𝐒ᴄʜᴏᴏʟ 𝐎ꜰ 𝐓ʜᴏᴜɢʜᴛ

प्रस्तुत सामग्रीले पञ्चशीलको सिद्धान्त र यसका पाँच आधारभूत स्तम्भहरूको विस्तृत व्याख्या गरेको छ। सन् १९५४ मा प्रतिपादित यी सिद्धान्तहरूले राष्ट्रहरूबीच समानता, अनाक्रमण र सार्वभौमिकताको सम्मान गर्दै शान्तिपूर्ण सहअस्तित्व कायम गर्न मार्गनिर्देशन गर्दछन्। विशेषगरी विकासोन्मुख र समाजवादी मुलुकहरूका लागि यो वैदेशिक हस्तक्षेपविरुद्ध उभिने र राष्ट्रिय स्वाधीनता रक्षा गर्ने एउटा बलियो कूटनीतिक औजार हो। यसले विश्व राजनीतिमा हुने शक्ति संघर्षलाई सैन्य बलको सट्टा सभ्य कूटनीति र वैचारिक प्रतिस्पर्धाका माध्यमबाट व्यवस्थापन गर्नुपर्नेमा जोड दिन्छ।

With The Poet Idol – I just got recognised as one of their top fans! 🎉

यस सामग्रीले उत्पादनका लागि संघर्ष, वर्गसंघर्ष, र वैज्ञानिक प्रयोगलाई ज्ञान प्राप्तिका तीन आधारभूत स्तम्भका रूपमा परिभाषित गरेको छ। मानिसले प्रकृतिसँगको मुठभेड र श्रममार्फत व्यावहारिक अनुभव बटुल्छ भने समाजको वास्तविक स्वरूप बुझ्न राजनीतिक र वर्गीय आन्दोलनमा सहभागी हुनु अनिवार्य हुन्छ। कुनै पनि सिद्धान्त वा योजनाको सत्यता परीक्षण गर्न निरन्तर अभ्यास र प्रयोगको चक्रबाट गुज्रनुपर्ने कुरामा लेखकले जोड दिएका छन्।

हामी सपना किन र कसरी देख्छौँ ? यसको कारण के होला त ? 🤔 #starroshyara

यहाँ द्वन्द्वात्मक भौतिकवाद अन्तर्गत अन्तरविरोधका नियमहरू र यसको महत्त्वबारे व्याख्या गरिएको छ। यसले अन्तरविरोधलाई कुनै पनि वस्तु वा समाजको विकास र गतिशीलताको आन्तरिक प्रेरक शक्तिका रूपमा प्रस्तुत गर्दछ। यहाँ अन्तरविरोधको सार्वभौमिकता, यसको विशिष्ट स्वरूप, र प्रमुख तथा गौण पक्षहरू बीचको भिन्नतालाई स्पष्ट पारिएको छ।

जेनजी विद्रोह– कांग्रेसले बुझेन, एमालेले बुझ्न चाहेन, माओवादी रहेन भनिन्छ– कांग्रेस हुन पढ्नुपर्दैन । कम्युनिस्टहरू पढ्छन्, तर आफ्नै किताब मात्र । तिनले मार्क्स, एंगेल्सलाई यस्तर....

नवयुवा विद्रोह के हो ? अब जाने कता हो ?
–सङ्गीत
---

१. नवयुवा विद्रोह के हो ? किन भयो ?
∏ नेपालको सामाजिक एवम् अर्थ–राजनीतिक कारणहरुले निम्त्याएको सङ्कटको विस्फोट हो, २३–२४ भदौको विद्रोह । २०७२ को संविधान निर्माणपछि जनअपेक्षा पूरा हुन सकेन । राजनीतिक स्थिरता, भ्रष्टाचार नियन्त्रण, रोजगारीको सिर्जना, उद्यमशीलता प्रवद्र्धन र समृद्धिको सुरुवात हुने अपेक्षाको उल्टो प्रमुख तीन पार्टी कांग्रेस, एमाले, माओवादी र तिनका मुली नेता ‘म्युजिकल चेयर’ खेलझैं सत्तामा बस्ने र आमजनलाई अपमानित गर्ने काम गरिरहे । जुन सरकार आए पनि कुशासन, नातावाद, घुसखोरी, नीतिगत भ्रष्टाचारमा निर्लिप्त भयो । त्यसविरुद्धको प्रतिरोध पटकपटक सडकमा प्रकट भइरहेको थियो । नेकपा (नेकपा)को शासनकालदेखि किसान आन्दोलन, मिटरब्याजविरुद्ध आन्दोलन, बैंक–वित्तीय संस्थाको शोषणविरुद्ध आन्दोलन, जातव्यवस्थाविरुद्ध आन्दोलन, नागरिक आन्दोलन, साम्राज्यवादी हस्तक्षेपविरुद्ध आन्दोलन चलिरहेकै थिए । यी सबैको उत्कर्ष भदौ २३–२४ को बानेश्वर विद्रोह हो ।

