30/01/2026
KINUMPISKA NG TERROR NA G**O ANG SKETCHBOOK NG ESTUDYANTE AT SINABING “WALANG PERA SA ART” PERO LAKING GULAT NITO NANG TAWAGIN SIYA SA STAGE UPANG TANGGAPIN ANG FULL SCHOLARSHIP SA ABROAD DAHIL IPINASA PALA NG G**O ANG KANYANG DRAWINGS SA INTERNATIONAL CONTEST
Sa San Isidro National High School, kilalang “Terror” si Mr. Toribio. Siya ang g**o sa Mathematics na walang sinasanto. Bawal ang maingay, bawal ang late, at higit sa lahat, bawal ang gumagawa ng ibang bagay sa oras ng klase niya.
Si Nonoy, isang tahimik na estudyante sa likod, ay may sariling mundo. Dahil mahirap lang sila at walang pambili ng expensive art materials, ang gamit niya ay lumang notebook at pira-pirasong charcoal o uling na pinulot niya sa kusina nila. Sa likod ng notebook na ito, gumuguhit siya ng mga larawan ng buhay sa palengke, mga mukha ng matatanda, at ang paghihirap ng kanyang pamilya. Ang sining ang kanyang takbuhan mula sa gutom at ingay ng mundo.
Isang hapon, habang nagtuturo si Mr. Toribio ng Algebra, hindi napigilan ni Nonoy na iguhit ang mukha ng isang kaklase na natutulog. Masyado siyang nalibang. Hindi niya namalayan na nasa likod na pala niya ang anino ng g**o.
PAK!
Hinampas ni Mr. Toribio ng ruler ang mesa. Nagulat ang buong klase.
“Anong ginagawa mo, Nonoy?” dumagundong ang boses ng g**o.
Hinablot ni Mr. Toribio ang notebook. Nakita niya ang mga sketches. Magaganda, detalyado, at puno ng emosyon. Pero sa halip na purihin, sumimangot ang g**o.
“Algebra ang subject ko, hindi Art Class!” sigaw ni Mr. Toribio. “Puro ka drowing! Sa tingin mo ba mapapakain ka nito? Tandaan mo, Nonoy, walang pera sa art! Walang yumayaman sa pagguhit ng uling!”
Pinunit ni Mr. Toribio ang pahina sa harap ng klase, pero itinago niya ang buong notebook sa kanyang bag. “Kumpiskado ito. Mag-focus ka sa pag-aaral kung ayaw mong magpulot ng basura habambuhay!”
Umuwi si Nonoy na durog ang puso. Ang notebook na ’yun ang kayamanan niya. Nandoon ang mga pangarap niya. Dahil sa sinabi ng g**o, nawalan siya ng gana. Tama si Sir, isip ni Nonoy. Mahirap lang kami. Walang lugar ang sining sa sikmura ng gutom.
Simula noon, hindi na humawak ng lapis si Nonoy. Nag-aral siya nang mabuti sa Math, pero patay ang kanyang mga mata. Naging robot siya na pumapasok, sumasagot, at umuuwi.
Lumipas ang ilang buwan. Dumating ang araw ng High School Graduation.
Mainit sa gymnasium. Puno ng mga magulang at estudyante. Nakaupo si Nonoy sa dulo, walang inaasahang medalya. Ang gusto lang niya ay makuha ang diploma at maghanap ng trabaho bilang kargador o construction worker para makatulong sa nanay niya.
Nang matapos ang distribution ng diploma, umakyat sa stage ang Principal na si Ms. Agnes.
“Bago tayo magtapos,” sabi ng Principal, “Mayroon tayong isang Special Award. Ito ang pinakamalaking karangalan na natanggap ng ating paaralan sa loob ng sampung taon.”
Walang pakialam si Nonoy. Nagpaypay lang siya ng sarili.
Ang buong kwento ay nasa mga komento ..
23/01/2026
23/01/2026
12/01/2026
23/12/2024
24/06/2024
27/05/2024
27/05/2024
25/05/2024
25/05/2024