26/07/2026
“Ma’am, bakit ang ganda ng gawa ng kaklase niya, pero ang anak ko parang hindi pa marunong?”
O kaya naman…
“Bakit hindi mo inayos? Hindi pantay ang sulat. Lumalagpas sa guhit.”
At bilang guro…
Ngumingiti lang ako.
Dahil ang hindi nakikita sa loob ng classroom…
Hindi pare-pareho ang pinanggagalingan ng bawat bata.
May batang unang beses pa lang humawak ng lapis.
May batang sanay nang magkulay sa bahay.
May batang mabilis makaunawa.
At may batang kailangan pa ng kaunting oras.
At alam n’yo ba?
Hindi ko hinahanap ang pinakamagandang worksheet.
Hinahanap ko ang tunay na gawa ng bata.
Oo…
Kahit tabingi ang guhit.
Kahit hindi pantay ang pagkulay.
Kahit baliktad ang ilang letra.
Kahit may mali.
Dahil sa bawat guhit…
Nakikita ko ang kanyang pag-unlad.
Sa bawat pagkakamali…
Nakikita ko kung ano pa ang kailangan niyang matutunan.
Kung ako ang mag-aayos ng lahat…
Magiging maganda nga ang output.
Pero hindi ko malalaman…
Kung ano talaga ang kaya ng bata.
Sa Kindergarten…
Hindi kompetisyon ang worksheet.
Hindi ito paligsahan kung sino ang pinakamaganda ang sulat o pinakamalinis ang pagkulay.
Ito ay larawan ng paglalakbay ng bawat bata.
At tandaan…
Ang batang mabagal ngayon…
Hindi ibig sabihin na mahina.
Baka kailangan lang niya ng mas maraming pagkakataong magsanay.
At iyon ang ibinibigay namin araw-araw.
❤️ P.S. Mga magulang, huwag nating ikumpara ang gawa ng ating anak sa gawa ng iba. Ang bawat bata ay may sariling bilis ng pagkatuto. Dahil sa Kindergarten, ang tunay na ipinagmamalaki namin ay hindi ang perpektong worksheet—kundi ang batang unti-unting natututong gawin ito nang mag-isa.
🥰