∏ संविधानअनुसार नेपाली राज्य औपचारिक रुपमा समाजवादोन्मुख (समावेशी, लोकतान्त्रिक, संघीय गणतान्त्रिक, धर्मनिरपेक्ष) थियो\छ । नेपाली समाजको अधिरचनामा आएको यो महत्त्वपूर्ण फेरबदल थियो । उत्पादन–सम्बन्धले पनि २००७ साल र त्यसयता पटकपटकका क्रान्ति एवम् क्रमिक विकासको बाटो हुँदै पुँजीवादी ढाँचामा आकार ग्रहण गर्दै गएको हो । अर्थात् नेपाली समाज पिछडिएको, परनिर्भर तर पुँजीवादी समाज हो । पुँजीवादी राज्यमा आर्थिक विषमता, बेरोजगारी, महँगी, भ्रष्टाचार, कुशासन मूलप्रवृत्ति हुने गर्छ । यही व्यवस्थाभित्र पनि राज्यले संविधानको भावनाअनुसार आर्थिक लोकतन्त्रका क्षेत्रमा न्यूनतम काम गर्न सक्थ्यो । उत्पादनका क्षेत्रलाई प्राथमिकता दिन सक्थ्यो, रोजगारी सिर्जनाका क्षेत्रमा क्रियाशीलता देखाउन सक्थ्यो, उद्यमशीलतालाई प्रवद्र्धन गर्न सक्थ्यो । त्यस्तो देखिएन । राज्यका निकायमा सुशासन कायम गर्न सक्नुपथ्र्यो, सार्वजनिक क्षेत्रमा सहज सेवाप्रवाहसहित भ्रष्टाचारमुक्त र जनमुखी प्रशासन चलाउनुपथ्र्यो । सरकारका कामहरु पारदर्शी र जनउत्तरदायी हुन सक्नुपथ्र्यो । तर, राज्य र राजनीतिक दलको चरित्र यी सबैको ठीक उल्टो दिशामा थियो । फलतः बेरोजगारी, महँगी, आर्थिक असमानता, भ्रष्टाचार, स्वेच्छाचारी शासनका कारण बढ्दै गएको जनआक्रोश जेनजी नवयुवाको पहलमा उम्लियो र त्यसले बानेश्वर विद्रोहको रुप लिएको हो ।

∏ नवयुवाको आह्वानमा सुरु भएको विद्रोहलाई आफ्नो स्वार्थको अनुकूलतामा ढाल्न प्रतिगामी शक्ति, संसदमा प्रतिनिधित्व गर्ने परम्परावादी पार्टी र कतिपय बाह्य शक्तिले समेत पन्जा घुसाउन खोजेको तथ्य विभिन्न सूचनाले पुष्टि गर्दै गएका छन् । तर, यी घुसपैठका प्रयत्न कारक थिएनन्, परिणति थिए । नेपाल राज्यमा राणाकालदेखि ठूल्ठूला षड्यन्त्र र रहस्यमै रहेका ‘हत्याकाण्ड’ हुँदै आएको इतिहास छ । त्यसले ‘षड्यन्त्रको सिद्धान्त’मा विश्वास गर्ने पंक्ति यहाँ छ्यास्छ्यास्ती पाइन्छन् । तर, भदौ २३–२४ को विद्रोह निम्नमध्यम, मध्यम वर्गकाका नेपाली नवयुवाको राज्यविरुद्धको आक्रोश मुख्य हो । यसको कारक भ्रष्ट परिपाटीभित्र खोज्नुपर्छ, षडयन्त्रका सिद्धान्तभित्र होइन ।

