तितो मिठाे -tito mitho

कहिलेकाहीँ जीवन यति भारी हुन्छ कि
सास फेर्नु पनि जिम्मेवारी जस्तै लाग्छ।
ऊ बिहान उठ्छ, ऐनामा हेर्छ,
आफूलाई सोध्छ— “के म अझै म नै हुँ?”
सबैका अगाडि हाँस्छ,
किनकि उसले सिकेको यही हो।
तर भित्र कतिवटा चाहना
चुपचाप मरेका छन्,
त्यसको गन्ती कसैले राख्दैन।
जसलाई आफ्नै ठानेको थियो
उनीहरू समयसँगै पराइ बने,
र ऊ “सबै ठीक छ” भन्ने शब्दसँग
एक्लै बाँकी रह्यो।