John Calibuso

John Calibuso

Share

Be part of our community

23/02/2026

Bakit hindi lumalaki sa kanyang maximum potential size ang isang Bonsai Tree?

Comment down below👇🏻👇🏻👇🏻

30/01/2026

As global health authorities monitor new Nipah virus cases in parts of Asia, attention is turning to the symptoms of this rare but highly dangerous disease. Nipah has a much higher fatality rate than COVID-19, and early recognition of symptoms is critical, especially as human-to-human transmission is possible.

Early symptoms (3–14 days after exposure) often look flu-like, including:

🦠 Fever
🦠 Headache
🦠 Cough
🦠 Sore throat
🦠 Difficulty breathing

Severe symptoms can develop rapidly, sometimes within days:

💀 Dizziness and extreme drowsiness
💀 Acute pneumonia or severe respiratory distress
💀 Seizures
💀 Confusion or altered consciousness

In the most serious cases, Nipah can cause encephalitis (swelling of the brain), leading to coma within 24–48 hours. There is currently no specific treatment or cure, only supportive care to manage symptoms.

Health officials stress that awareness—not panic—is key. Knowing the symptoms early could save lives.

07/01/2026

Failure is not final.
Agrugi ka ulit, habang bitbit mo dagiti adal iti biag.
Ado iti napukaw, ado dagiti naglippas, ado nga pasakit,
ngem haan nga iso iti patengga iti amin.
Detoy ket rugi iti pagsayaatam.

Haan nga dakes nu namin ado ka nagulit.
“Fall down seven times, stand up eight” a kunada.
Meaning, no mattter how many times you get knocked down,
you get up and try again.

Ado nga ridaw iti nagrikep,
ngem mamatiak nga ado iti aglukat para kenka.
Ado iti napukaw,
ngem mamatiak nga adado iti sumangpet para kenka.
Bumangon ka, agrugi ka ulit.
Sangwem dagiti agururay kenka.

05/01/2026

PARENTS CAN RELATE 🥺

When you become a parent, the fear of dying hits differently.

It’s no longer about you. It’s about your kids. About wanting to be there for every milestone, every problem, every quiet moment they still need you.

That’s why Mariel’s words hit hard. Taking all the vitamins, doing everything she can, because she needs to live long… not for herself, but for her children..

As parents, we joke about “living forever,” but deep inside, it’s a prayer.
A promise we whisper to our kids: I’ll stay as long as I can. I won’t leave you too soon.

And honestly? Every parent felt that. 🥺🤍

Wittymama.

04/01/2026

While looking at these bills, I realized that maybe the person/s on the money has its own purpose.

I think, the reason kung bakit isa lang ang tao sa 20, 50, and 100 ay para e-remind tayo na kapag sila palang ang laging laman ng wallet mo, you are not ready yet for a relationship.

Dalawang tao naman for 500 to inform us na kapag si 500 na ang laging laman ng wallet mo, pwede ka na magjowa or partner

Lastly, 3 persons naman for 1K to tell us na kapag sya na ang laging laman ng wallet mo, you can afford na magka pamilya.

Ikaw, magkano ang laman ng wallet mo ngayon?

02/01/2026

Wala yan sa brand. Nasa nagdadala yan. Lagi mo lang tatandaan na wala naman talagang may pake sa suot mo. Ikaw lang yung maraming pake sa iisipin ng iba. Ang i-goal mo this 2026 eh ma-master mo yung buhay na walang pake sa opinyon ng ibang tao tungkol sayo... and your life will be much better.

31/12/2025

Happy New Year sa’yo at sa buong pamilya mo🎉😊

Ang aking dasal ngayong 𝟮𝟬𝟮𝟲, 𝗺𝗮𝘀 𝘆𝘂𝗺𝗮𝗺𝗮𝗻 𝗸𝗮 𝗽𝗮 𝗻𝗮𝗻𝗴 𝗯𝗼𝗻𝗴𝗴𝗮𝗻𝗴-𝗯𝗼𝗻𝗴𝗴𝗮, para makabili ka ng 𝗯𝗮𝗿𝗸𝗼’𝘁 𝗲𝗿𝗼𝗽𝗹𝗮𝗻𝗼, para malibot natin ang buong mundo ng libre. 🌍✈️🚢

Happy 2026! 𝗖𝗵𝗲𝗲𝗿𝘀 𝘁𝗼 𝘀𝘂𝗰𝗰𝗲𝘀𝘀! 🥂🏆✨

-Calibuso Family

31/12/2025

At first, Janelle Wofford thought she was having indigestion. When her pain got worse, she called 911. Then, moments after the EMTs arrived, Janelle says everything went white, and she experienced the afterlife.

"I didn't have pain at all. What is everyone back on earth doing? I wasn't worried about that. I wasn't worried about anything and I was just overwhelmed with the peace and the joy and the glory of it all," Janelle recalls.

It all started with a heart attack that killed her. That's when Janelle's spirit was transported to Heaven.

