18/08/2026
Mijn laptop ligt voor me. Gesloten.
Daar zit ik dan. Met mijn voornemen een tekst te schrijven én te delen.
Twintig minuten. Nog steeds niet open.
Een druk op mijn borst. Een dichtgeknepen keel. Mijn lijf laat zich horen. Ik bevries. De woorden zijn zoek.
“Alles is stom om te delen. Wat vinden anderen. Het moet wel goed zijn, diepgaand en bla, bla, bla.”
Zucht. Ik bedank de gedachtenriedel en parkeer het.
Wat wil mijn lichaam mij vertellen? Dáár zit het antwoord — niet in mijn hoofd.
Het hele verhaal lees je via de link in mijn bio.
Liefs 💛 Astrid