Wydział Inżynierii Mechanicznej Dziekanat

rozwoju kadry naukowo-dydaktycznej oraz zbudowana baza laboratoryjna umożliwiły powołanie Wydziału Mechanicznego, który w korzystny sposób objął organizacyjnie całokształt działalności i specjalności mechanicznych. W początkowym okresie struktura organizacyjna Wydziału Mechanicznego składała się z piętnastu Katedr. W latach 1967/68 istniały już dwa instytuty: Instytut Pojazdów Mechanicznych i Maszyn Roboczych oraz Instytut Techniki Lotniczej. W 1971 roku powstał Instytut Eksploatacji Pojazdów Mechanicznych, a w 1974 Instytut Maszyn Roboczych. W tym okresie Wydział Mechaniczny był największym wydziałem w WAT i składał się z czterech instytutów, dwóch samodzielnych katedr i zakładu. W 1990 roku Instytut Techniki Lotniczej został przeniesiony do nowo tworzonego Wydziału Uzbrojenia i Lotnictwa, obecnie Mechatroniki. W początkowym okresie działalności wydziału prowadzono równolegle studia inżynierskie i magisterskie, a także dodatkowe formy kształcenia: zaoczne studia I i II stopnia, wyższe kursy doskonalenia oficerów (WKDO) oraz różnego rodzaju kursy specjalistyczne. W 1975 roku przeprowadzono gruntowną modernizację planów studiów i na wszystkich kierunkach wprowadzono jednolite studia magisterskie. Wprowadzono nowe treści do programów studiów, a szczególnie wzbogacono szereg przedmiotów w zagadnienia z zakresu informatyki, elektroniki, automatyki, mechaniki ciała stałego itp. Ponadto w planie studiów więcej czasu przeznaczono na naukę własną studentów. programowane studiowanie indywidualne (PSI). W tym samym czasie dla zdolniejszych słuchaczy utworzono studia według indywidualnych programów, które są kontynuowane do dnia dzisiejszego. Od połowy lat siedemdziesiątych wydział prowadził studia inżynierskie i magisterskie dla obcokrajowców (Niemcy, Libijczycy, Wietnamczycy), które trwały do 1989 roku. W 1998 roku dokonano w całej uczelni aktualizacji planów studiów i programów nauczania, której celem było dostosowanie tych programów kształcenia do wymogów MEN i FEANI oraz do nowych potrzeb wojska, wynikających między innymi z planów wstąpienia Polski do NATO. Od 1998 roku Wydział Mechaniczny jako pierwszy w WAT wprowadził ogólnodostępne kształcenie studentów cywilnych w trybie komercyjnym, zaocznym. Działalność naukowo-badawcza zaczęła się równolegle z powstaniem fakultetów i komórek dydaktyczno-naukowych. Prace naukowe w okresie do 1959 roku miały charakter rozpoznawczy, służący organizacji zespołów i stanowisk badawczych, niezbędnych dla rozwoju kadry dydaktyczno-naukowej. Utworzenie Wydziału Mechanicznego oraz dobre przygotowanie kadry dydaktycznej do pracy naukowej, umożliwiło w latach 60-tych nawiązanie współpracy z przemysłem motoryzacyjnym i maszyn budowlanych oraz przemysłem lotniczym, co zaowocowało rozbudową bazy badawczej. Zbudowano aerodynamiczny tunel naddźwiękowy i laboratorium osprzętu lotniczego, hamownie zespołów maszyn roboczych, komorę termoklimatyczną i niskich temperatur. W końcu lat 60-tych i na początku 70-tych katedry, a później instytuty ukierunkowały swoją podstawową działalność naukowo-badawczą i specjalizowały się w podjętej tematyce przez wiele następnych lat. W okresie do 2013 roku wypromowano 424 doktorów oraz 56 doktorów habilitowanych, dwudziestu siedmiu pracowników Wydziału uzyskało tytuł naukowy profesora. Profesorowie Bogdan Ciszewski, Stanisław Kocańda oraz Stefan Ziemba zostali wybrani na członków korespondentów, a następnie członków rzeczywistych Polskiej Akademii Nauk. Wymienionym profesorom nadano następnie tytuł doktora honoris causa WAT. Do znaczących osiągnięć pracowników Wydziału Mechanicznego należy zaliczyć ponad trzy tysiące tytułów opublikowanych w czasopismach naukowych krajowych i zagranicznych, a także ponad sto osiemdziesiąt monografii, z których "Zmęczeniowe pękanie metali" S. Kocańdy przetłumaczono na język angielski, rosyjski, japoński i chiński. Kadra Wydziału wygłosiła i opublikowała w materiałach konferencyjnych krajowych i zagranicznych również ponad trzy tysiące referatów. Weszło już do tradycji cykliczne organizowanie konferencji i sympozjów o zasięgu międzynarodowym np.: "Doskonalenie konstrukcji oraz metod eksploatacji pojazdów mechanicznych". Z roku na rok poszerza się współpraca z zagranicznymi ośrodkami naukowymi (np. z University of Sheffield, z University of Vaterloo), gdzie kadra Wydziału odbywa staże naukowe i praktyki.