20/06/2026
๐๐๐ฃ๐ฃ๐ฌ ๐๐๐ง๐๐๐ฅโ๐ฆ ๐๐๐ฌ ๐
There was once a small hand holding a bigger one, walking through crowded streets, not knowing where life would lead, but feeling safe because ๐ง๐ฎ๐๐ฎ๐ was there.
Noong bata tayo, akala natin madali lang maging ama. Akala natin trabaho lang ang ginagawa nila, uuwi, kakain, matutulog. We never saw the weight they carried behind those tired eyes.
Hindi natin nakita kung ilang beses silang ๐ป๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐ด๐ผ๐ฑ.
Kung ilang beses silang ๐ป๐ฎ๐๐ฎ๐ธ๐ผ๐.
Kung ilang beses silang ๐ป๐ฎ๐๐ฎ๐ธ๐๐ฎ๐ป.
Pero pinili pa rin nilang ๐น๐๐บ๐ฎ๐ฏ๐ฎ๐ป.
A fatherโs love is strange sometimes. Hindi laging malambing. Hindi laging sweet. Minsan tahimik lang. Minsan nasa sermon. Minsan nasa simpleng โkumain ka na ba?โ o โingat ka.โ
Pero doon mo mararamdaman.
โ๐๐ป๐ด ๐ฝ๐ฎ๐ด๐บ๐ฎ๐บ๐ฎ๐ต๐ฎ๐น ๐ป๐ด ๐ฎ๐บ๐ฎ, ๐บ๐ฎ๐ฑ๐ฎ๐น๐ฎ๐ ๐ต๐ถ๐ป๐ฑ๐ถ ๐๐ถ๐ป๐ฎ๐๐ฎ๐ฏ๐ถ, ๐ฝ๐ฒ๐ฟ๐ผ ๐ฎ๐ฟ๐ฎ๐ ๐ฎ๐ฟ๐ฎ๐ ๐ถ๐ฝ๐ถ๐ป๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐ธ๐ถ๐๐ฎ.โ
May mga tatay na gigising bago sumikat ang araw para magtrabaho. Yung iba, nangingibang bayan, malayo sa pamilya, missing birthdays, graduations, and ordinary dinners, all for one reason โ para may ๐บ๐ฎ๐ ๐บ๐ฎ๐ด๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฎ๐ป๐ด ๐ฏ๐๐ธ๐ฎ๐ ang mga anak nila.
May mga ama na umuuwi nang pagod, masakit ang katawan, pero pag may kailangan ka, sila pa rin ang unang tatayo.
Naalala mo ba noong bata ka? Yung pag ang lakas ng ulan, bubuhatin ka niya para hindi ka mabasa. Yung pag may kinakatakutan ka, sasabihin niyang โ๐ป๐ฎ๐ป๐ฑ๐ถ๐๐ผ ๐น๐ฎ๐ป๐ด ๐ฎ๐ธ๐ผ.โ At sa simpleng mga sandaling iyon, pakiramdam mo kaya niyang labanan ang buong mundo para saโyo.
Pero habang tumatanda tayo, doon natin naiintindihan.
Na ang taong akala natin pinakamalakas, ๐ป๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐ด๐ผ๐ฑ din pala.
๐ก๐ฎ๐๐ฎ๐๐ฎ๐ธ๐๐ฎ๐ป din pala.
๐ก๐ฎ๐๐ฎ๐๐ฎ๐น๐ผ rin minsan.
Pero hindi humihinto.
โ๐๐ฎ๐๐ถ ๐ฎ๐ป๐ด ๐๐๐ป๐ฎ๐ ๐ป๐ฎ ๐ฎ๐บ๐ฎ, ๐ธ๐ฎ๐ต๐ถ๐ ๐๐ฎ๐๐ฎ๐ธ ๐ป๐ฎ, ๐ฝ๐ฎ๐๐๐น๐ผ๐ ๐ฝ๐ฎ ๐ฟ๐ถ๐ป๐ด ๐ฏ๐๐บ๐ฎ๐ฏ๐ฎ๐ป๐ด๐ผ๐ป ๐ฝ๐ฎ๐ฟ๐ฎ ๐๐ฎ ๐ฝ๐ฎ๐บ๐ถ๐น๐๐ฎ.โ
And maybe that is the saddest thing we realize too late, our fathers were never asking for recognition. They were only asking for one thing: that we live the life they worked so hard to give us.
Sa lahat ng ama, sa mga ๐ฝ๐ฟ๐ผ๐๐ถ๐ฑ๐ฒ๐ฟ, ๐ฝ๐ฟ๐ผ๐๐ฒ๐ฐ๐๐ผ๐ฟ, ๐๐ถ๐น๐ฒ๐ป๐ ๐ณ๐ถ๐ด๐ต๐๐ฒ๐ฟ๐, at sa mga amang patuloy na lumalaban kahit hindi na nila kaya, salamat.
Salamat sa ๐ฝ๐ฎ๐๐ถ๐.
Salamat sa ๐ฝ๐ฎ๐ด๐ผ๐ฑ.
Salamat sa pagmamahal na hindi laging naririnig, pero laging nararamdaman.
At kung nandiyan pa ang tatay mo, yakapin mo siya habang kaya mo pa.
Sabihin mo na mahal mo siya habang naririnig pa niya.
Because one day, the footsteps you used to hear coming home will only live in memory.
And when that day comes, you will realizeโฆ
Some of the strongest love we ever received came from the hands that were already breaking.
๐๐ฎ๐ฝ๐ฝ๐ ๐๐ฎ๐๐ต๐ฒ๐ฟโ๐ ๐๐ฎ๐.
Para sa lahat ng tatay na tahimik na nagbubuhat ng mundo para sa pamilya nila, ๐๐ฒ ๐๐ฒ๐ฒ ๐๐ผ๐. ๐๐ฒ ๐ต๐ผ๐ป๐ผ๐ฟ ๐๐ผ๐. ๐ฎ๐ป๐ฑ ๐๐ฒ ๐๐ถ๐น๐น ๐ป๐ฒ๐๐ฒ๐ฟ ๐ณ๐ผ๐ฟ๐ด๐ฒ๐.
Layout by Arianne Faith Flores
Words by Poging Adviser