Moje Poezjowanie - Anetta Kania

Żywcem utopione
*******************

Pod wodą
trudno oddychać
nawet
gdy wyciąga szyję wieży najwyżej
Ciąży naszyjnik z niemego spiżu

Czasem jeszcze
słychać łoskot
darcia drewnem dna
o krzyż zakrzywiony rdzą
Powtórka z Titanica

Oblicza gór stoicko
przeglądają się w tafli

Miesza się skrzek żab
i kapłona

Z białych smętarnych oczodołów
wygląda wścibski ślimak

Wśród sztachet płotów płotki
i węgorze wyginają
śmiało żywe srebro

Falują murszem dachy
niegdysiejszych
Ogrodów Semiramidy Zarzecza*
co to już nie za rzeką
Pod falą

*Zatopione wsie pod Jeziorem Żywieckim
to miejsca, które przez wieki tętniły życiem, pracą i historią.
W 1966 roku, po powodzi, powstało J. Żywieckie, które je zalało. Utworzono wówczas zbiornik zaporowy, co skutkowało zalaniem kilku wsi, m.in. Zarzecza, Tresnej, Zadziela i Starego Żywca.
Jezioro Żywieckie (Żywiecki Zbiornik Wodny, Zbiornik Wodny Tresna) – to zbiornik retencyjny na rzece Sole koło Żywca, położony na granicy Kotliny Żywieckiej i Beskidu Małego.
Historia zalanych wsi sięga około 1500 roku.
I choć w 1966 r. zniknęły z map, nie zniknęły z serc.
Miejsca te wciąż żyją w opowieściach, rodzinnych wspomnieniach
i lokalnej tożsamości.

16. 03.26
A.K.

Kto z Was jeszcze nigdy tu nie był- zapraszam do Bielska- Białej😘🍀❤️🌞😊🦋.

"Mały Wiedeń" to niedoceniana perełka! Nie mogłem uwierzyć jak jest pięknie w Bielsku-Białej 🚨Subskrybuj nasz kanał: 👁‍🗨 Zobacz też: https://www.youtube.com/watch?v=AtLk90IxeYQMiejsce, gdzie od wieków stykają się granice, kultur...

W pewnym wieku
*******************
Po pięćdziesiątym roku życia
nic już nie muszę tolerować,
nawet z ciągłego teraz tycia
umiem już sobie pożartować.

Nie muszę (z)nosić ograniczeń
staników ciasnych ani szpilek,
spełniać dokoła wszystkich życzeń
to tylko tyle i aż tyle!

Obiadów jadać wymuszonych
z teściową, która mnie nie znosi,
udawać spolegliwej żony
nikogo o nic nie chcieć prosić.

I co do pyłku lizać, sprzątać
( bo test bieluchnej rękawiczki )
wymieść pająki gdzieś po kątach,
by żyć sterylnie, schludnie, ślicznie.

Po pięćdziesiątej życia wiośnie
żadnych uśmiechów "na przymusie",
nie udowadniać nic - tak prościej,
cudownie tylko "chcieć" - nie "musieć"...

Jestem kim jestem, z tym, z kim lubię,
robię, co robię - moja sprawa.
Nie przypochlebiam, nie hołubię
trudno - nie innych to zabawa!

Całą niedzielę tkwić w piżamie
mogę, bo lubię, jeśli zechcę,
smakować życie w całej gamie
i sobą być - jak teraz jestem.

( Z dnia na dzień robi się wciąż smaczniej-
po sześćdziesiątce - to się zacznie!!! ) 😃

Anett@ Kania 02.12.24

Liturgia🍁🌞🍂🧡
********
Pójdźmy na spacer
prosto w drzewa
nie uderzając głową
Każdą tkanką łowić
świetliste strzałki
Robić z nich zapas
na mróz
ciemności długie
W rozświetlenia złotem
Szuraniem cieszyć się
sobą nawzajem
Obecnością raczyć
niczym gęstym winem
w celebracji chwil
Niedzielnym modleniem
w katedrze
gotyckich strzelistości pni
W snucie opowieści
nicią pajęczą na twarzy
W otulanie dusz
kokonem słów
miękkością mchu
Chochołem ciepłym tańcząc
póki las ptak
my

A. K. 27.10.24

Dylemety twórcze
*******************
Tak bym chciała wiersz napisać,
a tak bardzo nie potrafię...
dawnej weny świeża bryza
odłożona gdzieś na szafie.

