03/02/2021
“Wat zou er gebeuren als je niets zou doen?”
Niets doen, niksen, lanterfanten…
Wat is dat eigenlijk... niksen. Kennen wij dat nog, niksen, niets doen?
Vroeger zei mijn moeder wel eens, sta daar niet zo te niksen. Waarschijnlijk was ze zelf druk met het één of ander, want zelf had ik niet eens zo in de gaten dat ik aan het “niksen” was.
Maar ik betrap mijzelf er ook wel eens op dat ik dat ook tegen mijn jongste zeg...hang niet zo, zit niet zo te niksen. Doe eens wat nuttigs. Eigenlijk zou ik dan juist blij moeten zijn, want dan zit hij voor de verandering eens niet op zijn mobiel of iPad te hangen. En vaak zijn dat de momenten als ik dat zeg, dat ik zelf zoveel op mijn bordje heb wat moet gebeuren.
Vroeger hoorde ik wel eens de uitspraak “ledigheid is des duivels oorkussen” Dat betekende dan zoiets van “met luie mensen loopt het niet goed af”. Meestal wordt het gebruikt als vermaning tegenover iemand die niets uitvoert. Vroeger, als ik mij verveelde moest ik dat uit lijfsbehoud vooral voor mij houden want voor ik het wist was ik dan bezig met een of ander vervelend klusje. Of als ik geen zin had kreeg je te horen “dan maak je maar zin”.
Ik voelde mij ook vaak schuldig als ik niks deed. Gewoon zomaar wat zitten en niks doen???
Wij zijn altijd maar druk. We moeten altijd van alles. Je mailtjes, je appjes, werk wat nog éven gedaan moet worden…Geen tijd om te niksen. Maar ook het idee dat we nuttig bezig moeten zijn zit diep in ons geworteld. En niksen lijkt zo nutteloos. Maar het kan juist heel nuttig zijn. Het is gezond. “Wie nikst, ontspant” En dat heb je nodig wanneer je heel actief bent.
Nog een voordeel is dat je makkelijker op nieuwe ideeën komt wanneer je even niets doet. Je wordt er creatiever van. Als je even niets doet krijgen je gedachten de kans om af te dwalen en dan kun je op dingen komen die in de drukte van de dag naar de achtergrond zijn geraakt.
Maar “niets uitvoeren” gaat niet vanzelf. Niksen is veel moeilijker dan we denken. Als ik zelf probeer te niksen, lijkt het wel of ik steeds weer opnieuw moet leren hoe dat moet. Meestal lukt het maar een paar minuutjes. Voor ik het weet zit ik toch weer een dode tak uit de plant te trekken of ik ruim “even” weer wat op. En ja, dan ben je feitelijk al niet meer aan het niksen.
Vandaag moest ik met mijn zus naar het ziekenhuis. Ik wist dat het wel eventjes kon duren dus daar had ik mij op voorbereid. Drinken en een mueslireep mee en een boek wat ik moest lezen. Mijn oortjes had ik mee zodat ik nog een Q en A kon na luisteren. Ik zou mijn tijd nuttig kunnen besteden. Nadat ik mijn zus naar de dagbehandeling had gebracht, installeerde ik mijzelf in de centrale hal om daar te wachten. De poliklinische ingreep zou niet zolang duren, een uurtje maar, maar omdat het altijd uitloopt is mijn ervaring, trok ik er ruim een half uur extra voor uit. Zo heel lang was dat niet en ik had in ieder geval tijd om mij nuttig bezig te houden. Dus probeerde ik eerst dat nuttige boek te lezen. Dat lukte niet, ik kon mij daar niet op concentreren. Dan maar mail lezen. Daarna dacht ik de Q en A te beluisteren, maar ook daar kon ik mij niet goed op concentreren en bovendien kon ik gebeld worden door de afdeling om mijn zus te halen. Dan maar naar het toilet. Daarna weer een poging om te lezen. Het duurde nu toch wel lang. Ik zat nu al 2 uren beneden. Dan maar een kop koffie met een broodje halen. Toen ik daar zo zat te eten voelde ik mij rustiger worden en bedacht mij dat ik net op een training over energiemanagement had geleerd dat het goed was om mentaal “uit” te staan. Omdat dat de momenten zijn dat er geen nieuwe prikkels zijn die je hoofd binnen komen. Je brein hoeft dan niet allerlei informatie te verwerken en dan ga je ontspannen en komt er ruimte voor nieuwe ideeën. Eén van de killers van mentale energie is je smartphone. Ik wilde rust in mij hoofd, maar omdat ik mij toch een beetje zorgen begon te maken dat het zolang duurde, ging ik naar de receptie om te vragen of zij erachter konden komen waarom het zo lang duurde. Het bleek dat ze veel later dan gepland, naar de operatiekamer was gebracht. Dat gaf al duidelijkheid en rust. En toen nam ik mij voor om een uurtje te gaan niksen, zonder boek, zonder mobiel. Ik zat lekker voor het grote raam en keek naar wat er buiten gebeurde. En dat was heerlijk! Het regende buiten, taxi chauffeurs die stonden te wachten of mensen weg brachten. Gewoon niks doen…en toen kwam het…
Ik wilde al langer iets schrijven maar had geen inspiratie. Ik wist niet waarover ik zou schrijven. En toen wist ik het…ik schrijf over NIKS, NIETS
Ik pakte toch mijn mobiel om te schrijven. Maar die 3 kwartier na mijn lunch, een half uur niksen en niets moeten van mijzelf, was effectiever dan die 2 uren daarvoor.
Dus…wat er gebeurt als je niets zou doen…
Je ontspant, je krijgt nieuwe ideeën en het geeft energie!
Wil jij, of ken jij iemand die meer energie wil of in balans wil komen?
Welkom bij www.krachtigkwetsbaarcoaching.nl