Leveggen - sjelesorg, samtale, medvandring og stillearbeid

Skal vi no i gang igjen - med pynting og baking og tradisjonsmat og ... Kan det vere så nøye? Er det så viktig å drive med tradisjon? Det er vel både ja og nei. Eg synest at svært mykje i livet er både ja og nei. Kor stor vekt ting skal få, er opp til den enkelte.

Som med alt anna vil årsaken til "ja" eller "nei" vere det som definerar kor lurt valet vi gjer er.

Når du ikkje synest at det er viktig med julekakene du alltid har brukt, og juletre eller litt julepynt - er spørsmålet: "Kvifor?" Kva har endra seg?
Når du ikkje har lyst til å gi julegåver eller få julegåver lenger, sjølv om du har brukt å gjere det - er spørsmålet: "Kvifor?" Kva tok bort lysta til det?
Når du ikkje orkar å gå på noko som helst slags advents- og/eller jule-underhaldning og møtast med andre, sjølv om du alltid har brukt å få med deg litt - er spørsmålet: "Kvifor?"

Det er viktig at vi spør kvarandre litt, om vi merkar det skjer endringar. Årsaken kan vere frå det tyngste i sinnet, til det beste.

Det er godt å kjenne at ein får bestemme over seg sjølv og korleis ein vil ha det - også i jula.
🔸
Men om årsaken er at ein synest alt er tungt; at tanken på å skulle finne ut av alt er uoverkomeleg og at det ein har mest lyst til er å site eller ligge i ro i halvmørkret og håpe at ingen kjem innom - då treng du litt lys og venleg kontakt med eit medmenneske. Det er greit å vere sliten - men ikkje utan kontakt med nokon over tid. Då liknar det depresjon og du treng å få omsorg.
🔸
Om årsaken er at du er åleine - og ingen ser ut til å hugse det - ver frimodig og ta kontakt med nokon du kjenner. Å møte nokon eller få prate litt i telefonen kan gjere mykje for gleda di og for jula.
🔸
Så kan årsaken også vere motsett: Endeleg får du leve deg gjennom advent og jul slik du alltid har villa hatt det: Enkelt, yndlingsmaten din og berre fire stearinlys og kanskje ei stjerne i glaset, og jula er perfekt for deg. Du har endeleg klart å ta ansvar for deg sjølv ved å leve slik det passar deg best.
🔸
Så er der alltid ein gylden middelveg: Du er sliten; du får familien/vener/dei du har brukt å feire jul i lag med til å forstå at du treng å gjere ting litt annleis enn før, men er med på litt. Kanskje bake berre litt i lag. Kanskje avtale berre eitt treff i løpet av jula. Kanskje bli einige om litt færre julegåver. Eller noko anna som lettar litt på børa. Men likevel få kjenne at du høyrer til, du er ønska, du gjer ein skilnad - om du ikkje var der ville noko viktig mangle.
💜
Vi som trur på det vi feirar i jula; vi som elskar jula fordi ho minner oss om at Gud vart menneske og den ekstreme kjærleikshandlinga som dèt er, vi vil hugse på det Ordet seier: "Vi elskar fordi han elska oss først.* Lat oss ha hjarte og auger opne så vi ser om nokon rundt oss slit tungt, eller treng ro, og i Jesu namn be om visdom til å gi det som kan bedre dette mennesket sine dagar - også i jula. Eg meinar ikkje at vi skal gå rundt og leite etter om folk har det vanskeleg, men å vere opne - inni oss sjølve - så Jesus si Ånd kan nå oss med vegleiing når det trengs.

Eg ønskjer deg velsigna advent - same kven du er, kvar du er og korleis du har det.

