26/08/2026
"Als hij dood gaat, heb ik geen afscheid kunnen nemen."
Deze woorden kwamen van een meisje van 14, met tranen in haar ogen.
Haar ouders hadden verteld dat opa geen contact meer wilde.
De andere gezinsleden konden ermee leven en lieten het los. Maar zij niet. Zij kon en wilde dit niet accepteren.
"Als hij dood gaat, heb ik geen afscheid kunnen nemen."
“En ik wil er gewoon zo graag nog naartoe!”
Ze was thuis vaak verdrietig. Voor haar ouders was dat moeilijk om te zien.
De band met opa was al lang niet goed. Toch bleef zij het proberen: Appjes sturen en vakantiefoto's delen. Soms kwam er een reactie terug, maar meestal niet.
Afscheid moeten nemen van iemand die nog leeft, is moeilijk te bevatten.
Tijdens onze sessie, nadat alle emoties de ruimte hadden gekregen, gingen we aan de slag met datgene waar ze zelf invloed op had.
Ik liet haar zien: je blijft voor altijd zijn kleindochter, wat er ook gebeurt.
We vonden gedachten die haar hielpen de situatie een beetje te accepteren. Zoals: "Opa houdt van mij, maar vindt het misschien moeilijk om dat te laten merken."
Ze mag van zichzelf herinneringen blijven ophalen en even verdrietig zijn. "Ik mag van hem blijven houden."
Ze bedacht zelf iets moois: "Ik wil een brief aan opa schrijven."
Samen zochten we naar de woorden die ze hem wilde meegeven.
Het was een bijzondere coachsessie die rust, acceptatie en opluchting gaf. Ik zag het ook aan haar gezicht.
Ik weet vooraf nooit waar een sessie naartoe gaat en welke inzichten of actiepuntjes eruit komen. Deze ouders ontdekten wat er precies in hun dochter omging. Ze gaan haar nu de ruimte geven om haar verdriet er gewoon te laten zijn. Ze accepteren dat het voor haar anders is dan voor hen. En dat mag.
Prachtig en dankbaar werk, elke keer weer.
Wat speelt er bij jouw kind? Wat zit er onder het gedrag?
Kinderen zeggen het niet altijd hardop. Maar het zit er wel.
Wil jij je kind beter kunnen begrijpen of helpen? Ik ga graag vrijblijvend met je in gesprek, stuur me gerust een DM of mailtje!
