De Interactie

30/08/2026

Maandag beginnen ook hier de scholen weer en dan moet de praktijk schoon en klaar voor begeleiding en onze dynamic-iq peergroepen zijn.
Al zou ik wensen dat er geen kinderen waren om te begeleiden want dan zou school passend zijn en dat gunnen wij elk hoog intelligent/hoogbegaafd kind...

29/08/2026

29/08/2026

Twintig sommen om te bewijzen dat je iets begrijpt wat je na twee sommen al doorhad.
Nog een werkblad. Nog een herhaling. Nog een uitleg.
Voor sommige kinderen zit het probleem op school niet in de moeilijkheidsgraad van leren.
Het zit in de manier waarop de leerstof wordt aangeboden.

Wanneer informatie te oppervlakkig blijft, ontbreekt de mogelijkheid om verbanden te onderzoeken, hypotheses te vormen of werkelijk iets 𝐧𝐢𝐞𝐮𝐰𝐬 𝐭𝐞 𝐨𝐧𝐭𝐝𝐞𝐤𝐤𝐞𝐧.
Wanneer dezelfde vaardigheid 𝐞𝐢𝐧𝐝𝐞𝐥𝐨𝐨𝐬 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐡𝐞𝐫𝐡𝐚𝐚𝐥𝐝, kan de cognitieve activiteit juist afnemen.
Dan zien we soms een kind dat slordig werkt, traag wordt, opdrachten overslaat of geen motivatie lijkt te hebben.
En vervolgens concluderen we dat het eerst moet laten zien dat het de basis beheerst voordat het iets uitdagenders krijgt.

Daar kan een 𝐯𝐢𝐜𝐢𝐞𝐮𝐳𝐞 𝐜𝐢𝐫𝐤𝐞𝐥 ontstaan.
Want hoe minder het denken wordt aangesproken, hoe minder zichtbaar wordt wat het kind werkelijk kan.
Passende leerstof gaat daarom niet alleen over een hoger niveau.
Het gaat over diepgang, complexiteit, tempo en voldoende ruimte om zelf te denken.
De vraag is niet alleen: kan dit kind de stof?
De vraag is eveneens: vraagt deze stof genoeg van dit kind om te kunnen leren?

28/08/2026

**𝐇𝐞𝐭 𝐝𝐨𝐞𝐭 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐦𝐞𝐭 𝐣𝐞 𝐚𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐦𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐠𝐚𝐚𝐭 𝐠𝐞𝐥𝐨𝐯𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐤𝐚𝐧.**

Misschien begon het heel klein.
Een opdracht die niet afkwam, een opmerking dat er beter gewerkt moest worden, een schoolgesprek waarin werd gezegd dat jullie kind meer in huis heeft dan het laat zien.

En ergens onderweg veranderde er iets.

Jullie nieuwsgierige kind, dat thuis honderd vragen kan stellen en volledig kan opgaan in iets wat interessant is, begint op school steeds vaker te zeggen:

“𝐃𝐚𝐭 𝐤𝐚𝐧 𝐢𝐤 𝐭𝐨𝐜𝐡 𝐧𝐢𝐞𝐭.”

“𝐈𝐤 𝐰𝐞𝐞𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭.”

“𝐋𝐚𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐥𝐮𝐤𝐭 𝐭𝐨𝐜𝐡 𝐧𝐢𝐞𝐭.”

Of jullie merken dat het steeds langer duurt voordat er aan een taak wordt begonnen, dat een fout veel groter voelt dan vroeger en dat iets nieuws proberen vooral spanning lijkt op te roepen.

Als ouder zie je dat gebeuren en wil je het liefst één ding: **begrijpen wat er onder dat gedrag zit.**

Want jullie weten dat er cognitief veel mogelijk is. Misschien is dat inmiddels ook bevestigd in een IQ-onderzoek en heeft dat onderzoek belangrijke duidelijkheid gegeven over het cognitieve profiel van jullie kind.

