Wel-Com Mediation, Training & Coaching

04/09/2026

Ben je de zomer al bijna vergeten? Doe gewoon lekker je ogen dicht en denk weer even terug aan dat ene moment op het strand. Als ik dat doe, voel ik het. Jij ook?

Andere energie = ander resultaat

31/08/2026

How to solve conflicts without stress or struggle, all by yourself. I wish I learned this when I was a student myself.

No compromise needed, no negotiations, no change of the other party.

Privilege to join these students and contribute to the change they want to see in the world! Free, connected and in cocreation.

For me it was a challenge doing it all in English. Feel the fear and do it anyway:)

The human language is universal. Allowing myself to make mistakes is a key to freedom and connection! Lovemyjob.

♥️

24/08/2026

Begin juli wist ik nog niet waar deze zomer me zou brengen.

Ik dacht: twaalf weken, meer is het niet. Een adempauze, misschien een paar goede gesprekken, en dan weer verder zoals altijd.

Maar er verschoof iets.

Niet in één dag. Niet met een groot moment waar ik achteraf naar kan wijzen.

Stap voor stap.

Een gesprek dat ik lang had uitgesteld, voerde ik alsnog. Een besluit waar ik al maanden omheen draaide, nam ik. Een grens die ik nooit had durven trekken, trok ik toch. Iets doen wat niet zo voor de hand lag, zoals het fluiten op een internationaal hockeytoernooi. Niet omdat ik daar tijd voor had:)

Klein, op het moment zelf. Achteraf bleek het niet klein.

Zo werkt een seizoen soms. Het is kort, en toch past er meer in dan in het hele jaar ervoor.

Ik deel dit niet omdat mijn zomer bijzonder was. Ik deel het omdat ik dit patroon herken bij bijna iedereen die ik spreek. Je denkt dat er niets verandert, tot je terugkijkt en ziet hoeveel er allang was verschoven.

Nog een paar weken, dan is deze zomer voorbij.

Wat neem jij mee naar het najaar? Ik ben benieuwd.

Op jouw geluk. Chiquita

21/08/2026

Vorige week stond ik op het veld in Breda. Niet als mediator, niet als coach. Als scheidsrechter, tussen internationale hockeyspelers van de Masters. Ik floot met verschillende collega's die ik nog nooit eerder had ontmoet.

Alles ging in het Engels. Andere termen dan ik gewend ben, andere gewoontes per wedstrijd, en elke wedstrijd weer een nieuwe collega om mee af te stemmen. Geen tijd om elkaar goed te leren kennen. Wel de opdracht om samen één wedstrijd eerlijk te begeleiden.

Het spelletje is net als vele andere spelen gericht op resultaat. Degene die de meeste doelpunten maakt heeft gewonnen. De ander verliest. Ogenschijnlijk simpel. Maar het gaat over zoveel meer.

Wat me het meest raakte, was hoe snel je elkaar vindt, ook als vreemden. Hockey is het gemeenschappelijke wat verbindt. Spelers van tachtig die nog steeds fit over het veld gaan en gewoon genieten. Collega's uit landen die ik nog nooit had bezocht, met wie ik binnen één wedstrijd een taal sprak die niets met Engels te maken had.

We zagen de frustratie, wanneer het lichaam niet meer zo goed meewerkt en je in je hoofd precies weet hoe je het moet doen. De teleurstelling over een gemiste kans. Opluchting bij een goede beslissing. Die gevoelens zijn overal hetzelfde. Hier en down under.

We hebben meer met elkaar gemeen dan dat we van elkaar verschillen. Dat maakt alles ook weer helder.

In mijn blog van deze week vertel ik wat een week fluiten op een internationaal toernooi me liet zien over leiderschap, over afstemmen zonder de ander eerst te hoeven kennen, en over waarom de uitslag nooit het hele verhaal is.

[Lees de blog: De wedstrijd was in het Engels, het gevoel niet . Over de taal die ons verbindt→]

...

21/08/2026

Elke speler, elk land, elk team, heeft een kleur. Zo zijn we verschillend.
Maar achter elke kleur zie ik een mens.
Op het hockeyveld, aan de mediationtafel, op straat, in mijn familie, de wereld om me heen.
En in de kern van wie we zijn, zijn we nogal hetzelfde. Ook al doen we iets anders.
Daar bewust van te worden, is een groot cadeau.
Vrij zijn, jezelf zijn en tegelijkertijd verbonden.
Ik ben, jij bent, wij zijn
🩷❤️🧡💛💚🩵💙

06/08/2026

Hockey, emoties en mediation

De komende week verruil ik de mediationruimte voor het hockeyveld. Tijdens de World Masters Hockey in Breda mag ik als scheidsrechter wedstrijden begeleiden van teams uit de hele wereld, met spelers tussen de 65 en 80 jaar. Allemaal mensen die ooit op hoog niveau hebben gehockeyd en het spel nog altijd met veel plezier spelen.

Zelf was ik op jonge leeftijd bondsscheidsrechter en nog regelmatig fluit ik wedstrijden voor de plaatselijke hockeyclub. Nog steeds geniet ik ervan om op het veld te staan. Opvallend genoeg komen mijn mediationvaardigheden daar enorm van pas.

Want ook in sport lopen de emoties soms hoog op. Iedereen wil winnen. Soms zit je tussen twee vuren. Soms ziet een speler het totaal anders dan ik het zie. Op zo’n moment is de uitdaging om niet van elkaar de tegenstander te maken. Dat geldt voor de spelers, maar zeker ook voor mij.

Het besef dat emoties altijd persoonlijk zijn helpt mij enorm. Als een speler boos is of gefrustreerd dan is dat van de speler. Als ik rustig blijf dan heeft het geen vat op mij. Dat is de kunst. Daar ligt de kracht, tussen de fluitsignalen in. Wat er is gebeurd kun je niet veranderen, alleen wat het met je (zelf) doet.

Dan kan ik de (bege)leider zijn die ik wil zijn: zorgen voor rust, duidelijkheid en een veilige sfeer, zodat iedereen optimaal kan spelen én met plezier van het hockey kan genieten.

Dat is het spel dat ik in ieder geval ga spelen en ben heel benieuwd of het me lukt.
Geen idee hoe het zal gaan, maar ik ben er klaar voor.

Op naar een mooie week vol sport, verbinding en plezier!

30/07/2026

De realiteit begrijpen we allemaal. Maar het gedoe blijft.
Wil je een oplossing? Er is een oplossing.

28/07/2026

De realiteit snapt iedereen. Maar dan?
Wil je een oplossing? Er is een oplossing.
Je leest het in mijn gratis ebook te downloaden op www.wel-com.nl

Op jouw geluk!