Believe kindercoachpraktijk

11/02/2020

Hier kan ik als ervaringsdeskundige voor kinderen met dyslexie volledig achterstaan. Al de tijd en energie voor niks, omdat kinderen die er niet aan toe zijn de letters snel weer vergeten zijn. Ik kan hier alleen maar heel blij van worden.

Met leesvaardigheid en leesplezier gaat het neerwaarts. Om het tij te keren deden onlangs rapporten vijf voorstellen. Maar ga liever eerst na of het kind lees- (en later spellings-) rijp is. Sluit aan bij zijn psychologische ontwikkeling.

29/01/2020

Je wordt afgemeten aan de norm en moet in het malletje passen. Als je dyslexie of adhd hebt, hoog- of zwakbegaafd bent, dan ben je een probleem. Je bent niet meer een mogelijkheid.

Je zit vanaf je vierde in een systeem dat je vertelt: je bent niet goed genoeg. Je krijgt een rugzakje en de bedoeling van het rugzakje is dat we je weer in het malletje kunnen trappen. Er wordt totaal voorbij gegaan aan de eigenheid van wie je bent. Er is niemand die zegt: Je doet het anders maar dat is tof, want dan kan je wat anders gaan doen.

Dit citaat is van Dolores Leeuwin! Zij komt na deelnamen aan het programma: de nationale iQ test 2012 achter het feit dat zij hoogbegaafd is. Deze uitslag komt voor haar als donderslag bij heldere hemel. Ze heeft zich tijdens haar schooltijd dom en anders gevoelt. Ze was, zonder dat ze zich dat bewust was een stukje eigenheid verloren. Deze ontdekking zorgt ervoor dat bij haar de puzzelstukjes op zijn plaats vallen na 42 jaar.

Laat deze zin op je inwerken: Als je dyslexie of adhd hebt, hoog- of zwakbegaafd bent, dan ben je een probleem. Je bent niet meer een mogelijkheid.

En bedenk dan wat dit doet met je zelfvertrouwen en eigenheid! Ik word hier toch wel heel verdrietig en boos van. Elk kind verdient het om een mogelijkheid te zijn in plaats van een probleem.
Dat is waar ik in geloof en waar ik mijn missie van heb gemaakt.
Elk kind verdient het om een mogelijkheid te zijn!!Zo is het en niet anders ❤️

02/12/2019

En zo is het!!
Ik maak mijn eigen handleiding en samen met Eveline van der Harst van Harstikke Kindercoaching zijn we daar achter de schermen heel hard mee bezig. Wat dat allemaal inhoudt en hoe dat vorm gaat krijgen horen jullie heel snel!
Deze moeder geeft zeker niet op! 💪🏻

10/11/2019

Het gaat me steeds meer tegenstaan! Het oefenen van extra taal bij mijn jongste zoon. Hij heeft ongeveer 1 jaar dyslexie behandeling en maakt 4 keer in de week opdrachten en leest 6 keer in de week om zijn lezen te verbeteren.

Op zich niks mis mee zou je denken, maar helaas is daar van alles mis mee. Zo heeft de dyslexie behandeling een vast programma met lessen die je afwerkt en nu komt het, sluit totaal niet aan met de taallessen op school. Met andere woorden: kinderen met dyslexie moeten dus zowel op school als bij dyslexie behandeling andere woorden leren met weer andere spellingsregels. Hoe verwarrend wil je het hebben?? Daar snap ik nou helemaal niks van. Of het al niet moeilijk genoeg is voor kinderen met dyslexie!! Dit kan en moet toch veel beter kunnen.

Laat ik daar achter de schermen nou heel druk mee bezig zijn. Elke dag weer een stap dichterbij mijn droom om kinderen met dyslexie te begeleiden op de juiste manier samen met hun ouders. Hou mijn Facebookpagina in de gaten. Er komt heel snel meer nieuws!