Guds visdom, nåde og fred lyse over oss alle ✝️✨💜 Amen

* 1.Joh. 4,19

Tenk, så er vi komne til den lysaste tida i året. Naturen er på det mørkaste, og rundt hus og hytter er det lys overalt. Eg saknar litt den jamne stigninga i lysbruken fram mot jul, men i alle fall skal adventslysa auke ein søndag om gongen. Og eg har lilla lys og dukar. Det er godt for sjela mi. Ro. Fargen av hav og himmel godt blanda med kjærleik, smerte og sorg - det er lilla; det er livet; det er roa og styrken gjennom alt. Kor godt det er med advent 💜

Ein kan site og spekulere litt på korleis det var i himmelen desse vekene før Jesus skulle forlate sin Far og flytte til jorda som nyfødt menneske. Eg ser liksom for meg korleis Jesus og Far sat og prata om kva som skulle hende og Far som sa at Jesus måtte hugse å halde kontakta heim heile tida, så han kunne få vegleiing og råd, og trøyst. Vi veit i alle fall at Jesus ofte trakk seg unna folk for å be, og at han fleire gongar sa noko slikt som at "det er ikkje mine ord eg seier, det er Far min som har sagt kva eg skal sei." *

Og så trur eg at Jesus sa dette så ofte for å vise folka som høyrde då - og no - at vi også kan be til Far - i Jesu namn - og få vite korleis Gud tenkjer om situasjonen vår og korleis vi kan vere gode og sanne vitner om Kjærleiken som er Den treeinige - og som aldri er langt unna nokon av oss. **

*Joh. 8. 27-29 ** Joh.7. 15-18

Eg må beklage at eg ikkje har skrive noko her på lang tid. Det blir lite tid til nye tekstar, når eg arbeidar med dei gamle...

Sist fredag hadde eg andakt på ein bedehusbasar i nærområdet, og den vil eg dele her i dag. Det handlar om desse to korte tekstane:

«For eg vil ha KJÆRLEIK, ikkje offer, GUDSKJENNSKAP framfor offer» Hosea 6.6
(«Det er miskunn eg vil ha, ikkje offer» Matt. 9.13)

Ein gong eg las den første teksta vart eg overraska. Det gjekk opp for meg at det står gudsKJENNSKAP og ikkje gudsKUNNSKAP. Så eg markerte verset i Bibelen min. Når eg då seinare har bladd i Bibelen for å lese litt, og har kome over dette verset - har det alltid rørt ved noko i meg. Kva står det EIGENTLEG? At Gud vil at vi skal kjenne Han.

Korleis bli kjent med Gud?
Ved å sjå på Jesus, og høyre kva han sa til dei som var mest opptatt av å ha kunnskap om Gud. For Jesus merka godt at dei som kunne den tida sine levereglar best, var svært opptatt med å vise kor flinke dei var, og å sjekke om andre var like flinke som dei sjølve til å gjere alt rett.
Fleire plassar står det at Jesus fekk skjenn av dei som hadde mest kunnskap om Gud.
Den eine gongen var Jesus og læresveinane på middagsbesøk hos ein skikkeleg upopulær mann – og vennane hans som ingen likte. Det står at dei låg til bords der.
Dei skriftlærde – som kunne lova godt – brukte å følgje med på kva Jesus og flokken hans gjorde, og dei likte ikkje det dei såg.
Dei kom inn i huset og spurde læresveinane: Kvifor et meisteren dykkar i lag med desse dårlege menneska?

Jesus svara sjølv, blant anna med å sitere eit uttrykk frå profetane i GT(Jesus siterte ofte frå skriftene): De som kan lovene og profetane; gå og lær kva som ligg i dette uttrykket: «Det er miskunn (kjærleik) og gudskjennskap eg vil ha – ikkje offer.»
Altså gudsKJENNSKAP ikkje gudsKUNNSKAP.

Kunnskap og kjennskap. Dei har litt til felles, men er ganske ulike.
Å kunne fødselsdato, litt om familien og yrkeslivet til nokon er ikkje det same som å kjenne eit menneske. Er det vel?
Jesus er den som kjenner Gud best. Han kalla Gud for Far, og sa også at han og Far er eitt. Nærare kan ein ikkje bli.

