23/10/2024
मदन पुरस्कार
मदनशमशेर राणाको स्मृतिमा रानी जगदम्बाबाट स्थापित मदन पुरस्कारको स्थापना २०१२ साल भएको थियो। मदन पुरस्कारको पहिलो घोषणा २०१३ सालमा र सम्मान कार्यक्रम २०१४ सालमा सम्पन भयो। गुठीको निर्णयअनुसार प्रारम्भमा सम्मान पुरस्कारको रकम रू. ४०००/- रहेको र २०२५ सालसम्म गुठीले चार–चार हजारका जम्मा चार ओटा सम्मान पुरस्कार प्रत्येक वर्ष दिन सक्ने व्यवस्था गरेको थियो । त्यसपछि दश–दश हजार रूपियाँका दुई सम्मान दिने व्यवस्था भयो । २०३३ साल पछि भने एक मात्र सम्मान दिने व्यवस्था गरियो र सम्मान रकम पच्चीस हजारको भयो । त्यसपछि सम्मान रकम २०४० सालमा तीस हजार, २०४२ सालमा चालीस हजार, २०४३ सालमा पचास हजार, २०५१ सालमा एक लाख, २०६१ सालमा दुई लाख तथा २०७५ सालमा चार लाख भएको छ ।
मदन पुरस्कार स्थापना घोषणा – वि.सं. २०१२ असोज १०
मदन पुरस्कार कहिलेबाट वितरण सुरु भएको – वि.सं. २०१३
मदन पुरस्कार स्थापना कालको पुरस्कार राशि – रु. ४ हजार
मदन पुरस्कारको हालको पुरस्कार राशि – रु. ४ लाख
सबैभन्दा बढिपटक मदन पुरस्कार पाउने – सत्यमोहन जोशी (तीन पटक) वि.सं. २०१३, २०१७ र २०२८
मदन पुरस्कार पाउने पहिलो महिला – पारिजात (शिरीषको फुल) वि. सं. २०२२
हालसम्म मदन पुरस्कार पाएका महिला – ४ (पारिजात, झमक घिमिरे, राधा पौडेल र निलम कार्की निहारिका )
सबैभन्दा कम उमेरमा मदन पुरस्कार पाउने – मोदनाथ प्रश्रित (२४ वर्ष, मानव महाकाव्य )
एउटै परिवारबाट मदन पुरस्कार पाउने – धनुषचन्द्र गौतम र ध्रुवचन्द्र गौतम
मदन पुरस्कार पाउने नेपालका पूर्व प्रधानमन्त्री – लोकेन्द्र बहादुर चन्द (विसर्जन)
मदन पुरस्कार पाउने पहिलो विदेशी – फादर विलियम बर्क हेलिङ्गयाक्स (सही शब्द, बि.सं.२०५१)
मदन पुरस्कार पाउने पहिलो उपन्यास – मन (लिलाध्वज थापा) वि. सं. २०१४
मदन पुरस्कार पाउने पहिलो महाकाब्य – मानव (मोदनाथ प्रश्रित) वि. सं. २०२३
मदन पुरस्कार पाउने पहिलो कथासंग्रह –नयाँ सडकको गीत (रमेश विकल) वि. सं. २०१८
मदन पुरस्कार पाउने पहिलो कवितासंग्रह – विस्फोट (भीमनिधि तिवारी) वि. सं. २०१७
मदन पुरस्कार गुठिका अध्यक्ष – कुन्द दीक्षित
मदन पुरस्कार पुस्तकालयका अध्यक्ष – कनकमणि दीक्षित
मदन पुरस्कार पुस्तकालय भवन – पाटन ढोका, ललितपुर
मदन पुरस्कार पुस्तकालयका पुस्तकहरूको सूचि – मदन सौरभ
मदन पुरस्कार पुस्तकालयमा रहेका पत्रिकाको सूचि – मदन गौरव
मदन पुरस्कार वितरण नगरिएको बर्ष – वि.सं. २०३१ र २०३३
