18/03/2026
“Medalya o May Daya?”
Sa bawat pagtatapos ng school year, isa sa pinakahihintay na araw ng mga estudyante ay ang Recognition Day. Ito ang araw na ipinagmamalaki ng mga magulang ang kanilang mga anak, at ipinapakita ng mga estudyante ang bunga ng kanilang pagsisikap. Ngunit minsan, napapaisip ako: ang medalya ba ay tunay na bunga ng sipag, o may halong daya?
Ang medalya ay simbolo ng tagumpay. Ipinapakita nito na ang isang estudyante ay nagsikap, nagtiyaga, at hindi sumuko sa mga hamon ng pag-aaral. Para sa marami, ang medalya ay hindi lang simpleng parangal—ito ay patunay ng kanilang mga puyat, sakripisyo, at determinasyon na maabot ang kanilang mga pangarap.
Ngunit may mga pagkakataon din na nagkakaroon ng pagdududa. Paano kung ang mga marka ay nabago? Paano kung may mga desisyong ginawa na hindi na nakabatay sa tunay na performance ng estudyante? Kapag nangyari ito, nawawala ang tunay na halaga ng medalya. Sa halip na simbolo ng tagumpay, nagiging simbolo ito ng hindi pagkakapantay-pantay.
Bilang isang estudyante, mahalaga sa akin na ang bawat parangal ay ibinibigay nang may katapatan at hustisya. Mas gugustuhin kong makatanggap ng simpleng pagkilala na tunay kong pinaghirapan kaysa sa isang medalya na may bahid ng pagdududa.
Sa huli, ang pinakamahalagang tanong ay hindi kung gaano karami ang medalya na ating natanggap. Ang mas mahalaga ay kung totoo ba ang tagumpay na kinakatawan nito.
Kaya sa bawat parangal na ibinibigay sa paaralan, sana ay manatili ang isang mahalagang prinsipyo:
Ang medalya ay dapat bunga ng sipag, hindi ng daya.