Vi må vere i lag med nokon for å bli kjent med kvarandre. Den einaste måten å få gudskjennskap på er å ha nær kontakt med Gud. Og Gud/Jesus er ikkje opptatt av det ytre, berre om du faktisk VIL ha kontakt, for Jesus vil alltid ha kontakt.
Det er sånn når ein elskar nokon, då vil ein bruke tid i lag for å bli stadig betre kjende.
Vi kan snakke med Jesus når som helst og over alt, og viss vi lyttar med hjertet vil vi nokre gongar kunne merke at han svarar oss også.

Sjølv i mine tyngste tider har eg aldri opplevd å avslutte ei kort eller lang stund i lag med Jesus i taus bøn, utan å kjenne Guds fred.

Guds Fred til deg også. ✋❤ 🙏

Ei lita pustepause ute frå kontor og datamaskin. Lenestolen på det grøne rommet vart eit godt val 💚

Unn deg nokre gode (sjølv om dei kanskje er korte) pauser i løpet av dagen du også. 🙂

Pust godt inn gjennom nasa
Slepp pusten sakte ut gjennom munnen
Slepp skuldrane heilt ned under utpusten.

-tre sånne pust- så har vi vore smarte i dag. 🙂

Takk Gud, for kroppen som ber oss kvar dag - på sitt vis.

Guds fred og velsigna onsdag. 😊❤️

😌
For å vere heilt ærleg, så - akkurat i dag held eg på med rekneskapen til Leveggen. Det er kjekt å få det til. Eg har eit bra regnskapsprogram og sjølv eg - som ikkje er særs god med tal - får det greitt til, når eg berre set meg ned med det.
Leveggen går så vidt rundt i år. Det er eit tresifra tal på kontoen. Når eg seier at det "går rundt", så betyr det at eg har klart å betale alle dei faste utgiftene utan å tilføre eigne pengar i år også. HURRA! :D Eg er rik på Guds velsigning! Nei - eg er faktisk ikkje så interessert i pengar og overskot.
💸
Leveggen er eit enkelpersonføretak. Eg er såkalla 100% ufør, men vil gjerne bruke dei evnene og dei kreftene eg likevel har til å vere i teneste og til hjelp. Eg har ikkje økonomisk utbytte av det, men eg har klart å betale alle rekningar med inntekter frå boksalg, samtalar og arrangement dei siste åra. 2025 har vore eit dårleg år for helsa, og fleire månader har vore utan inntekt, men altså nokre kroner igjen 😀👍
👥
Det er viktig for meg at alle som ønskjer det skal kunne få ein samtale og/eller kunne kome på Leveggen sine arrangement uavhengig av inntekt, men det er lov å betale litt for dei som kan. Eg har sjølv vore fattig, og veit at sjølv små summar kan vere for store i ein slik situasjon. Og nokre gongar er det ikkje nok med èin samtale - ein kan trenge fleire! Det er viktig å ikkje bere på alt åleine. Eg veit godt kor letta ein kan kjenne seg etter å ha fått opna opp og lufta litt. Difor har eg lav pris på alt - og graderar i tillegg for dei som treng det. :)
Berre når eg tilbyr - eller blir invitert til - tenester i kyrkjer og organisasjonar ber eg om fastpris.
📓
Eg nærmar meg eit ferdig manuskript på ei bok. Den håpar eg etter kvart å få gitt ut og så selge - også via Leveggen. Det har gått litt seint på grunn av den nemnde helsa, men dei komande vekene vil eg bruke mest tid på dette, og så få ferdig manus sendt til forlag. Kanskje til to..? Håpet er å få det sendt før jul. Eg har likevel plass til samtalar nokre dagar, så ver frimodig om du ønskjer det.

