02/09/2026
Pahayag ng College of Engineering and Agro-Industrial Technology Student Council sa Halalan ng Susunod na UPLB Chancellor
Sa pagpili ng susunod na Chancellor ng University of the Philippines Los Baños (UPLB), mahalagang higit pa sa mga pangkalahatang pangako ng “development,” “innovation,” at “modernization” ang maging batayan ng pamayanang akademiko. Para sa College of Engineering and Agro-Industrial Technology (CEAT), isang mahalagang usapin ang direksiyon ng pagpapaunlad sa pamantasan: paano ginagamit ang lupain ng UPLB, anong uri ng industriya at teknolohiya ang isinusulong, paano pinaplano ang imprastraktura, at higit sa lahat, kanino nakatuon ang kaunlarang ipinapangako ng pamantasan?
May natatanging papel ang CEAT sa paghubog ng teknolohikal at industriyal na kakayahan ng bansa. Bilang kolehiyong nakaugat sa biosystems, mechanical, materials, chemical, civil, electrical, at industrial engineering, nakapaloob sa kasaysayan at mandato nito ang paggamit ng inhinyeriya para sa agricultural at agro-industrial development at para sa paglutas ng mga konkretong suliranin ng lipunan. Dahil dito, nararapat lamang na ang direksiyon ng pamantasan ay nakaugat sa pangangailangan ng sambayanan at hindi lamang sa mga oportunidad na nalilikha ng pribadong pamumuhunan at komersyal na interes.
Isa sa pinakamahalagang usapin dito ang paggamit at pangangalaga sa mga lupain ng UPLB. Ang malawak na lupain ng pamantasan ay hindi ordinaryong real estate na maaaring baguhin ang gamit batay lamang sa kasalukuyang pangangailangan sa development. Ito ay pampublikong yamang ipinagkatiwala sa unibersidad upang gamitin para sa edukasyon, pananaliksik, agrikultura, pangangalaga sa kalikasan, at paglilingkod sa bayan.
Sa kontekstong ito, kailangang maging masusing sinusuri ang mga panukalang agro-industrial park, industrial development, at iba pang pagbabago sa land use. Hindi sapat na tawagin ang isang proyekto na “agro-industrial” upang ituring itong awtomatikong nakatutugon sa pambansang interes. Kailangang suriin kung sino ang pangunahing makikinabang, ano ang epekto nito sa paggamit ng lupa at likas-yaman, paano nito maaapektuhan ang akademikong komunidad at mga kalapit na komunidad, at kung paano ito nakatutulong sa pagtatayo ng isang tunay na pambansang industriya.
Mahalaga ang usapin sapagkat may mga naunang pag-aaral mula mismo sa CEAT na nagpapakita ng mga implikasyon ng malakihang development sa loob at paligid ng UPLB. Isang undergraduate thesis noong 2016 ang nagsuri sa traffic impact ng panukalang 50-hectare PEZA IT at Agro-Industrial Parks sa Los Baños. Ipinakita ng pag-aaral ang posibilidad ng malaking dagdag na traffic volume at congestion kung hindi sasabayan ng sapat na transport infrastructure at mitigation measures ang naturang development. Ipinakikita nito na ang land-use development ay hindi maaaring ihiwalay sa mas malawak na usapin ng mobility, infrastructure capacity, environmental sustainability, at kalidad ng buhay ng komunidad.
Samantala, dapat ding tingnan ang konsepto ng agro-industrial development mula sa mas malawak na pananaw. Sa isang bansang patuloy na umaasa sa imported agricultural machinery, industrial inputs, technology, at equipment, hindi sapat ang paglikha ng mga espasyong maaaring paglagyan ng negosyo. Ang tunay na agro-industrial development ay dapat nakapagpapalakas sa kakayahan ng bansa na gumawa, magproseso, magdisenyo, at magpaunlad ng sariling teknolohiya at kagamitan. Dapat nitong maiugnay ang pananaliksik ng unibersidad sa pangangailangan ng mga magsasaka, manggagawa, maliliit na prodyuser, at lokal na industriya.
Sa ganitong pananaw, mahalagang gampanan ng CEAT ang mas malawak nitong tungkulin bilang bahagi ng isang pambansang pamantasan. Ang mga laboratoryo, research facilities, innovation hubs, at technical expertise ng kolehiyo ay hindi lamang dapat maging daan upang makalikha ng teknolohiyang maaaring i-commercialize. Dapat ding maging instrumento ang mga ito sa pagbuo ng mga teknolohiyang tumutugon sa pangangailangan ng bansa at nagpapalakas sa sariling produktibong kapasidad nito.
May mga umiiral nang hakbang sa ganitong direksiyon. Halimbawa, ang UPLB SIBOL FabLab ng CEAT ay itinatag bilang shared-services facility para sa rapid prototyping, small-volume manufacturing, at computer modeling na maaaring gamitin ng MSMEs at iba pang stakeholders. Gayunpaman, kinakailangang tiyakin na ang ganitong mga inisyatiba ay bahagi ng mas malinaw at pangmatagalang programa sa technology development, technology transfer, at pambansang industriyalisasyon, sa halip na manatiling hiwa-hiwalay na proyekto lamang.
Kasabay nito, hindi dapat isantabi ang kalagayan ng mismong imprastraktura ng UPLB. Hindi makatuwirang unahin ang malalaki at bagong development projects habang nananatiling hindi sapat o hindi natatapos ang mga batayang pasilidad na direktang ginagamit ng mga estudyante, faculty, staff, at iba pang miyembro ng komunidad.
