CSSH Students' Organization

𝐌𝐀𝐇𝐀𝐋𝐀𝐆𝐀𝐍𝐆 𝐀𝐍𝐔𝐍𝐒𝐘𝐎 𝐏𝐀𝐑𝐀 𝐒𝐀 𝐋𝐀𝐇𝐀𝐓 𝐍𝐆 𝐌𝐀𝐆-𝐀𝐀𝐑𝐀𝐋 𝐍𝐆 𝐌𝐈𝐍𝐃𝐀𝐍𝐀𝐎 𝐒𝐓𝐀𝐓𝐄 𝐔𝐍𝐈𝐕𝐄𝐑𝐒𝐈𝐓𝐘 - 𝐆𝐄𝐍𝐄𝐑𝐀𝐋 𝐒𝐀𝐍𝐓𝐎𝐒

Kasunod ng nagdaang 𝐌𝐚𝐠𝐧𝐢𝐭𝐮𝐝𝐞 7.8 𝐞𝐚𝐫𝐭𝐡𝐪𝐮𝐚𝐤𝐞 noong June 8, 2026 (Monday) na labis na naramdaman sa GenSan, Sarangani, at buong SOCCSKSARGEN, kasalukuyang nagsasagawa ang unibersidad ng isang rapid assessment.

Layunin nitong matukoy at ma-map out kung sino-sino sa ating mga kapwa MSUans ang direktang naapektuhan ang pamilya, kabahayan, o lokalidad (lalo na sa mga lugar na nasa ilalim ng State of Calamity).

Kung ikaw o ang iyong pamilya ay nasalanta o nangangailangan ng tulong, mangyaring sagutan agad ang Google Form na ito:

http://bit.ly/4owXtxk
http://bit.ly/4owXtxk
http://bit.ly/4owXtxk

Pakisuyong i-share sa inyong mga blockmates at kaibigan mula sa MSU-GSC upang masig**ong maabot natin ang lahat ng nangangailangan. Mag-ingat po tayo, lalo na sa mga nararanasang matitinding aftershocks.

𝐔𝐏𝐇𝐎𝐋𝐃 𝐂𝐀𝐌𝐏𝐔𝐒 𝐉𝐎𝐔𝐑𝐍𝐀𝐋𝐈𝐒𝐌 𝐀𝐂𝐓!

Ngayon mas hindi dapat patahimikin ang mga mamamahayag.

Kaisa ang komunidad ng Taliba sa mga pang-kolehiyo't unibersidad na publikasyon sa pamamahayag nito anumang uri o midyum ng artikulo.

Hayaan niyong mag-ingay ang bawat publikasyon.
Hayaan niyong isiwalat nila ang sitwasyon ng mga barangay na hindi pa naaabutan ng tulong.
Hayaan niyong ang media ay maging malaya.

Dahil hindi pagtalima ang sagot habang may mga iskolar na hindi makauwi sa kani-kanilang tahanan.
Hindi pagtalima ang sagot habang wala pang tugon mula sa kinauukulan.
At hindi pagtalima ang sagot hangga't wala pang nakikitang aksyon.

Patuloy ang pangangalampag.
Hindi mapatatahimik ang boses-estduyante.

𝐎𝐏𝐈𝐍𝐘𝐎𝐍 | 𝐀𝐧𝐠 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐊𝐚𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐀𝐲𝐮𝐬𝐢𝐧 𝐧𝐠 𝐒𝐞𝐦𝐞𝐧𝐭𝐨

𝗦𝗶𝘆𝗮𝗺 𝗻𝗮 𝗿𝗮𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗶𝗹𝘆𝗼𝗻.

Iyan ang tinatayang halaga ng rehabilitasyong kakailanganin ng Mindanao State University–General Santos matapos ang mapaminsalang 7.8 magnitude na lindol na yumanig sa Mindanao noong Hunyo 8, 2026. Sa loob lamang ng halos dalawang minuto, ang mga gusaling itinayo sa loob ng maraming dekada ay nabitak. Ang mga pasilidad na pinaghirapan ng ilang henerasyon ay naging delikado gamitin. Ang pamantasang nagsisilbi sa libo-libong estudyante ang napilitang harapin ang isa sa pinakamabibigat na pagsubok sa kasaysayan nito.

