2nd CD Cluster Pavia NHS

K-12 : Sa Kasalukuyan at Hinaharap
Ni: Janzl Kent Hontoria
=============================
“Handa na kami sa K-12!”

Ito ang buong lakas na isiniwalat ng Dibisyon ng Iloilo at lahat ng mga paaralan nito bilang pagsuporta sa programa ng K-12.

Ang K to 12 ay salitang naging bukambibig ng bawat mamayang Pilipino. Ito karagdagang kaalaman para sa mga estyudanteng nag-aaral mula elementarya hanggang sekondarya. Ang tanong, “talaga bang ang salitang ito ang makapagtutuwid sa ating mga Pilipino sa gitna ng matinding kahirapan lalung-lalo na sa larangan ng edukasyon? O mas makapagdadagdag lang ito sa suliraning pampamilya at lipunan.

Ayon kay Bb. Ruby Therese Palmaira , sa pamamagitan ng karagdagang taon sa pag-aaral sa programang K-12 ay mas mahahasa ng mga kabataan ang natatago nilang kakayahan at talento na kung saan maaari nilang magagamit para sa kanilang kinabukasan.

Ang programang K-12 ang magiging instrumento para sa pag-unlad at paglago ng ekonomiya ng bayan. Kung tutuusin ay mas angkop ang programang ito sa pagkamit ng magaganda at dekalidad na trabaho. Ayon naman kay G. Reynaldo G. Gico, ang pagiging high school graduate ay hindi pa sapat at kung edad ang pag-uusapan ay hindi pa sila handa para makapaghanap ng trabaho.

Alam natin na ang pagpapatupad ng programang ito ay maaring magbigay ng mga suliranin sa bayan. Isa rito ang pagkakaroon ng maraming bilang ng mga estyudante kung saan maaaring lumiban sa kanilang klase dahil pa rin sa mahihirap na leksyon at karagdagang bayarin sa tuition, proyekto at iba pa.

Ang edukasyon ang nagsisilbing gabay at instrumento upang mahubog ang natatanging kakayahan ng mga kabataan at maging ng mga bagong henerasyon nito. Edukasyon parin ang susi para sa mabuting kinabukasan ng lahat sa pagbukas ng kaalaman at makabagong estado ng pamumuhay at maging sa ibat-ibang aspeto ng pagkatuto.

Sa kalagitnaan ng lahat, sa ating mga kamay pa rin nakasalalay kung paano at ano ang ating magiging kinabukasan.

Sa Gitna ng Pagsisikap
Ni: Justin Mark Gamba
===================
Paano mabubuo ang tagumpay sa gitna ng kakulangan ng ating pagkatao?

Sa layuning mabuhay kailangan niyang magdoble-kayod sa trabahong dugo’t pawis ang kailangan. Kailangan upang mabuhay. Mabuhay sa gitna ng kapighatian, sa gitna ng kakulangan at sa gitna ng labis na panghuhusga ng mga tao. Labis! Pero alam niyo ba ang totoong pagkatao niya?

Siya ay may mga kakulangan pero ito ang susi niya upang ang nabasag niyang pagkatao ay mabuo at maging isang bagong piyesa ng tagumpay.

Ang sinag ng araw ay nagmula ng sumikat sa gitna ng matatarik na daan ng silangan. Sa lugar kung saan ang mga tao ay nagsisimula ng mamuhay, sa bayan ng Pavia. Pero sa gitna ng mga maiingay na tao, magulong kalye at tunog ng mga sasakyan. May isang lalaking naghihintay. Naghihintay ng taong sasakay sa kanyang makalumang padyak. Kung titingnan at susuriin mo ang kanyang pisikal na anyo, masasabi mo na hindi siya mapakakatiwalaan. Pero nasubukan mo na bang sumakay sa sira-sira niyang padyak? Nasubukan mo na bang makipaghalubilo sa kanya? Oo kakaiba siya, pero may angking talento siyang magbigay ng kasiyahan at kabutihan.

