MeerJij - Esther Visser

10/05/2021

Er is in het afgelopen jaar veel in onze levens veranderd. Meer, minder, blijvend of niet blijvend.

Dat gold ook voor mij. Daar bovenop werd mijn leven hevig doorkruist, doordat ik 19 november j.l. afscheid moest nemen van mijn liefste man, Fred. Een emotionele aardbeving, by all means.
De rouw vraagt nog dagelijks een aanpassen in een wereld zonder hem. Daarnaast, zorgt een dieper contact met mezelf al merkbaar voor verandering in mijn prioriteiten, ideeën, verlangens en wensen.
Het leven gaf me (daarop aansluitend), onlangs een krachtige, heldere en hartgedragen boodschap:

Ik neem afscheid van MeerJij

Daar waar ik op verhaal kom in een nieuw leven, sluit MeerJij niet meer aan. En dat is goed.
Een schat aan kennis en ervaringen neem ik in liefde mee.
Ik leef mijn leven vooruit en ben benieuwd in hoe het zich verder zal ontvouwen.

Iedereen die mij volgde wil ik danken, alsmede degenen met wie ik samen bijzondere coachtrajecten heb mogen afronden. Alle mensen die zo open en in vertrouwen hebben gedeeld en mij hebben toegelaten in hun binnenwereld....veel dank!

Ik wens jullie een leven toe waarin je een salto kan maken, wanneer het leven je laat struikelen.

Liefs,

Esther

26/06/2020

Een heerlijke BoelBewuste verdiepingsdag in 't bos achter de rug. Samenwerken, uitwisselen en bijleren met coaches.

Dan heb je niet veel meer nodig dan een kleed, voldoende drinken, een lunch en elkaar.

Een dag, in het teken van energiecentra van het lichaam, gegoten in aardse nuchterheid. De verbinding van wijsheden en de aardse werkelijkheid, die soms zo ruw kan zijn.

Zo fijn dat een ieder, opgeladen, gesterkt en verrijkt deze dag heeft kunnen afsluiten.

Dankjewel Jelien Lammers 😘

06/06/2020

"Dit traject is het mooiste wat ik heb meegemaakt na al mijn therapieën".

De conclusie van een jonge vrouw, die door opgelopen trauma bekneld was geraakt en zoveel last op haar schouders droeg van anderen.

De afsluiting van dit traject was al een feestje, maar deze mooie woorden maakten er een heuse party van. 💥🥳

Wat een verschil met hoe ze het traject begon, vechtend tegen zichzelf en een laag zelfbeeld. Hoe kan je dan lekker leven? Vechten om overeind te blijven neemt al je ruimte in en is zo alleen, zo alleen....breek me de bek niet open 😔.

Een weg van ontdekken, voelen, zien, verbeelden en doen! Stapjes maken. Wat een lef!! Voelen, als het zo lang afgeknepen is geweest....

Ze vluchtte niet weg, bleef erbij.
Zo kon ze ervaren en inzien, dat ze niet d'r trauma is. Dat het een ervaring was en dat je uit zoveel meer bestaat. Dat het verdwijnen in d'r hoofd haar destijds diende om overeind te blijven, maar nu niet meer...Dat emoties je beschermen, voort stuwen, gevoeld willen worden en tot groei helpen ontwikkelen.

En nee, dat ging niet vanzelf!!!

Ze gaat verder op weg, met herwonnen autonomie. Op eigen benen, niet meer zo alleen.

Laat je me weten, wanneer jij klaar bent met alleen vechten? Wanneer je helemaal wilt gaan voor ZELF LEVEN?

Liefs,
Esther
MeerJij

20/05/2020

Stel, je maakt echt werk van jezelf...

Dan kunnen er magische momenten ontstaan! Zoals onlangs, met een jonge vrouw. Een deel van haar levenskracht was ondergesneeuwd geraakt door zeer pijnlijke ervaringen in haar verleden.

Dan is er lef voor nodig, om te durven delen, voelen en onderzoeken. Zelfafwijzing stopt niet vanzelf weet ik. Loslaten wat zoveel schijnbare veiligheid gaf..

De opdracht in deze sessie: bouw een parcours zoals jij dat wilt, met als thema:' jou traject tot nu toe'. Gebruik de materialen daarvoor die jij kiest.

