21/08/2017
Facebook friend
Ni: Andrew C. Mengullo
Sa mundo ng facebook marami tayong makikilalang mga kamag-anak at bagong mga kaibigan.
Isang araw may isang babaeng napaka-adik sa facebook siya ay si Charlene,Si Charlene ay galing sa probinsya lumuwas ng maynila upang magtrabaho bilang kasambahay,pagkatapos ng kanyang mga Gawain sa bahay:maglinis,magluto at maglaba ay wala na itong ibang inaatupag kundi ang mag facebook, One time nag add siya ng mga new friends,at may nakita siyang lalaki na tila umagaw sa kanyang pansin at agad niya itong in’add friend,lumipas ang ilang oras nang binuksan niya ang kanyang facebook account nakita niyang in’accept siya nito at sobrang saya niya at kinikilig pa ito na tila baga na love at first sight.Ilang minuto lamang ay nakatanggap siya ng message galing kay Esmael ang lalaking in’add friend niya.
Esmael;hi
Charlene;hello{kikinikilig}
Esmael;you look so beautiful{with kiss emoji}
Natagalan bago siya mag reply dahil di niya alam kung ano isasagot.
Charlene;thank you hehehe
Taga sa’n ka nga pala Esmael?{pagtatanong niya}
Esmael;galing ako ng probinsya napadpad lang ako dito ng maynila upang mag trabaho,almost 10 years narin.
Charlene;huh!pariho pala tayo bata palang kasi ako ng mamasukan sa trabaho,Sa anong probinsya ka nga pala?
Esmael;Northern Samar sa Catarman.
Charlene;huh talaga! What a coincidence,pariho pala tayo.
Esmael;baka pinagtatagpo lang talaga tayo ng tadhana.{wika niya na may kunting ngiti sa kanyang labi}
Charlene;anong ibig mong sabihin?{kunyari pakipot peru deep inside kinikilig}
Esmael;pwede ba kitang ligawan?{tanong niya na tila nahumaling narin kay Charlene.}
Charlene;sige ikaw bahala{mabilis niyang sagot}
Sobrang nagalak si Esmael sa kanyang nabasa di niya inaasahan na papayagan siya nito dahil sa nagkaka-kilala pa lamang ito.
Esmael;thank you Charlene.
Charlene;walang anuman,sa tingin ko kasi mahal na rin kita.
Esmael;talaga so, tayo na?{Bakas sa kanyang mukha ang kasiyahan}
Charlene;Oo ba, I love you Esmael.{pakiramdam niya ay parang nasa langit lulumutang sa alapaap sa sobramg saya.}
Esmael;I love you too Charlene,sobra mo akong pinasaya I love you morethan you love me babe.
Charlene;babe kaagad?
Esmael;bakit anu ba gusto mong tawagan natin?
Charlene;mahal nalang para mas sweet.
Esmael;ok mahal,sige mahal matulog kana wag kang mag puyat may trabaho kapa bukas.
Charlene;sige mahal I love you.
Esmael;I love you too mahal ingat ka diyan palagi good night.
Hinde namalayan ni Charlene ang oras hating gabe na pala,peru sobra niyang saya dahil sa maikling panahon naging nobyo niya si Esmael na tila palagay niya imposible.pagka gising ni Charlene sa umaga nakita niya agad ang message ni Esmael sa facebook.
Esmael;Good morning mahal.
Charlene;Good morning din mahal ko.
Esamael;mahal kelan ba uwi mo sa atin probinsya?
Charlene;next month sa darating na fiesta.
Esmael:sige mahal sabay tayo.
Charlene;sige ba mahal ko,nang Makita narin kita sa personal.{excited}
Lumipas ang isan buwan.
Charlene;hi mahal balak ko sana sa lingo na umuwi.
Esmael;huh! Sige mahal mauna ka nalang di pa kasi ako pinayagan ng boss ko ehh. Pasinsya mahal, wag kang mag alala magkikita rin tayo,peru sa lunes narin uwi ko.
Charlene;sige mahal ingat ka sa biyahe ahh?
Esamael;ikaw din ingat ka mahal ko.
Pagkaraan ng ilang araw naka-uwi narin si Charlene sa kanilang bahay peru si Esmael wala pa kinabukasabn rin ang dating nito.
Charlene;nasaan kana mahal?
Esmael;ito na mahal tatawid na pasakay na ng barko.
Charlene;sige ingat.
Lumipas ang ilang oras tinawagan ni Charlene si Esmael peru hinde ito sumasagot{cannot be reach}nag message narin siya sa facebook peru wala ni isang reply,nakadama siya ng kunting kaba hinde niya alam kung bakit.
Ilang sigundo lamang may narinig siyang umiiyak,galing sa kanilang kapit bahay at tumindi ang tibok ng puso niya dahil sa sobrang kaba.tinanong ni Charlene ang mama niya,at ang sagot,lumubog daw ang barkong sinasakyan ng anak nila,at nanghina si Charlene natahimik napa-iyak sa kanyang narinig.
Charlene;mama ang anak ba ng kapit bahay natin na sinsabi mo ay si Esmael?{maluha-luha}
Mama ni Charlene;Oo anak si Esmael nga yung kalaro mo ng mga bata pa kayo.
At tumindi ang buhos ng mga luha ni Charlene habang patakbo sa kanyang kwarto,hinde siya mapalagay di niya alam ang gagawin.
dahil hinde niya akalain na ang kalaro niya ng mga bata pa sila at si Esmael ay iisa,kaya sobra siyang nalungkot na parang biglang dumulim ang paligid niya dahil yan sana ang unang pagkakataon na magkikita sila ngayong binata’t dalaga na kaya pakiramdam niya napaka damot ng pagkakataon,hinde manlang nabigyan nang chance na magkita sila o mayakap manlang ang Isat-isa.
