17/08/2026
Weet je dat ik soms zo graag zou willen delen hoe kwetsbaar ik me voel?
Gewoon vertellen dat ik dagen heb waarop ik niks wil, behalve in mijn bed zitten en voelen hoe verdrietig ik eigenlijk ben. Erkennen dat er dagen zijn waarop ik zo’n diepe leegte voel, dat ik me weleens afvraag of dat ooit nog weggaat…
Regelmatig heb ik het gevoel dat ik iets mis in mijn leven. Een verlangen waar ik zelf nog niet helemaal bij kan komen.
En dan zijn er ook nog dagen waarop ik gewoon boos en geïrriteerd ben. Maar op wie of wat? Eigenlijk weet ik dat niet eens.
Of wat dacht je van die vragen die steeds maar terug blijven komen. Waarvoor zijn we hier nu écht? Wat is mijn doel, mijn purpose? Wat heb ik hier nu écht te doen? En hoe zit het met al die behoeftes van ons? Mogen die er nu wel of niet zijn? Soms word ik echt knettergek van mezelf.
Want ja, naast al die goede dagen waarop ik me sterk en krachtig voel, waarop ik alle vertrouwen heb in mezelf en de toekomst, waarop ik overstroom van liefde van de mensen om me heen… heb ik dus ook zeker dagen zoals deze.
Alleen praten we daar zo weinig over.
Is het eigenlijk raar als je post: “Vandaag voel ik me gewoon even ruk”?
Ja, ik denk het eigenlijk wel.
Maar vandaag dacht ik what the hell. Ik wil verbinding. Ik wil connecten. En ik wil vooral delen hoe ik me dus af en toe ook kan voelen.
So I just did…
En weet je? Dat lucht op. En tegelijkertijd voelt het krachtig. Want ik weet zeker dat ik niet de enige ben die zich weleens zo voelt.
Misschien mogen we dat juist wat meer erkennen. En eren.
Niet alleen onze kracht, maar ook onze kwetsbaarheid.
Wil jij mijn verhaal horen? Hoe ik mijn kracht hervonden heb door ook kwetsbaarheid toe te laten? Je hoort het hier ;
https://radionuance.nl/gelukkig-zijn-kan-je-zelf-doen/
