Kappa Coaching

Kappa Coaching Ik ben mental coach met jarenlange coachervaring op het gebied van zelfvertrouwen, mindset en stress.

In mijn coachingspraktijk werk ik met intelligente en perfectionistische vrouwen die vaak twijfelen aan zichzelf en bang zijn door de mand te vallen.

‘Ik wou dat ik het veel eerder had gedaan.’, zegt ze.Ze doelt op het volgen van mijn coachingstraject. ‘Ik heb me nog no...
01/07/2024

‘Ik wou dat ik het veel eerder had gedaan.’, zegt ze.

Ze doelt op het volgen van mijn coachingstraject.

‘Ik heb me nog nooit zo sterk en zeker gevoeld. Ik neem veel makkelijker beslissingen en blijf niet eindeloos twijfelen of me afvragen of ik het goede heb gekozen. Ik vind mijn werk nu ook veel leuker. Haha, eigenlijk vind ik mezelf nu ook gewoon veel leuker!’

Er zijn heel wat jaren aan vooraf gegaan. Jaren waarin ze zich steeds vaker ging afvragen of die managersfunctie nou echt wel iets voor haar was.

🔶Ze vond beslissingen nemen lastig, omdat ze bleef twijfelen.
🔶Ze was veel tijd kwijt omdat alles perfect moest.
🔶Dat perfectionisme zorgde er ook voor dat ze eigenlijk nooit tevreden was.
🔶Ze durfde niet echt stellig haar mening naar voren te brengen.
🔶Ze probeerde het iedereen naar de zin te maken.

De lol was er aardig vanaf.
Ze stond op het punt om haar functie op te geven, maar op advies van haar leidinggevende heeft ze eerst gekozen voor coaching.

En nu zegt ze: ‘Ik wou dat ik het veel eerder had gedaan.’

Hoe lang blijf jij nog aanmodderen? Wanneer is voor jou de grens bereikt?

Stuur me even een bericht, dan praten we er samen over.

‘Ik denk dat ik de enige ben’, zegt ze.Als ze om zich heen kijkt, ziet ze allemaal zelfverzekerde mensen. Vrouwen en man...
17/06/2024

‘Ik denk dat ik de enige ben’, zegt ze.

Als ze om zich heen kijkt, ziet ze allemaal zelfverzekerde mensen.
Vrouwen en mannen die ’s ochtends vast opgestaan zijn met een ruime dosis zelfvertrouwen en lijken te weten wat ze doen en willen.

Zij niet.

Zij voelt zich helemaal niet zo zeker als ze haar bijdrage levert in het overleg, of als ze haar projectvoorstel presenteert.
Dezelfde presentatie waar ze eindeloos aan heeft zitten prutsen om perfect te maken.

Zij vraagt zich regelmatig af of ze niet tekortschiet en is oprecht verbaasd als ze waarderende woorden hoort of complimenten krijgt over haar werk.

‘Ze moesten eens weten hoe ik zat te worstelen met dat stuk.’, denkt ze dan. Of ‘Waarom doet die zo aardig tegen me, wat zit daar achter?’. Of ‘Ik kan nog wel tien dingen bedenken die beter hadden gekund, dus zo goed is het echt niet.’

En als haar project goed loopt, dan komt dat door het fijne team, of omdat er niets echt tegenzat, of omdat er zo hard gewerkt is.
Maar als er dingen mislopen, dan is het helemaal haar schuld. Dan had ze meer van dit of minder van dat moeten doen. Stom, stom, stom.

En nu denkt ze dat ze de enige is.

Ik weet wel beter.

En jij?

‘Nu kan ik wel even thuis weg om te gaan sporten, zonder schuldgevoel.’, zegt ze.Ik kan het niet laten om er even op doo...
05/06/2024

‘Nu kan ik wel even thuis weg om te gaan sporten, zonder schuldgevoel.’, zegt ze.

