Love2Wrap - Doradca Noszenia Dzieci Oliwia Tadeusiak - Łódź

Mądre i ważne słowa!

Bardzo lubie to zdjęcie choć instagramowego piękna tu nie ma :) W ostatnim czasie kiedy wiele z Was pisze jak jesteście zaskoczone połogiem, jak poród daje mocy i utrzymuje w adrenalinie, a kolejny dni to ogromne zmęczenie.
To zdjęcie ma 5 lat , to zdjęcie jest w 3 dobie po porodzie, naprawdę pięknym i dobrym porodzie.
Jest tu ogrom satysfakcji i radości choć ciało i twarz pokazuje inny obraz :)
Brak czasu na odpoczynek aby wejść w połóg , nagła zmiana w życiu, do której wbrew pozorom nie da sie przygotować, nieprzespane noce przerwane kamieniami,a do tego ta przepaść o jakiej piszecie, ,gdy w ciąży oczy świata zwrócone są na Was a w połogu czujecie się zapomniane bo świat obraca się w koło dziecka i uwaga rodziny skupiona jest na Maleństwie plus w dniach pobytu w szpitalu masa odwiedzających. Dochodzi do spadku gry hormonalnej okresu ciąży i porodu , wzrasta poziom prolaktyny odpowiedzialnej za produkcję mleka , procesy intelektualne dają się we znaki. Wszystko nowe. Zupełnie inne od wyobrażeń. Zaskakujące ciało, zaskakująca dusza, zaskakująca umysł, wszystko takie nie Twoje . Wraz z dzieckiem rodzi się matka , narodziny kobiety matki także potrzebują czasu , czasu połogu który nie trwa 8 tygodni , połóg moze trwać do roku czasu. Obkurczona macica to nie koniec,a dopiero początek zmian i pracy z ciałem oraz sobą jako matki i uczenie się dziecka.
To dlatego w całym okresie okoloporodowym to właśnie tu wg mnie kobieta potrzebuje ogromu wsparcia , znacznie większego niż w ciąży i porodzie.

📣ciało potrzebuje ogromu odpoczynku i regeneracji oraz snu
📣ciało potrzebuje odciazenia i chwili czasu dla siebie
📣ciało potrzebuje aby podziękować mu za utrzymanie i rozwój ciąży oraz proces narodzin
📣ciało potrzebuje się oswoić ze wszystkim
📣ciało potrzebuje wsparcia rehabilitacyjnego i nauki siebie na nowo

⚠️fizyczny i mentalny proces stawania się matka kosztuje nieskończenie wiele sił , to czas skupienia ZARÓWNO na matce jak i dziecku , to czas kiedy Ty decydujesz o przyjęciu gości zwlaszcza tak ważnych ososb w naszym życiu jak matka/teściowa z którą relacje masz różne, to czas gdy ludzie w pobliżu Ciebie powinni budować Cię w kompetencji matki i nowej roli dla Ciebie i zapewniać o tym, że masz wszelkie kompetencje bycia WYSTARCZAJĄCO DOBRĄ MATKĄ ....

💖czas mija z pewne rzeczy wracają do normy , inne już zawsze będą inne, jak chociaż by Sylwester tego wyjątkowego roku dla tych z Was ktore sa świeżo po porodzie.
Tego życzę Wam, abyście pozwoliły sobie i dały czas spokojnie obserwując i ucząc się siebie na nowo,ucząc się dziecka, bez wstydu prosząc o pomoc bliskich i innych specjalistów, którzy służą wsparciem po porodzie.

💖p.s. Bycie położna, bycie córka położnej , bycie podwójna mama w aspekcie drugiego porodu wcale nie powoduje, że było łatwiej:) ale przychodzi czas,że zmeczenie mija, ciało wraca na swoje miejsce choć już jest inne -jest mądrzejsze i dojrzalsze, kompetencje matki sięgają wysokiego poziomu a wszystko staje się sytuacja do ciągłej nauki i rozwoju .

🤔 a czego najbardziej Tobie brakowało w tym czasie, jakiej złotej rady na czas połogu udzieliłabyś innej kobiecie, która właśnie wkracza w próg połogu?

Ważne! Jakiś czas temu obejrzałam dokument o otyłym nastolatku. Chłopak był przykuty do łóżka.

