Look 2nd Integrated School

📚 Balik-eskwela na!
Inaanyayahan ang lahat ng magulang at mag-aaral na mag-enroll sa Look 2nd Integrated School mula Kinder hanggang Grade 10
Dalhin lamang ang mga sumusunod:
✔ PSA/Birth Certificate
✔ Report Card
Magkita-kita po tayo! 💙

📣 PAANYAYA! OPLAN BALIK ESKWELA AT BRIGADA ESKWELA 2026📚✨

Inaanyayahan po ang lahat na makiisa at makibahagi sa gaganaping Oplan Balik Eskwela at Brigada Eskwela mula June 1 hanggang June 5, 2026 sa Look 2nd Integrated School.

Sa temang “Bayanihan para sa Ligtas at Handa na Paaralan”, sama-sama po nating ihanda ang ating paaralan para sa mas maayos at ligtas na pagbabalik-eskwela ng ating mga mag-aaral.

🙏 Bukas din po ang aming paaralan para sa pagtanggap ng mga donasyon tulad ng:
📌 pintura at paintbrush
📌 walis, mop, at cleaning materials
📌 semento at pandikit
📌 upuan at mesa (school furniture)
📌 iba pang gamit sa paaralan

Ang inyong tulong at pakikiisa ay malaking ambag para sa mas magandang kinabukasan ng ating kabataan. 💙

Maraming salamat po sa patuloy na suporta at pakikibayanihan! 🤝✨

Taos-pusong pasasalamat kay Konsehal JC Valenzuela ng Look 2nd sa kanyang bukas-palad na donasyon ng loam soil para sa Look 2nd Integrated School. 🌱

Malaking tulong ito sa pagpapaganda ng ating paaralan at sa pagpapaunlad ng mga proyekto para sa ating mga mag-aaral. Sa pamamagitan ng mga ganitong inisyatibo, mas napapalakas natin ang diwa ng bayanihan at malasakit sa edukasyon.

Maraming salamat po sa inyong patuloy na suporta! 🙏💚

Grateful for the generous donation of materials made possible through the support of Kap. Jamie Santiago together with our School Head, Sir Rommel Evangelista.

Lubos din po kaming nagpapasalamat kay Mayor Atty. Christian Natividad sa pagbibigay ng tulong na aming hiningi para sa kapakanan ng aming paaralan.

Maraming salamat po sa patuloy na suporta sa edukasyon! 💙

Taos-pusong pasasalamat po kay Konsehal Gerald Dela Cruz sa inyong donasyon na mga sako ng semento para sa Look 2nd Integrated School. Dahil po sa inyong malasakit, mas napapalapit kami sa aming layunin na mapabuti ang pasilidad ng paaralan para sa aming mga mag-aaral. Maraming salamat po! 💙

READ | FULL SPEECH TRANSCRIPT

With pride, Rose Ann Beatriz Cardaña, a Grade 10 student with High Honors, delivered a heartfelt speech inspiring graduates to overcome challenges, embrace growth, and move forward with courage and faith.

Magandang araw po at isang mapagpalang hapon sa ating lahat—sa ating mga panauhin, sa ating ulong g**o na si G. Rommel Evangelista, sa mga g**o na naging gabay namin, sa lahat ng mga magulang na saksi sa bawat puyat at pagod, at sa mga kapwa ko mag-aaral. Sa wakas, nandito na tayo sa araw na sabay-sabay nating pinangarap.

Una sa lahat, gusto kong magpasalamat sa Panginoon dahil hindi Niya tayo pinabayaan sa mga panahong pakiramdam natin ay hindi na natin kaya. Alam ko, bilang estudyante, nagkakaroon tayo ng burnout moments—at mismong ako, naranasan ko iyon. Hindi ito naging madali, pero dahil sa gabay ng ating Panginoon, nalampasan ko ang bawat hamon bilang estudyante. Ang araw na ito ang patunay na ang pagkalugmok, pagkabigo, at pagkawalan ng gana ay kaya nating lampasan basta kasama natin ang Panginoon.

Nais ko rin magpasalamat kay Mama. Alam ko hindi ako naging mabuting anak, lalo na kapag bugnot ako galing sa school dahil sa dami ng iniisip. Salamat sa pag-unawa, sa pagtitiwala, at sa pananatili sa tabi ko kahit na minsan ay nakakapagod na ang ugali ko. Lahat ng sakripisyo mo, Ma, ang baon ko simula unang araw pa lang, at iyon ang dahilan kung bakit nandito ako sa entablado.