हालसम्म मदन पुरस्कार प्राप्त कृतिहरूः
वि. सं. २०१३ : हाम्रो लोक संस्कृति – सत्यमोहन जोशी
वि. सं. २०१३ : जनरल भीमसेन थापा र तत्कालीन नेपाल – चित्तरञ्जन नेपाली
वि. सं. २०१३ : अधिकविभव स्थिरविद्युत् उत्पादक – बलराम जोशी
वि. सं. २०१४ : मन – लीलाध्वज थापा
वि. सं. २०१४ : मृत्तिका उद्योग – करुणाकर वैद्य
वि. सं. २०१५ : उद्यान – गंगाविक्रम सिजापति
वि. सं. २०१५ : कवि व्यथित र काव्यसाधना – कृष्णचन्द्रसिंह प्रधान
वि. सं. २०१६ : महाकवि देवकोटा – नित्यराज पाण्डे
वि. सं. २०१७ : नेपाली राष्ट्रिय मुद्रा – सत्यमोहन जोशी
वि. सं. २०१७ : विस्फोट – भीमनिधि तिवारी
वि. सं. २०१८ : नयाँ सडकको गीत – रमेश विकल
वि. सं. २०१९ : आमाको सपना – गोपालप्रसाद रिमाल
वि. सं. २०२० : जोसमनी सन्त परम्परा र साहित्य – जनकलाल शर्मा
वि. सं. २०२० : नैषधीय चरित – कोमलनाथ अधिकारी
वि. सं. २०२१ : वस्त्र निर्माणकला – लक्ष्मीबहादुर श्रेष्ठ
वि. सं. २०२१ : प्राचीन हिन्दू अर्थशास्त्र – नवराज चालिसे
वि. सं. २०२१ : प्राकृत पोखरा – मुकुन्दशरण उपाध्याय
वि. सं. २०२१ : नेपाली भाषा र साहित्य – बालकृष्ण पोखरेल
वि. सं. २०२२ : शिरीषको फूल – पारिजात
वि. सं. २०२३ : मानव – मोदनाथ प्रश्रित
वि. सं. २०२३ : स्रष्टा र साहित्य – उत्तम कुँवर
वि. सं. २०२४ : नेपालको छापाखाना र पत्रपत्रिकाको इतिहास – ग्रीष्मबहादुर देवकोटा
वि. सं. २०२४ : एब्स्ट्रयाक्ट चिन्तन: प्याज – शङ्कर लामिछाने
वि. सं. २०२५ : मङ्गली कुसुम – धर्मराज थापा
वि. सं. २०२५ : टिपन टापन – पारसमणि प्रधान
वि. सं. २०२६ : बेलाइततिर बरालिँदा – तारानाथ शर्मा
वि. सं. २०२७ : नेपाली निर्वाचनको रूपरेखा – महानन्द सापकोटा
वि. सं. २०२८ : कर्णाली लोक संस्कृति – प्रदीप रिमाल, डा. चूडामणि बन्धु, बिहारीकृष्ण श्रेष्ठ, स्थिरजंगबहादुर सिंह, सत्यमोहन जोशी
वि. सं. २०२९ : आगोका फूलहरू हुन् आगोका फूलहरू होइनन् – ईश्वरबल्लभ
वि. सं. २०३० : लिच्छविकालका अभिलेख – धनवज्र वज्राचार्य
वि. सं. २०३२ :आगत – भवानी भिक्षु
वि. सं. २०३४ :लेखनाथ पौड्यालको कवित्वको विश्लेषण तथा मूल्याङ्कन – डा. वासुदेव त्रिपाठी
वि. सं. २०३५ : घामका पाइलाहरू – ध. च. गोतामे
वि. सं. २०३६ : नेपालका परम्परागत प्रविधि – डा. छविलाल गजुरेल, करुणाकर वैद्य
वि. सं. २०३७ : नरसिंह अवतार – जगदीश शमशेर राणा
वि. सं. २०३८ : नदी किनाराका माझी – मोहन कोइराला
वि. सं. २०३९ : माधवी – मदनमणि दीक्षित