May mga pag-aaral mula sa CEAT na mismo ang tumutukoy sa mga kakulangan sa campus infrastructure. Sa isang pag-aaral sa upper campus ng UPLB, natukoy ang kakulangan at discontinuity ng pedestrian at bikeway facilities. Sa isa pang pag-aaral hinggil sa accessibility, nakita rin ang malalaking puwang sa pagsunod ng ilang campus facilities sa accessibility standards. Ang ganitong mga resulta ay mahalagang isaalang-alang sa pagpaplano ng pamantasan: ang infrastructure development ay hindi lamang dapat nakatuon sa pagtatayo ng panibagong structures, kundi sa maayos na pagkumpleto, maintenance, accessibility, safety, at functionality ng mga pasilidad na mayroon na.
Sa harap nito, mahalagang itanong kung ano ang magiging pamantayan ng susunod na administrasyon sa pagpili ng mga proyektong bibigyang-prayoridad. Ang development plan ng UPLB ay dapat nakabatay sa isang malinaw at transparent na land-use framework na isinasaalang-alang ang academic mission ng pamantasan, ecological integrity, pangangailangan ng komunidad, at pangmatagalang interes ng publiko. Hindi dapat maging batayan lamang ang potensiyal na kita, investment, o commercial value ng isang lupain.
Higit sa lahat, kinakailangang may malinaw na mekanismo para sa makabuluhang partisipasyon ng mga estudyante, faculty, staff, researchers, workers, at mga komunidad na maaaring maapektuhan ng mga development project. Ang mga desisyon hinggil sa malawakang paggamit ng lupain at malalaking infrastructure projects ay may pangmatagalang epekto at hindi dapat ipinapasya nang walang sapat na konsultasyon, transparency, at accountability.
Dahil dito, nananawagan kami sa mga kandidatong Chancellor na maglatag ng malinaw at konkretong paninindigan hinggil sa mga sumusunod:
Una, isang malinaw at makamasang land-use policy na magbibigay-prayoridad sa academic mission, agricultural research, environmental conservation, at public service ng UPLB, at maglalagay ng malinaw na safeguards laban sa labis na komersyalisasyon ng mga lupain ng pamantasan.
Ikalawa, isang development framework para sa agro-industrial at technological development na hindi lamang nakasentro sa pag-akit ng pribadong pamumuhunan, kundi sa pagpapalakas ng lokal at pambansang produktibong kapasidad, pagpapaunlad ng sariling teknolohiya, at pagsuporta sa mga magsasaka, manggagawa, MSMEs, at iba pang sektor ng lipunan.
Ikatlo, isang pangmatagalan at transparent na infrastructure program na magbibigay-prayoridad sa pagkumpleto at rehabilitasyon ng mga kinakailangang pasilidad, accessibility, pedestrian at transport infrastructure, laboratories, at iba pang batayang pangangailangan ng akademikong komunidad bago magpatuloy sa mga development na hindi malinaw ang agarang pakinabang sa publiko.
Ikaapat, isang participatory at accountable na proseso ng pagpaplano kung saan ang mga estudyante at iba pang sektor ng pamantasan ay may tunay na pagkakataong makilahok sa mga desisyong may epekto sa paggamit ng lupain, imprastraktura, at direksiyon ng development ng UPLB.
At higit sa lahat, isang malinaw na paninindigan na ang UPLB, bilang bahagi ng pambansang pamantasan, ay hindi dapat maging simpleng espasyo para sa komersyal na pagpapalawak. Ang mga lupain, kaalaman, pananaliksik, at teknolohiyang nabubuo sa loob nito ay dapat gamitin upang palakasin ang kakayahan ng bansa na paunlarin ang sariling agrikultura, industriya, teknolohiya, at mga komunidad.
Sa halalan ng susunod na Chancellor, nararapat lamang na maging sentro ng diskurso hindi lamang kung gaano kabilis maipatutupad ang development, kundi kung anong uri ng development ang nais nating itaguyod.
Para sa CEAT, ang tunay na modernisasyon ay hindi lamang pagkakaroon ng mga bagong gusali at proyekto. Ito ay pagkakaroon ng isang pamantasang may malinaw na direksiyon sa paggamit ng lupain, may sapat at maayos na imprastraktura, may paninindigan sa pambansang industriyalisasyon, at may teknolohiyang tunay na nagsisilbi sa pangangailangan ng sambayanan.
Ang UPLB ay may kakayahang maging sentro ng makabuluhang siyentipiko, teknolohikal, at agro-industrial na pag-unlad. Ngunit upang maisakatuparan ito, kailangang tiyaking ang bawat desisyon sa lupa, industriya, teknolohiya, at imprastraktura ay nakaugat sa pampublikong interes.
Hindi sapat ang development na nakikita lamang sa mga bagong gusali. Ang kailangan ay kaunlarang may direksiyon, may pananagutan, at may malinaw na pakinabang sa bayan.
Para sa CEAT, ang inhinyeriya ay hindi lamang para sa pagpapatayo ng imprastraktura. Ito ay para sa pagbuo ng isang bansang may sariling kakayahang lumikha, gumawa, at umunlad.
At ang UPLB ay hindi lamang dapat maging tahanan ng kaalaman. Dapat itong maging bahagi ng pakikibaka para sa isang makatarungan, makamasang, at makabayang kaunlaran.