Veel liefs Karin

01/11/2019

Vandaag een persoonlijk stukje. Ik merk dat ik behoefte heb om dat met jullie te delen.
Ik begin met de reden waarom ik ben gestart met Believe. Dat is voor mij een verhaal dat vast voor sommigen heel herkenbaar is. Mijn oudste zoon werd geboren en al in dit eerste jaar van zijn leven merkte ik dat hij constant werd vergeleken met leeftijdsgenootjes. Er was altijd wel iets waar hij niet gemiddeld in was en waar dus aan gewerkt moest worden om te zorgen dat dit wel het geval ging worden.
Als moeder is dat reden tot zorgen, want je kind was tenslotte niet gemiddeld. Allerlei doemsenario's worden je voor gespiegeld met als gevolg dat je nog onzekerder werd als moeder! Wie wil tenslotte niet het beste voor hun zoon/dochter en zo werd er alles aan gedaan om wel in het vakje gemiddeld te komen!!

Dan komt het moment dat hij 4 jaar wordt en voor het eerst naar de basisschool gaat. Dat kinderen daar helemaal onder een vergrootglas liggen was ik me nog niet bewust. Gelukkig maar zeg ik je achteraf, want anders zou ik er echt heel veel moeite mee hebben gehad!
Heel snel bleek dat hij hier helemaal uit het vakje gemiddeld was gevallen. Hij was als waren een rondje wat in een vakje werd geduwd, elke dag weer, terwijl rondjes niet passen in een hokje!
Je begrijpt dat dit de nodige spanning meebracht in ons gezin! Mijn lieve zoon die zo probeerde om een vakje te zijn, maar niet kon verbloemen dat hij eigenlijk een rondje was en is!
Wij als ouders die heel veel tijd in school hebben doorgebracht om te zorgen dat onze prachtige zoon toch echt een hokje zou worden! In die tijd probeerde ik dat, omdat ik dacht dat dit goed voor hem zou zijn. Dat werd ons namelijk tijdens die gesprekken heel duidelijk gemaakt. Hokjes redden het op school, maar rondjes niet!! Die hebben extra aandacht, extra middelen nodig om toch echt een hokje te worden. Die hebben een reden waarom ze geen hokjes zijn en dat moet tot ten treuren worden onderzocht, want ieder kind past in ons schoolsysteem, uiteindelijk!!

Dat je daar als gezin bijna aan onder door gaat lijkt niet veel uit te maken! Dan vul je een vragenlijst in over je kind en dan kom je bij het vakje: wat kan hij goed/vindt hij leuk? Daar moest ik zo lang over nadenken dat ik me daar opeens realiseerde dat mijn kind een prachtig rondje is!! Dat hij prachtige kwaliteiten bezit. Dat deze kwaliteiten niet getoetst of gezien worden op school zegt alles over ons schoolsysteem! Hoeveel kinderen die rondjes zijn moeten deze strijd voeren om te mogen zijn wie ze zijn. Hoeveel ouders moeten er nog huilend gaan slapen, omdat ze echt met hun handen in het haar zitten en zich zorgen maken over hun kind! Ten koste van alles wordt er geprobeerd om hokjes van kinderen te maken, terwijl de maatschappij zo zit te springen om rondjes!

Mijn zoon blijkt nu zware enkelvoudige dyslexie te hebben. Eindelijk hebben we nu een diagnose denk je dan. Nu komt de hulp, eindelijk!! Helaas is de waarheid minder rooskleurig en werkt de dyslexie begeleiding anders dan de taal die ze op school krijgen. Heel handig voor een kind met dyslexie 😬. We proberen nog steeds met alle macht van hem een vierkantje te maken met de nodige frustratie!!

Dit moet toch anders kunnen hoor ik je denken. Daar ben ik het 100% mee eens. Dat gaat ook zeker gebeuren. Er gebeurt van alles achter de schermen bij Believe! Over een paar weken meer informatie!! Dus houd mijn Facebookpagina goed in de gaten!!

12/10/2019

Na schooltijd komt Dylan verdrietig uit school. Als moeder zie je direct dat er wat mis is met je prachtige 9 jarige zoon. Deze zoon geboren met 1 arm en 1 been is een echte doorzetter. Dus als hij verdrietig is dan is er wat aan de hand. Op dat moment zo op het schoolplein komt daar niks uit, maar je ziet dat er iets is wat je zoon erg raakt. Thuis aangekomen onder het genot van een lekkere kop thee met koekje komt het echt verhaal eruit.

