PK-coaching

30/10/2023

De workshop was geslaagd. Trots op m'n dames💕

‐‐---‐------------
Hoi Petra,

We hebben er allemaal heel erg van genoten. Ieder had een bijzondere ervaring en was onder de indruk dat een paard, Hanny en Lizzy, dat zo duidelijk konden spiegelen.
Nogmaals dank van ons allemaal en ook dank aan Hanny en Lizzy.

26/10/2023

Alles klaar voor een workshop kennismaking met paardencoaching voor een HR- netwerk collega...

16/06/2023

De dames maken zich niet druk bij deze temperaturen. Kun jij dat ook of blijf je door rennen? We kunnen veel leren van de paarden 😍

13/04/2023

Vorige week en vanochtend weer een prachtige bijdrage mogen leveren aan de quest trek van MyQuest.

Mijn vaste coachmaatje Dao van Seybelt paarden coaching was weer geweldig.

💕

En thuis nog even mijn eigen kanjers geknuffeld

23/12/2022

Hanni vandaag voor het eerst als coachpaard.... ze deed het geweldig. En lizzy uiteraard ook.

Mooie afsluiting van het jaar.
We wensen iedereen fijne dagen en een mooi begin van het nieuwe jaar 💕

29/10/2022

Welkom Hanni mijn nieuwe co-coach

16/09/2022

Ik val. Ik sta op.
Ik maak fouten. Ik leer.
Ik ben mens. Ik ben niet perfect.
En ik ben klaar voor het weekend!

15/09/2022

Vanmorgen weer prachtige momenten tijdens de paardencoaching bij de MyQuest Life Design. Dit nummer kwam een paar keer voorbij, ik kende het niet maar het is prachtig en sloot naadloos aan bij de thema's die voorbij kwamen.

Acda & de munnik - vandaag ben ik gaan lopen.

08/04/2022

Vanmorgen weer een mooie bijdrage kunnen leveren aan de Life Design Questtrek van MyQuest.

Ook trots op onze kaart om mee te geven!

11/10/2021

09/10/2021

Dit artikel geeft precies aan waarom paarden zulke goede coaches zijn…..

Onzekerheid in het zadel; sportpsychologe Sanne Beijerman ziet het regelmatig voorbij komen. Het is dan ook iets waar veel mensen wel eens last van hebben, maar wat kun je er aan doen? In dit artikel behandelen we de oorzaak en geven we je wat tips om je zekerder in het zadel te gaan voelen. “Onze...

08/10/2021

Xenia

Ze kwam de wei in en het eerste wat ze zei is “ik heb niks met paarden”
Ik liet het voor wat het was net als Diego het coachpaard, die graasde lekker door.

Haar vraag ging over zelfvertrouwen terugkrijgen, dit was weg door een verleden van veel gepest worden op school. Ze vertelde over haar eerste baan waar ze nu een jaar werkte maar die helemaal niet voldeed aan haar verwachtingen, ze werd er niet gelukkig van….

Aan de andere kant van het draadje door de wei stond Xenia, groot en stoer… een van de andere paarden snuffelde wat aan haar maar daar was ze niet van gediend en met een lichte dreiging van haar been en een “merriegilletje” hield ze haar op afstand. Even later draaide ze zich om en met de oren naar achter wees ze de andere paarden op hun plek… daarna stond ze weer vast tegen de draad vol aandacht voor ons

Ik vroeg of ze iets herkende van het gedrag van Xenia. Ze zei dat ze dat wel graag had gedaan maar dat ze dat niet durfde

Ze vertelde verder over het gesprek dat ze was aangegaan met haar manager over haar baan. Haar manager had haar geprezen voor haar moed om dit aan te kaarten…. Wow zei ik daar mag je trots op zijn. Ja dat was ze ook eigenlijk wel, er was ook tegen haar gezegd dat ze groter was dan ze zich voordeed…. Ik keek naar Xenia….

Als je nu nog eens terugkijkt naar haar gedrag herken je dan wat over het toelaten van mensen, aannemen van complimenten? Ook zonder veel te zeggen kun je mensen “wegsturen”, ook mensen gebruiken veel lichaamstaal.
Dit.was herkenbaar ze was bang om mensen dichtbij te laten komen, je wist nooit wie je kon vertrouwen.

Ik probeerde een oefening met Diego, probeer maar eens contact te maken en gewoon dicht bij hem te gaan staan. Ze probeerde het maar het lukte niet echt, de emoties kwamen heftig naar buiten, ze wilde het liefst een stap terug doen.

Ondertussen bleef Xenia bij de draad en ook Sep was aangesloten, ze stonden beiden met het hoofd omlaag en een zachte blik, ik voelde de energie en ik vroeg wat ze zag en voelde….. ze kon het niet verwoorden en ik opperde “ze staan daar om je te troosten, durf je dat toe te laten?” Daar moest ze over nadenken….nee eigenlijk niet

Diego was weer verdergegaan met grazen en we keken naar Xenia en Sep die zich naar elkaar toedraaiden en zachtjes elkaars neus besnuffelden.

Ze liep naar Xenia voor een aai en ging weg met de woorden “soms is het ok om mensen toe te laten en ik ben groter dan ik dacht”