Ngunit habang sinusukat ng mga inhinyero ang lalim ng mga bitak sa mga pader at kisame, may isa pang pinsalang unti-unting lumilitaw—isang uri ng pinsalang hindi kayang ayusin ng semento, bakal, o anumang rehabilitasyon ng imprastraktura.

Ito ang lumalawak na agwat sa pagitan ng pangangailangan ng MSU-General Santos at ng antas ng atensyong natatanggap nito mula sa mga institusyong dapat unang umakay rito sa oras ng krisis.

Sa pinakahuling assessment ng unibersidad, ilang pasilidad ang isinailalim sa restricted use dahil sa mga natukoy na pinsalang nangangailangan ng masusing pagsusuri. Kabilang dito ang iba’t ibang akademikong gusali, pasilidad para sa mga mag-aaral, at iba pang mahahalagang bahagi ng kampus. Higit pang mabigat ang sitwasyon ng mga gusaling idineklarang off-limits dahil sa seryosong panganib sa kaligtasan, kabilang ang Y-Building na nagsisilbing sentro ng administrasyon, ang COED Dormitory, at ang gusali ng College of Medicine.

Hindi maliit na abala ang mga ito.

Ang bawat gusaling isinara ay nangangahulugan ng mga klaseng kailangang ilipat, mga opisinang kailangang maghanap ng pansamantalang tahanan, mga serbisyong kailangang muling isaayos, at mga estudyanteng kailangang umayon sa gitna ng isang sitwasyong hindi nila pinili.

Mas mabigat pa rito ang isang katotohanang hindi dapat balewalain.

Hindi lamang mga lumang pasilidad ang napinsala. Maging ang ilang gusaling milyun-milyong piso ang inilaan para maitayo at ang ibang nasa proseso pa lamang ng konstruksyon ay nagtamo rin ng malubhang pinsala. Ang mga estrukturang inaasahang magiging simbolo ng pag-unlad at modernisasyon ay agad na nasubok ng kalamidad bago pa man ganap na mapakinabangan ng komunidad.

Sa isang iglap, ang mga gusaling dapat sana’y magiging sandigan ng panibagong henerasyon ng mga iskolar ay naging paalala kung gaano kabilis mabago ng sakuna ang isang institusyong matagal nang binuo.

𝗕𝗮𝗴𝗼 𝗽𝗮 𝗠𝗮𝗽𝘂𝗻𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗠𝗴𝗮 𝗕𝗶𝘁𝗮𝗸

Higit pang nagpapabigat sa sitwasyon ang katotohanang hindi pa man ganap na natatapos ang pagsasaayos at rehabilitasyon sa ilang gusali ng unibersidad—kabilang ang Gemma East at West, CAS, at iba pang pasilidad na matagal nang nangangailangan ng pagkukumpuni—ay muli na naman silang naapektuhan ng panibagong sakuna.

Sa loob ng maraming taon, hindi na bago sa komunidad ng MSU-General Santos ang usaping imprastraktura. May mga gusaling matagal nang hinihintay na maayos. May mga pasilidad na nangangailangan ng modernisasyon. May mga proyektong hindi pa ganap na natapos.

Nasadlak ang komunidad sa isang sikulong tila paulit-ulit: sira, kumpuni, at sira ulit.

Bago pa man lubusang makaahon ang unibersidad mula sa mga naunang suliranin nito, isa na namang kalamidad ang dumating upang magdagdag ng panibagong pinsala at panibagong gastusin.

Ito ang masakit na katotohanan: hindi nagsisimula sa wala ang laban ng MSU-General Santos. Ang isang kampus na pilit pa lamang bumabangon mula sa mga dati nang hamon ay muling pinadapa ng isang sakunang hindi nito kontrolado.