Å drive Leveggen er ei stor velsigning for meg. Kvar og ein som er innom på video, på kontoret eller på arrangement er ei velsigning. Det er godt å få stå i ei teneste tilpassa den eg er; den eg opplever at Gud har skapt meg som og kalla meg til. Å få bruke dei naturlege gåvene eg er fødd med; å kunne bruke lærdomen frå alle dei slag livet har gitt opp gjennom, og gleda over å merke Guds nærver ved si Ånd som leier meg og viser meg ting eg ikkje sjølv kunne komt på: Spennande og rikt. Og også tidvis krevjande - så ein må kvile og ta pauser - og kanskje sørgje over ting som må løysast opp i ved bøn og samtale.

Eg vil takke for at de er her. De som trufast følgjer, les, kommenterar og ber for Leveggen og dermed meg. Eg tek imot det som ei gåve 💝

Eg velsignar deg og heimen din; morgonen, dagen, kvelden og natta: Gud er alltid nær! ❤️✝️

leveggen.no Dei fleste veit kva ein LEVEGG er: Ein plass til å trekkje pusten - og til å puste ut-. Ein plass det er godt å kome når det stormar rundt ein - og kanskje også inni ein. Slik ønskjer eg det skal vere å kome til DENNE leveggen også.

✏️
Dei var samla ca 120 menneske. Jesus var reist heim til himmelen, og apostlane - ilag med over hundre kristne syskjen - var samla til bøn i den salen dei oppheldt seg i dagane etter himmelfarta.

Dette var før Den heilage ånd var komen over forsamlinga. Før pinse.

Peter hadde ei drivkraft i seg som fekk han til å førebu vegen vidare medan dei venta på at Den heilage ånd skulle koma over dei med si kraft, slik Jesus hadde lova.

Han hadde fått ei særskilt gåve til å leie.

Vi les frå Apostelgjerningane kap. 1, vers 21 - 26
📖
Det er Peter som talar:
"Nokre menn var saman med oss heile den tida Herren Jesus gjekk inn og ut blant oss, heilt frå byrjinga, då han vart døypt av Johannes, og til den dagen han vart teken frå oss opp til himmelen. No må ein av desse saman med oss vera vitne om at han er stått opp.»

To menn vart kalla fram: Josef, som vart kalla Barsabbas med tilnamnet Justus, og Mattias.
Og dei bad: «Herre, du som kjenner alle hjarte, vis oss kven av desse to du har valt ut
til å ta plassen etter Judas og overta den aposteltenesta som han gjekk ifrå då han fór til sin eigen stad.»
Dei kasta lodd, og loddet fall på Mattias. Sidan vart han rekna som apostel saman med dei elleve."
✏️
Dei vart 12 vitner igjen før den utover-retta aposteltenesta starta for alvor.

- og det som gjorde sånn inntrykk på meg i denne teksta - er korleis dei gjorde det: Bøn og terningkast. Dei kasta lodd, vi ville mest truleg brukt terning.

Det traff hjartet mitt, den tilliten dei viser og det frimodet dei har til å bruke det dei har for hand, og så legge ansvaret på Gud. Det var vanleg å overlate valet til Gud ved hjelp av loddkasting, og apostlane stola på at Gud ville vere med i valet. Ja, dei overlèt det heilt til Gud, så ingen andre skulle få æra, eller bli dømt skuldig.

Det kan vere vi skal seie til Gud: "No har eg gjort mitt - alt eg kan og forstår, resten er opp til deg" - og så vente. Eg trur det er omtrent som å kaste lodd. Eg kan ikkje ta ansvar for anna enn det som er mogleg. Det umoglege og det evige er Guds ansvar.

Eg trur det er sånn vi skal leve. Overgje oss til Guds leiing ved Den heilage ånd; stole på det Dhå viser oss at vi skal gjere; det vi får "opp i fanget" så og sei; og tåle å måtte vente i bøn på svar om tid, stad, kva som skal gjerast og korleis vi skal handle.

Eg opplever at det å leve som kristen vert meir og meir sånn. Det er snart den einaste måten eg ser for å leve eit liv i tru. Mykje - ja kanskje det meste - av det som hender i liva våre er utanfor eigen kontroll. Eg treng å kunne stole på Ein som ber meg, som kjenner meg, som kan trøyste meg på måtar eg kan ta imot. Ein som sender den enkelte ut i tenester ein kan klare og som viser deg og meg tillit. Og så kan vi øve oss i å høyre / merke Guds leiing og i å elske med ekte kjærleik. Det er befriande.