At para kay Papa na nasa langit na—Pa, thank you for being my first teacher. Hindi ko malilimutan ang mga araw na lagi mo akong tinuturuan at tinutulungan. Ang bawat turo mo ay nakatanim na sa puso ko. Sabi nila, wala ka na rito, pero sa tuwing tinitingnan ko ang sarili ko, nakikita ko ang mga aral na iniwan mo sa akin. Lagi kong iniisip na hindi ako ang “Bea” na nandito ngayon kung hindi dahil sa pundasyong itinanim mo sa puso ko noong bata pa ako. Sabi nila, ang ugali ng anak ay nakakonekta sa magulang nila—naniniwala ako doon, dahil kung sino ako ngayon ay dahil sa kung ano ang itinuro ninyo sa akin ni Mama. Araw-araw akong nagpapasalamat dahil doon. Pa, sana nakikita mo ako ngayon. Lahat ng ito ay para sa iyo.

Kay Ma’am Dianne, ang adviser namin—Ma’am, maraming salamat po sa pagturing sa amin na hindi lang basta estudyante kundi parang anak na rin. Salamat po sa lahat ng turo at paggabay sa amin. Alam ko pong hindi madali ang maging adviser namin, pero kahit ganoon, tinanggap pa rin po ninyo kami. At salamat din po sa pakikinig sa mga rants at jokes namin. Hindi man po perfect ang section namin—madalas makulit at maingay—pero nais ko pong malaman ninyo na sobra po kaming nagpapasalamat sa inyo. Mamimiss po namin kayo, Ma’am Dianne.

Para naman sa lahat ng naging g**o namin ngayong taon at sa mga nagdaang taon—Ma’am Dianne, Ma’am Jovie, Ma’am Jessica, Ma’am Abi, Ma’am Beth, Sir Wayne, at Sir Jonel—maraming salamat po sa inyong lahat. Alam ko pong hindi naging madali ang magturo sa amin, lalo na sa mga araw na puno ng kakulitan. Salamat sa pagpapasensya sa aming mga ugali at sa hindi pagsuko na gabayan kami. Ang inyong mga turo ay hindi lang tungkol sa mga lesson kundi pati na rin sa buhay na kakaharapin namin. Araw-araw ko itong babaunin at papahalagahan. Ang inyong dedikasyon ang nagbukas ng isip ko para mas maging curious sa mundo. Kayo ang nagsilbing inspirasyon ko para mas paghusayan pa at patunayan sa sarili ko na kaya kong gawin ang mga bagay na akala ko ay hindi ko kaya.

Kay Ma’am Jovie, salamat po sa pag-guide sa akin sa mundo ng SSLG. Ang pagiging isang student leader ay hindi madali, pero dahil po sa tiwala ninyo at sa mga turo ninyo, natutunan ko na mas madaling gampanan ang pagiging lider-estudyante kung alam mo ang dahilan kung bakit mo ito ginagawa. Sa mga fellow officers ko, salamat sa pagtanggap sa akin at sa pagtulong sa bawat kilos natin. Kayo ang naging sandalan ko noong mga panahong hirap na ako bilang president. Sa totoo lang, naging mabigat ang responsibilidad, pero dahil sa tulong at presensya ninyo, kinaya kong tapusin ang taong ito. Salamat sa pagsalo sa akin tuwing kailangan ko ng kasama. Mamimiss ko kayo, SG.

Kay Sir Wayne, maraming salamat po sa lahat. Higit pa sa pagiging estudyante ninyo, tinuruan ninyo po ako kung paano magkaroon ng paninindigan at kung paano tingnan ang mundo sa mas malalim na paraan. Grateful po ako na naabutan ko ang Herald at naging bahagi ako nito. Dahil sa inyo, natutunan kong ang bawat salita ay may kapangyarihan, at ang bawat kwento ay may boses na dapat pakinggan. Salamat po dahil minulat ninyo kami sa maraming bagay.

Kay Ate Rica, thank you for pushing me to this journey. Salamat sa pagtitiwala sa akin noong panahong ako mismo ay hindi naniniwala sa sarili ko. Sig**o kung hindi mo ako pinilit noon, hindi ko mae-experience ang mga masasayang bagay na nagawa ko ngayong school year. Salamat din sa pag-guide sa akin sa journey ko sa SSLG at sa pagiging ate na laging andiyan para alalayan kaming mga SG sa bawat desisyon at bawat hakbang namin bilang lider.