Hindi rin dumating ang lindol sa panahong walang magiging epekto sa akademikong kalendaryo. Nangyari ito matapos ang pagtatapos ng mga klase, habang naghahanda ang unibersidad para sa commencement exercises, enrollment, at pagbubukas ng panibagong akademikong taon.

Dahil dito, hindi lamang rehabilitasyon ng mga gusali ang kinakaharap ng pamantasan. Kasabay nitong kinakaharap ang tanong na direktang nakaaapekto sa libo-libong estudyante: saan isasagawa ang mga klase kung may mga gusaling hindi na maaaring gamitin? Paano matitiyak ang maayos na pag-aaral kung ang ilang pasilidad ay isasailalim sa matagalang rehabilitasyon? At paano haharapin ng mga mag-aaral ang panibagong semestre sa gitna ng kawalang-katiyakan?

Sa ganitong konteksto, hindi dapat ituring na ordinaryong usapin ang nangyayari sa MSU-General Santos. Ang usaping ito ay lampas na sa simpleng pagkukumpuni ng mga gusali. Ang pinag-uusapan dito ay ang kakayahan ng isang pampublikong pamantasan na maipagpatuloy ang mandato nitong magbigay ng ligtas, maayos, at dekalidad na edukasyon sa gitna ng isang krisis.

𝗔𝗻𝗴 𝗞𝗼𝗿𝗼𝗻𝗮 𝗻𝗴 𝗧𝗮𝗴𝘂𝗺𝗽𝗮𝘆, 𝗡𝗮𝘀𝗮𝗮𝗻 𝘀𝗮 𝗢𝗿𝗮𝘀 𝗻𝗴 𝗔𝗴𝗼𝗻𝘆𝗮?

Dito lalong nagiging mahalaga ang papel ng buong MSU System.

Tuwing nag-aani ng karangalan ang mga mag-aaral ng MSU-General Santos, agaran at walang pag-aatubiling inaangkin ng buong sistema ang kanilang tagumpay. Sa bawat board passer, bawat kampeon sa pambansang kompetisyon, bawat natatanging mananaliksik, at bawat karangalang natatanggap ng kampus, mabilis nitong iwinawagayway ang husay ng buong Mindanao State University System.

Ang tagumpay ng isa ay tagumpay ng lahat.

Ngunit kung gayon, hindi ba dapat ganoon din kapag sakuna ang dumating?

Kung ang mga medalya at tropeo ay kayang pagkaisahin ang sistema, bakit tila nahirapan itong magpakita ng kaparehong pagkakaisa nang ang isang constituent university ay humarap sa halos ₱900 milyong pinsala?

Limang araw matapos ang lindol, wala pang malinaw na pampublikong pahayag mula sa sentral na pamunuan ng MSU System hinggil sa konkretong tulong, rehabilitasyon, o suportang ilalaan para sa MSU-General Santos. Sa panahong ang mga gusali ay sinusuri, ang mga opisina ay inililipat, at ang komunidad ay naghahanap ng katiyakan, ang katahimikan ay lalong nagiging mabigat.

Hindi ito simpleng usapin ng public relations. 𝙄𝙩𝙤 𝙖𝙮 𝙪𝙨𝙖𝙥𝙞𝙣 𝙣𝙜 𝙞𝙣𝙨𝙩𝙞𝙩𝙪𝙩𝙞𝙤𝙣𝙖𝙡 𝙥𝙧𝙚𝙨𝙚𝙣𝙘𝙚.

Sapagkat sa gitna ng krisis, hindi lamang pondo ang hinahanap ng isang kampus. Hinahanap nito ang katiyakang may sistemang nakahandang tumindig kasama nito. Hinahanap nito ang pakiramdam na ang mga problemang pasan nito ay hindi lamang problema ng isang constituent university kundi problema ng buong pamantasan.

Ngayong nakadapa ang MSU-General Santos at nangangailangan ng malawakang rehabilitasyon, hindi maiiwasang itanong kung hanggang saan aabot ang konsepto ng 𝗢𝗻𝗲 𝗠𝗦𝗨.

