03/08/2026
Monty, we gaan je missen
Toen ik het nieuws hoorde kon ik het bijna niet geloven. De man was altijd zo sterk en krachtig dat je kon denken dat hij het eeuwige leven had. Ik kon ook niet direct een bericht schrijven.
De laatste 10 jaar had ik geen kontakt meer, maar ieder jaar schreef ik een email naar hem. Allereerst om iedere keer opnieuw mijn enorme dankbaarheid aan hem te tonen voor alles wat ik van hem geleerd heb. Maar ook hoe het mijn leven gevormd heeft. Zijn vaak harde maar altijd wijze lessen. In juni had ik verschillende examens bij MBO scholen en ik raakte ontroerd. Ik dacht, kon je dit maar zien, wat zou je trots geweest zijn. Ik zie kids van 16, 17 jaar aan de slag met zijn concepten. Hoe gaaf is dat, je had het geweldig gevonden.
In de drie jaar dat ik zijn tourmanager was heb ik heel veel gezien en meegemaakt. Dat hij een bijzonder mens was op meerdere vlakken, goed en uitdagend, hij was altijd duidelijk. Van middelmatigheid hield hij niet en hij kon erg uitgesproken en duidelijk zijn, ook als dat niet was wat je wilde horen.
Maar wat ik nooit vergeet was zijn passie voor paarden, juist ook buiten de schijnwerpers. Dan waren we 3 maanden onderweg geweest en hadden we een week pauze bij ons op de boerderij. Ik had echt wel even genoeg paarden gezien. Maar hij niet. Je moest dan met hem ontbijten (eieren met spek) en dan wilde hij naar de overkant, waar de paarden getraind werden. Samen met Karel Bauer waren ze dan heel de dag aan de slag om ieder paard zo goed mogelijk te trainen. Om in de avond bij het eten alle trainingen nog een keer stap voor stap te analyseren.
Hij had mede- en tegenstanders. Hij was ook scherp in zijn uitspraken. Maar ik weet zeker dat hij heel veel mensen aangeraakt heeft om anders te gaan nadenken over training en omgang met paarden. Hij was zo charismatisch dat als hij een ruimte inliep met 2000 mensen het binnen 30 seconden muisstil was. Hij had een passie die ik zelden gezien heb. Ik prijs me gelukkig en enorm dankbaar dat ik hem en zijn vrouw Pat heb leren kennen, ik wens haar ook enorm veel sterkte met dit verlies. Dat ik bij hem thuis mocht slapen, wat tegelijkertijd een museum was van alles wat hij heeft meegemaakt en dan in het bijzonder zijn relatie met de Engelse Koningin was een enorm kado.
Kreeg ik ooit een reactie terug op mijn mails? Nee, maar dat wist ik en verwachte ik ook niet. Hij was altijd bezig met de volgende dingen, zelfs op hoge leeftijd. Het leven ging door en daar moest je het maximale uithalen. Wat een mooie levenles, die neem ik mee.
Wat een man. Wat een missie. We gaan hem en zijn wijsheid enorm missen. Het geeft iedereen die met paarden omgaat een grote verantwoordelijkheid. Nu moeten we het zelf doen.
Monty, ga uitrusten. Till we meet again