12/06/2026
Een paar jaar geleden, toen mijn vader overleed, heb ik dit lied grijs gedraaid én grijs gezongen.
Vanochtend kwam een van mijn leerlingen (een tiener) binnen met haar bonusmoeder. Ze zei: "Ik wil vandaag 'Dat Heb Jij Gedaan' zingen. Voor mij en mijn bonusmoeder, daarom heb ik haar meegevraagd."
Even slikken.
Dát lied. Een lied waarvan de tekst voor mij zoveel betekenis heeft. Zou het me lukken om dit te begeleiden?
We zongen samen het eerste couplet en refrein. Bij haar bonusmoeder stonden de tranen in haar ogen. Er werd geknuffeld, emoties werden gedeeld én er werd iets geheeld.
Bij hen. En ook een beetje bij mij.
Ik vind het zo bijzonder dat ik daar onderdeel van mag zijn. Dat ik samen met mensen mag ervaren wat muziek kan betekenen. Wat zingen kan doen. Hoe het je hart raakt en soms precies die diepere laag bereikt waar woorden alleen niet kunnen komen.
Na de les voelde ik dat ik dit lied nog even voor mezelf moest zingen. Voor mijn eigen hart.
Dit stukje heb ik uit de opname geknipt om met jullie te delen.
Niet omdat het perfect of bijzonder mooi gezongen is, helemaal niet, mijn stem kraakt, het is hier en daar onzuiver. Maar het laat zien wat muziek kan doen.
In de laatste regels heb ik de tekst een beetje aangepast. Omdat ik inmiddels weet dat je verantwoordelijkheid kunt nemen voor je eigen gevoelens. En hoe mooi is het dat mijn jonge leerling daar nu al zo bewust mee bezig is.