En toch kan de dagelijkse praktijk vragen blijven oproepen.

Waarom lukt het op het ene moment moeiteloos en op het andere moment helemaal niet? Waarom kan jullie kind ingewikkelde dingen begrijpen en tegelijkertijd vastlopen op het organiseren van een relatief eenvoudige taak? Waarom lijkt de motivatie te verdwijnen zodra er inspanning nodig is?

**𝐒𝐨𝐦𝐬 𝐳𝐢𝐭 𝐝𝐞 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐧𝐠𝐫𝐢𝐣𝐤𝐬𝐭𝐞 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠 𝐝𝐚𝐚𝐫𝐨𝐦 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐢𝐧 𝐡𝐨𝐞𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐤𝐚𝐧, 𝐞𝐧 𝐣𝐮𝐢𝐬𝐭 𝐢𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐞𝐫 𝐠𝐞𝐛𝐞𝐮𝐫𝐭 𝐨𝐩 𝐡𝐞𝐭 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐝𝐢𝐞 𝐦𝐨𝐠𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐝𝐞𝐧 𝐦𝐨𝐞𝐭 𝐢𝐧𝐳𝐞𝐭𝐭𝐞𝐧.**

Dan kijken we bijvoorbeeld naar 𝐜𝐨𝐠𝐧𝐢𝐭𝐢𝐞𝐯𝐞 𝐟𝐮𝐧𝐜𝐭𝐢𝐞𝐬: wordt alle informatie goed verzameld, kan jullie kind vergelijken, verbanden leggen en een strategie bedenken?

En naar executieve functies: lukt het om te starten, een plan vast te houden, impulsen te remmen, flexibel van aanpak te veranderen en door te gaan wanneer iets niet direct lukt?

Binnen een **𝐃𝐲𝐧𝐚𝐦𝐢𝐜 𝐀𝐬𝐬𝐞𝐬𝐬𝐦𝐞𝐧𝐭** kunnen we vervolgens nog een stap verder gaan, omdat we niet alleen observeren waar jullie kind vastloopt, we onderzoeken wat er gebeurt wanneer we precies op dat moment gericht gaan mediëren.

**𝐖𝐚𝐭 𝐠𝐞𝐛𝐞𝐮𝐫𝐭 𝐞𝐫 𝐚𝐥𝐬 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐨𝐧𝐭𝐝𝐞𝐤𝐭 𝐡𝐨𝐞 𝐡𝐞𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐭𝐚𝐚𝐤 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐤𝐚𝐧 𝐚𝐚𝐧𝐩𝐚𝐤𝐤𝐞𝐧, 𝐞𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐯𝐨𝐥𝐠𝐞𝐧𝐬 𝐦𝐞𝐫𝐤𝐭: hé, 𝐢𝐤 𝐤𝐚𝐧 𝐡𝐢𝐞𝐫 𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐰𝐞𝐥 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐦𝐞𝐞?**

Dat moment kan veel vertellen over leren, over leerpotentieel en over wat jullie kind nodig heeft om weer grip te krijgen op situaties waarin het nu nog vastloopt.

En misschien is dat uiteindelijk waar je als ouder het meest naar verlangt: niet nóg iemand die vertelt wat er niet goed gaat, **wel eindelijk beter begrijpen wat jullie kind nodig heeft om weer verder te kunnen.**

Herkennen jullie dat moment waarop jullie kind steeds vaker lijkt te twijfelen aan zichzelf, terwijl jullie zelf nog steeds heel duidelijk zien hoeveel er in zit?



