21/06/2026
„Dziękczynienie składamy, niegodni słudzy Twoi, Panie, za Twoje wielkie dobrodziejstwa nam okazane” – takimi słowami modlitwy do Wszechmogącego Boga uczniowie, rodzice, nauczyciele oraz pracownicy Szkoły Podstawowej nr 24 z Oddziałami Dwujęzycznymi w Białymstoku rozpoczęli nabożeństwo dziękczynne,j które odbyło się dnia 21 czerwca 2026 roku w cerkwi Świętego Ducha w Białymstoku.
Wspólna modlitwa stała się okazją do wyrażenia wdzięczności za mijający rok szkolny 2025/2026 – za zdobywaną wiedzę, sukcesy i osiągnięcia uczniów, codzienny trud nauki i pracy pedagogicznej, a także za wszystkie dobre doświadczenia, które budowały i umacniały szkolną wspólnotę.
W atmosferze skupienia i modlitewnej refleksji polecano Bogu wszystkich uczniów, nauczycieli i rodziny, dziękując za miniony rok szkolny oraz wszelkie dobro, które stało się udziałem całej społeczności szkolnej. Zanoszono również modlitwy o pokój serca, zdrowie i Boże błogosławieństwo dla wszystkich, którzy wkraczają w czas letniego wypoczynku, aby był on okresem spokojnej, bezpiecznej, radosnej odnowy sił, duchowego wyciszenia oraz umocnienia więzi rodzinnych i wspólnotowych.
Jednocześnie dziękowano za możliwość wspólnego przeżywania minionego roku szkolnego i za wszelkie dobro, które w tym czasie stało się udziałem całej społeczności szkolnej.
Okolicznościową homilię wygłosił nauczyciel religii prawosławnej w naszej szkole, ks. Dawid Bartoszuk, który podkreślił głębokie znaczenie wdzięczności w życiu człowieka oraz potrzebę dostrzegania dobra obecnego w codzienności. Duchowny zwrócił jednocześnie uwagę na rolę religii w kształtowaniu młodego pokolenia, a także na wartość pielęgnowania tradycji i wiary, które – przekazywane w rodzinie i szkole – stają się fundamentem duchowego rozwoju oraz więzi z dziedzictwem przodków.
Na zakończenie nabożeństwa ks. Dawid wręczył wszystkim uczniom dyplomy ukończenia nauki religii oraz pamiątkowe ikony. Ten symboliczny gest stał się pięknym zwieńczeniem wspólnej modlitwy i okazją do wyrażenia radości z całorocznej pracy i zaangażowania uczniów.
Był to czas pełen ciszy, modlitwy i wdzięczności – moment zatrzymania się w codziennym pośpiechu, który pozwolił na nowo odkryć wartość wspólnoty, wzajemnej życzliwości oraz duchowego wymiaru szkolnej rzeczywistości.