∏ विद्रोहको मुख्य सीमा थियो– सुसङ्गठित पहलकदमी नहुनु, दीर्घकालिक र सुविचारित लक्ष्य नहुनु र सुदृढ नेतृत्व नहुनु । यही सीमाका कारण यसको परिणति प्रणालीगत परिवर्तनसम्म पुग्न सक्दैनथ्यो । सकेन । सुसङ्गठित र सुविचारित नभएकै कारण यो उभारले दमनकारी सरकार बदल्यो, राज्य बदल्ने बाटो भेटेन । पात्रहरु पल्ट्याइदियो, तर प्रणालीका बाधाहरु पल्टाएन । भ्रष्ट पार्टीहरुलाई छेउ लगाइदियो, तर प्रवृत्ति सुधार्ने खाका दिएन । एकथरी शासकहरु लखेट्यो, तर शासनको नयाँ रुप खोजेन । यो विद्रोहपछि तीन वटा असफलता सतहमा खुलस्त उद्घाटित भएका छन्ः १. विद्यमान राजनीतिक व्यवस्था चरम सङ्कटमा छ, नाजुक छ, २. व्यवस्थाका ‘पहरेदार’ दलहरु सङ्कट टार्न असफल छन्, विघटित हालतमा छन्, र ३. ‘वैकल्पिक’ र नयाँ भनिएका सङ्गठनहरुको भूमिका अपर्याप्त र अस्पष्ट छ ।

२. अहिलेको अवस्था के छ ?
∏ नेपाली राजनीतिमा लोकतन्त्र स्थापनाका लागि चलेको लडाइँको पहिलो अध्याय सकिएको छ र हामी २०७२ सालको संविधान निर्माण सँगसँगै इतिहासको नयाँ अध्यायमा छौं । नेपाली जनताले लोकतान्त्रिक राज्य र समाजको खोजी सुरु गरेको झण्डै एक शताब्दीअघि हो । इस्वी संवत्को बिसौं शताब्दीको चौथो दशक (सन् १९३०) आसपासमा काठमाडौं उपत्यकाभित्रको बौद्धिक नागरिक (त्यस समयका प्रजा) पंक्तिमा राजनीतिक जागरण सुरु भएको थियो । प्रचण्ड गोरखा, प्रजा परिषद्, नागरिक अधिकार समिति लगायतका थुप्रै राजनीतिक प्रकृतिका सङ्गठन गठनको पृष्ठभूमिमा १९९७ सालको सहिद पर्व भयो । त्यसपश्चात् क्रमशः नेपाली काङ्ग्रेस, नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी आदि स्थापित भए र अन्ततः २००७ सालमा राणशाहीको अन्त्य र पुँजीवादी प्रजातन्त्रको सुरुवाती स्थापना भयो । त्यसयता २०३६, २०४६, २०५२–६२, २०६२–०६३ का पटकपटकका आन्दोलन र विद्रोहले पुँजीवादी लोकतन्त्रकै विस्तार गरेका हुन्, जुन २०७२ को संविधान निर्माणमा बिट मारिएको थियो । लोकतन्त्र स्थापनाको पौने शताब्दी लामो यो पहिलो चक्रको समीक्षा गर्ने र नयाँ अध्यायको थालनी गर्ने दायित्व नवयुवासहित आजका राजनीतिकर्मीका काँधमा छ । २३–२४ भदौको बानेश्वर विद्रोहले नेपालको समग्र लोकतान्त्रिक राजनीतिक आन्दोलनको समीक्षासहित दोस्रो अध्यायको थालनी गर्नुपर्ने आवश्यकतालाई नै पुनर्पुष्टि गरेको छ । यो विद्रोहले औपचारिक लोकतन्त्र मात्रै होइन, सुशासनको प्रत्याभूति खोजेको छ ।