(afb van https://vist.ly/5gfng)

27/08/2026

𝐇𝐞𝐭 '𝐀𝐭𝐲𝐩𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞' 𝐃𝐞𝐧𝐤𝐩𝐫𝐨𝐟𝐢𝐞𝐥 & 𝐃𝐞 𝐂𝐢𝐭𝐨-𝐯𝐚𝐥𝐤𝐮𝐢𝐥

Insteek: Waarom slimme kinderen vaak 'fouten' maken op makkelijke vragen (en hoe een standaard toets dit volledig mist)

"Hij/zij maakt de moeilijkste rekenpuzzels moeiteloos, maar op de basis-sommen van de Cito scoort hij/zij matig..."

🧠 Dit is een fenomeen dat we heel vaak zien bij hoogintelligente en creatieve denkers.

Wanneer een kind '𝐭𝐨𝐩-𝐝𝐨𝐰𝐧' denkt (vanuit het geheel en de grote lijnen), zijn eenvoudige, mechanische opdrachten vaak een valkuil.
Ze gaan te snel, zoeken achterdochtige 'addertjes onder het gras' die er niet zijn, of slaan cruciale tussenstappen over omdat de oplossing in hun hoofd al klaar is.

Het probleem met 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐥𝐚𝐬𝐬𝐢𝐞𝐤𝐞 𝐭𝐨𝐞𝐭𝐬:

Een standaard IQ-test of schooltoets ziet alleen het foute antwoord. Er staat een rood kruis door de opgave, de score zak omlaag en de conclusie is al snel: "Er is sprake van een achterstand" of "Hij snapt de stof niet."

𝐖𝐚𝐭 𝐰𝐞 𝐦𝐞𝐭 𝐃𝐲𝐧𝐚𝐦𝐢𝐜 𝐀𝐬𝐬𝐞𝐬𝐬𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐨𝐧𝐭𝐝𝐞𝐤𝐤𝐞𝐧:

Tijdens een leertest vragen we door op het foute antwoord. Vaak blijkt dan dat de redenering achter het antwoord fantastisch en haarscherp was, maar dat het kind simpelweg niet wist hoe het de gedachten op papier moest structureren.

Zodra we dat stukje strategie mediëren, vliegt het niveau omhoog.

📖 𝐖𝐢𝐥 𝐣𝐞 𝐨𝐧𝐭𝐝𝐞𝐤𝐤𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐞 𝐡𝐞𝐭 𝐝𝐞𝐧𝐤𝐩𝐫𝐨𝐟𝐢𝐞𝐥 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐨𝐮𝐰 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐞́𝐜𝐡𝐭 𝐢𝐧 𝐞𝐥𝐤𝐚𝐚𝐫 𝐳𝐢𝐭?

Download onze gratis gids voor ouders, link in commentaar

Een belangrijk uitgangspunt van dynamisch testen is dat de wisselwerking tussen testafnemer en kind niet wordt geminimaliseerd.

27/08/2026

In de ene groep bepaalt ze alles.
In de andere zegt ze bijna niets.
“Ze kan dus prima voor zichzelf opkomen.”
Toch vertelt dat verschil juist iets belangrijks.
Kinderen passen hun gedrag voortdurend aan op de omgeving. Wanneer een kind snel denkt, duidelijke ideeën heeft of precies weet hoe iets volgens hem moet, kan het veel ruimte innemen.
Het corrigeert anderen. Neemt de leiding. Bepaalt het spel. Legt uit hoe het moet.
In een groep waar het weinig aansluiting ervaart, kan hetzelfde kind juist verdwijnen.
Niet reageren. Afwachten. Meedoen zonder iets in te brengen.
Dominant en teruggetrokken gedrag lijken elkaars tegenpolen.
Toch kunnen ze voortkomen uit dezelfde zoektocht:
Hoe krijg ik hier aansluiting én hoe blijf ik mezelf?
Alleen vragen om “minder dominant” of “wat assertiever” te zijn, blijft dan aan de oppervlakte.
Interessanter is om te kijken wanneer een kind ruimte neemt, wanneer het ruimte opgeeft en wat er in die situaties anders is.
Gedrag verandert met de context.
Daar ligt vaak belangrijke informatie.

