24/07/2026
Sa mundong pinatatakbo ng bayarin, pangangailangan, at ambisyon, napakadaling mahulog sa patibong ng walang katapusang pagkayod. Marami sa atin ang gigising nang maaga, uuwi nang gabi na, at ibubuhos ang buong lakas para lang kumita ng pera—tulad ng taong nasa larawan na patuloy na naglalakad habang hinahabol ang nakabitin na salapi sa kanyang harapan.
Ginagawa nating buhay ang trabaho, hanggang sa isang araw ay magulat na lamang tayo na lumipas na ang mga taon. Nalimutan na nating makipaglaro sa ating mga anak, makipag-usap nang masinsinan sa ating katuwang sa buhay, o pahalagahan ang sarili nating kalusugan. Huwag mong ubusin ang oras mo sa paghahanapbuhay hanggang sa makalimutan mo nang mabuhay. Ang pera ay kayang kitain muli, ngunit ang oras at ang mga sandaling lumipas ay kailanman hindi na mababalikan.
Ipinapaalala sa atin ng Salita ng Diyos sa Mateo 16:26, "Sapagkat ano ang mapapala ng isang tao kung makamtan man niya ang buong mundo ngunit mawawalan naman siya ng kanyang buhay? O ano ang maibibigay ng isang tao para mabawing muli ang kanyang buhay?"
Ang tunay na kayamanan ay wala sa dami ng naipon sa bangko, kundi nasa kapayapaan ng isip, kaligayahan ng pamilya, at malalim na ugnayan sa Maykapal. Ang buhay natin ay hiram lamang—isang maikling regalo na dapat nating lasapin at ipagpasalamat, hindi isang karera kung saan uubusin natin ang ating sarili para lang sa mga bagay na lumilipas at nawawala.
Isang Maikling Panalangin
Panginoon,
patawarin Mo po ako sa mga pagkakataong naging abala ako sa paghabol sa mga materyal na bagay at nalimutan kong pahalagahan ang tunay na diwa ng buhay na ipinagkaloob Mo. Bigyan Mo po ako ng karunungan upang balansehin ang aking pagtatrabaho at ang aking oras para sa aking pamilya, sa aking sarili, at sa Iyo. Ipaalala Mo po palagi sa aking puso na ang aking buhay ay hiram lamang, at ang pinakamahalagang kayamanan ay ang mga sandaling ginugugol ko nang may pagmamahal at kapayapaan. Amen.
