𝙏𝙝𝙚 𝙒𝙞𝙨𝙚 𝙈𝙤𝙢𝙡𝙡𝙚𝙣𝙞𝙖𝙡𝙨

LONG OPEN LETTER (hope you understand)

When I say “tired,” I mean emotional pain. I have a husband who is not a problem solver all the time—pang-just lang. Minsan oo, minsan hindi. Lagi kaming wrong timing.

Kahapon, Father’s Day, I took the chance to save what was given—commission from my efforts at work—for that day. Binigyan ko siya ng pera pampagupit ng buhok, para sana magpagupit sila ng anak namin na lalaki. Sinamahan ko pa sila. Medyo tight ang budget dahil nag-resign na siya. I surprised him with that simple gesture, telling him, “May nakuha akong sahod sa commission ko kahit papaano, tara labas tayo. Celebrate natin Father’s Day.”

Nag-makeup pa nga ako para maging happy ako at ipakitang excited akong gawin ’to para sa kanya. Gusto ko siyang mapasaya at i-celebrate ang araw niya. Pero nung nasa MOA na kami, tinanong ko siya, “Bakit parang hindi ka masaya?” Sabi niya, “Wala akong gana.”

Alam mo ‘yung feeling na ganun? Ako bilang isang babae at nanay, I made an effort, tapos gano’n ang maririnig ko?

Hindi ko alam kung gusto ko pa talagang ituloy to (as we walk papasok ng moa). Nag-pray na ako nun …

Then nasa pila ako ng food, sabi ko na lang, “Lord God, I feel hindi okay. I feel ‘yung husband ko ungrateful today. Sana puspusan mo ang puso niya ng realization na ginagawa ko ito para sa kanya—by the Holy Spirit.”

Nung nasa lamesa na kami, sinabi ko sa kanya lahat. Medyo naka-picture na rin kami, napapangiti na siya.

This past few months we are not okay bago pa ung big risk… Sabi ko sa kanya, “Ayoko na.” Yung mga last few months, ang hirap. Ang hirap na ‘yung asawa mo is not matured enough and not a lead man. Tapos emotional intelligence niya, kulang talaga—at aminado naman siyang sakin nangako sya na gagawin nya ang lahat kasi nung nag open na ako narealize nya na ang tagal ko nang kinikimkim lahat.

Mahal ko siya. At mahal niya rin ako, sabi niya.

Pag-uwi namin, dumaan kami sa church. Sakto, kakastart lang ng Mass. I saw him cry. Ang dami na kasi naming problema. We’re not in a good financial situation since he took a risk and put up a big business. To take that kind of risk…Nakasuporta naman din ako.

During Mass, I cried too. Nahihiya pa nga ako kasi nakita ako ng anak namin. She asked, medyo malakas pa, “Mommy, why are you crying?” Sabi ko, “I’m not.” Pero totoo, I was crying. Pinag-pray ko ang husband ko kasi he needs to make a big decision.

Ganun pa man, I want to stay and keep up—since we are one in God’s blessings. Sana nga mag-spark na siya bilang husband I need, and as a father. Alam ko pinipilit niya.

Pero ngayong araw, parang we’re back to zero.

Gabi bago ang pasukan, I asked him for help kasi dalawang anak namin ang papasok at same time. Nag oo naman sya. Making my self na pwede ko ulit sya pag katiwalaan na pwede ako umaasa sa kanya. Since, Need ‘yung isang anak namin na masamahan sa room kasi first day niya.

Ang intindi niya pala sa “tulong” is ‘yung before lang—yung pag-plantya ng uniform. Habang ako, gumagawa ng form para sa clients ko sa hustle ko sa shop namin mga 3am na ako natapos ata.

Tapos today first day na nga ng school, nagpasuyo ako ng itlog at sabon kasi naubusan na at aligaga na ako, anong oras na kasi. Bumili naman siya, pero ilang sigaw at pasuyo pa sa pinaka-bata naming anak para lang tawagin siya—ilang beses pa kasi naubusan na nga ng sabon at pinapaliguan ko na ‘yung mga bata.

Nalimutan ko tuloy ‘yung card na pirmahan. Sa totoo lang, ang hirap maging nanay habang sinusubukan mong mag-hustle, tapos uunawain mo pa ‘yung asawa mo—as always.