Korleis leve slik?
Ved å lytte!
🎼
I den stille, klare, morgen
som når dagen travlest er,
og ved soleglad med kveldens milde vind.
I den tause midnattstime, og ved månens bleke skjær.
Jeg vil lytte etter lyden av hans trinn. *
✏️
Altså: Gjennom heile dagen - heile døgnet - morgon, dag, kveld og natt, vil vi lytte etter Jesus. Vente på at Han snakkar til oss. Uansett kva vi held på med; kven vi er i lag med. Midt i dagleglivet, og ved avsett tid til bøn. Det handlar om å la hjartet vere ope for Ånda si stemme - som alltid er Jesus si stemme. På denne måten vil vi bli møtt, undervist og elska av Gud, og slik finn vi retning og rett tid til å gå inn i ferdiglagde gjerningar.

Slik som apostelen Mattias fekk lov til etter å ha blitt valt ved eit "terningkast".

🙏
Gode himmelske Far, takk for at Jesus kom til oss med frelse og forsoning. Jesus Kristus takk for at du har gitt oss ditt levande ord i gåve; og sendt oss di Ånd til hjelp. Kjære Heilage Ånd, takk for din evige omsorg vist oss ved trøyst, formaning og formidling av det Den evige Gud vil lære oss og vise oss her på jord. I evig takksemd, amen.
✨
Guds fred, kjærleik og visdom fylle deg som les. Prøv alt på Guds ord, i bøn, ånd og sanning. Ver velsigna ❤️✝️

*1.vers av sang nr 870 i Sangboken, av Henry Albert Tandberg

Sjølv om krisa du står i mest sannsynlig er forbigåande, er det lurt å snakke med nokon om korleis det kjennest før det blir for tungt og sløkkjer gledene i livet.

Kvar dag heile året er slik sett ein verdsdag for psykisk helse. Og kvar dag i livet er det like sant at DU er viktig og verdfull. ❤️

Har du ingen du veit du kan snakke med - finns det diakonar og prester på kyrkjekontora. Det er gratis. Dei offentlige tenestene - som lege, psykiatrisk sjukepleiar, helsesjukepleiar - og sikkert fleire.
Og så finns Leveggen - sjelesorg, samtale, medvandring og stillearbeid som tek litt betalt. Eg tek imot til samtale både på video og på kontoret. Klikkar du på linken kan du lese meir om det eg tilbyr og kven eg er 🙂

Det viktige er at DU ikkje gir opp livet! ❤️

Eg legg ved beredskapsplan for psykisk helse.
🤚
Guds styrke og fred fylle deg og gi deg glede ❤️

Pausetid.
Kveldsretreat.
Enkel servering.
Inn i stilla:
Introduksjon til personlig "inngang" i bibeltekst:
Lectio Divina: Heilag lesing. Ei gammal bøneform.
Saman, men åleine med Jesus på inste plan.
Avrunding med
samling til lystenning,
introduksjon til kvile og ordlaus bøn.
Først med musikk - så i den gode stilla.
Bøn for alt i bønekrukka og
Guds velsigning til oss alle.
Tilsaman i underkant av 1,5 time.
Alt saman i lag med gode folk.

Tusen takk til deg som kom, og var. ❤️

Håpar å kunne ha ny Pausetid i løpet av januar/februar.