Ik kan het niet laten om er even op door te gaan. ‘Zonder schuldgevoel? Leg eens uit.’

‘Nou ja, ik werk best veel en als ik dan ook nog telkens wegga om te sporten, dan zien de kinderen me nog minder. Maar nu kan het wel even, want mijn man is natuurlijk ook thuis.’

Moeders en schuldgevoel. Het lijkt wel bij elkaar te horen als Jip en Janneke. Als Laurel en Hardy. Als Bassie en Adriaan. Als Adam en E… Nou ja, je snapt me wel.

Maar waarom dóen we dat eigenlijk, ons schuldig voelen?

Schuldgevoel heeft een sociale functie en is dus in principe functioneel. Je leert al vroeg om sorry te zeggen als je in de zandbak je vervelende klasgenootje met een schepje op het hoofd hebt gemept.

Je schuldig voelen zorgt ervoor dat we een beetje gezellig met zijn allen kunnen samenleven en het helpt je om je eigen gedrag een beetje in toom te houden.

Dus als je een bepaalde regel hebt overtreden en daarmee een ander hebt benadeeld (‘Gij zult andere kindjes geen pijn doen.’), is het heel functioneel om je schuldig te voelen.

Je zegt sorry, je zegt dat je het nooit meer zult doen, geeft een halve knuffel en dóór gaan we weer met zandtaartjes bakken.

Maar het gaat mis als je ‘schuldig ZIJN’ gaat verwarren met ‘je schuldig VOELEN’.

Dit onterechte schuldgevoel ontstaat vaak als je één van je eigen innerlijke regels overtreedt en je denkt dat je daarmee een ander hebt benadeeld.

Stel dat je innerlijke regel is: ‘Een goede moeder moet zoveel mogelijk bij haar kinderen zijn.’

Zie je de problemen al ontstaan?

Je hebt er (in meer of mindere mate) vrede mee dat je bij je kinderen weg bent om te gaan werken, maar alle andere dingen die je buitenshuis wil doen, worden lastig.

Gevolg: je voelt je schuldig.

Bén je ook schuldig? Ik vraag het me af.

Dus mijn Tip van Flip bij schuldgevoel is vandaag:

Probeer eens te achterhalen welke eigen innerlijke regel je hebt overtreden en hou die regel eens kritisch tegen het licht.

En aarzel niet om vervolgens die regel aan te passen, want van onterecht schuldgevoel wordt echt helemaal niemand beter!

Welke innerlijke regels zorgen bij jou voor schuldgevoel?

Is ‘carrière maken’ een vies woord?Als ik met vrouwen praat over carrière maken, gebeuren er interessante dingen. 🔶 Neu...
22/05/2024

Is ‘carrière maken’ een vies woord?

Als ik met vrouwen praat over carrière maken, gebeuren er interessante dingen.
🔶 Neuzen worden opgetrokken
🔶 Er worden bewegingen met ellebogen gemaakt
🔶 Het woord ‘krabbenmand’ valt
🔶 Er wordt vies gekeken

‘Carrière maken is meer iets voor mannen’, wordt dan gezegd. ‘Ik wil me gewoon blijven ontwikkelen, maar ik hoef niet altijd hoger, of meer verdienen.’

Ik vind dat op z’n minst opmerkelijk.

Hoezo is carrière maken voor mannen? Waarom zou je niet een functie accepteren of ambiëren met meer uitdaging of een hoger loon? Waarom zou je als vrouw niet ambitieus zijn?

Soms hoor ik meer nuance.
🔶 Ik ben bang dat ik die verantwoordelijkheid niet aankan
🔶 Ik wil me niet telkens hoeven bewijzen
🔶 Ik heb er geen zin in om me onzeker te voelen als ik nieuwe dingen moet doen
🔶 Hoe meer verantwoordelijkheid, des te groter de impact van de fouten die ik misschien maak
🔶 Ik weet niet of ik wel goed genoeg ben

Het is inderdaad wel veilig om je vooral horizontaal te ontwikkelen.

