14/09/2021
“Jaa, beest was gek vandaag, ..... zei dat ie hem stevig in de bijzet naar rechts zou longeren voor me. Want hij hield ons voor de gek. Nee, tanden? Nee, hij heeft geen haken, hij stelt zich gewoon aan. Ja, ik had last van mijn benen, maar als ik er eenmaal op zit dan gaat het wel, maar ik heb hier geen zin in, hij kan het makkelijk. Ja, beest is nog wel jong he, dat wel. Maar hij moet wel weten wat mag en wat niet. De appaloosa? Ja die was ook gek vandaag. Steigeren, hoog! Ja is een keer achterover gekomen. Ik sloeg hem met de achterkant van de zweep een paar keer stevig op zijn kop. Normaal helpt dat wel, nu ging ie met zijn hoofd tussen de benen bokken. Ja ik zit het wel uit, maar mijn benen he, die deden al zo'n pijn. Ja ik weet niet wat ze hadden vandaag....."
👉 Een Facebookherinnering van een paar jaar geleden.
“Hij moet niet denken dat ie de baas is. Hij is dominant en heeft gewoon geen zin. Ze moet altijd even laten zien dat ze echt de baas is.” “Nee, op wedstrijd doet ie het niet, hij is alleen thuis vervelend. Hij moet gewoon aan het werk en niet zo zeiken.”
👉 Een moment DIT weekend.
Terwijl ik naar de combinatie aan het kijken ben wordt het paard letterlijk tegen de bakrand geragd, omgetrokken, links en rechts tot de flank ingebogen en met kracht naar beneden gedwongen. Auw!
Want na zoveel jaren heb ik altijd de hoop dat “het” er niet meer is. 30 jaar in de paarden, het is een haat – liefde verhouding. Jaren dat ik het leuk vond, jaren dat ik het moeilijk vond, jaren dat ik het met liefde deed, jaren die een worsteling waren. Het is net een conjunctuurbeweging.
Ik heb het geluk dat ik in mijn eigen wereld kan verdwijnen. Dat ik kan kiezen aan welke bewustzijnslijn ik deelneem. Ik weet inmiddels dat ik niet de hele wereld kan redden en dat ik niks kan afdwingen. Maar zoiets doet toch altijd een beetje pijn.
En dan weet ik weer dat ik me moet richten op wat ik WEL kan.
🍀 MIJN cirkel van invloed.
De cirkel die me dwingt tot nadenken over waar ik mijn energie aan wil geven. Hoe ik dat doe, waarmee ik dat doe, wanneer ik dat doe en hoe ik mezelf daarin kan blijven.
Dat levert mij de energie op om vol te houden. Dat levert gelijkgestemden op. Hoe meer gelijkgestemden ik tegen kom, hoe groter de golf. Hoe groter de golf hoe meer het de paarden gaat opleveren.
Niet dat ik altijd gelijk heb. Niet dat je precies mij moet geloven. Of me moet kopiëren of nabootsen. Niet dat alleen “mijn methode” de beste is. Nee, blijf alsjeblieft jezelf. Doet iets je pijn, heb je ergens last van? Denk aan wat jij WEL kunt doen. Richt je op jouw intentie, blijf rimpelen, wordt deel van de golf en richt je op jouw cirkel van invloed. Laat je niet ontmoedigen.
Samen komen we steeds verder. Blijf “strijden”.
Voor jezelf. 😊
Liefs,
Monya
PS. "Strijd" je mee? 10 december start de volgende groep studenten met de opleiding tot RuiterCoach. Het paard op 1: in 1 jaar je instructeursdiploma en verzekering! Meer info: [email protected]