"The next thing I know is I was just in a bright, bright place and was overwhelmed with joy and peace and happiness," Janelle said as she found herself in Heaven. "I was looking around at everything, everyone, just trying to see who all was there. It was a place of comfort. It was like a familiar place. I knew people that I loved were there, and I was looking to see what all was there and who all was there. It was just beautiful. No pain, no fear, just peace, comfort, joy. It was amazing."

SEE HER STUNNING TESTIMONY: https://cbn.com/news/cwn/jesus-real-god-real-heaven-real-woman-dies-and-visits-heaven-after-heart-attack?inid=4ffee07d-bc9b-4690-a4c5-4997b089ab5b&utm_source=news&utm_medium=email&utm_campaign=news-eu-cbnnews&utm_content=250103-12205393

27/12/2025

“Dapat kasi nag-aral ka.”

Nagkita ang dalawang magkaklase noong high school matapos ang 10 taon.

Ang isa ay naging seaman,
ang isa naman ay biyahero ng gulay.

Habang namimili sa palengke…

Seaman:
Manong, pabili nga ng talong, kamote, at pechay. Kababa ko lang ng barko, miss ko na kumain ng gulay.

Tindero:
Pre, ikaw ba ‘yan? Kamusta na?

Seaman:
Uy, ikaw pala! Ayos lang pre. Eto, seaman na. Ikaw, kamusta?

Tindero:
Eto pre, bumibiyahe ng gulay. Ikaw, buti ka pa…

Seaman:
Dapat kasi pre, nag-aral ka.

Tindero:
Oo nga pre eh…

Seaman:
Eh di sana pre, 100k din buwanan kita mo. Magkano ba kita mo d’yan?

Tindero:
10k kada araw pre. May isa pa akong truck na bumibiyahe sa Pasig at may tagabenta ako roon. Iba pa ‘yung kinikita ko doon.
Kahit magkasakit ako at di makapagbenta, may kita pa rin ako.
Nakabili na rin ako ng lupa dahil sa pagbebenta at pagsu-supply ng gulay dito sa Marikina. Plano ko na ring magpatayo ng apartment.

Seaman:
(Speechless)

Lesson:
DO NOT LET YOUR SCHOOLING AFFECT YOUR EDUCATION.

Maganda ang may diploma,
pero hindi ito garantiya ng pag-asenso.

Mas mahalaga pa rin ang:
✔ tamang sistema
✔ diskarte
✔ sipag
✔ at oportunidad

Dahil minsan, ang tagumpay hindi nasusukat sa titulo, kundi sa kung paano mo ginamit ang pagkakataon sa buhay.

30/11/2025

Rhodora Alcaraz is a Filipino domestic worker who became widely known for her bravery in protecting a three-month-old infant during a massive fire at the Tai Po, Hong Kong, wang f*k court apartment complex on November 26, 2025.
Actions During the Fire
Rhodora Alcaraz had only arrived in Hong Kong a few days prior to the five-alarm fire. When the fire broke out, she and the infant were trapped in their apartment unit. As the situation became worst, her sister made a public plea for help on social media.
In an act of "unconditional love and responsibility," Alcaraz used her body to shield the infant from the heat and toxic smoke. When firefighters successfully rescued them several hours later, she was still holding the baby tightly in a protective embrace.

Current Condition
Following the rescue, both were immediately taken to the hospital. The infant's condition was reported as stable.
Due to severe injuries, likely from prolonged smoke inhalation, Alcaraz was admitted to the intensive care unit (ICU) and required intubation to assist her breathing. Doctors noted that once her condition is stable, she might need to be transferred to another hospital for further treatment.
Her story has been widely shared across Hong Kong and internationally, with many people praising her selflessness and contributing to relief funds for fire victims. Various organizations, including the Philippine Consulate, are providing assistance and monitoring her situation.

She is a real hero an eye opener to all employers that they should treat the helpers well.they will help you even put their life in danger for the safety of the child. feed them well, treat them humanely..
CTTO
*kcourt

29/11/2025

JUSTICE SA PILIPINAS:

AKO ANG NA BANGGA. SIYA ANG NAMATAY. PERO BAKIT AKO ANG NASA KULUNGAN?

Pag-isipang mabuti ito:
✅Ako ang may lisensya
✅ Tama ang aking pagmamaneho
✅ Sinusunod ko ang lahat ng batas ng kalsada.

Tapos bigla kang binangga ng
🚫 Walang lisensya.
🚫 Walang helmet.
🚫 Wala pakialam sa mga batas trapiko
🚫 Walang ingat at walang galang sa iba.

Dahil sa kanyang kapabayaan, siya ay namatay.

Ngunit sino ang inaresto? AKO!
Sino ang nakulong? AKO!

Sobrang nakakasama ng loob! Ikaw ang nagresponsable at nag iingatsa daan,Tapos ikaw pa ang may kasalanan.
At ano ang mas nakakalungkot? Magsasampa ng kaso ang pamilya ng iresponsableng driver na iyon laban sa akin!