Maar ik vind het zó jammer als die keuze gemaakt wordt uit angst.
Angst is een slechte raadgever, hè!

Wat dacht je ervan om in je eerstvolgende ontwikkelronde je eens te richten op je persoonlijke ontwikkeling?

Je perfectionisme aanpakken, of je zelfvertrouwen versterken? Omgaan met verwachtingen en zichtbaar durven zijn?

Misschien kijk je daarna wel heel anders naar je groeimogelijkheden...

Je bent van harte welkom!🌸

‘Ik kan het gewoon niet.’, zegt ze. ‘Ik krijg het niet voor elkaar.’‘Leuk hoor, al die vrije dagen’, vervolgt ze. ‘Maar ...
13/05/2024

‘Ik kan het gewoon niet.’, zegt ze. ‘Ik krijg het niet voor elkaar.’

‘Leuk hoor, al die vrije dagen’, vervolgt ze. ‘Maar het lukt mij niet om me te ontspannen. Hoe hard ik ook mijn best doe, ik blijf in mijn hoofd bezig met mijn werk.

Dingen die zijn blijven liggen, taken die nog niet af zijn, je weet wel. En al zeg ik honderd keer tegen mezelf dat ik het los moet laten omdat ik er nu toch niets aan kan doen, het lukt me gewoon niet!’

Ja, dat is lastig. Je hebt een vrije dag en je kunt niet genieten van je vrije tijd. Er blijft zo’n onrustig gevoel van binnen. Alsof je zit te wachten op toestemming om even niks te doen.

En misschien is dat ook wel zo.

Misschien luister je onbewust naar een stemmetje dat zegt dat je pas mag spelen als al je sommetjes af zijn.

Of dat je pas klaar bent als de meester zegt dat je mag stoppen met je werk.

Of dat ze niet mogen zien dat je niet aan het werk bent, omdat je anders op je kop krijgt.

Dat is niet zo onwaarschijnlijk als dat het klinkt.

Vaak draaien er nog steeds oude programmeringen in ons hoofd, waar we onbewust naar luisteren. We merken ze niet eens meer op, zó vertrouwd zijn ze.

Heel vaak zijn die programmeringen ontstaan in onze jeugd en kunnen ze ontzettend dwingend zijn.
Regels op school of thuis, waar je je aan moest houden.

Maar als je je ervan bewust wordt dat je een oude regel volgt en er eens goed naar kijkt, is het gelijk een stuk makkelijker om het los te laten.

Want als volwassene mag je lekker je eigen regels maken.

Na het donker buiten spelen, bijvoorbeeld. Of je eten beginnen met je toetje. Of alleen maar zoet broodbeleg nemen.

Of gaan spelen terwijl je werk nog niet af is.

Lekker puh!

Met welke schoolregels ben jij opgegroeid?

❗Nieuw advies van de werkvloer: MAAK JE DIK!❗En natuurlijk gaat dit niet over meer tompoezen eten, zakken chips opentrek...
02/05/2024

❗Nieuw advies van de werkvloer: MAAK JE DIK!❗

En natuurlijk gaat dit niet over meer tompoezen eten, zakken chips opentrekken of je bord twee keer volscheppen.

Ja, ik weet het: flauw. 🙄

Maar laat het me even uitleggen.

Stel, je zit in een overlegsituatie. Je weet dat je best wat kan, maar op dat moment voel je je klein.

Wat heeft iedereen een stellige mening, zeg! Jij ziet toch echt meer kanten aan de zaak.

En ook al ben je het niet eens met wat er gezegd wordt, je houdt toch je mond maar.

Maar ja, dan zit je daar ook maar als een stil muisje. Dáár vindt men zeker ook wat van.

En je voelt je kleiner en kleiner worden.

En dan komt dat nieuwe advies om de hoek kijken.