Sapagkat ang isang kampus na may mga gusaling hindi na ligtas gamitin, may mga pasilidad na idineklarang off-limits, at may libo-libong estudyanteng direktang naaapektuhan ng pagbubukas ng klase ay hindi dapat maiwang mag-isang maghanap ng paraan upang makabangon.

Hindi dapat maging pana-panahon ang pagkakaisa.

Hindi dapat ito lumilitaw lamang kapag may karangalang maaaring ipagmalaki.

𝗛𝗶𝗴𝗶𝘁 𝗽𝗮 𝘀𝗮 𝗺𝗴𝗮 𝗣𝗮𝗵𝗮𝘆𝗮𝗴

Makalipas ang ilang araw, naglabas ng pahayag ang Office of the Student Regent. Nagpahayag ito ng pakikiisa, panalangin, at panawagan sa pambansang pamahalaan upang tumulong sa mga apektadong komunidad.

Mahalaga ang pakikiisa.

Mahalaga ang pagkilala sa pinagdaraanan ng komunidad.

Ngunit sa harap ng isang kampus na humaharap sa daan-daang milyong pisong pinsala at sa posibilidad ng malawakang epekto sa pagbubukas ng klase, hindi maiiwasang itanong kung hanggang pahayag lamang ba ang magiging tugon.

Sapagkat ang hinihingi ng pagkakataon ay higit pa sa pagkilala na may problema.

Ang hinihingi ng pagkakataon ay 𝗮𝗱𝗯𝗼𝗸𝗮𝘀𝗶𝘆𝗮.
𝗠𝗼𝗯𝗶𝗹𝗶𝘀𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻.
𝗞𝗼𝗼𝗿𝗱𝗶𝗻𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻.
𝗞𝗼𝗻𝗸𝗿𝗲𝘁𝗼𝗻𝗴 𝗮𝗸𝘀𝘆𝗼𝗻.

Kung kayang maglunsad ng donation drives, solidarity campaigns, at iba pang suporta ng mga student organizations at constituent councils na nasa malalayong bahagi ng sistema, lalong may kakayahan ang mga opisinang may mandato at impluwensiya sa loob ng unibersidad na manguna sa mas organisado at mas malawak na pagtugon.

Sa panahon ng sakuna, hindi sapat ang maging tagapagsalita lamang.

Kinakailangan ding maging tagapagtaguyod.

Kinakailangang gamitin ang mga posisyong hawak upang itulak ang agarang suporta, palakasin ang panawagan para sa rehabilitasyon, at tiyaking hindi nawawala sa sistemang diskurso ang sitwasyon ng MSU-General Santos.

𝗣𝗮𝗻𝗮𝗵𝗼𝗻𝗴 𝗠𝗮𝗻𝗶𝗻𝗴𝗶𝗹

Hindi naitatayo ng mga sympathy post ang nagibang pader ng unibersidad.

Hindi napupunan ng mga pahayag ang halos siyam na raang milyong pisong kakulangan.

Hindi naibabalik ng mga slogan ang mga silid-aralang isinara dahil sa panganib.

Ang kailangan ng MSU-General Santos ngayon ay hindi retorika kundi radikal na suporta.

Hindi simbolikong pakikiisa kundi konkretong pagkilos.

Hindi lamang pagkilala sa pinsala kundi agresibong pagsusulong ng rehabilitasyon, pondo, at sistematikong tulong mula sa buong MSU System.

Sapagkat habang may oras para sa mga pahayag, may mga problemang hindi naghihintay.

Hindi naghihintay ang mga gusaling kailangang kumpunihin.
Hindi naghihintay ang mga opisinang kailangang ilipat.
Hindi naghihintay ang pagbubukas ng klase.
Hindi naghihintay ang mga estudyanteng nangangailangan ng ligtas na lugar para matuto.

𝗢𝗻𝗲 𝗠𝗦𝗨 𝗼 𝗡𝗮𝗴-𝗶𝗶𝘀𝗮𝗻𝗴 𝗠𝗦𝗨?

