Filipino-8

Gramatika 3

Pang-abay

C. Pamamaraan

Ang pang-abay na pamaraan ay ang pang-abay na naglalarawan kung paano naganap, nagaganap, o magaganap ang kilos na ipinahahayag ng pandiwa. Ginagamit sa ganitong uri ng pang-abay ang mga panandang nang, na, at -ng. Halimbawa sa paggamit nito ang pangungusap "Sinakal niya ako nang mahigpit"

Gramatika 2

Pang-abay

B. Panlunan

Ang pang-abay na panlunan ay isang uri ng pang-abay na nagsasaad ng lugar kung saan naganap ang pangyayari. Samakatuwid, ito ay nagsasabi kung saan ginawa, ginagawa, at gagawin ang kilos sa pangungusap; sa ibang pananalita ay tumutukoy ito sa pook na pinangyarihan, o pangyayarihan ng kilos sa pandiwa. Halimbawa nito ang "Nagpunta sa lalawigan ang mag-anak upang dalawin ang kanilang mga kamag-anak." Karaniwan ding ginagamit sa pangungusap na mayroong pang-abay na panlunan ang mga pariralang sa, kina o kay. Ginagamit ang sa kapag ang kasunod ay isang pangngalang pambalana o isang panghalip. Samantala, ginagamit naman ang kay at kina kapag ang kasunod ay pangngalang pantangi na pangalan ng isang tao. Halimbawa na ang mga pangungusap na "Maraming masasarap na ulam ang itinitinda sa kantina." at ang "Nagpaluto ako kina Aling Inggay ng masarap na mamon para sa kaarawan mo."

Gramatika 1

Pang-abay

A. Pamanahon

Ang pang-abay na pamanahon ay nagsasaad kung kailan naganap o magaganap ang kilos na taglay ng pandiwa. Mayroon itong tatlong uri: may pananda, walang pananda, at nagsasaad ng dalas. Halimbawa ng may pananda ang nang, sa, noon, kung, kapag, tuwing, buhat, mula, umpisa, at hanggang. Halimbawa ng pangungusap na may pang-abay na pamanahon na mayroong pananda ang "Kailangan mo bang pumasok nang araw-araw?". Ang walang pananda ay mayroong mga salitang katulad ng kahapon, kanina, ngayon, mamaya, bukas, sandali, at iba pa. Halimbawa ng pangungusap na may pang-abay na pamanahon na walang pananda ang "Manonood kami bukas ng pambansang pagtatanghal ng dulang Pilipino." Ang pang-abay na pamanahon na nagsasaad ng dalas ay mayroong mga salitang katulad ng araw-araw, tuwing umaga, taun-taon, at iba pa. Isang halimbawa ng paggamit na ganito ang "Tuwing buwan ng Mayo ay nagdaraos kami sa aming pook ng santakrusan."

Epiko

Sa tradisyunal na kahulugan, ang isang epiko ay isang uri ng panulaan, na kilala din bilang panulaang epiko. Bagaman, sa makabagong katawagan, kadalasang napapalawig ito sa ibang anyo ng sining, tulad ng sa teatrong epiko, mga pelikula, musika, nobela, palabas sa telebisyon at kahit sa mga larong bidyo, kung saan may mga tema ang kuwento ng kadakilaan ng kabayanihan, katulad sa panulaang epiko.

Alamat

Ang alamat ay isang uri ng kwentong bayan at panitikan na nagkukuwento tungkol sa mga pinagmulan ng mga bagay-bagay sa daigdig. Karaniwang nagsasalaysay ang mga ito ng mga pangyayari hinggil sa tunay na mga tao at pook, at mayroong pinagbatayan sa kasaysayan.Kaugnay ang alamat ng mga mito at kuwentong-bayan. Ang salitang alamat ay panumbas sa salitang "legend" ng ingles.

Karunungang Bayan

Ang mga unang tula ng mga Pilipino ay mga karunungang-bayan.

Ang karunungan bayan ay isang sangay ng panitikan kung saan nagiging daan upang maipahayag ang mga kaisipan na nakapapabilang sa bawat kultura ng bawat tribo.

Ang karunungan bayan ay may kahalagahan para sa katutubong tradisyon na magiging gabay sa pagbasa at pagpapanitik - sa anumang wika naisulat ito, ano panahon, sa pananaw ng isang Pilipino. Sa gayon ay napatibay ang pagpapahalaga sa mga kultura't kabihasnan. Masasabi niyang mayroon siyang sariling tradition ng ibang pook sa daigdig. Maikikintal din sa kanyang puso at isipan na nararapat na pagyamanin ang magagandang kinagisnan at higit na pagbutihan ang kasalukuyang hinaharap.

Ang halimbawa ng karunungang bayan ay: Bugtong, Salawikain, Sawikain, Kawikaan, Kasabihan at Palaisipan.