MAAK JE DIK!

Maak je groot in je stoel en vul jezelf met het besef van al je kwaliteiten, talenten, ervaring, competenties, opleiding en al die andere waardevolle dingen die jij met je meebrengt.

Totdat je tonnetje-rond bent.

Hier zit niet niemand, hè! Hier zit JIJ!

En jij bent het waard om gehoord te worden. Om rekening mee te houden. Om je bijdrage te leveren. Om jezelf te laten zien.

Dus maak je dik, en gá!

‘Leuke Koningsdag gehad?’, vraag ik.‘Ik heb niks gedaan. Erg hè?’, antwoordt ze. ‘Ik heb een hele drukke week gehad en h...
29/04/2024

‘Leuke Koningsdag gehad?’, vraag ik.

‘Ik heb niks gedaan. Erg hè?’, antwoordt ze. ‘Ik heb een hele drukke week gehad en had ook nog hoofdpijn.’, voegt ze er ter verontschuldiging aan toe.

Nou hoef je je tegenover mij niet te verontschuldigen.
Ik vind dat je helemaal zelf moet weten hoe je je tijd besteedt.

Het gaat mij niets aan of je twee dagen lang feestend door de stad host of de hele dag in je bed ligt te Netflixen.

You do you.

Maar misschien herken je die behoefte om je te verklaren of verontschuldigen wel.

Waarom doen we dat eigenlijk?
Misschien wel hierom:

👉🏻Omdat je gedrag niet overeenkomt met de hoge lat die je jezelf hebt opgelegd.
Op zo’n feestdag moet je toch zeker volop genieten en iets leuks gaan doen? En nou heb ik alleen maar op de bank gezeten! Wat een luie loser ben ik ook eigenlijk!

👉🏻Vervolgens maken we ons zorgen maken over wat de ander van ons zal denken.
Stel je voor dat ik haar saai zou vinden!

Dit vraagt om een reframe (nieuwe formulering voor de gedachtes in deze situatie).

Komt ie:

‘Ik heb genoten van mijn vrije dag door goed voor mezelf te zorgen en precies te doen waar ik behoefte aan had: lekker rustig in huis keutelen. Dat zouden meer mensen moeten doen!’

Zie je, geen verontschuldiging of verklaring nodig!

Wat zou nog een andere mooie reframe zijn voor deze situatie?

Marjolein is toe aan een volgende stap in haar carrière. ‘Laat zien wat je waard bent.’, zegt Google. ‘Praat over je wat...
03/04/2024

Marjolein is toe aan een volgende stap in haar carrière. ‘Laat zien wat je waard bent.’, zegt Google. ‘Praat over je wat je bereikt hebt, hoe succesvol je projecten zijn. Laat zien hoe waardevol je bent!’

Maar Marjolein krijgt al de kriebels bij het idee alleen.

De hoogste tijd om te kijken welke gedachten voor die kriebels verantwoordelijk zijn:

🦜Ik hou niet van opscheppen.
🦜Zo geweldig zijn mijn prestaties nou ook weer niet.
🦜Mijn resultaten moeten voor zichzelf spreken, toch?

Maar ja, het is niet echt realistisch om ervan uit te gaan dat iedereen altijd heel alert is op wat Marjolein allemaal uitvoert en voor elkaar bokst.

Daar zal ze toch echt zelf een spotje op moeten laten schijnen.

Dus even een snelle reframe:
👉🏻 Het is geen opscheppen, het is gewoon praten over je werk.
👉🏻 Ook kleine successen zijn successen, en waard om genoemd te worden.
👉🏻 Fijn als je werk opvalt, maar iedereen is druk met zijn eigen dingen, dus ga daar niet vanuit.
👉🏻 Het is niet schaamteloos om te praten over je prestaties, het is trots zijn op jezelf.

En dan is het een kwestie van gewoon doen! Oók met kriebels, klotsende oksels of knikkende knieën.