∏ अहिले मुलुकको राजनीति अत्यन्तै तरल अवस्थामा छ । अनिश्चय समाजको मूलप्रवृत्ति जस्तो देखिन्छ । अन्तर्यमा खास गरेर पुँजीपति वर्ग र गरिखाने वर्ग (working class) को टकराव छ तर राजनीतिक सतहमा मुख्य तीन प्रवृत्ति क्रियाशील छन् । पहिलो प्रवृत्ति, पुरातनवादी शक्ति, जो राजतन्त्र पुनस्र्थापना, हिन्दु राज्य स्थापना, सङ्घीयताको खारेजी जस्ता नाराहरु दिन्छ । दोस्रो प्रवृत्ति, परम्परावादी राजनीतिक पार्टीले प्रतिनिधित्व गर्छ, जो भर्खरै शासनसत्ताबाट बाहिर परेको छ । मूल नेतृत्व भ्रष्ट छ र जनताबाट तिरस्कृत छ तर यो प्रवृत्ति बढी सशक्त र सङ्गठित छ । तेस्रो प्रवृत्ति, यो प्रवृत्ति नवयुवा उभारको पक्षमा उभिन्छ । विकल्पको बाटो वा नयाँ बाटो खोज्दैछ तर बढी नै असङ्गठित छ । यसमा नवउदारवादी पंक्ति पनि उभिन खोज्दैछन् र वाम वा समाजवादीसम्म छरिएका छन् । गरिखाने वर्ग (working class) असङ्गठित ढङ्गले यही प्रवृत्ति वरपर छ, जसलाई पुराना प्रवृत्तिले पुनःसङ्गठित गर्न सक्दैन ।

३. अब गर्नुपर्ने के हो ?
∏ आज हामीलाई नयाँ राजनीतिक अभियान र नयाँ सङ्गठन (पार्टी) निर्माणको खाँचो छ, जसले विद्यमान व्यवस्थाको विकल्प दिन सकोस्, जसले आन्दोलनलाई सुन्दर भविष्यको दिशा दिन सकोस् ! नवयुवा विद्रोह भ्रष्टाचारका विरुद्धमा र सुशासनका पक्षमा थियो । भ्रष्टाचारको समूल अन्त्य र सुशासनको स्थापना पुँजीवादी प्रणालीको विकल्पमा पुगेर मात्रै हुन सम्भव छ । त्यसलाई सम्भव पार्न सोच, शैली, सपना, सङ्गठन र संस्कार–संस्कृतिका क्षेत्रमा नवीन र उन्नत ढङ्गले काम गर्ने नवयुवाहरुसहितको पहलकदमी अहिलेको युगीन आवश्यकता हो । नवीन र उन्नत ढङ्गले काम गर्नु भन्नुको अर्थ के हो त ? यसको अर्थ वैज्ञानिक ढङ्गले पुष्टि भएका दर्शन, सिद्धान्त, ज्ञानविज्ञान, विश्लेषण विधि वा प्रयोग पद्धतिलाई त्याग्नु भनेको होइन । त्यसको अर्थ हो– एक, यसअघिका राजनीति र आन्दोलनमा देखिएका सोच (दर्शन/सिद्धान्त), सङ्गठन (पार्टी) र संस्कारका कमीकमजोरी पहिल्याउनु; दुई, वैज्ञानिक ढङ्गले समाजको अद्यावधिक विश्लेषण गर्नु; तीन, सही दृष्टिकोण, कार्यदिशा र रणनीति–कार्यनीति निर्धारण गर्नु; चार, मौलिक र उन्नत तरिकाले सिद्धान्तनिष्ठ सङ्गठन निर्माण गर्नु र पाँच, निरन्तर वैचारिक सङ्घर्ष तथा सांस्कृतिक जागरण सञ्चालन गर्नु ।