Ang hirap mangapa. Imagine, we were a high school couple. Ilang taon na kaming magkasama buong buhay namin.

“Lord God, help us.”

Today, ang nasa plano at imagination ko, masaya kaming kakain ng almusal as buong pamilya at makakapag-vlog ako. Eh hindi… kasi wala na ako sa mood. Aligaga na ako sa pag-prep ng gamit.

Tapos siya, nireklamo na wala pa siyang tulog. Pero parehas lang naman kaming 2 hours lang ang tulog!

Wala na ring proper communication. Sabi niya, nagtatalo na kami. Sabi niya, “Makakatulog naman ako kasi pagkatapos ng hatid sa bata, wala naman na akong gagawin.”

Pero siya, papasok daw. Pero hanggang ngayon—12 PM na—nandito pa rin siya. Wala naman siyang sinabi sa’kin na may pasok siya today, nung sinabi kong need ko siya ngayon.

Eh kagabi, nagpuyat pa siya kakalaro ng Mobile Legends…

Ngayon, bigla na lang siya ang sumundo sa mga bata.

Pagbaba ko para sunduin sana sila, umalis na pala siya—walang sabi-sabi. Masama pa ang loob sa akin. At ako na naman itong kailangang gumawa ng paraan para maging okay lahat, habang siya naman ‘yung nag-trigger ng sitwasyon na ayoko naman ng away.

Ito yung sinasabi ko—he’s not consistent and he’s not good in communicating.

Ang hirap. Parang ako pa ang mother ng asawa ko. Minsan, natatawag ko na nga siyang “anak,” tulad ng pagtawag ko sa mga bata.

Ayoko nang turuan pa siya paano ba maging isang asawa.

Example nito ahh yung, naiiyak ka na sa sakit, tapos sasabihin ko sa kanya na ganito ahhh gawin mo sakin ngayon … diba nakikita mo ako naiyak? Ganto sasabihin mo: “Bakit ka ba naiiyak? Anong matutulong ko? Anong need mo? Anong ginawa ko?”

He tries… pero not consistently.

I’m not sure if I want more of this kind of love. I don’t want to give up, but I’m really tired. I’m really hurt.

Hindi naman siya cheater. Ramdam ko naman ‘yun. He has once way back high school or going to college us.

Mahal niya ako—pero hindi siya consistent sa mga pangako niya.

Hindi siya good provider ngayon kasi lahat ng pera pinasok sa business—lahat palabas. Walang pumapasok.

Ako na try to hustle para mabawasan ‘yung feeling na kulang kami sa budget. As in, in debt na kami. May running case pa kami. May schedule pa kami for psychiatric care kasi may hindi magandang nangyari sa anak namin… dahil sa sobrang kakahustle-hustle, may nangyaring masama sa anak namin may gumawa sakanya ng masama.

Nahihirapan ako, pero nilalaban ko. Masakit lang kasi minsan, parang single mom ako—pero hindi naman.

Hindi lahat ng masaya sa social media ay totoo. There are struggles behind everything.

Pangalawang araw na ito na gusto kong mag-create ng happy moment—pero hindi nagiging ganun. Sobrang nakakalungkot.

pero

A lot of movies nowadays and even kdrama series, may topic. Sobrang malaking bagay tlga ito. Sa movie ni Vice , 10m sya insured.

Dagdagan na ang koleksyon ng valid ID. 🪪

Alamin kung paano kumuha ng bagong postal ID, na isa sa government IDs na magagamit sa pagkuha ng pasaporte at iba pang valid IDs.

Link para sa karagdagang detalye sa comment section.

- 𝙏𝙝𝙚 𝙒𝙞𝙨𝙚 𝙈𝙤𝙢𝙡𝙡𝙚𝙣𝙞𝙖𝙡𝙨

Kukuha ako ng INSURANCE, PROMISE!!!

Stop comparing yourself, grow and bloom -𝙏𝙝𝙚 𝙒𝙞𝙨𝙚 𝙈𝙤𝙢𝙡𝙡𝙚𝙣𝙞𝙖𝙡𝙨

𝙏𝙝𝙚 𝙒𝙞𝙨𝙚 𝙈𝙤𝙢𝙡𝙡𝙚𝙣𝙞𝙖𝙡𝙨