Guds fred til deg i dag ✨️🙏🏼❤️

🌿
Kan naturen forkynne Gud til oss?
I går gjekk vi ein kveldstur. Sola var nesten borte - berre litt av lyset var igjen og fekk sjøen til å blenkje, fargane til å dempe seg, lys og mørker til å spele kvarandre gode, stemninga til å endre seg. Roa til å senkje seg.
Heilt til vi måtte snu heimatt, før det vart så mørkt at vi ikkje fann rett plass å sette føtene.
Somme dagar er ein meir mottakeleg for detaljar. Som formasjonen på dei små bølgjene, den stille mjuke lyden av roleg sjø mot berg. Andre dagar ser ein dei store trekka og finn feste i store steinar og stødige fjell. Naturen er verkeleg ei gudegåve - og eit nærver av Den skapande.
📖
I ein av salmane i Bibelen kan ein lese om tale utan ord.
Naturen sitt språk:
*
"Himmelen kunngjer Guds ære,
kvelven fortel om det hans hender har gjort.
Dagen lèt sin tale strøyma
til neste dag,
natt gjev sin kunnskap til natt.
Det er ikkje tale og ikkje ord.
Stemmene kan ikkje høyrast.
Men dei når ut
over heile jorda,
orda når dit verda endar.
I himmelen har han reist
eit telt for sola,
lik ein brudgom går ho
ut av sitt kammer.
Ho gler seg som ein helt
til å springa i si bane.
Ho gjer sin rundgang
frå himmelrand til himmelrand,
ingenting er løynd
for hennar glød."

Slik naturen snakkar til oss alle via sansane, snakkar Gud til oss alle i våre hjarte; vår sjel. "Ingen ting er løynt for Hans glød" 🙂

Ta imot Guds glød, glede og velsigning:
🤚
**
Herren velsigne deg og vare deg!
Herren la sitt andlet lysa over deg og vere deg nådig!
Herren lyfte sitt andlet mot deg og gje deg fred! ❤✝️

*salme19. 2-7
** 4.mosebok 6. 24-26

VELKOMEN 😊

⛪️
Eg har vore på retreat med undervisning og praktisering av ordlaus bøn.(Også kalla kontemplativ bøn/sentrerande bøn.) Det er djupt velgjerande. Så djupt som inst i sjela.
🙏
Å site i lag med andre i taus forventning om at Gud skal vise oss - den enkelte - noko, på same tid som eg veit at det faktum at eg har sett meg ned og ER der, er bøn god nok.
Vere i ro, late alle tankar som kjem få fare forbi, og vere der i Guds og mitt rom i mitt inste ; i mitt hjerte. Med ein lengt som ropar etter å kome endå nærare Den heilage.
Korleis kan Gud vere så nær oss alle. Det er mystisk. Gud er eit mysterium, men Jesus har vist oss kven og korleis Gud er. Og Den heilage ånd har som si oppgåve å leie oss ved Jesus sine ord.
📖
Då eg ville finna eit vers frå Bibelen som kunne hjelpe oss med å fatte litt av det vi opnar for når vi gjer oss tilgjengelege for Guds nærver, kom eg direkte til Jeremia 33, der eg har streka under vers 2 og 3:
"Så seier Herren, som skapte jorda, Herren, som forma og grunnfeste henne, Herren er hans namn: Rop på meg, så vil eg svara deg og fortelja deg store, uskjønelege ting som du ikkje kjenner til."
Og det kan skje i slik taus bøn, at Gud lærer oss noko nytt om seg og om oss, og det er som eit under. Oftast går tida medan vi lengtar og ventar og kviler der i Guds rom i oss, og det vi då har med oss når vi avsluttar, er Guds fred, nåde og kjærleik. Alltid.
🤚
Eg velsignar deg i Jesu namn, og ber om at du skal kjenne at Gud er så nær deg som i ditt inste rom. Gå i fred og kvil i Herrens nåde. Amen ✝️❤️

I dag er det verdsdagen for forebygging mot sjølvmord. Eg er her - eg er etterlatt etter sjølvmord - eg er ikkje redd for å høyre - eller samtale om - sjølvmordstankar eller sorga etter eit fryktelig tap!

Ønskjer du samtale - ta kontakt - med Leveggen/meg eller nokon du kjenner til. Gå ikkje åleine med det vanskelege! ✨️❤️✨️
Leveggen - sjelesorg, samtale, medvandring og stillearbeid