30/05/2026
Już jutro koncert Luśka i Muzykant w Białostockich spodkach! Gorąco polecamy ☺️
28/05/2026
otóż to! 👇 🧡
psst.... z radością dzielimy się, że z kodem: "podniebna" dostaniecie aż 20% rabatu na książki wydawnictwa Natuli 😊 Gorąco polecamy!
Słowa tworzą rzeczywistość. Kiedy mówimy, że dziecko się buntuje, sugerujemy, że robi coś złego, niewygodnego i że trzeba to natychmiast ukrócić. I tak się stało z "buntem": określenia "straszny dwulatek", "mały terrorysta" nie wzięły się znikąd. Wzięły się z niewiedzy o tym, czemu służy ten okres rozwoju. Wszyscy przecież chcemy samodzielności dzieci, a kiedy ona się rodzi, nazywamy to buntem. ;)
💛 Rodzic, który mówi o buncie, chce go stłumić. Z kolei rodzic, który widzi rozwój, może mu towarzyszyć.
Tzw. okres buntu, to tak naprawdę:
- Czas odkrywania granic własnego "ja": dziecko po raz pierwszy sprawdza, gdzie kończy się ono, a zaczyna reszta świata.
- Pierwsze negocjacje z rzeczywistością: dwulatek uczy się, że świat ma swoje zasady, ale on też ma swoje zdanie. I co z tym zrobić;)
- Przebudzenie sprawczości: dziecko odkrywa, że jego działania mają konsekwencje i że może wpływać na to, co się dzieje wokół niego.
- Pierwszy krok ku niezależności: tak przeczież wyczekiwanej przez rodzica!
- Czas, gdy "nie" znaczy "jestem": każde "nie" to nie atak, ale deklaracja: jestem osobnym człowiekiem, mam własne zdanie.
- Pierwsze lekcje samostanowienia: dwulatek ćwiczy coś, co będzie mu potrzebne przez całe życie: prawo do decydowania o sobie.
Macie propozycje, jak inaczej możemy mówić o tym okresie? Tak, żeby oddać jego istotę?
📖 "Mówią na to bunt" – dobra książka dla rodziców małych dzieci. O intensywnym rozwoju w okresie 2-4 lat. Bardzo wam polecamy!
30/05/2026
28/05/2026