Maar ook met een tevreden gevoel over jezelf.

You go, girl!

Ik rijd de parkeergarage in. Begane grond: vol. Eén parkeerlaag daaronder: ook vol. Dus draai ik rustig door naar de par...
22/03/2024

Ik rijd de parkeergarage in. Begane grond: vol. Eén parkeerlaag daaronder: ook vol. Dus draai ik rustig door naar de parkeerlaag dááronder: ruimte genoeg!

Ik parkeer mijn auto en loop naar de uitgang. Twee mensen gaan mij voor en zij nemen allebei de trap.

Ik wil de trap niet vandaag. Ik heb een zware tas en spierpijn. Ik wil de lift.

De man voor mij ziet mij staan voor de liftdeur, terwijl hij kwiek de trap oploopt.

‘Hij zal wel denken.’, schiet er door mijn hoofd. ‘Lui. Ze zou gewoon de trap moeten nemen. Dat zou veel beter voor haar zijn.’

Toch knap van mij, hè, dat ik zo goed kan gedachtenlezen?

Ik ben alleen bang dat de kans heel groot is dat ik ernaast zit.

De kans is veel groter dat hij met zijn hoofd allang bij zijn werk zit. Of bij die lekkere koffie die hij zo gaat halen.

Zó interessant ben ik namelijk niet. 😉

En dan nog iets. Stél dat mijn bovennatuurlijke gave vandaag perfect werkt en hij er inderdaad iets van vindt. Wat maakt dat dan uit? Ik ben vanochtend niet mijn bed uitgekomen om goedkeuring van willekeurige onbekenden te krijgen, toch?

Terwijl ik in de lift sta, bedenk ik dat zo’n gedachte sneller je hoofd inschiet dan dat hij er weer uit is.
En als je niet oppast, komen er gedurende de dag tientallen van dat soort snelle flitsen binnen, maar gaan ze er niet weer uit.

Voordat je het weet, ben je de hele dag druk met gedachtenlezen. En met het tevreden houden van anderen in plaats van je eigen ding te doen.

Misschien een mooi aandachtspunt voor vandaag?

‘Waarom sta jij die mokken af te wassen?’, vraagt ze. ‘Jij hebt die toch helemaal niet gebruikt?’Ik sta in de gedeelde k...
18/03/2024

‘Waarom sta jij die mokken af te wassen?’, vraagt ze. ‘Jij hebt die toch helemaal niet gebruikt?’

Ik sta in de gedeelde keuken op mijn werk mijn glazen en kopjes af te wassen, en neem de grote groene mokken die daar vies staan te wezen gelijk maar eventjes mee in het sop.

Het klopt, ik heb die mokken niet gebruikt. Ik heb zelfs geen flauw idee van wie ze zijn.

En tóch was ik ze af.

Ik probeer geen wit voetje bij iemand te halen, ik vis niet naar complimentjes en ik ben ook geen heilige.

Ik doe dit helemaal voor mezelf.

Kijk, dat zit zo.

Ik heb een hekel aan rommel in dat keukentje. Het is niet zo groot, en als iedereen daar zijn vuile bekers neerzet wordt het al gauw een troep.

Daar hou ik niet van. Daar erger ik me aan. Dan krijg ik boze gedachten iedere keer als ik dat keukentje inloop.

En eigenlijk vind ik het vervelender om me telkens te ergeren aan die vuile bekers dan om ze eventjes af te wassen.

Ook ben ik niet zo van die passief-agressieve A4’tjes die soms opgehangen worden. ‘Vergeet niet af te wassen!’, ‘Laat een ander niet met jouw troep zitten!’, je kent het wel. Ik heb ook niet de illusie dat dat veel zal helpen.

Daarbij ga ik er vanuit dat ze niet met slechte bedoelingen zijn neergezet. Niemand heeft gedacht: ‘Ik zet mijn vieze vaat gewoon hier neer, iemand anders ruimt mijn troep maar op, hoor!’