Sa huli, maaaring maibalik ang mga nasirang gusali.

Maaaring mapunan ang kakulangan sa pondo. Maaaring maisagawa ang rehabilitasyon sa paglipas ng panahon.

Ngunit may isang bagay na mas mahirap buuing muli kapag ito ay nasira: ang paniniwalang may sistemang handang tumindig para sa mga komunidad na bahagi nito.

Ang lindol ay nag-iwan ng mga bitak sa mga pader ng MSU-General Santos. Ngunit higit sa lahat, inilantad nito ang mga bitak sa isang sistemang matagal nang nangangakong walang kampus na maiiwan.

Sapagkat madaling maging iisang sistema kapag may medalya, tropeo, at karangalang maaaring ipagmalaki.

Ngunit ang tunay na sukatan ng pagkakaisa ay hindi kung paano ipinagdiriwang ang tagumpay ng isang kampus.
Nasusukat ito sa kung paano ito ipinaglalaban kapag ito ay bumagsak sa lusak.

At habang patuloy na sinusuri ang mga gusaling nabitak, inililipat ang mga opisina, at hinahanda ang komunidad para sa isang akademikong taong puno ng kawalang-katiyakan, lalong nagiging mabigat ang tanong:

𝙆𝙪𝙣𝙜 𝙝𝙞𝙣𝙙𝙞 𝙣𝙜𝙖𝙮𝙤𝙣 𝙠𝙞𝙠𝙞𝙡𝙤𝙨 𝙖𝙣𝙜 𝙗𝙪𝙤𝙣𝙜 𝙨𝙞𝙨𝙩𝙚𝙢𝙖 𝙥𝙖𝙧𝙖 𝙨𝙖 𝙈𝙎𝙐-𝙂𝙚𝙣𝙚𝙧𝙖𝙡 𝙎𝙖𝙣𝙩𝙤𝙨, 𝙠𝙖𝙞𝙡𝙖𝙣 𝙥𝙖?

At kung sa panahon ng pinakamalaking pangangailangan ay kinakailangang manawagan pa ang isang constituent university upang mapansin, One MSU pa ba ito—o nag-iisang MSU na lamang?

Ipakita ninyo ang inyong presensya.
Ipadama ninyo ang inyong pinagmamalaking pagkakaisa. 𝗧𝘂𝗺𝗶𝗻𝗱𝗶𝗴 𝗸𝗮𝘆𝗼 𝗸𝗮𝘀𝗮𝗺𝗮 𝗻𝗴 𝗠𝗦𝗨-𝗚𝗲𝗻𝗲𝗿𝗮𝗹 𝗦𝗮𝗻𝘁𝗼𝘀.

Sapagkat ang tunay na unibersidad ay hindi ang mga pader na gumuho. Hindi ito ang mga gusaling nabitak, ang mga kisameng bumagsak, o ang mga pasilidad na isinara.

Ang unibersidad ay ang mga estudyante, g**o, kawani, at komunidad na patuloy na tumitindig sa gitna ng pagguho. At sa kanilang pagbangon, hindi nila kailangan ng mga pangakong maririnig lamang sa mga pahayag.

𝗞𝗮𝗶𝗹𝗮𝗻𝗴𝗮𝗻 𝗻𝗶𝗹𝗮 𝗻𝗴 𝗶𝘀𝗮𝗻𝗴 𝘀𝗶𝘀𝘁𝗲𝗺𝗮𝗻𝗴 𝗵𝗮𝗻𝗱𝗮𝗻𝗴 𝘁𝘂𝗺𝗶𝗻𝗱𝗶𝗴 𝗸𝗮𝘀𝗮𝗺𝗮 𝗻𝗶𝗹𝗮.

𝐁𝐀𝐑𝐔𝐆 | 𝐓𝐚𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐊𝐢𝐭𝐚 𝐊𝐚-𝐕𝐚𝐧𝐠𝐮𝐚𝐫𝐝𝐬

Compassion doesn't have to come in large amounts. Sometimes, it begins with ₱100, ₱10, or even ₱1.