Sa circle ko—salamat sa inyo: Princess, Charlotte, Nica, Nicole, Marife, at Yuan. Kayo ang naging takbuhan ko tuwing gusto ko nang sumuko. Salamat sa pagtulong sa akin sa bawat pagkakamali ko at sa bawat kailangan kong gawin. Nakakalungkot isipin na hindi na tayo magkakasama sa iisang silid—hindi na tayo sabay-sabay kakain, at hindi na rin natin masusuyo si Yuan kapag nagtatampo siya. Maaaring magkaroon na rin tayo ng kanya-kanyang buhay, pero nais kong malaman ninyo na ang kwento natin at pinagsamahan natin ay hinding-hindi mawawala sa puso ko. Ang pagkakaibigan natin ay hindi nagtatapos dito—lagi kayong magkakaroon ng lugar sa puso ko.

At siyempre, sa lahat ng mga nakasama ko sa paaralang ito simula umpisa—sa mga kaklase ko, sa mga naging kaibigan ko, at sa mga ate at kuya ko—salamat sa apat na taong pagsasama. Sa mga asaran, tawanan, at kahit sa mga tampuhan—lahat iyon ay baon ko habang umaalis ako sa paaralang ito.

Para sa mga mag-aaral na papasok pa lamang sa high school: huwag kayong matakot mapagod, madapa, o magkamali. Ang high school ay hindi karera kung sino ang pinakamagaling; ito ay isang mahabang paglalakbay para mahanap kung sino talaga kayo. May mga araw na iisipin ninyo na gusto na ninyong huminto, pero sa mga sandaling iyon ninyo matutuklasan kung gaano kayo katapang. I-enjoy ninyo ang bawat sandali—mula sa pinakamaliit na tawa hanggang sa pinakamalaking pagsubok—dahil bago ninyo mamalayan, kayo na ang nakatayo rito sa harap. Huwag din ninyong kalimutang maging totoo sa sarili ninyo habang hinahanap ninyo ang inyong mga pangarap.

Sa ating lahat na papasok na sa Senior High: alam kong may takot at kaba sa bawat isa sa atin habang tinitingnan natin ang hinaharap. Pero tingnan ninyo kung gaano na kalayo ang ating narating. Nalampasan natin ang junior high sa kabila ng lahat ng hirap, puyat, at luha. Baunin natin ang katatagan at tapang na nakuha natin dito. Hindi man natin alam ang eksaktong mangyayari sa susunod na kabanata, alam kong handa na tayong sumabak dahil sa mga pinagdaanan natin.

Magpatuloy lang tayo sa pag-abot ng ating mga bituin, dahil ang bawat isa sa atin ay may kani-kaniyang kislap na magbibigay-liwanag sa ating kinabukasan.

Kung may isang salitang magrerepresenta ng aking buong high school journey, ito ay “Salaysay.” Dahil ang bawat isa sa atin ay may kanya-kanyang kwento ng pakikipagsapalaran, pagkatalo, at tagumpay na nagdala sa atin sa puntong ito. Bawat pahina ng ating buhay rito ay may dalang aral na hindi lamang makikita sa mga libro.

Ito na ang huling pagkakataon na magkakasama tayo sa ilalim ng iisang bubong bilang mga mag-aaral ng paaralang ito. Masakit mang iwanan ang mga nakasanayan—ang mga koridor na naging saksi sa ating tawanan at ang mga silid na naging saksi sa ating pagpupursige—kailangan nating humakbang pasulong upang isulat ang mga susunod na pahina ng ating buhay. Huwag nating kalimutan na ang bawat pagtatapos ay isa ring panibagong simula.

Sabi nga nila, “The end of a story is just the beginning of another.” Ang bawat tuldok na inilalagay natin ngayon ay magsisilbing panibagong letra para sa susunod na kabanata ng ating buhay. Hindi man natin alam kung ano ang eksaktong nakasulat sa hinaharap, baon naman natin ang tapang na natutunan natin sa loob ng apat na taon. Kaya naman, patuloy tayong managinip nang gising, lumaban nang may paninindigan, at manatiling totoo sa ating mga sarili.

Muli, ako si Rose Ann Beatriz Cardaña. Maraming salamat sa pagiging bahagi ng aking kwento. Congratulations sa ating lahat, Batch 2026!

