Serve For Nobel Cause Foundation ( SNCF)

آسٽريليا ۾ هنڊائي ڪمپني پهري هائيڊروجن تي هلندڙ ڪار، مارڪيٽ ۾ عام ماڻهو لاءِ آندي آهي.. هي ساڳي هائيڊروجن ٽيڪنالوجي تي هلندڙ ڪار آهي جنھن لاءِ Agha Waqar Agha Waqar سالن کان دانهن ڪندو رهيو آهي. هنڊائي ڪمپني اِن ساڳي فارمولي ۾ ٿوري تبديلي ڪري هائيڊروجن فيول سيل تحت ڪار ۾ بجلي تي هلندڙ انجڻ ۽ جنريٽر رکيو آهي، جيڪو هائيڊروجن گيس تي هلندو ۽ بجلي تيار ڪري، بجلي واري ڪار جي انجڻ کي ڏيندو، جيڪو ڪار کي هلائيندو. پاڻي مان هائيڊروجن کي حاصل ڪرڻ لاءِ آسٽريليا سرڪار ملڪ ۾ سي اين جي وانگر هائيڊروجن گيس اسٽيشن کوليون آهن، جتي پاڻي مان هائيڊروجن ڪشيد ڪري سلينڊرن ۾ ڀري ويندي، جتان وري ڪار ۾ موجود سلينڊر ۾ ڀربي ۽ هڪ سلينڊر تي ڪار 900 ڪلوميٽر مفاصلو طئي ڪندي.. ڪار ۾ وڏي بيٽري پڻ رکي وئي آهي ته اگر ڪار ڪٿي بريڪ لڳائي ته ڪار جو جنريٽر بجلي تي ڪار ۾ موجود بيٽري کي چارج ڪندو رهندو، جنهن تي پڻ ڪار ڪافي وڏو مفاصلو هلي سگهي ٿي.
اسان چوتيا ماڻهو رڳو پنهنجي هيروز مٿان ٽوڪ ٺٺول ڪري، عربن، افغان، ترخانن، سکن ۽ ترڪن کي هيرو بڻائي پنهنجي منهن تي تئو مليندا آهيون!

Education is the most powerful weapon which you can use to change the world..
Nelson Mandela

ٻار لاءِ ٻي وڏي تربيتگاهه اسڪول آهي جتي هن جي اخلاقي، تھذيبي، تعليمي ۽ ذهني نشونما هجي ٿي. جڏهن ٻار اسڪول ۾ داخل ٿيندو آهي ته ان وقت ٻار جو ذهن هڪ اڇي ۽ ڪوري ڪاغذ مثل هوندو آهي. پوءِ جھڙا اکر استاد ان پاڪ ۽ صاف ڪاغذ تي لکڻ چاهيندو ته ٻار جي ذهن تي به اهي ئي اکر نقش ٿي ويندا. ٻارن لاءِ اهڙ اصطلاح ته ”ٻار ۽ مُڇَ جو وار“ هڪجھڙا آهن، جيڏانھن ورائجن، اوڏانھن ورندا. ان جي معنى اِها ٿي ته هنن کي پنھنجي مرضيءَ تي جيئن به مھٽجي، مروٽجي، ڪپجي، ڏنگو ڦڏو ڪجي، جيئن به ڪجي انھن جي ذهن کي ڪچلجي ۽ چيچلائجي، چٿجي ۽ چچرجي، اهو اختيار انھن جي وڏن کي آهي، يعني ٻار جو ڪوبه اختيار نه آهي. هن کي ڪابه مرضي ۽ اختيار ڄڻ آهي ئي ڪونه!!

اصول مطابق ٻار کي بنيادي شعور ۽ بنيادي تعليم ۽ تربيت ٻن هنڌن کان ملي ٿي، پھريون ادارو سندس گهر ۽ گهر جو ماحول هجي ٿو، جتي هو پلجي ۽ نپجي ٿو. ڱ، ڱ ۽ ڃ ڃ ڪندي ٻولي سکڻ جي ڪوشش ڪري ٿو. اسان کي اها به خبر هجڻ گهرجي ته ٻار هميشه نقل ڪري ئي سڀڪجهه سکندو آهي. تنھنڪري گهر جو ماحول صاف سٿرو، کٽ پٽ ۽ ڪروڌ کان آجو هجي.