In the aftermath of the Southern Mindanao earthquake, many students and families are struggling to recover from losses that extend far beyond damaged homes and disrupted routines. Behind every statistic is a story of resilience, uncertainty, and hope.

Today, we are called not simply to witness their struggle, but to stand with them. Through this donation drive, we invite you to be part of a collective effort to provide relief and support to those affected. No contribution is too small when it helps restore dignity, security, and hope.

Tabang Kita. Because recovery begins when people refuse to look away.

For monetary support, you may scan the QR code to send your donations. For in-kind donations, please contact the details below. Every contribution can make a difference.

Rica Jean Galo📞0910 263 7092

𝐀𝐑𝐀𝐖 𝐍𝐆 𝐊𝐀𝐒𝐀𝐑𝐈𝐍𝐋𝐀𝐍 | Hindi Pagtitiis, Kundi Paghamon sa Sistemang Nagpapahirap

Madalas nating isalaysay ang kasarinlan sa wika ng katatagan. Pinupuri natin ang mamamayang patuloy na tumatayo sa gitna ng unos, pagkawasak, at pagkakait. Subalit may panganib sa walang humpay na pagdakila sa pagtitiis: nagiging karaniwan ang pag-asa sa lakas ng loob ng taumbayan habang nananatiling hindi napapanagot ang mga institusyong may tungkuling mangalaga. Sapagkat ang isang sambayanan ay hindi ganap na malaya kung ang pangunahing sandigan nito sa panahon ng kagipitan ay ang kakayahan lamang nitong magtiis.

Sa paggunita ng Araw ng Kasarinlan, nawa’y hindi lamang maging sagisag ng katapangan ang watawat kundi paalala ng ating karapatang marinig, kilalanin, at kalingain. Sapagkat ang tunay na kalayaan ay hindi nasusukat sa dami ng pagguho na ating nalampasan, kundi sa katiyakang walang pamayanan ang pinababayaang mag-isang bumangon mula sa mga guho ng pagdurusa.

𝐁𝐀𝐑𝐔𝐆 | 𝐓𝐀𝐁𝐀𝐍𝐆 𝐊𝐈𝐓𝐀, 𝐊𝐀-𝐌𝐈𝐍𝐃𝐀𝐍𝐀𝐎𝐀𝐍

In solidarity with the Taliba and other communities affected by the devastating 7.8-magnitude earthquake that struck Mindanao on June 8, 2026, the different departments of the College of Social Sciences and Humanities (CSSH) are leading a donation drive to provide much-needed assistance and support to those impacted by the disaster. As families begin the difficult journey toward recovery, every donation, shared resource, and act of kindness can make a meaningful difference. We encourage everyone to extend a helping hand and stand with our fellow Mindanaoans, for in times of adversity, our collective compassion and unity become the foundation of what makes us a taliba.

🛡League of English Department Students
https://www.facebook.com/share/p/18geYHbjEo/

🛡 Samahan ng mga mag-aaral sa BA Filipino
https://www.facebook.com/share/p/182pSTkdjW/

🛡 History Student Society
https://www.facebook.com/share/p/18hsaBztRK/

🛡 Parliament of Political Science Students
https://www.facebook.com/share/p/1BzUFtoySs/

🛡Sociology Students Society
https://www.facebook.com/share/p/1EFU9AtSwc/

In these trying times, potable water is one of the essentials. If you or someone you know is looking for public water stations or refilling points for free in General Santos City, check out these helpful resources:

📍Autobucks 88 Auto Services
Brgy. Labangal National Highway

https://www.facebook.com/100002140163996/posts/27084706761183963/?app=fbl

📍J.Divinagracia St. Zone-1, Barangay Bula, General Santos City (Beside Stratford International School).