Waaaat 😲. Hoe dan?? Even ontstond er merkbaar onrust van binnen en buiten. Even maar en daar ging ze. Zelda ondertussen rustig wachtend op haar rol. Zonder nadenken bouwde ze HAAR parcours!
Ze liep het daarna samen met Zelda, met de nadruk op SAMEN. Er was weer ruimte voor speelsheid.

En zo eindigde ze stralend bij haar eindplek, tussen 2 pionnen. De plek waar ze haar groei letterlijk voelde 🌟. Nooit meer vergeet ik de stralende open lach op haar gezicht.

Stel je voor, dat je dat mag beleven omdat je werk van jezelf maakt..

Liefs,

Esther
MeerJij

22/04/2020

OVEREENKOMST

Er is een belangrijke overeenkomst tussen mij en mijn hond Zelda

De wereld om ons heen komt vaak groot binnen in wat we voelen, zien en horen.

Ze raakt me nog wel eens wanneer ze onrustig of alert reageert, binnen of tijdens een wandeling. Omdat ze wat spanning heeft opgebouwd of iets gewoon spannend vindt. En dat hoeft niet heel groot te zijn in mensenogen, maar dat is het wel voor haar.

Dan blaft ze wat, uit zich onrustig in haar houding en beweging door alert om zich heen te kijken.

Wanneer ik me niet bewust ben van mezelf, kan ik me hier in zekere mate aan irriteren...".doe es rustig, niks aan de hand", denk ik dan.

Tegenwoordig realiseer ik me al gauw:
-Haar gedrag raakt iets in mezelf.
-Mijn reactie op haar gaat over mij.

-Sta ik mezelf toe, spanning en onrust te voelen?
- Mag ik me laten raken door iets 'kleins' en wie bepaald dat?
-"Doe eens rustig, niks aan de hand" zeg ik tegen Zelda en is wat ik tegen mezelf zeg....wat gaat over mij.

Het moment waarop ik me bewust raak hoeft maar 1 seconde te duren. Daarin veranderd mijn energie direct en daarmee die van haar.
Bovendien kan ik er nu voor haar zijn!!

Niet lang na de wandeling ligt ze buiten languit in de zon.

Ik ben ongelofelijk dankbaar met haar spiegelende persoonlijkheid en onze gebundelde gevoels kracht als coachteam!! En wat hebben we al veel mooie reacties gehad van coachees hierin.




Liefs,
Esther
MeerJij

20/04/2020

LOSLATEN IS ANDERS LEREN VASTHOUDEN..

Als kinderen besluiten we, de grafrechten van het graf van onze ouders niet te verlengen.

We blijken geen van allen vaste bezoekers van de plek omdat we ze daar niet vinden, maar in onszelf en onze herinneringen.

Toch verdwaal ik even na dit besluit en voel emotie opkomen. Verdriet, schuld? Waar gaat dit over en wat raakt me dan? Ik mijmer en sudder.
Wat laat ik los? Wat verlies ik?

Een steen, hun beide namen erin gegraveerd ...
Ik voel me vooral weer kind. Hun kind. Echo's uit het verleden dringen door. Geluiden, geuren en gezichten. Vreugde, angst, verdriet, woede..wat is er veel geweest. En liefde!!

Mag ik het verleden anders vasthouden?
Mijn lijf ontspant. Nog dieper loslaten van wat was, maar niet meer is.

Het lukt. Ik voel me vrij en veerkrachtig. Ik ben los van de steen, de plek en voel ze dichterbij dan ooit.

Loslaten is NIET wegdoen.

Loslaten is ANDERS leren vasthouden.

Liefs,

Esther
MeerJij

03/04/2020

Zelda in maximale rust. Een voorbeeld van wat voldoende beweging niet alleen met met honden, maar ook met ons doet! Ik ga zo met een fris hoofd verder werken aan MeerJij.


Liefs
Esther

01/04/2020

PAS JIJ JE OOK ZO FEILLOOS AAN IN DEZE TIJD?

Dat is een mooie kwaliteit, waarin je van grote betekenis kunt zijn.
Het is wat ik ook zelf kan..

Om je heen hoor je het veelgehoorde credo: SAMEN STERK.
Mooi en toch wil ik daarin ook graag een andere kant belichten.

Gister zei iemand me: natuurlijk zou ik ook wat vrijwilligers werk moeten doen, maar ja....ik ben al zo druk.