😍

Ładne, prawda? "Mama to tylko odbicie słowa 'wow'". Szabat Szalom mamom i nie tylko!

Nauka siedzenia

Jak dzieci uczą się siedzieć? Otóż większości z nas wyda się to drogą na około ;) ale natura wymyśliła bardzo sprytny sposób, żeby nasz dzieci nauczyły się siadu. Dzieje się to pomiędzy 6 a 9 miesiącem życia, mówimy, że do końca 9 miesiąca dziecko powinno samodzielnie siadać. W tym czasie bardzo dużo się zmienia i dziecko staje się bardziej wymagające, dużo więcej czasu chce spędzać na rękach rodzica, najlepiej w ruchu. To naturalna chęć poznawania świata. Ale takie noszenie na rękach nie pomaga w nauce siedzenia. Nie pomaga także pozycja siedząca, sadzanie w leżaczkach, obkładanie poduszkami itp. Dlaczego? Bo wtedy dziecko nie ma do czego dążyć. No to po kolei: jak to się powinno zadziać naturalnie?
Najpierw maluch uczy się pełzać, potrzebna jest do tego pozycja leżąca i umiejętność obrotów z plecków na brzuszek. Nie nauczymy się tego w leżaczku. Tak naprawdę to leżaczek jest tylko i wyłącznie wygodą rodzica i nie robi niczego dobrego dla dziecka. Tak, wiem, że czasem musimy iść do toalety, ale (z własnego doświadczenia) dziecko położone na kocyku czy w łóżeczku nigdzie na tym etapie nie pójdzie. Tak więc, chcąc stymulować naturalnie rozwój dziecka kładziemy je na twardym podłożu, polecam podłogę i matę/koc i tam się z nim bawimy. Jeśli dziecko nie lubi leżeć to jest to sygnał, że jego naturalny rozwój nie przebiega prawidłowo. Oczywiście nie oczekujemy od dziecka, że zajmie się samo sobą przez godzinę leżąc na kocu, choć i takie dzieci poznałam. Bawimy się z maluchem, pokazujemy mu różne zabawki, najlepiej nisko, nie wiszące pod sufitem. W takiej sytuacji maluch uczy się leżeć na brzuszku i zaczyna przemieszczać się do zabawek. Warto, żeby przemieszczał się w ruchu pełzania, który to jest ruchem naprzemiennym. Niedozwolone są tu sytuacje, gdzie maluch podciąga się tylko rączkami czy odpycha jedną nóżką nie używając drugiej. Leżenie na brzuszku i nauka pełzania są ważne w osiągnięciu siadu. Po pełzaniu następuje nauka czworakowania. Najpierw dziecko uczy się pozycji czworaczej, w tej pozycji trochę czasu zajmie mu gibanie się do przodu i tyłu- tym się nie martwimy, to naturalny etap. I tu zaczynamy czworakować, znów w ruchu naprzemiennym, i w tym właśnie ruchu dziecko usiądzie! Żeby z czworaków usiąść musisz podnieść jedną rękę i przeciwną nogę dać w przód, pupa się obraca do siadu. Na początku nie jest to pozycja stabilna, do stabilnego siadu potrzebujemy troszkę poćwiczyć. Zazwyczaj w tym czasie maluch nauczy się również wstawać, ale do samodzielnego chodu jeszcze daleko, a o tym kiedy indziej…
Podsumowanie: Nauka siedzenia to długi proces. Żeby przebiegał prawidłowo potrzebujemy mieć możliwość swobodnego ruchu i naturalnego rozwoju. Jeśli wkładamy dziecko w leżaczki/krzesełka/sadzamy to nie dajemy mu możliwości nauki siadania. Siedzenie i siadanie to nie to samo ;) Nie uczymy dziecka siedzieć dopóki nie potrafi siadać. Czyli staramy się nie sadzać dziecka, które nie potrafi samo usiąść. Dziecko uczy się siadać z pozycji czworaczej a nie z leżenia na plecach, czyli nie ciągamy dzieci za rączki do siadu tylko stymulujemy czworakowanie.
Jasne? :D

New Study: The More you Hug your Kids, the More Their Brains Develop To borrow a phrase: love works in mysterious ways. We are born to love and, as it turns out, love

Chodzik – czyli o tym, jak można zniszczyć rozwój dziecka już na starcie Pragnieniem i jednocześnie celem każdego rodzica jest prawidłowy rozwój jego dziecka. Wiedza o każdym poszczególnym i określonym wiekowo etapie przemian jest potrzebna, by mieć świadomość na jaki krok naprzód może pozwolić sobie fizjologia i anatomia ich pociechy.

