07/01/2026
Ik heb de afgelopen dagen veel gehuild..
Ik zie jongeren
Op hun knieën
Met lege handen
Rechtop in hun waardigheid!
Ik hou mijn adem in
Ik ruik, als gisteren, de geur van wapens
Mijn ogen branden mee
met herinneringen aan traangas
Deze moedige overgave
aan iets groters dan angst
zelfs als het hun leven kost!!
Ik kniel mee
En bid voor hun leven
Dit is geen rebellie
Dit is een schreeuw om rechtvaardigheid!
Zou dit een nieuw tijdperk zijn?!
Een nieuwe tijd
die het stof wegwaait,
zodat onrecht dat lang lokaal en verborgen leek
nu overal ter wereld zichtbaar wordt?
Omdat beelden reizen
Omdat pijn gedeeld wordt
Omdat de wereld ineens één thuis voelt..
Jongeren voelen dit als eersten!
Overal.
En ook hier.
Bij jongeren die uitvallen.
Die stil verdwijnen uit onze systemen..
Het nieuws getuigt er overduidelijk van
dat we op dit moment
nog GEEN instrumenten of instituten hebben
die deze diepgewortelde onrechtvaardigheid kunnen stoppen!
Maar een rechtvaardige toekomst
begint misschien bij het niet wegkijken!
Bij jij en ik
die ons laten informeren
Die namen, beelden en verhalen doorgeven
van wie opstaat voor rechtvaardigheid,
zodat moed niet verdwijnt in stilte!
Hoe zou het zijn
als dát is wat jij en ik kunnen doen
tegen onrechtvaardigheid?
Misschien is dát precies wat deze tijd van ons vraagt 💞 🕊️