Innerchild

13/08/2026

22q11-deletiesyndroom is een van de meest voorkomende microdeletiesyndromen, maar veel ouders kennen het niet. Daardoor zoeken gezinnen soms jaren naar een verklaring voor hartproblemen, leerproblemen, overprikkeling of zorgen op school. Claudia Vingerhoets is assistant professor bij de Universiteit Maastricht en Gedragswetenschapper bij 's Heeren Loo en zij doet onderzoek naar mensen met het 22q11-deletiesyndroom.

03/08/2026

"We vergeten vaak hoe complex het werk van leraren vandaag is. Elke dag staan ze voor jongeren die volop in ontwikkeling zijn. Tieners reageren emotioneel, denken minder op lange termijn en zeggen soms dingen zonder filter. Hun brein is nog in verbouwing.”

“Daarom geloof ik dat mildheid een van de belangrijkste kwaliteiten van een leraar is. Niet alles wat een jongere doet, zegt iets over wie die jongere is. De leerling die vandaag je les verstoort, kan morgen zelf benoemen dat het anders moest. Geef jongeren daarom nooit een definitief etiket. Hun brein, hun identiteit en hun toekomst zijn nog volop in beweging.”

“Tegelijk hebben jongeren duidelijke grenzen nodig. Niet grenzen vanuit macht, maar vanuit zorg. Ze willen voelen dat volwassenen hen serieus nemen, uitleggen waarom iets belangrijk is en blijven staan wanneer het moeilijk wordt. Jongeren buigen niet meer vanzelf voor hiërarchie. Dat vraagt meer van leraren, maar het biedt ook kansen om echt verbinding te maken.”

“De impact van leraren is groot. Een compliment, een bemoedigende opmerking of gewoon laten voelen dat je een leerling ziet, blijft echt hangen bij een tiener. Jongeren onthouden niet alleen wat je hen leert, maar vooral hoe je hen liet voelen.”

“We mogen als samenleving vaker zeggen: onderwijsprofessionals doen iets uitzonderlijks. Ze begeleiden niet alleen kennisverwerving, maar ook de groei van jonge mensen. Ze staan elke dag voor groepen jongeren, zien hun twijfels, hun talenten en hun worstelingen. Dat vraagt vakmanschap.”

👉 Peter Adriaenssens is kinder- en jeugdpsychiater en benadrukt hoe complex het is om elk dag voor de klas te staan en hoeveel impact leraars hebben. Lees het hele artikel met Peter Adriaenssens via de link in de eerste comment.

📸 Thomas Sweertvaegher

05/07/2026

𝗘𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗹 𝗱𝗶𝗲𝗽 𝘃𝗲𝗿𝗱𝗿𝗶𝗲𝘁 𝗮𝗹𝘀𝗼𝗳 𝗻𝗶𝗲𝗺𝗮𝗻𝗱 𝗺𝗶𝗷 𝗯𝗲𝗴𝗿𝗲𝗲𝗽, 𝗮𝗹𝘀𝗼𝗳 𝗻𝗶𝗲𝗺𝗮𝗻𝗱 𝗺𝗲 𝘄𝗼𝘂 𝗵𝗲𝗹𝗽𝗲𝗻” – 𝗣𝗲𝘁𝗶𝗷𝗻 (𝟭𝟮)

Sommige verhalen raken je diep. Het verhaal van Petijn is er zo een.

Daarom zijn we als Oudervereniging Balans ontzettend trots dat 𝗣𝗲𝘁𝗶𝗷𝗻 𝗮𝗺𝗯𝗮𝘀𝘀𝗮𝗱𝗲𝘂𝗿 𝗶𝘀 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗷𝘂𝗿𝗶𝗱𝗶𝘀𝗰𝗵𝗲 𝗽𝗿𝗼𝗰𝗲𝗱𝘂𝗿𝗲, met speciale aandacht voor een onderwerp dat vaak onderbelicht blijft: 𝘀𝗼𝗰𝗶𝗮𝗹𝗲 𝘃𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴𝗵𝗲𝗶𝗱.

Als we praten over kinderen die thuis komen te zitten, denken veel mensen direct aan ADHD, autisme of hoogbegaafdheid. Natuurlijk zijn er kinderen die op school extra ondersteuning nodig hebben. Maar we zien ook een groeiende groep kinderen waarbij in eerste instantie helemaal niet zoveel nodig is.

Kinderen die uitvallen omdat school simpelweg geen veilige plek meer voor hen is. Omdat ze jarenlang worden gepest. Omdat ze zich niet gehoord voelen. Omdat ze iedere dag met buikpijn naar school gaan.

Pas later volgen soms diagnoses als een angststoornis of schooltrauma. Maar de vraag die we ons als samenleving moeten stellen is: wat was de oorzaak en wat was het gevolg?

Petijn weet hoe dat voelt. Vanaf groep 1 werd hij gepest en omdat er geen goed pestbeleid was, bleven de kinderen dat doen. Hij hield zich jarenlang staande, totdat in groep 7 de rek eruit was. Hij raakte extreem vermoeid, kreeg black-outs en kon niet meer naar school.