∏ नवनिर्माणको परिकल्पना बोकेका आँटिला, हिम्मतिला, उन्नत र समर्पित जोधाहा युवा अब नयाँ सङ्गठन (पार्टी) निर्माणमा कटिबद्ध हुन आवश्यक छ । नेपालका गरिखाने वर्ग (working class) सँगसँगै कर्मशील र उद्यमशील पंक्तिलाई नयाँ सपनामा सङ्गठित गर्नका लागि माथि उल्लेखित तेस्रो पंक्तिभित्र विभिन्न कोसिस चलिरहेको छ । पार्टी निर्माणको कामसँगसँगै यस पंक्तिभित्रको प्रगतिशील खेमाबीच तत्कालीन मुद्दामा राजनीतिक सहकार्य र मोर्चाबन्दीको सम्भावना पनि खोजी गर्नु आवश्यक छ । त्यसो गर्दा जेनजी विद्रोहको म्यान्डेटअनुसार एक, भदौ २३ का दमनकारीलाई कारबाही गर्ने, दुई, भदौ २४ को विध्वंसको घुसपैठको छानबिन गर्ने, तीन, सबैखाले भ्रष्टाचारको अनुसन्धान गर्ने र चार, संविधानको प्रगतिशील पुनर्लेखन गर्ने प्रमुख चारवटा मागको वरपर ध्रुवीकृत र मोर्चाबद्ध अभियान सञ्चालन गर्न सकिन्छ ।
०००

(राजनीतिक संवाद थालनीको आयोजनामा २०८२ कात्तिक १५ गते काठमाडौंमा आयोजित ‘जेनजी विद्रोह र आगामी बाटो’ विषयक विचार–अन्तक्र्रिया कार्यक्रममा प्रस्तुत छलफल–पत्र ।)

https://epistemological-school.blogspot.com/2024/08/six-note-on-philosophy.html

Six Note On Philosophy विषय-बस्तु [१] दर्शन के हो ? [२] ऐतिहासिक भौतिकवादको विकास-प्रक्रिया [३] बदलिँदो बिश्व–दृष्टिकोण [४] मानवकेन्द्रीत द...

पुस्ता (जेनेरेसन ) र द्वन्द्वात्मक भौतिकवाद
.............
१. भूमिका :
समय, पुस्ता र चेतनाको गति:-
मानव समाजको इतिहास केवल घटनाहरूको श्रृङ्खला मात्र होइन, यो निरन्तर द्वन्द्व र रूपान्तरणको ऐतिहासिक प्रक्रिया पनि हो।मार्क्सले लेखेका छन् ,
“मानवहरूले आफ्नै इतिहास बनाउँछन्, तर तिनीहरूले यसलाई आफैंले रोजेको परिस्थितिमा होइन, दिइएका
परिस्थितिहरूभित्र बनाउँछन्।”
(— Marx, The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte)
त्यसैले “पुस्ता” भन्ने शब्दलाई केवल उमेरको भिन्नता वा सांस्कृतिक अवस्थाको अन्तरका रूपमा बुझ्नु अधुरो हुन्छ।प्रत्येक पुस्ता आफ्नो समयको भौतिक उत्पादन सम्बन्ध, राजनीतिक संरचना, र वर्गीय चेतनाको परिणाम हो।पुस्ता केवल जैविक उत्तराधिकारी होइन; यो ऐतिहासिक र वर्गीय उत्पादन हो।

२. पुस्ता : ऐतिहासिक श्रेणी र भौतिक जीवनको प्रतिफल :-
द्वन्द्वात्मक भौतिकवादले भन्छ ,
“चेतना अस्तित्वबाट निर्धारण हुन्छ, अस्तित्व चेतनाबाट होइन।”
(— Karl Marx, Preface to A Contribution to the Critique of Political Economy)
यस आधारमा हेर्दा, हरेक पुस्ताको सोच, मूल्य र बानी त्यो पुस्ताले भोगेको उत्पादन सम्बन्ध र जीवन परिस्थितिद्वारा निर्मित हुन्छ।उदाहरणका लागि जस्तै-
औद्योगिक क्रान्तिको पुस्ता मेसिन र मजदुरको सम्बन्धभित्र चेतनशील भयो,
उपनिवेशवादविरोधी पुस्ता स्वतन्त्रता र राष्ट्रिय मुक्ति आन्दोलनमा परिपक्व भयो,
अहिलेको पुस्ता डिजिटल पूँजीवाद र विश्वव्यापी उपभोक्तावादको तनावमा हुर्किरहेको छ।तर यही भौतिक अवस्थाभित्र नयाँ विरोधाभास, नयाँ चेतना, र नयाँ क्रान्तिकारी सम्भावना पनि जन्मिन्छ।यही द्वन्द्वात्मक चरित्र हो,जहाँ प्रत्येक पुस्ता आफ्नै भौतिक जगतबाट नयाँ ऐतिहासिक दिशा खोज्छ।