ANO ITO? HUSTISYA O KATANGAHAN?

Bakit dapat magdusa ang walang kasalanan, samantalang ang may mali ay nagiging “biktima”?

Bakit ako ang kailangang parusahan,samantalang ang malinaw na nagkamali ay ipinagtatanggol?

Kung patuloy nating itatanong sa ating sarili, ano ang silbi ng:
🔹 Pagkuha ng lisensya?
🔹 Pagsunod sa batas?
🔹 Pag-iwas sa aksidente?

📢 PANAHON NA PARA BAGUHIN ANG SISTEMA!
Dahil bukas, baka ikaw na ang susunod na makulong kahit na inosente ka.



(c) Mcrhen Glyn S Maxian

30/10/2025

AYAW NILANG UMUPO SA TABI KO DAHIL ANG NANAY KO TAGALINIS NG CR — PERO NOONG GRADUATION, ISANG LINYA KO LANG ANG NAGPAIYAK SA BUONG ESKWELAHAN.

Ako si Elaine, at sa loob ng labindalawang taon, natutunan kong mas mabigat pala ang panghuhusga kaysa sa bigat ng libro.
Hindi ako lumaking may magarang bahay o bagong damit.
Lumaki ako sa amoy ng sabon, disinfectant, at pawis — amoy ng trabaho ni Nanay Luz, ang tagalinis ng CR sa eskwelahan kung saan ako rin nag-aaral.

Para sa iba, mababa lang ang trabaho ni Nanay.
Pero para sa akin — siya ang dahilan kung bakit may maayos akong kinabukasan.

ANG BATA NA WALANG KASAMA

Grade 1 ako noon nang una kong maramdaman ang hiya na hindi naman dapat akin.
Habang naglalaro ang mga kaklase ko, ako ay nasa gilid lang, tahimik.
May lumapit sa akin, ngumiti.
Pero nang may pumasok na janitress — si Nanay — nagbago ang lahat.

“Uy! ‘Yan ‘yung nanay mo?”
“Eeeew! Tagalinis ng CR?!”
“Kaya pala amoy sabon ka!”

Tumawa silang lahat.
At mula noon, wala nang gustong umupo sa tabi ko.
Kapag may group activity, laging ako ang pinakahuli.
Kapag may party, ako lang ang hindi inaanyayahan.

Umuwi akong umiiyak, pero pagdating sa bahay, nakita ko si Nanay, pawisan at pagod.
Bitbit ang mop at walis, ngumiti pa rin siya.

“Anak, kumain ka na. May ginisang sardinas ako.”
Hindi ko masabi ang totoo.
Ayokong maramdaman niyang siya ang dahilan ng pangungutya ko.

ANG LABINDALAWANG TAON NG PANGHUSGA

Lumipas ang mga taon, pero hindi nagbago ang turing sa akin.
“Anak ng tagalinis.”
“Anak ng basahan.”
“Amoy sabon.”

At habang ako’y lumalago, si Nanay naman ay lalong napapagod.
Araw-araw siyang pumapasok ng 4AM para linisin ang buong eskwelahan bago dumating ang mga estudyante.
Minsan, nakikita ko siyang nakaupo sa hallway, pagod, pawisan, nanginginig ang kamay, pero nakangiti pa rin.

“Anak,” sabi niya minsan, “kapag natapos ka, gusto ko lang marinig na proud ka sa akin.”
Hindi ko siya sinagot noon.
Pero sa loob-loob ko, sabi ko, “Pangako, Nay. Isisigaw ko sa buong mundo kung gaano kita kamahal.”

ANG ARAW NG GRADUATION

Pagkatapos ng labindalawang taon ng pang-aapi, dumating din ang araw ng pagtatapos.
Lahat ng estudyante naka-gown, mga magulang naka-barong at bestida.
Ang gymnasium punô ng bulaklak, camera, at tawanan.

Sa pinakadulo ng upuan, nakita ko si Nanay.
Suot niya ang lumang bestidang pinatahi pa niya sa palengke.
May mantsa sa laylayan, may butas sa sapatos — pero sa akin, siya ang pinakamagandang babae sa araw na ‘yon.

Tinawag ang pangalan ko:

“VALEDICTORIAN — ELAINE DELA CRUZ!”

Tahimik akong lumakad papunta sa stage.
Naririnig ko pa rin ang mga bulungan:

“Siya ‘yung anak ng janitress, ‘di ba?”
“Nakakagulat, siya pa ‘yung top student!”

Ngunit ngayong araw — ako na ang may mikropono.
Ako na ang may boses...
Full Story: https://theallnewsphiliphine.com/ang-anak-ng-janitress-paano-ko-pinagmamalaki-ang-nanay-ko/

Want your school to be the top-listed School/college in Caloocan?

Click here to claim your Sponsored Listing.

Location

Telephone

Address


Bethlehem
Caloocan
1241