READ | FULL SPEECH TRANSCRIPT

With pride, Maryell Angela C. Yao, a Grade 6 graduate with high honors, delivered a heartfelt speech inspiring her fellow graduates to embrace new beginnings, cherish their journey, and look ahead with hope.

Sa mga panauhin, mga g**o, mga mag-aaral, at mga minamahal na magulang, isang mapagpalang araw sa inyong lahat! Ngayong araw ay ating matutunghayan ang pagtatapos ng mga mag-aaral ng Look 2nd Integrated School.

Hindi ko namalayan na pitong taon na rin ang lumipas. Sariwa pa rin sa aking isipan ang unang araw ng aking pagtapak sa paaralang ito bilang Kinder noong taong 2019—isang musmos na bata na ang hilig pa ay maglaro. Ang sabi nga sa akin, ako raw ay magulo at makulit na bata. Madalas ay isa sa maingay at sinasaway ng g**o. Ngunit ako’y kinakitaan ng talento at napiling maging kinatawan sa “Storytelling” noong Buwan ng Wika.

Sa edad na lima, nagsimula akong magkaroon ng kumpiyansa sa sarili na kaya ko palang sumali sa mga patimpalak. Salamat po, Ma’am Sem, sa inyong pagtitiwala. Excited ako noon para sa aming moving up dahil baka may award ako, sapagkat ako’y nagiging aktibo na sa klase kahit may konting kakulitan pa rin. Ngunit walang moving up ceremony na naganap dahil sa pandemya. Ang akala natin ay ilang linggo o buwan lamang ang itatagal ng lockdown, ngunit inabot ito ng taon.

Ang aking Grade 1 at Grade 2 journey ay naging modular. Ito sana ang panahon na dapat ay nade-develop ang aking kasanayan sa pakikisama, ngunit bigla itong ninakaw ng pandemya. Gayunpaman, salamat sa aking mga naging g**o na sina Ma’am She at Ma’am Kyla. Hindi ko man po kayo nakasama sa loob ng classroom, nag-iwan pa rin kayo ng marka sa aking buhay.

At sa wakas, unti-unti nang bumabalik sa normal ang lahat at pinayagan nang pumasok ang mga bata sa paaralan. Grade 3 na pala ako nang muli akong makapasok, samantalang huling beses kong narito ay bilang Kinder pa lamang. Kaya madalas kapag recess, karamihan sa amin ay nagpapabukas pa ng baon sa aming g**o. Salamat po, Sir Omar, dahil pagkatapos ng dalawang taon na lockdown, kayo ang nagtiyaga sa amin. Sig**o ay nag-a-adjust pa lamang kami noon at nami-miss ang face-to-face classes, kaya kami ay medyo magugulo pa.

Pagtuntong ng Grade 4 ay unti-unti kong natutunan ang mga bagay-bagay—mula sa pagiging magulo hanggang sa pagiging responsableng mag-aaral. Mas nagkaroon ako ng interes sa pag-aaral at sa pagsali sa mga aktibidad sa paaralan. Salamat po, Ma’am Riza, sa inyong paggabay.

Sa aking ikalimang baitang ay mas natutunan ko ang halaga ng pag-aaral. Nagkaroon ako ng interes na sumali sa mga school activities at tumakbo bilang SELG, na mas nagbigay sa akin ng kumpiyansa at tiwala sa sarili. Mas nahilig akong mag-aral, lalo na at nasasali ako sa with honors, na lalong nagbigay sa akin ng inspirasyon. Salamat po sa iyo, Ma’am Valerie.

Ngayon na ako’y nasa ikaanim na baitang, mas lalo akong nagpursigi sa pag-aaral. Gusto kong makakuha ng mataas na grades at sumali sa mga paligsahan dahil nais kong maranasan ang maging representative at lumaban sa ibang paaralan. Aminado akong hindi palaging panalo, ngunit hindi pa rin talo dahil baon ko ang aking mga natutunan hanggang sa aking pagtanda. Sa bawat pagkabigo ay ginagawa ko itong inspirasyon na mas galingan pa.

Nais ko ring makapagtapos ng may mataas na karangalan, gaya ng aking Mommy. Sapagkat naiisip ko na kung siya nga ay nagawa niya, dapat ako rin. Salamat po, Ma’am April, sa tiwalang inyong ibinigay at sa oportunidad na ibinibigay ninyo sa akin upang mas mahasa ko pa ang aking talento at tiwala sa sarili. Sa mga contest na sinasalihan ko, kahit laging first runner-up lamang ako, ay isang karangalan pa rin sa akin sapagkat doon ako natutong humarap sa mga tao at ipakita na kaya ko.