३. द्वन्द्व र एकता: पुस्ताबीचको सम्बन्धको सार :-
पुस्ता–पुस्ताबीचको द्वन्द्वलाई सामान्यतया “जेनेरेसन ग्याप” भनेर बुझिन्छ।तर द्वन्द्वात्मक दृष्टिले यो ग्याप कुनै नकारात्मक विच्छेद होइन, बरु इतिहासको गतिशील ऊर्जा हो।लेनिनले भनेका थिए,“पुरानो सोच र नयाँ सोचको संघर्षबिना कुनै नयाँ समाज जन्मिँदैन।”( Lenin, Philosophical Notebooks)पुरानो पुस्ताले अनुभव, परम्परा र सैद्धान्तिक दृढता बोकेको हुन्छ।नयाँ पुस्ता ऊर्जा, प्रयोगशीलता र विद्रोही चेतनाले भरिएको हुन्छ।दुबैबीचको द्वन्द्व र संवादकै माध्यमबाट समाजले नयाँ रूप धारण गर्छ।यही नै “गतिको नियम” हो जसलाई द्वन्द्वात्मक भौतिकवादले “बिरोधि तत्वहरुवीचको एकता र संघर्ष”को नियम भन्छ।

४. चेतना र परिस्थितिको रूपान्तरण:-
माओ त्से–तुंगले लेखेका छन् , “जब नयाँ विचारहरू जन्मिन्छन्, तिनीहरू पुरानाको विरोधमा उभिन्छन्। तर यही विरोध नै प्रगतिको आधार हो।”( Mao , On Contradiction)यस दृष्टिले युवा पुस्ता केवल “असन्तुष्ट” होइन; उनीहरू समाजका पुराना ढाँचामा असंगत नयाँ शक्तिहरू हुन्।त्यसैले हरेक युगमा युवा पुस्ताले पुरानो मूल्य–व्यवस्थालाई प्रश्न गर्छ, नयाँ मार्ग खोज्छ, र परिवर्तनको झण्डा उठाउँछ।
तर यदि यो चेतना वर्गीय दृष्टिले सुस्पष्ट छैन भने, त्यसलाई पूँजीवादी व्यवस्थाले दिशाहीन “फेसन”मा रूपान्तरण गर्छ।
त्यसैले युवा पुस्ताको क्रान्तिकारी चेतना वर्गसंघर्षको सिद्धान्तसँग जोडिनु अत्यावश्यक हुन्छ।

५. ऐतिहासिक निरन्तरता र वर्गीय उत्तराधिकार:-क्रान्ति कुनै एक पुस्ताको सम्पत्ति होइन।यो एक पुस्ताबाट अर्को पुस्तामा जाने वर्गीय उत्तराधिकारको श्रृङ्खला हो।माक्र्सले“सर्वहारावर्ग”लाई इतिहासको “अन्तिम क्रान्तिकारी वर्ग” भनेका थिए, किनकि यसले आफ्नो मुक्ति मात्र होइन, सम्पूर्ण मानवजातीकै मुक्ति सम्भव बनाउँछ।त्यो कार्य निरन्तर पुस्ताहरूमा सर्दै जान्छ,लेनिन, माओ, चे, र आजका नयाँ पुस्तासम्म, सबै एउटै
ऐतिहासिक रेखामा उभिएका छन्।यो निरन्तरता नै इतिहासको वास्तविक गति हो,जहाँ अनुभव, दृष्टि र साहस एक पुस्ताबाट अर्कोमा रूपान्तरण हुँदै जान्छ।