Tekst długi, ale warto przeczytać!

Noszę i dbam – o siebie! Jak prawidłowo nosić malucha? O pozycji dziecka zostało powiedziane już chyba wszystko… Ale czy noszenie to tylko kwestia ułożenia dziecka w chuście czy nosidle? Jest przecież jeszcze osoba, która …

Uczysz dziecko, żeby tłumiło negatywne emocje? To jeden z największych błędów wychowawczych Gdy małe dziecko zaczyna otwarcie okazywać bunt, upór czy złość, rodzice najczęściej próbują tłumić zachowania tego typu. Tym samym popełniają jeden z największych błędów wychowawczych

❤

Maluszki na brzuszki

Jesteśmy chyba jedynym gatunkiem na ziemi, który układa swoje młode brzuchem do góry. I to jest bardzo dziwne, bo natura, czy jak ktoś woli Bóg, stworzył nas tak, że rozwijamy się z leżenia na brzuchu właśnie. Ewolucyjnie nie jesteśmy aż tak daleko od naszych „braci mniejszych”. Niestety leżenie na pleckach jest główną aktywnością naszych noworodków i później niemowlaków. Prawidłowo funkcjonujący noworodek powinien przebywać na brzuszku więcej niż na grzbiecie ;) Choć ostatnio słyszałam opinię lekarza pediatry, że uczymy dzieci tej pozycji (jakby było czego uczyć) dopiero jak kikut pępowinowy odpadnie, bo z kikutem mu niewygodnie. Cóż, po ułożeniu na brzuszku- nóżki w pozycji „żabki” maluch od razu zasnął ;)
Wiem też, że wiele mam martwi się o kształt główki dziecka gdy leży na pleckach. Są poduszki, które mają temu zapobiegać. No, ale mamy coś takiego jak protrakcja, czyli przesunięcie względem siebie segmentów ciała- w tym przypadku wypchnięcie głowy w przód. Tu ważna rzecz: dzieci powinny spać bez poduszek. Poduszki przydają się w spaniu na boku, i tylko u większych ludzi. I znowu naturalnym jest spanie na brzuchu ;)
Ale do rozwoju wracając. W prawidłowym rozwoju przebywamy na brzuszku prawie cały czas i nie przeszkadza nam to. W tej pozycji uczymy się rozglądać, podnosimy się na rączkach, potem zaczynamy pełzać i czworakować, z tej pozycji siadamy i wstajemy. W sumie ssaki układają młode na grzbiecie tylko do wylizywania brzuszka. Co więc stało się, że łamiemy tą naturalną sprawę i jeszcze mamy przekonanie, że to właśnie tak powinno być, a leżenie na brzuszku to tylko ćwiczenie? Nie wiem :( Może czas, gdy zamiast nosić dziecko w chuście, jak to robiliśmy przez tysiąclecia (!) a wiele ludów nadal tak robi, skusiliśmy się na wózki? I błagam, nie piszcie mi, że nasze babcie tak leżały w betach. Wiem. Ja piszę o rozwoju, który został złamany długo przed czasem naszych babć ;)
A! Ważna sprawa. Nie podpowiem Wam jaka poduszka, jaki materac itp. Nie wiem ;) Nie mam pojęcia jaką postawę ciała mają wasze dzieci, jak układają się w czasie spania, jaką mają wagę itp. Podpowiem natomiast ważną rzecz- dzieci naturalnie uwielbiają pozycję z brzuszku od narodzenia. Jeśli tak nie jest to coś jest nie tak. Gdyby nasze dzieci nie lubiłyby leżeć na brzuszkach to nie przeżylibyśmy jako gatunek ;) Oczywiście znów zaznaczam, że myślę o czasach, gdy jako gatunek kształtowaliśmy się i nasze ciała.

Edit: post traktuje o układaniu dzieci na brzuszku w czasie zabaw i drzemek w ciągu dnia. Wiem o SIDS i o zaleceniach 😉

👌