Tak bym chciała móc napisać,
a tak bardzo już nie umiem...
muza - zwiewna Heloiza -
zagubiła się gdzieś w tłumie...

Więc porzucić chyba muszę
pióra tępe, nieużyte,
pośród łez i tanich wzruszeń
niemożności twórcze przy tem...

Czy przeczekać mi potrzeba
taflę zimy lodem skutą?
Może wiosną jasne nieba
z natchnieniami jeszcze wrócą...

Może jednak niekoniecznie
trzeba składać poemata,
przecież pióra nie są wieczne,
a poetów jest pół świata...

A. K. 29.09.24

Kwiat climacterium
*********************
Zakwita późno, ale na długo,
jednak nie cieszy swym kwiatostanem,
raczej udręki jest wiernym sługą,
męczy w południe, z wieczora, ranem…

Noc obezwładnia swoim jestestwem,
broni dostępu snom, odpoczynkom
i przypomina ciągle, „ ja jestem!"-
wygrywa ze mną wciąż w pojedynku.

Piekielnym żarem wypala trzewia,
sprawia, że jest mnie co dnia wciąż więcej,
za życia żywcem pragnie pogrzebać,
słabnę w nierównej walce, udręce.

Burzą nastrojów wciąż mnie częstuje,
huśtawka skacze z niebios do piekła,
ja się nie zgadzam, ja protestuję,
na świata kraj bym odeń uciekła!

A.K. 05.07.24

Móc jeszcze zatańczyć
************************
Stare kobiety chcą od życia "jeszcze",
które odeszło, co już dawniej było,
wkładają suknie stębnowane dreszczem
dawnych wydarzeń, tego co się śniło...

Stare kobiety - "co do czego ubrać...?"
by udowodnić sobie oraz światu,
że są, że żyją...z szafy dawnych ubrań
staranny dobór torebek i szalów.

Stare kobiety układają włosy
przed lusterkami zamglonymi czasem,
jeszcze by chciały poczuć coś tej wiosny
i przejść szykowne nowym Starym Miastem…

Stare kobiety, które w środku młode,
mówią do siebie - "witaj moja śliczna!"
świat się wydaje do życia powodem,
a łzy ukradkiem płyną po policzkach…

Stare kobiety chciałyby coś ugrać,
chcą móc wyszarpać coś jeszcze od życia,
zanim odpłyną chmurą w bladych pudrach
w bezbrzeżne dale, hen, nie do przebycia…

A. K. 19.06.24

W dzikim ogrodzie…🍀🌾🌺🌿🌻🌱🌞☘️

Nie ma tu trawy pięknie przystrzyżonej,
ni kolorowych rabat wielorakich,
rośnie dziewanna wiatrem posadzona
i tylko dzikie bluszcze, drzewa, ptaki...

Próżno w nim szukać równiutkich zagonów,
bujnych, kwiatowych puszących kielichów,
lecz za to w okno zagląda liść klonu,
a w morwie łopot gołębi bez liku.

Żyją tu mrówki, różnych żuczków krocie,
nocą diamenty błyszczą tuż nad głową,
wiśnie w rubinach, mirabelki w złocie
- szmaragdu wianek najszczerszą koroną.

Kocham to miejsce, bo jest tylko dla mnie
chociaż na razie rzadko nim się cieszę,
perły na liściach układa świtanie,
a wiatr przed snami trawom włosy czesze...

A. K. 11.06.24

(Mamie, w 90 rocznicę urodzin)
Jakże jestem wdzięczna Wszechświatowi, że mogłam być szczęśliwym dzieckiem właśnie Jej...

Zakład Deutie Majowy Kwiat Krzak - Darmowe zdjęcie na Pixabay Pobieraj bezpłatnie photo z kategorii Zakład Deutie Majowy Kwiat Krzak z bogatej biblioteki w serwisie Pixabay z obrazami, filmami i muzyką z domeny publicznej.