Kabutihan na walang tatalo sa ginagawa niya. Kabutihan ni Amador C. Gumban, o mas kilala bilang si “Kumpol” (putol) dahil na rin sa isa na lang ang kamay niya. Nangyari iyon noong ika-24 ng Disyembre sa kalagitnaan ng kanyang pagtatrabaho sa palayan nang biglan nakuryente siya at nasunog ang buong kanang kamay nito. Isang bangungot. Wala siyang magawa kundi magdiwang ng Pasko sa hospital. Kaya itinuturing ni “Pol” ang Disyembre 24 bilang pangalawang kaarawan dahil binigyan siya ng pangalawang buhay ng Diyos. Nagpasalamat pa siya sa Diyos kahit siya ay nasaktan. Pang-anim siya sa pitong magkakapatid.

Sa araw-araw makikita mo sa kanya na dugo’t pawis ang inaalay niya sa kanyang hanapbuhay bilang isang pedicab drayber. Kailanma’y hindi mo matatanaw ang hirap at pagod na nararamdaman niya. Sa kalagitnaan ng pagpapawis, hindi hadlang sa kanya ang mala-bandang ingay ng kaniyang tiyan at nag-iisang kamay na kumukontrol ng kanyang binabyahe upang huminto sa pagpapaikot ng kanyang binti at tuhod. Labis na kakulangan. Labis!

Pero, patuloy ang pag-ikot ng pedal ng kanyang sasakyan. Sa kabila ng lahat, maraming tao ang humahanga sa kanyang pagsisikap. Siya ang tipo ng taong hindi kaagad nawawalan ng pag-asa sa buhay. Marami rin ang nagbibigay ng buong tiwala sa kanya. Maasahan. Masipag. Masiyahin. May takot sa Diyos. Mabait! Iyan si Kumpol.

Pangarap na Nagkatotoo
Ni: Iznaira Danice Tanes
====================
Munting pangarap para sa iba, kahulugan naman nito’y tagumpay sa isang batang mamamahayag.

Isang batang lalake ang nag-aasam magtagumpay at abutin ang kanyang pangarap. Isang pangarap na minamaliit ng taong mapanghusga. Sa layuning mapagtagumpayan ang kanyang pangarap, determinado at buo ang kanyang puso upang harapin ang balakid na nakaakibat sa pag-tupad nito. Siya si Victor Philip Humadas na isang simple at mapagkumbabang mag-aaral. Hindi inaakala ni Victor na ang magandang pangyayari sa buhay niya ay hudyat ng PAGBABAGO!

Hulyo 4 ay nagsagawa ng Division Cluster Training in Journalism sa Pavia National High School. Naroon ang mga natatanging personalidad sa larangan ng pamamahayag upang ibahagi ang kanilang kaalaman sa humigit-kumulang 2,000 manlalahok na nanggaling sa iba’t-ibang bayan ng ikalawang distrito ng Iloilo.

Isa si Victor sa nakilahok sa programa at nanggaling sa paaralan ng Pavia National High School. Matagal na nang pinapangarap ni Victor ang makasali sa Division Cluster Training at maging isang batang mamamahayag. Nasa Grade 10 na si Victor ngunit ngayon pa lamang siya nakasali sa programa dahil sa takot na husgahan ng mga taong laging nagmamaliit sa kaniyang pagkatao.

Hinarap ni Victor ang kanyang takot. Nilakasan ni Victor ang kanyang loob at nagbingibingihan sa mga puna ng kanyang mga kaibigan at ng ibang tao.

Tinawanan siya ng mga kakilala niya nang nalaman na siya ay sasali. Subalit, pinagtanggol si Victor ng isang g**o na mas lalong nagpalakas ng kanyang loob.

Nasiyahan si Victor sa araw ng programa. Nakinig si Victor nang mabuti at bakas sa kanyang mukha ang kagalakan. “Nagpapasalamat ako dahil my journalism training na naganap, nabigyan ako ng oportunidad para ipakita sa ibang tao na may talento rin ako kagaya nila,”masayang-masayang sinabi ni Victor.

Naramdam ni Victor ang pagbabago sa kanyang pagkatao na natupad na ang kaniyang inaasam-asam na pangarap. “Itong programa ang nagbigay daan upang mapa-unlad ang aking talento at nagbigay sa akin ng oportunidad upang ipakita ang aking kakayahan”, dagdag pa niya ng may kagalakan.

Hindi importante kung ano ka sa tingin ng iba upang maging matagumpay. Ang pagiging isang batang mamamahayag ay walang pinipiling personalidad, dahil ang pagiging batang mamamahayag ay may natatanging puso upang ipahayag ang nararapat na impormasyon para imulat ang ating lipunan sa katotohanan.

TEAM PAVIA