Wil je dat wij meekijken? Neem contact op via [email protected]

26/08/2026

𝐌𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐤𝐚𝐧 𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐞 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐥𝐞𝐞𝐫𝐭, 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐞𝐬 𝐝𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟𝐝𝐞 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠.

Stel dat jullie zoon uit een IQ-onderzoek naar voren komt als cognitief sterk. Dat kan belangrijke duidelijkheid geven, zeker wanneer jullie al langere tijd vermoeden dat hij meer begrijpt, sneller denkt of andere verbanden legt dan zijn omgeving soms van hem verwacht.

En toch kan dezelfde jongen op maandagochtend twintig minuten naar zijn schoolwerk zitten kijken zonder te beginnen, boos worden wanneer een opdracht niet onmiddellijk lukt of al een antwoord geven voordat hij alle informatie goed heeft bekeken.

𝐃𝐚𝐧 𝐤𝐥𝐨𝐩𝐭 𝐝𝐞 𝐮𝐢𝐭𝐬𝐥𝐚𝐠 𝐧𝐨𝐠 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬.

Alleen ontstaat er een nieuwe vraag.

𝐇𝐨𝐞 𝐤𝐨𝐦𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐜𝐨𝐠𝐧𝐢𝐭𝐢𝐞𝐟 𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐢𝐧 𝐡𝐮𝐢𝐬 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐦𝐨𝐠𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐝𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐛𝐞𝐩𝐚𝐚𝐥𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞𝐧 𝐭𝐨𝐜𝐡 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐞𝐟𝐟𝐞𝐜𝐭𝐢𝐞𝐟 𝐤𝐚𝐧 𝐢𝐧𝐳𝐞𝐭𝐭𝐞𝐧?

Dan wordt het interessant om niet alleen naar de uitkomst te kijken, en juist naar wat er tijdens het denken gebeurt.

Verzamelt hij voldoende informatie voordat hij reageert? Kan hij hoofd- en bijzaken onderscheiden? Heeft hij een strategie wanneer een taak nieuw wordt? Kan hij zijn eerste impuls remmen, zijn aandacht vasthouden en zijn aanpak aanpassen wanneer iets niet werkt?

Daar raken 𝐜𝐨𝐠𝐧𝐢𝐭𝐢𝐞𝐯𝐞 𝐟𝐮𝐧𝐜𝐭𝐢𝐞𝐬 en 𝐞𝐱𝐞𝐜𝐮𝐭𝐢𝐞𝐯𝐞 𝐟𝐮𝐧𝐜𝐭𝐢𝐞𝐬 elkaar heel concreet.

Binnen Dynamic Assessment onderzoeken we vervolgens niet alleen waar jullie kind vastloopt, we gaan actief kijken wat er verandert wanneer we het denkproces gericht ondersteunen.

We kunnen mediëren op nauwkeurig waarnemen, vergelijken, informatie ordenen of eerst een strategie formuleren, waarna we onderzoeken of jullie kind die aanpak oppakt en later zelfstandig opnieuw gebruikt.

𝐃𝐚𝐚𝐫 𝐳𝐢𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐢𝐥 𝐭𝐮𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐨𝐨𝐤 𝐛𝐞𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧: 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐰𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐧𝐮 𝐮𝐢𝐭𝐤𝐨𝐦𝐭, 𝐨𝐨𝐤 𝐳𝐢𝐜𝐡𝐭 𝐤𝐫𝐢𝐣𝐠𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐰𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐦 𝐡𝐞𝐥𝐩𝐭 𝐨𝐦 𝐞𝐞𝐧 𝐯𝐨𝐥𝐠𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐬𝐭𝐚𝐩 𝐭𝐞 𝐳𝐞𝐭𝐭𝐞𝐧.

En voor ouders kan juist dat laatste het verschil maken tussen weten dát hun kind vastloopt en eindelijk beter begrijpen wat er nodig is om daar verandering in te brengen.