Ik moest van de juf weer met alle kinderen klimmen in de touwen. Ze kunnen zo snel omhoog met hun armen en benen. Het lukte me niet om dat te doen mama. Ik voel me zo dom en slap, want iedereen kan het wel en ik kom nog niet eens 10 cm omhoog. Elke dag trainen we om mijn arm en been sterker te maken, maar nog lukt het me niet om te klimmen. Ik ben en blijf gewoon slap!

Je ziet dat alles wat je op dit moment tegen je zoon zegt niet aankomt. Het enigste wat je kunt doen is hem knuffelen en zeggen dat hij goed is zoals hij is. Wat er van binnen in je schreeuwt is: lieve schat dat je überhaupt kan lopen is een wonder. Dat je zo mobiel bent zegt genoeg over jouw doorzettingsvermogen. Het is niet eerlijk dat je tegen kinderen die twee benen en twee armen hebt moet strijden!! Dat is geen eerlijke meting. Je wordt er heel erg boos van dat school niet ziet dat dit niet eerlijk is. Dat je zoon nooit gaat winnen van zijn klasgenoten ondanks zijn onvermoeibare inzet en doorzettingsvermogen!

Dit verhaal gaat over mijn prachtige zoon van 9 jaar alleen heeft hij wel gewoon twee armen en twee benen. Hij heeft zware enkelvoud dyslexie en voor hem is dit dagelijkse kost. Hij krijgt dezelfde metingen en toetsen op school. Hij wordt beoordeeld op zijn leessnelheid en op zijn spellingsfouten. Hij moet dictee maken, terwijl ik van te voren weet dat die onvoldoende is. Hij maakt 4 keer in de week minimaal een kwartier huiswerk voor zijn dyslexiebehandeling en leest thuis nog 6 keer per week om te oefenen. Hij doet dit niet altijd met zin, maar hij doet het altijd. Zoals je leest een echte doorzetter dus. Toch is dit niet genoeg en ziet hij dagelijks dat andere kinderen makkelijker en sneller kunnen lezen en makkelijker spelling doen. Hoe oneerlijk is dat!! Je werkt zo hard en ondanks dat haal je onvoldoendes.

Dit moet stoppen!! Net zoals het verhaal hierboven is dit niet eerlijk. Geef deze kinderen de ruimte om zich te ontwikkelen op hun eigen manier. Haal de druk van het kind en er gebeuren wonderen! Ieder kind zijn eigen talent.
Dit is de reden waarom jullie de laatste tijd niks gehoord hebben van mij. Ik heb alle energie nodig om allebei mijn zonen zo goed mogelijk door hun schooltijd te helpen en dat valt niet mee. Wij zijn thuis een tegenhanger van school en besteden wij extra veel aandacht aan hun talenten.

Ik wil mij dan ook steeds meer gaan focussen op kinderen met dyslexie en dyscalculie en hun ouders, want dat is wat ik heel erg gemist heb in het traject met mijn zonen. Iemand die ziet wat het met jou als ouders doet en iemand die het kind ziet met de talenten die het heeft. Voor vragen kun je me altijd contacten of mailen.
Voel je welkom
Karin

20/01/2019

Niks meer aan toe te voegen! 😢

29/06/2018

❤️ beleef en vooral doen!!

13/04/2018

Ik word hier toch best verdrietig van. Wanneer gaan we inzien dat de kinderen de problemen spiegelen van het passend onderwijs. Wanneer stoppen we nou om op kinderen labels te plakken. Op lieve juffen en meesters zoveel druk leggen, zodat ze geen tijd meer hebben voor extra hulp of individuele aandacht. Staat nou echt het welzijn van de kinderen en het werkplezier van de leerkrachten op de allerlaatste plaats? Tijd om wakker te worden Kabinet en geef het onderwijs meer waardering en geld. Dat komt zowel de leerkrachten als de kinderen ten goede. Ze zijn tenslotte 'maar' de toekomst van ons land, de kinderen!