Sa lahat ng aming mga naging g**o, salamat po sa pagiging pangalawang magulang. Salamat sa paggabay, pagtuturo, at pagturing sa amin bilang inyong mga anak. Salamat sa mahabang pasensya, lalo na kapag kami ay nagiging pasaway. Ngunit sa aming puso, mahal namin kayo.

Sa aking mahal na paaralan, Look 2nd Integrated School, salamat sa pitong taon ng pagtanggap at sa pagiging aking pangalawang tahanan.

Sa aming punong g**o, Sir Rommel P. Evangelista, salamat po dahil alam kong hindi ninyo pinababayaan ang bawat mag-aaral. Sinisig**o ninyo ang aming kaligtasan at kapakanan.

Sa aking mga kamag-aral, heto na tayo—yes, graduate na! Nagbunga na ang ating pagsisikap. Alam ko minsan ay nagkakaroon tayo ng hindi pagkakaunawaan, pero sa huli tayo pa rin ang nagsasama-sama at nagtutulungan. Salamat sa pagkakaibigan at sa inyong suporta, lalo na kapag may mga contest akong sinasalihan. Ang swerte ko at meron akong “kayo.”

Salamat sa mga tawanan, asaran, chismisan, gala, at tampuhan. Totoo nga ang walang forever dahil magkakahiwa-hiwalay na tayo. Mamimiss ko kayo nang sobra.

Sa aking pamilya, maraming salamat dahil simula pa lamang ay sinuportahan ninyo ako—failure man o achievements sa school. Sa aking Mommy at Daddy, thank you dahil alam kong kaya kayo nagtatrabaho ay para mabigyan ninyo kami ng magandang buhay. Hindi ko man kayo nakakasama araw-araw, nararamdaman ko naman na nandiyan kayo para sa amin.

Kay Mommy na laging nagsasabi na i-enjoy ko lang ang pag-aaral, at kung hindi ko alam ay magtanong dahil kaya nga nag-aaral ay para matuto—maraming salamat po. Sa aking kapatid, salamat at dumating ka sa buhay namin kahit na minsan ay nag-aaway tayo.

Salamat din sa aking lola na tumatayong magulang ko—na araw-araw ay gumigising nang maaga para ipaghanda ako ng pagkain at pampaligo. Simula sa paglabas ko sa mundong ito, siya na ang number one kakampi ko at laging handang ipagtanggol ako. Hindi ko man palaging napaparamdam, mahal na mahal po kita. Lagi kong ipinagdarasal na sana ay humaba pa ang inyong buhay para makasama ko pa kayo nang matagal.

Salamat din kay Ninang Nene na laging one call away kapag ako ay may kailangan, sa bahay man o sa school.

At higit sa lahat, salamat sa ating Panginoon dahil Siya ang dahilan kung bakit ako narito ngayon. Salamat sa patuloy na paggabay at patnubay.

Muli, sa aking mga kamag-aral na magsisipagtapos—hindi lang tayo dito magtatapos, kundi dito pa lamang magsisimula ang panibagong yugto ng ating buhay. Mas lalawak na ang ating mundo, may makikilalang bago, magkakaroon ng bagong oportunidad at mga suliraning kakaharapin. Kailangan nating maging matatag dahil iba-iba na ang ating tatahakin, at lagi nating piliin ang pagiging mabuti.

Tandaan natin na tayo ang gumagawa ng ating kwento, at hangad ko na ang bawat kwento natin ay maging makabuluhan. Nawa’y lahat ng ating natutunan ay ating isabuhay upang makamit natin ang ating mga pangarap at magkaroon ng magandang kinabukasan—hindi lang para sa ating sarili kundi para sa ating mga magulang na handang magsakripisyo para sa atin.

Lahat ng kanilang pangaral at paghihigpit ay para sa ating ikabubuti. Saludo ako sa lahat ng mga magulang na narito, sa kanilang walang kapantay na pagmamahal.

Hangad ko ang tagumpay ng bawat isa sa atin.

Maraming salamat at congratulations sa ating lahat.

A CELEBRATION: In a touching moment, Jonas Dwayne P. Fernandez shares his gratitude during the 10th Kindergarten Moving Up Ceremony, thanking everyone who guided them, cherishing the memories they created, and inspiring his fellow learners to step confidently into their next chapter. —THL2