६. वर्तमान पुस्ता र भविष्यको जिम्मेवारी:-आजको पुस्ता “डिजिटल युग”को सन्तान हो,सूचना छ, तर दिशा विहिन छ।भौतिक सुविधा छ, तर
वैचारिक स्थिरता छैन।यस अवस्थामा, द्वन्द्वात्मक भौतिकवादले नयाँ पुस्तालाई निम्न कार्यदिशा दिन्छः
क) वर्गीय दृष्टिकोणबाट समाज बुझ्ने,
ख)साम्राज्यवाद र पूँजीवादको सांस्कृतिक नियन्त्रण चिर्ने,
ग) वैज्ञानिक समाजवादको नयाँ रूप निर्माण गर्ने।
माओले युवाहरूसँग भनेका थिए,“संसार तिम्रो हो, हाम्रो पनि। तर अन्ततः यो तिम्रो हुनेछ।”त्यो भनाइ केवल आशा मात्र होइन, ऐतिहासिक जिम्मेवारीको आह्वान हो।

७. निष्कर्ष : पुस्ताको द्वन्द्व, समाजको गति:-
द्वन्द्वात्मक भौतिकवादको दृष्टिले, पुस्ता समाजका परिवर्तनशील एकाइहरू हुन्।
पुरानो पुस्ता अनुभवको अवशेष मात्र होइन, नयाँ पुस्ताको बीउ हो।नयाँ पुस्ता विद्रोह मात्र होइन, निरन्तरताको स्वरूप हो।त्यसैले इतिहास न त केवल युवाको हुन्छ, न केवल वृद्धको,इतिहास त दुबैको एकता र द्वन्द्वको संयोजन हो।क्रान्तिको रथ त्यसबेला मात्र अघि बढ्छ जब पुरानो पुस्ताको सिद्धान्त र नयाँ पुस्ताको ऊर्जा एउटै दिशामा जोडिन्छन्।त्यो एकता नै समाजवादी भविष्यको गर्भ हो।

सन्दर्भहरू:
1. Karl Marx, A Contribution to the Critique of Political Economy
2. V.I. Lenin, Philosophical Notebooks
3. Mao Zedong, On Contradiction
4. Karl Marx, The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte

के प्रविधिले संसार बदल्दैछ ? सारांश नयाँ युगमा वैज्ञानिक र सूचना प्रविधिको विकासले मानिसको जीवनशैलीमा परिवर्तन ल्याएको छ। लेखले कृत्रिम बुद...

१. हप्तामा सात दिन किन हुन्छ?

👉 उत्तर:
हप्ताको सात दिनको प्रथा प्राचीन बेबिलोनियन सभ्यताबाट आएको हो। तिनीहरू खगोलशास्त्रमा सिपालु थिए र आकाशमा देखिने सात वटा प्रमुख खगोलीय पिण्ड (सूर्य, चन्द्र, मङ्गल, बुध, वृहस्पति, शुक्र, शनि) लाई सम्मान गर्दै हप्ता बनाएका थिए।
त्यही प्रणाली हिन्दू, रोमन, इस्लामिक सभ्यतामा पनि फैलियो — जसले गर्दा आजको "सात दिने हप्ता" संसारभर मानिन्छ।

२. महादेश (continent) सात किन छन्?

👉 उत्तर:
पृथ्वीको भूगोल हेर्दा, सात वटा प्रमुख भूभागहरू छन्, जुन महासागरहरूले छुट्ट्याएका छन्। ती हुन्:
एशिया, अफ्रिका, उत्तर अमेरिका, दक्षिण अमेरिका, अंटार्कटिका, युरोप, र अष्ट्रेलिया।
यो संख्या वैज्ञानिक–भौगोलिक आधारमा विभाजन गरिएको हो, र समयक्रममा यो व्यवस्था मान्य भएको हो।

३. इन्द्रेणीमा सात रङ्ग किन छन्?

👉 उत्तर:
इन्द्रेणी सूर्यको सेतो प्रकाश पानीको थोपा (water droplets) बाट टुक्रिएर बन्ने प्राकृतिक घटना हो — जसलाई वर्ण विकिरण (dispersion of light) भन्छन्।
सेतो प्रकाश फुट्दा ७ वटा रंग देखिन्छ:
बैजनी, नीलो, आकाशी, हरियो, पहेँलो, सुन्तले, रातो (VIBGYOR)।
यी रंगहरू प्रकाशको तरंगदैर्ध्यअनुसार देखिन्छन्। त्यसमै सीमित तत्त्व हाम्रो आँखाले छुट्याउन सक्छ।

४. सप्त ऋषि किन?