Hoe meer kinderen er in een klas problematisch gedrag hebben, des te negatiever het oordeel van de leerkracht over álle kinderen in een klas. Dit kan een rol spelen bij het ‘labelen’ van kinderen.

26/03/2018

❤️

26/03/2018

Vandaag een persoonlijk stukje. Ik merk dat ik behoefte heb om dat met jullie te delen.
Ik begin met de reden waarom ik ben gestart met Believe. Dat is voor mij een verhaal dat vast voor sommigen heel herkenbaar is. Mijn oudste zoon werd geboren en al in dit eerste jaar van zijn leven merkte ik dat hij constant werd vergeleken met leeftijdsgenootjes. Er was altijd wel iets waar hij niet gemiddeld in was en waar dus aan gewerkt moest worden om te zorgen dat dit wel het geval ging worden.
Als moeder is dat reden tot zorgen, want je kind was tenslotte niet gemiddeld. Allerlei doemsenario's worden je voor gespiegeld met als gevolg dat je nog onzekerder werd als moeder! Wie wil tenslotte niet het beste voor hun zoon/dochter en zo werd er alles aan gedaan om wel in het vakje gemiddeld te komen!!

Dan komt het moment dat hij 4 jaar wordt en voor het eerst naar de basisschool gaat. Dat kinderen daar helemaal onder een vergrootglas liggen was ik me nog niet bewust. Gelukkig maar zeg ik je achteraf, want anders zou ik er echt heel veel moeite mee hebben gehad!
Heel snel bleek dat hij hier helemaal uit het vakje gemiddeld was gevallen. Hij was als waren een rondje wat in een vakje werd geduwd, elke dag weer, terwijl rondjes niet passen in een hokje!
Je begrijpt dat dit de nodige spanning meebracht in ons gezin! Mijn lieve zoon die zo probeerde om een vakje te zijn, maar niet kon verbloemen dat hij eigenlijk een rondje was en is!
Wij als ouders die heel veel tijd in school hebben doorgebracht om te zorgen dat onze prachtige zoon toch echt een hokje zou worden! In die tijd probeerde ik dat, omdat ik dacht dat dit goed voor hem zou zijn. Dat werd ons namelijk tijdens die gesprekken heel duidelijk gemaakt. Hokjes redden het op school, maar rondjes niet!! Die hebben extra aandacht, extra middelen nodig om toch echt een hokje te worden. Die hebben een reden waarom ze geen hokjes zijn en dat moet tot ten treuren worden onderzocht, want ieder kind past in ons schoolsysteem, uiteindelijk!!

Dat je daar als gezin bijna aan onder door gaat lijkt niet veel uit te maken! Dan vul je een vragenlijst in over je kind en dan kom je bij het vakje: wat kan hij goed/vindt hij leuk? Daar moest ik zo lang over nadenken dat ik me daar opeens realiseerde dat mijn kind een prachtig rondje is!! Dat hij prachtige kwaliteiten bezit. Dat deze kwaliteiten niet getoetst of gezien worden op school zegt alles over ons schoolsysteem! Hoeveel kinderen die rondjes zijn moeten deze strijd voeren om te mogen zijn wie ze zijn. Hoeveel ouders moeten er nog huilend gaan slapen, omdat ze echt met hun handen in het haar zitten en zich zorgen maken over hun kind! Ten koste van alles wordt er geprobeerd om hokjes van kinderen te maken, terwijl de maatschappij zo zit te springen om rondjes! Dit is iets wat ik me na al die jaren realiseer! Dit is waar Believe voor staat!
Ik geloof voor 100% in onze prachtige rondjes! Waardeer wie ze zijn en zie hun prachtige kwaliteiten en talenten! Die gaan we hard nodig hebben in onze maatschappij!

Believe organiseert volgende maand een avond speciaal voor ouders van rondjes!
Een avond waar we heerlijk gaan praten over onze kinderen en kijken we naar de talenten en kwaliteiten van jullie prachtige kinderen, want rondjes mogen er zijn!! Meer informatie volgt nog dus houd mijn pagina in de gaten!
Heel veel liefs van een trotse rondjes moeder!