01/09/2026
Wat ik aan gewicht ben kwijtgeraakt, heb ik aan zelfvertrouwen teruggekregen. “
Dit waren de woorden van een cliënt tijdens het evaluatiegesprek. Vorig voorjaar kwam ze in mijn praktijk. Ze was het zat om steeds een maatje groter te moeten nemen. Kreeg een hekel aan zichzelf wanneer ze voor de spiegel stond en kreeg last van haar knieën. Ook baalde ze ervan dat ze niet zelf in staat was om gewicht te verliezen. “Ik eet overdag niet veel en best gezond, maar in de avond begin ik te snoepen”. Een bekende en veel voorkomende valkuil. De inhaalslag van te weinig voeding overdag zorgt voor het hongergevoel in de avond met als gevolg het snoepen. Zelf noem ik het “loze calorieën “. Haar reactie op het eerste weekmenu was dan ook “moet ik dat allemaal opeten”! Ze at immers overdag heel weinig en meestal hetzelfde. Gewoontes zijn een automatisme en best lastig om daar verandering in te brengen. Anders eten in plaats van minder eten stuit op weerstand en onbegrip maar ook door te weinig eten ontstaat er soms overgewicht. Na een gewichtsverlies van 9 kg, voel ze zich fitter dan ooit. Haar eerste doel is bereikt, het tweede doel is nu om op gewicht te blijven. Er is immers niets moeilijker dan gedragsverandering! Met de bekende stok achter de deur komt ze iedere maand langs om de valkuilen te bespreken waar ze tegenaan loopt.
Wij zijn nu een jaar verder. Voor mij zit een stralende vrouw. Nog altijd is ze op haar streefgewicht. “Ik heb de kledingkast opgeruimd en alles weggedaan. Het voorjaar komt eraan en dat is voor mij een nieuw begin”. Waarschijnlijk heb ik haar verbaasd aangekeken waarop ze antwoordde: “Wat ik aan gewicht ben kwijtgeraakt, heb ik aan zelfvertrouwen teruggekregen”. Ik begin opnieuw met mijn nieuwe ik” Wanneer ze voor de laatste keer mijn praktijk verlaat, kijk ik haar na en zie dat ze gelijk heeft. Het voorjaar komt eraan …Een nieuw begin.