22/05/2026
Sobrang dami nang nangyari after graduation.
May mga taong naging sobrang close, may mga unti-unting nawala ang communication, may nagkaroon ng tampuhan, misunderstandings, at minsan may mga away na akala natin noon hindi na maaayos.
Hindi naman kasi perfect ang Batch 2012. Dumaan din tayo sa immature days, pride, kanya-kanyang buhay, at moments na feeling natin magkakalayo na talaga tayo. Pero habang tumatagal, narealize natin na normal lang pala lahat ng ‘yon. Parte lang siya ng paglaki natin bilang tao.
At ngayong reunion… parang biglang bumalik lahat.
Yung tawanan. Yung asaran. Yung feeling na kahit ilang taon tayong hindi nag-usap, isang kwentuhan lang parang high school ulit. 🥹✨
Nakakatuwang isipin na kahit nagbago na tayo may trabaho na, may pamilya na, may kanya-kanya nang struggles sa buhay kapag magkakasama ulit tayo, bumabalik pa rin yung genuine happiness na hindi kayang palitan ng panahon.
This reunion reminded us that friendship doesn’t need to be perfect to last.
Hindi kailangan araw-araw mag-usap. Hindi kailangan walang naging issue. Kasi minsan, kahit nagkaroon ng lamat noon, mas nangingibabaw pa rin yung memories, respect, at samahan na nabuo natin habang lumalaki tayo magkakasama.
To Batch 2012, thank you.
Thank you sa lahat ng memories, sa mga tawanan, sa mga drama, sa mga pagkakamali, sa mga forgiveness, at sa pagkakataong magkita-kita ulit na parang walang nagbago. 🫶
Life may have taken us to different paths, pero ang sarap pa ring malaman na somewhere in this world, may mga taong naging malaking parte ng kabataan mo at hanggang ngayon, dala mo pa rin sila sa puso mo.
Hindi lang pala tayo “main characters” noon… hanggang ngayon din pala. 🎬✨
Batch 2012 will always feel like home. ❤️💚🩵🩷💜