👉 उत्तर:
"सप्त ऋषि" अर्थात् सात महान ऋषिहरू हिन्दू धर्मशास्त्रमा उल्लेखित छन् — जसले वेद र धर्मज्ञान फैलाएका थिए।
परम्परागत रूपमा सप्तऋषिहरू हुन्:
वशिष्ठ, विश्वामित्र, अत्रि, जमदग्नि, गौतम, भृगु, कश्यप।
उनीहरूलाई आकाशमा देखिने "सप्तर्षि मण्डल" (Ursa Major / Big Dipper) नामको तारामण्डलसँग पनि जोडीन्छ।
सातको संख्या यहाँ प्रतीकात्मक छ — पूर्णता र ज्ञानको संकेत।

५. बिहेमा सात फेरा किन लगाइन्छ?

👉 उत्तर:
हिन्दू विवाहमा सात फेरा (सप्तपदी) लिनुको अर्थ:
दुई जनाको जीवन सात महत्वपूर्ण वाचा (व्रत) सँग बाँधिन्छ।
हरेक फेराले एक–एक जीवन मूल्यको प्रतीक गर्छ:
(१) आहार, (२) शक्ति, (३) समृद्धि, (४) सुख, (५) सन्तान, (६) स्वास्थ्य, (७) मित्रता र वफादारी।
यसले दीर्घकालीन साथ, विश्वास र सहकार्यको आधार बनाउँछ।

६. किन दिइन्छ सात जन्म साथ दिने वचन?

👉 उत्तर:
हिन्दू धर्ममा पुनर्जन्ममा विश्वास छ।
साथमा सात जन्मको वाचा भन्नुको अर्थ — केवल यो जन्म होइन, आगामी सात जन्महरूमा पनि हामी एक–अर्काको साथ रहनेछौं भन्ने प्रतिज्ञा हो।
"सात" फेरि यहाँ पूर्णताको प्रतीक हो — अर्थात्, पूर्ण समर्पण र जीवनपर्यन्त साथ।

७. रङ्गीनमा (music scale) सात नोट किन हुन्छन्?

👉 उत्तर:
भारतीय शास्त्रीय संगीतमा ७ स्वर छन्:
सा, रे, ग, म, प, ध, नि
यी स्वरहरू नै आधुनिक संगीतको आधार हुन् — जसरी अंग्रेजीमा Do-Re-Mi-Fa-So-La-Ti।
संगीतका यी स्वरहरू प्राकृतिक ध्वनिको कम्पन र सुनाइने फ्रिक्वेन्सी (frequency) अनुसार निश्चित गरिएको हो।

८. साढे सातको दशा किन?

👉 उत्तर:
"साढे साती" (साढे सात वर्षको दशा) हिन्दू ज्योतिषमा शनि ग्रहसँग सम्बन्धित हुन्छ।
जब शनि ग्रह चन्द्र राशिको अगाडिको, वर्तमान र पछाडिको राशिमा हुन्छ — त्यो कुल ७.५ वर्ष हुन्छ।
मानिन्छ कि यस समयमा जीवनमा कष्ट, परीक्षा वा परिवर्तन आउँछ।
साढे सात यहाँ शनि ग्रहको गति र राशि परिवर्तनमा आधारित छ — यो वैज्ञानिक ज्योतिष प्रणालीको भाग हो।

९. संसारमा उस्तै देखिने मानिस सात नै किन?

👉 उत्तर:
यो एक लोक विश्वास हो, कि संसारमा तपाईंको जस्तो अनुहार भएका सातजना मानिस हुन्छन्।
वैज्ञानिक रूपमा यो "डपल्ग्याङ्गर (doppelgänger)" भनिने अवधारणा हो — तर "सात" को संख्या प्रतीकात्मक हो।
जसले भनिन्छ — पृथ्वीमा यत्रो जनसंख्या छ, एक न एक ठाउँमा तपाईं जस्तै अनुहार अवश्य भेटिन्छ।
तर यकिन रूपले सात नै भन्नुको आधार छैन — यो मात्र कहावत हो।

आखिर किन? please Answer me 🤔🤔 सबैले शियर गर्नु ल सुभ बिहानी सम्पुर्ण लाई मिठो सम्झना ❤️❤️🙏