Maar Petijn bleef niet stil. Hij maakte een cabaretvoorstelling over zijn jaar als thuiszitter. Niet alleen om zijn eigen verhaal te vertellen, maar vooral om andere kinderen te laten zien dat ze niet alleen zijn.

Wat een ongelooflijke veerkracht. Wat een moed. Wat een baas.

Petijn laat zien waarom sociale veiligheid geen bijzaak is, maar een voorwaarde om te kunnen leren.

Daarom zijn we trots dat hij zich als ambassadeur verbindt aan onze juridische procedure. Want ieder kind heeft recht op een onderwijsplek waar het zich veilig, gezien en gehoord voelt.

💙 Het verhaal van Petijn is herkenbaar voor veel kinderen. Laat een reactie achter voor iedereen die om een vergelijkbare reden niet naar school kan. We weten zeker dat jouw woorden hen veel steun geven.

✍️ En net als Petijn kun jij ook de steunverklaring tekenen. Zo laten we samen zien dat ieder kind recht heeft op een veilige plek om te leren en zich te ontwikkelen.
www.balansdigitaal.nl/steun-thuiszitters

🔄 Deel dit bericht ook in je netwerk. Hoe meer mensen dit verhaal lezen, hoe groter de kans dat we samen echte verandering realiseren.

💬 De link naar het volledige item van het Jeugdjournaal vind je in de reacties.

23/06/2026

💔 Wat begint als een kind dat vastloopt, groeit vaak uit tot een gezin dat volledig onder druk komt te staan.

Veel ouders van thuiszitters herkennen dit.

Je kind loopt vast op school. Je zoekt hulp. Je gaat in gesprek. Je blijft zoeken naar oplossingen. Maar vaak volgen er nog meer gesprekken. Meer overleggen. Meer formulieren. Meer uitleg.

Ondertussen zie je hoe je kind steeds verder vastloopt.
En laten we duidelijk zijn: dat ligt niet aan deze kinderen.

Kinderen verschillen van elkaar. In hoe zij leren, communiceren, prikkels verwerken, zich ontwikkelen en ondersteuning nodig hebben. Zolang onderwijs onvoldoende aansluit bij de verschillen tussen kinderen, zullen er kinderen blijven uitvallen.

En als ouder draag je niet alleen de zorgen van je kind. Je probeert ook het gezin draaiende te houden. Werk, broers en zussen, financiën, relaties, gezondheid: alles komt onder druk te staan.

Achter iedere thuiszitter staat een gezin met een verhaal.
👉 Wat heeft het thuiszitten van jouw kind voor jullie als gezin betekend?
👉 Wanneer voelde jij je het meest machteloos?
👉 Wat had jij op dat moment nodig gehad van school, samenwerkingsverband, gemeente of overheid?

We nodigen ouders uit om hun ervaringen hieronder te delen. Jouw verhaal helpt zichtbaar te maken wat gezinnen dagelijks meemaken en waarom verandering zo hard nodig is.

Bij Oudervereniging Balans horen we deze verhalen al jaren. Daarom zetten wij samen met advocaten van PILP en Loyens & Loeff een juridische stap. Niet alleen voor de kinderen die nu thuiszitten, maar ook voor de gezinnen die al veel te lang moeten vechten voor passend onderwijs.

✍️ Heb je de steunverklaring nog niet getekend? Teken hem hier: https://balansdigitaal.nl/steun-thuiszitters

🔄 Herken je dit verhaal? Deel dit bericht zodat meer mensen begrijpen wat thuiszitten betekent. Niet alleen voor een kind maar ook voor het hele gezin.

❤️ Jouw verhaal verdient het om gehoord te worden. Wat is jouw verhaal?

29/05/2026

29/03/2026

‘Verneder’-challenge wordt vervolging, ook zonder aangifte!

Iedereen kent ze wel, de challenges op social media. Vaak leuk, maar soms ook pesterig, vernederend en zelfs gevaarlijk. Als de grens van het toelaatbare wordt overschreden is het mogelijk dat de politie in actie komt, ook als er geen aangifte wordt gedaan door het slachtoffer.

Dat ondervonden vijf Westlandse jongeren onlangs, nadat zij op video lieten vastleggen hoe zij iemand vernederden en mishandelden. De video werd door vele ogen bekeken, ook door die van die politie. Samen met de school van de betrokken jongeren, de gemeente Westland en het Openbaar Ministerie zijn er passende maatregelen genomen, zonder dat er een aangifte aan te pas is gekomen. Dit om een duidelijk signaal af te geven: deze manier van online content maken en delen wordt niet getolereerd.

Denk goed na wat je doet en deelt. Waar ligt voor jou de grens en waar ligt de grens van iemand anders? En weet dat als je de grens van de politie overgaat, het zomaar kan dat er passende maatregelen volgen.

25/03/2026

"Ik zie zoveel ouders die hun kinderen willen behoeden voor pijn, maar pijn is ook een leraar. Het hoort erbij, het maakt je mens."

15/03/2026

Ik zie dit ook in mijn praktijk.

Uit onderzoek blijkt dat bijna 40 procent van de ouders klachten ervaart die passen bij een parental burn-out. 🤯

11/03/2026

“Het is een signaal dat je te lang over je eigen grenzen bent gegaan.”