Binnenkort vertellen we meer over onze 𝐃𝐲𝐧𝐚𝐦𝐢𝐜 𝐀𝐬𝐬𝐞𝐬𝐬𝐦𝐞𝐧𝐭-𝐭𝐫𝐚𝐣𝐞𝐜𝐭𝐞𝐧 voor oktober.

26/08/2026

Trots op ons artikel in het magazine Hoogbegaafd &zo
waarin we de meerwaarde beschrijven van Django onze therapiehond in opleiding.

Django wordt opgeleid bij de en is altijd aanwezig op kantoor maar niet altijd aan het werk!

Wil jij weten wat Django voor jouw zoon of dochter kan betekenen?
Neem gewoon contact met ons op en we denken mee.

25/08/2026

Op een verjaardag zit ze niet bij de kinderen.
Ze zit tussen de volwassenen.
Niet omdat ze niet wil spelen.
Het gesprek daar is interessanter.
Ze luistert mee, stelt vragen, reageert op wat gezegd wordt en lijkt zich volledig thuis te voelen in een gesprek dat volgens haar leeftijd eigenlijk “te volwassen” zou moeten zijn.
Dat roept soms zorgen op.

Waarom zoekt ze geen kinderen van haar eigen leeftijd op?
De verklaring hoeft niet sociaal te zijn.
Sommige kinderen voelen zich aangetrokken tot oudere kinderen of volwassenen omdat daar meer ruimte is voor complexe taal, diepere gesprekken, humor, kennis en onderwerpen die hen interesseren.
Ze zoeken niet noodzakelijk een oudere persoon.
Ze zoeken cognitieve aansluiting.
Dat betekent niet dat contact met leeftijdsgenoten onbelangrijk is.
Het betekent dat leeftijd alleen weinig zegt over waar een kind aansluiting ervaart.
Wie uitsluitend naar geboortejaar kijkt, kan missen bij wie een kind werkelijk tot gesprek komt.
Praat jouw kind opvallend anders wanneer het met volwassenen spreekt?
Neem contact met ons op via [email protected]

25/08/2026

𝐙𝐞 𝐳𝐢𝐭 𝐭𝐮𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐤𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧 𝐥𝐞𝐞𝐟𝐭𝐢𝐣𝐝.

Toch lijkt ze voortdurend nét naast het gesprek te staan.
De anderen hebben het over een spelletje. Zij wil praten over zwarte gaten.
Een grap wordt gemaakt.
𝐙𝐢𝐣 𝐚𝐧𝐚𝐥𝐲𝐬𝐞𝐞𝐫𝐭 waarom die eigenlijk niet klopt.

De groep wisselt alweer van onderwerp terwijl zij nog bezig is met het vorige gesprek.

𝐒𝐨𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐚𝐚𝐧𝐬𝐥𝐮𝐢𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐬𝐨𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐯𝐚𝐚𝐫𝐝𝐢𝐠𝐡𝐞𝐝𝐞𝐧.

Aansluiting ontstaat eveneens wanneer kinderen interesses, humor, taal, tempo en manieren van denken met elkaar kunnen delen.
Wanneer die ontwikkelingskenmerken sterk uiteenlopen, kan een kind zich sociaal buitengesloten voelen zonder dat iemand haar bewust buitensluit.

Dan ontstaat makkelijk het beeld:
“Zij moet gewoon leren aansluiten.”
Soms ligt de vraag ergens anders.
Bij wie hoeft zij zichzelf niet voortdurend kleiner, eenvoudiger of anders te maken om mee te kunnen doen?

Een 𝐬𝐨𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐦𝐢𝐬𝐦𝐚𝐭𝐜𝐡 betekent niet automatisch dat een kind niet sociaal is.
Het kan betekenen dat de omgeving onvoldoende aansluit bij wie het kind op dat moment is.