https://www.facebook.com/100001582265276/posts/27546831434952895/?app=fbl

📍Irene and Maeng Hardware located at Lapu-Lapu St. Reformville, Calumpang

https://www.facebook.com/100015999664710/posts/2157974294745872/?app=fbl

📍 Brigada Golf Range/Brigada Hub
Barangay Mabuhay, Nationl Highway

https://www.facebook.com/100064582754042/posts/1474620331367378/?app=fbl

📍 Gustavo Automated Tubig Machine
Area 2, Block 6, Labus, Barangay Fatima

https://www.facebook.com/100016646022863/posts/2135634193668094/?app=fbl

📍 Green Bee Square Inn
Upper Papaya St., Brgy. West

https://www.facebook.com/100040612315992/posts/1730747458288981/?app=fbl

📍 LEDION Autocare
Digos Makar Road, Lot #1 & 2 National Highway, Corner Leon Llido St. Lagao

https://www.facebook.com/100095045454906/posts/862763940235113/?app=fbl

📍 RSG Microhotel
Purok Malakas, Barangay San isidro

https://www.facebook.com/100032578595467/posts/1624060615356543/?mibextid=rS40aB7S9Ucbxw6v

📍 Purok 25, Teacher's Village, Barangay Fatima, 3rd House from the Highway, Beside UTCES

https://www.facebook.com/100000662406891/posts/27631620066443369/?app=fbl

📍Catulpos Residence
Purok Masunurin, Barangay San Isidro

https://www.facebook.com/100064955453961/posts/1400014395507062/?app=fbl

📍 Destone Store
Aong Mabuhay Road

https://www.facebook.com/100005300649128/posts/3222209167965740/?app=fbl

📍 Speed Stop - Seaoil Gas Station
Purok 3A Labu, Brgy. Katangawan

https://www.facebook.com/100005300649128/posts/3222209167965740/?app=fbl

Source: Kent Lawrence M. Cadaro

𝐅𝐑𝐄𝐄 𝐋𝐎𝐀𝐃 𝐀𝐒𝐒𝐈𝐒𝐓𝐀𝐍𝐂𝐄 𝐅𝐎𝐑 𝐅𝐀𝐌𝐈𝐋𝐈𝐄𝐒 𝐀𝐅𝐅𝐄𝐂𝐓𝐄𝐃 𝐁𝐘 𝐌𝐈𝐍𝐃𝐀𝐍𝐀𝐎 𝐄𝐀𝐑𝐓𝐇𝐐𝐔𝐀𝐊𝐄

Sa panahong ang ating mga kababayan sa Mindanao ay nahaharap sa matinding pagsubok dulot ng lindol, higit kailanman ay kailangan nating manaig ang diwa ng pagkakaisa, bayanihan, at pagmamahal sa kapwa.
Ngayon ang panahon upang mag-abot ng kamay sa mga nangangailangan. Sa gitna ng takot, pangamba, at pinsalang idinulot ng sakuna, ang bawat tulong—gaano man kaliit—ay maaaring maging pag-asa para sa isang pamilyang nangangailangan.

Kung ikaw o ang iyong pamilya ay nangangailangan ng agarang tulong, o may nais iulat na sitwasyon kaugnay ng lindol, maaari kayong makipag-ugnayan sa detalye ng hotline na bukas para sa lahat ng nangangailangan.

Para naman sa mga nais mag-avail ng load assistance, magpadala lamang po ng mga sumusunod sa aming Facebook/Instagram page:

Pangalan:
Barangay, City, Province:
Cellphone number:
𝐒𝐚 𝐨𝐫𝐚𝐬 𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐤𝐮𝐧𝐚, 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐤𝐚𝐤𝐚𝐢𝐬𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐤𝐚𝐦𝐚𝐥𝐚𝐤𝐚𝐬 𝐧𝐚 𝐬𝐚𝐧𝐝𝐢𝐠𝐚𝐧.
Tandaan, 𝐭𝐚𝐲𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐤𝐚𝐬 𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐰𝐚𝐭 𝐢𝐬𝐚!





🖊️: Yco Wilwayco, YPP Board of Trustees
🖼️: Recclaire Cañares, YPP Board of Trustees