadwzroczność fizjologiczna, której przyczyną jest zbyt krótka gałka oczna. W miarę upływu lat gałka oczna staje się dłuższa i oko staje się miarowe. Jeśli nadwzroczność jest niewielka organizm ludzki sam jest w stanie wyrównać ją mniejszym lub większym napięciem akomodacji. Poprzez skurcze mieśni soczewka staje się bardziej wypukła i wzmacnia swoją moc, dzięki czemu widzimy wyraźniej . Jednak długotrwałe napięcie prowadzi do zmęczenia mięśni, a w rezultacie do bólów głowy czy zaburzeń widzenia. Nadwzroczność dzielimy na: niską do +3,0 dioptrii, średnią od +3,25 do +6,0 dioptrii oraz wysoką powyżej 6 dioptrii. Wadę tą korygujemy za pomocą okularów korekcyjnych bądź soczewek kontaktowych.

ASTYGMATYZM -Niezborność - jest wadą polegająca na tym, iż promienie świetlne załamywane są odmiennie w płaszczyźnie pionowej i poziomej, przez co obserwowany punkt tworzy na siatkówce obraz niepunktowy. Powstają dwa ogniska i przynajmniej jedno z nich znajduje się poza siatkówką, w wyniku czego obraz przedmiotu jest zniekształcony, nieostry. Najczęstszą przyczyna tego są nieprawidłowości w krzywiźnie rogówki. Do korekcji astygmatyzmu stosuje się soczewki ze szkłami cylindrycznymi - dotyczy to zarówno szkieł okularowych, jak i kontaktowych. Cylindry dobierane są dla każdej osoby indywidualnie.

PREZBIOPIA (starczowzroczność) - występuje zwykle u osób po 40 roku życia i wiąże się z utratą elastyczności soczewki w gałce ocznej, a tym samym ze spadkiem amplitudy akomodacji. Przedmioty położone blisko są postrzegane jako nieostre.

RETINOPATIA WCZESNIAKÓW
(ROP Retinopathy of prematurity)
Retinopatia wcześniaków jest schorzeniem siatkówki, polegającym na uszkodzeniu
jej niedojrzałych naczyń krwionośnych. Występuje tylko u wcześniaków i podawany
im po urodzeniu tlen jest jedna z głównych przyczyn, aczkolwiek nie jedyna
przyczyna rozwoju retinopatii. Choroba rozwija sie w pierwszych tygodniach po
urodzeniu.
Dawniej choroba znana była pod nazwa zwłóknienie pozasoczewkowe
(fibroplasia retrolentalis). Po raz pierwszy schorzenie zostało opisane w 1943r. przez
bostońskiego okulistę Terry’ego.
Patogeneza retinopatii związana jest z rozwojem unaczynienia siatkówki
w okresie płodowym. Jeśli naczynia siatkówki rozwiną się prawidłowo nie ma
zagrożenia wystąpieniem retinopatii wcześniaków.
Choroba dotyczy niedojrzałych naczyń krwionośnych siatkówki.
Czynniki ryzyka w retinopatii wcześniaków:
- niska waga urodzeniowa (szczególnie poniżej 1500 g).
- wiek ciążowy (poniżej 32 tygodnia)
- czas trwania tlenoterapii w inkubatorze
Zebrała mgr Anna Paziuk-Figura/tyflopedagog

12/08/2020

Anna Paziuk-Figura:

Pedagog, tyflopedagog zajmujący się w poradni diagnozą i orzekaniem w sprawach dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością wzrokową. Prowadzi zajęcia stymulujące widzenie u dzieci niepełnosprawnych objętych Wczesnym Wspomaganiem Rozwoju. Podczas zajęć tyflopedagog wdraża program wspomagania podstawowych i wyższych funkcji wzrokowych, służy wsparciem i poradnictwem dla rodziców. Udziela konsultacji po funkcjonalnej diagnozie widzenia u dzieci.
Prowadzi rewalidację indywidualną dzieci z Orzeczeniami o Potrzebie Kształcenia Specjalnego z wydanych z uwagi na słabe widzenie.
Prowadzi konsultacje w szkołach i przedszkolach na temat dostosowania warunków nauki i wymagań edukacyjnych w związku ze słabym widzeniem i niewidzeniem. Prowadzi przesiewowe badania na terenie szkół i przedszkoli, a także podczas diagnoz pedagogicznych w poradni.

Adres

Brzeg
49-300

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna w Brzegu umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Ta Szkoła

Wyślij wiadomość do Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna w Brzegu:

Skróty

Udostępnij

Kategoria