دُنِيا جي سڌريل ملڪن جون يونيورسٽيون رُڳو ڪلاسن ۾ ڪتاب ڪونه چَٽائينديون آهن. آمريڪا ۽ يورپ جون يونيورسٽيون سائنسي ۽ علمي کوجنا جا عظيم ڪارناما سرانجام ڏينديون آهن. سندن پروفيسر ۽ شاگرد دُنِيا جي ڪنڊ ڪڙڇ ۾ وڃي پنهنجي پنهنجي علمي شعبي بابت تحقيقون ڪري نوان نوان انڪشاف ڪندا آهن.

تجربن وسيلي ثابت ٿيو آهي ته کلڻ جي ڪري جسم ۾ اينڊروفن جي ليول وڌي ٿي، جنهنڪري جسم ۾ سور جي تڪليف گهٽجيو وڃي ۽ نتيجي ۾ بيماريءَ خلاف بدن ۾ مدافعت وڌيو وڃي. کل توهان کي توهان جي مسئلن جا نوان رخ به ڏيکاريندي، خاص ڪري جڏهن توهان پنهنجو پاڻ تي کلو.

اهي ماڻهو جيڪي ڏينهن جي پڄاڻيءَ تي ڪنهن ٽنگڻي تي ٽنگيل ڪپڙي جيان لڳندا آهن، دراصل پاڻ ئي ان ڳالهه جا جوابدار هوندا آهن. دراصل سپر هيروٽائيپ نالي ڪا به شيءِ ڪانهي. ڪو به ڪم پنهنجي طاقت کان وڌيڪ نه ڪيو. نا ممڪن مقصد حيات مقرر ڪرڻ سان ڪنهن کي ڪا به مدد نه ملندي.

حوت ڪجان نه حساب آءُ ڏوهي آهيان
ميري سندي من ۾ ناهي ڪو ثواب
جانب ڪهڙو جواب ڏينديس هر هڪ ڏوه جو
شاه

”آخر انسان جي وجود جو ڪهڙو مقصد آهي؟“ جيڪڏهن ڪو پيءُ ماءُ ٻار کي اهو ٻڌائي ته زندگيءَ جو مقصد ڪونهي. ته پوءِ هو ڪيئن ان ٻار کي نشي ڪرڻ کان روڪيندو؟ حقيقت ۾ هو ان ٻار کي آخر ڪهڙيءَ طرح قائل ڪندو ته خودڪشي نه ڪجي؟ جيڪڏهن اهو نوجوان زندهه رهي ٿو ته فقط انهن سببن لاءِ جيڪي مڪمل طور هن جي پنهنجي اندر لاءِ هوندا.

ڏکي وقت ۾ يا ڪنهن بيماري وغيره ۾ پئسو ڪافي مدد ڏئي سگهي ٿو. پر سڀني فائدن هوندي به، پئسو توهان کي ان ڏک کان نه ٿو بچائي سگهي. جيڪو ان تڪليفده وقت جي ڪري توهان کي سَهڻو پيو. ان لاءِ محقق چون ٿا ته توهان کي گهاٽي دوستيءَ جي ضرورت آهي. ”انسان سماجي حيوان آهن. اهي اڪيلي سر معاملا حل ڪرڻ لاءِ نه ٺاهيا ويا آهن.“ ان لاءِ ضروري آهي، ته توهان جا ڪي سچا دوست هجن، جيڪي ڏکي وقت ۾ توهان کي ڪم اچن ۽ توهان جو بار هلڪو ڪن.

نفسيات جي پروفيسر مهالي جي چوڻ مطابق مزي”(Pleasure) ۽ خوشيءَ ۾ فرق آهي. وندر مان حاصل ٿيندڙ مزو عارضي ڇوٽڪارو هوندو آهي. جڏهن ته خوشي انهن تجربن مان حاصل ٿيندي آهي جنهن لاءِ ان ماڻهوءَ ذهني ۽ جذباتي طور لوڙيو هجي.“

ڪامياب انسان وقت کي ڪيئن بهتر استعمال ڪندا آهن؟: جيئن جيئن توهان پنهنجي روزاني زندگيءَ جي ڪم ڪارين کي خواهه مخواهه جي جهنجهٽن کان آزاد ڪندا ۽ سڌو سنئون بڻائيندا ويندا، ته نه فقط توهان جو وڌيڪ وقت بچندو، پر توهان جي زندگي به وڌيڪ پر لطف ٿيندي ويندي.