Meer dan ooit worden we uitgedaagd om voor onszelf te filteren, wat bij ons past in wat we doen. Ons niet te laten triggeren in 'tekort ', maar oog te houden voor wat we AL doen. En dat hoeft niet grootschalig te zijn. Daarvoor hoeven we niet direct de barricades op. Dat kan ook ogenschijnlijk klein zijn, maar van grote betekenis voor de ander.

Het gaat over wat ons echt vreugde brengt te doen. Groot of klein, wat ons energie oplevert. Ook als dat betekent dat je daarmee even uit je comfort zone moet, jij weet dat die schoen je past.

We worden uitgedaagd in onze rol als kameleon. Om niet alleen de kudde te volgen, maar juist nu de verbinding te leggen vanuit onze diepste laag en niet vanuit ons denken. Dat is de plek waar onze creativiteit is, onze authenticiteit. De plek van waaruit we keuzes maken die ons dienen en daarmee de ander. Waar geen tekort is en emoties gevoeld mogen worden.
Want ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb er al heel wat voorbij voelen komen!

Sta eens stil bij wat jij allemaal al hebt gedaan voor de ander.
En sta dan ook eens stil bij wat daarin echt paste bij jou?

Liefs,

Esther
MeerJij

23/03/2020

Het leven doet haar eigen ding, zoveel is zeker.
Het houdt zich perfect aan ons!
Aan wat we erin stoppen, individueel en collectief.

Dat leven komt nu stevig langs en daarin ontdekte ik voor mezelf dit:
Het is met alle informatie die er tot ons komt in de vorm van regels, adviezen, virologen, statistieken en meer, belangrijk om ons bewust te blijven van dat, waar wij wel wat aan kunnen doen, waar wij wel invloed op hebben.

Dat is niet op het weer, ons hartritme en de hele wereld.
Dat zijn misschien wel meer dan ooit, de keuzes die we maken voor onszelf. Hoe grenzen we onszelf af, hoe dealen we met " anders", met onzekerheid? Dat vraagt aandacht.

Zo maak ik meer bewuste keuzes op 1 dag dan voorheen. In wat ik kies te doen en waar mijn focus ligt. Om te voorkomen dat ik mijn energie weg laat trekken naar plekken die buiten mijn bereik liggen.
En wat kan er dan veel.......🤸👊

Hoe ga jij om, met alle veranderingen van dit moment?
Ik ben benieuwd!

Liefs,

Esther

20/03/2020

Wat een regels, wat mag wel en wat juist niet?. Wanneer deze dan ook nog aangescherpt worden, valt dat voor mensen met een verstandelijke beperking niet niet mee!

Vanmiddag kreeg ik de kans, om naar een woonlocatie te gaan. Daar speelden we een bijzonder spel, wat zorgde voor een open en ontroerende uitwisseling:
Er kwamen verschillende vragen aan de orde.
Hoe doen we dan, als we bang zijn? Wat wensen we en wie vinden we heel belangrijk in ons leven?

Tijdens mijn afscheid werd me gevraagd of ik weer terugkwam...
Reden voor een inwendige traan.
Want ik heb me ook afgevraagd, wat ik zelf doe als ik bang ben..
Ik neig nog vaak, deze emotie weg te slikken vanuit dienstbaar zijn voor de ander.

Ik voel warmte, dit inzicht diep in mezelf te ervaren in contact met deze open mensen.

Wat doe jij als je je angstig voelt?

Liefs,

Esther

.

19/03/2020

10/03/2020

Stel, je bent heel gevoelig en je weet al zoveel door eigen ervaring, maar het brengt je maar niet daar waar je graag wilt zijn. Misschien vindt de buitenwereld je geweldig, maar voel je je van binnen vaak klein, bang en alleen....en leeft er in je binnenwereld iets heel anders.

Dan kan het zo verrijkend zijn, om in beeld te krijgen, wat je systeem van herkomst voor- en met je heeft gedaan en welke invloed het op dit moment op je heeft.

Een mooie ingang om verder te komen in een coachtraject wat vanmorgen startte.
Aan tafel met koffie en thee en een hond die af en toe even heel zacht contact kwam leggen.

Je weet pas waar je naartoe gaat als je weet, waar je vandaan komt.

MeerJij is er voor jou, met jou in alles wat er in je leeft.

Liefs,

Esther