वि. सं. २०४० : अलिखित – डा. ध्रुवचन्द्र गौतम
वि. सं. २०४१ : प्रत्यागमन – कन्चन पुडासैनी
वि. सं. २०४२ : वैकुण्ठ एक्सप्रेस – मोहनराज शर्मा
वि. सं. २०४३ : लिच्छवि संवत्को निर्णय – नयराज पन्त
वि. सं. २०४४ : उत्सर्ग प्रेम – राजेश्वर देवकोटा
वि. सं. २०४५ : ज्योति ज्योति महाज्योति – दौलत विक्रम विष्ट
वि. सं. २०४६ : नेपालको प्रजातान्त्रिक आन्दोलनमा नेपाल प्रजापरिषद्को भूमिका – डा. राजेश गौतम
वि. सं. २०४७ : मृत्युञ्जय महाकाव्य – भानुभक्त पोखरेल
वि. सं. २०४८ : पागल बस्ती – सरुभक्त
वि. सं. २०४९ : पाल्पामा प्रजातान्त्रिक आन्दोलनका सयदिन (वि. सं. २००७) – डा. भवेश्वर पंगेनी
वि. सं. २०५० : माध्यमिक नेपाली गद्याख्यान – शरद्चन्द्र शर्मा भट्टराई
वि. सं. २०५१ : सही शब्द – फादर विलियम बर्क हेलिङ्गयाक्स
वि. सं. २०५२ : योजनगन्धा – विनोदप्रसाद धिताल
वि. सं. २०५३ : नेपाली राष्ट्रिय झण्डा – डा. दयाराम श्रेष्ठ
वि. सं. २०५४ : विसर्जन – लोकेन्द्रबहादुर चन्द
वि. सं. २०५५ : दुखान्त नाटकको सृजना परम्परा – डा. केशवप्रसाद उपाध्याय
वि. सं. २०५६ : अतिरिक्त अभिलेख – दिनेश अधिकारी
वि. सं. २०५७ : नेपालको सिमाना – बुद्धिनारायण श्रेष्ठ
वि. सं. २०५८ : अभिनव संस्कृति कोष – हरिराम जोशी
वि. सं. २०६० : नयाँ ईश्वरको घोषणा – गोपाल पराजुली (कवि)
वि. सं. २०६१ : पल्पसा क्याफे – नारायण वाग्ले
वि. सं. २०६२ : राधा – कृष्ण धरावासी
वि. सं. २०६३ : छापामारको छोरो – महेशविक्रम शाह
वि. सं. २०६४ : अन्तर्मनको यात्रा – जगदीश घिमिरे
वि. सं. २०६५ : एक हातको ताली – युवराज नयाँघरे
वि. सं. २०६६ : नेपालका बालीनाली र तिनको दिगो खेती – नरबहादुर साउद
वि. सं. २०६७ : जीवन काँडा कि फूल – झमक घिमिरे
वि. सं. २०६८ : सेतो धरती – अमर न्यौपाने
वि. सं. २०६९ : दमिनी भीर – राजन मुकारुङ
वि. सं. २०७० : खलङ्गामा हमला: एउटी नर्सको डायरी – राधा पौडेल
वि. सं. २०७१ : खुसी – विजय कुमार पाण्डे
वि. सं. २०७२ : ऐना – रामलाल जोशी
वि. सं. २०७३ : धृतराष्ट्र – घनश्याम कँडेल
वि. सं. २०७४ : योगमाया – नीलम कार्की “निहारिका“
वि. सं. २०७५ : रणहार – योगेश राज
वि. सं. २०७६ : महारानी – चन्द्रप्रकाश बानियाँ
वि. सं. २०७७ : लिम्बूवानको ऐतिहासिक दस्तावेज सङ्ग्रह (सम्वत् १७१९-२०२०)- भगिराज इङ्नाम
वि. सं. २०७८ : अग्नि- नवराज लम्साल
वि. सं. २०७९ : ऐँठन – बिबेक ओझा
वि. सं. २०८० : मुकाम रणमैदान - मोहन मैनाली
