Het lef om een eigen koers te varen
Wilma had als kind één wens: juf worden in een school, zoals haar voorbeeldjuffen en -meesters, die haar als mens zonder vooroordelen de wereld wilden leren kennen. Zij hebben haar wereld groter gemaakt vanuit het kleine dorp waar ze is opgegroeid. Wilma startte als juf, werd leidinggevende in het onderwijs, ontwikkelde zich van Pabo-docent en onderwijsmanager
in het hbo tot zelfstandig onderwijsadviseur. Als een mens weet wat hij wil, vindt hij steeds een weg om daar te komen. Haar eerste opdracht op haar tweede werkdag als onderwijsadviseur werd toonaangevend. Ze trof een school met een inspectie-oordeel ‘zwak’. Een school vol met lieve mensen, zonder enig vakblad, zonder enige manier van planmatig werken, bol van intuïtief handelen en goede bedoelingen. Wilma werd uitgedaagd tot in haar tenen. Samen met de schoolleider en de intern begeleider transformeerde ze een school vol onbegrip, angst en weinig geloof in eigen kunnen naar een sterke school, vanuit eigen kracht in het team en binnen gestelde wettelijke kaders. Wilma heeft overzicht over het onderwijslandschap, stuurt op hoofdlijnen en legt snel verbanden. Ze schakelt moeiteloos van beleid naar werkvloer en weer terug. Ze kent de praktijk in de klas en de dagelijkse ervaringen van leerlingen, leraren en schoolleiders. Ze speelt het liefst op het hele veld tegelijkertijd, trekt zich langzaam terug en neemt afstand nadat ze zichzelf overbodig heeft gemaakt.