Nee, ik denk dat het op dat specifieke moment gewoon niet uitkwam om die beker af te wassen, dat die persoon misschien te druk was, of zich had voorgenomen om aan het einde van de dag nog even dat klusje te klaren maar het toen helemaal vergeten is.

Dus eigenlijk doe ik ook nog iets aardigs voor een ander!

Ik vind dat win-win.

Waarom vertel ik je dit? Omdat dit een voorbeeld is van hoe het aanpassen van je mindset een situatie in een heel ander licht kan zetten en de deur opent naar een nieuwe manier van reageren die voor alle partijen prettiger is.

Daar wordt iedereen beter van.

Wat zou jij doen?

Maandagochtend. Ik loop door het overdekte winkelcentrum naar mijn praktijk, want het regent. Vóór mij loopt een man in ...
11/03/2024

Maandagochtend. Ik loop door het overdekte winkelcentrum naar mijn praktijk, want het regent.
Vóór mij loopt een man in camobroek en dito jas. Zijn dreads steken nog net onder zijn pet uit, rugzak op de rug, blikje cola in de hand.

Opeens zie ik hem een paar willekeurige sprongetjes maken. Daarna loopt hij weer gewoon verder.

Als ik aankom bij de plek waar hij zijn sprongetjes maakte, kijk ik naar beneden.

Een hinkelbaan.

Hij heeft de hinkelbaan gehinkeld.

Dat is toch om helemaal vrolijk van te worden?

Hartstikke stoere vent, op een regenachtige maandagochtend, hinkelend over de hinkelbaan in het winkelcentrum van Veenendaal.

Je gewoon niks aantrekken van wat een ander ervan zal vinden. Gewoon doen, omdat je het leuk vindt. Omdat je er vrolijk van wordt.
Blijven spelen.

Ik bedenk me geen moment, en maak dezelfde sprongetjes als hij.

Met een grote glimlach loop ik verder.
Wat een lekker begin van de week!

Als jij je niets aantrekt van wat een ander ervan vindt, wat ga jij dan vandaag doen?

Ik zie ze vaak, vrouwen die proberen een superheld te zijn. Ze willen niet alleen zoveel mogelijk taken en rollen vervul...
28/02/2024

Ik zie ze vaak, vrouwen die proberen een superheld te zijn. Ze willen niet alleen zoveel mogelijk taken en rollen vervullen, maar ze willen er ook nog heel goed in zijn.

Dus niet alleen perfectionistisch wat hun werk betreft, maar ook in het huishouden, de opvoeding, hun relaties, de invulling van vrije tijd, noem maar op.

Deze vrouwen zeggen geen ‘nee’, ook al lopen ze op hun tandvlees.

Ze staan altijd ‘aan’. Hulp vragen voelt als falen.

En als het niet lukt om alles volgens hun eigen megahoge standaard te doen, zijn ze ontevreden met zichzelf, schamen ze zich of voelen ze zich schuldig en waardeloos.

Want wat ze ook doen, het is nooit genoeg.

Niet gek dat ze zich vaak overbelast voelen, of op het randje van een burn-out.

Ik weet daar alles van, want ik was ooit ook zo'n vrouw.

Ik definieerde competentie als 'alles doen en alles perfect doen'.
Pas dan kon ik tevreden met mezelf zijn.

En dat was dus precies nooit.

Gelukkig heb ik ondertussen heel veel waardevolle lessen geleerd. Met vallen en opstaan, maar oh, wat ben ik er blij mee!

Wanneer kun jij tevreden zijn met jezelf?

Adres

Suikervat 6
Veenendaal
3901TA

Openingstijden

Maandag 08:00 - 21:00
Dinsdag 08:00 - 21:00
Woensdag 08:00 - 21:00
Donderdag 08:00 - 21:00
Vrijdag 08:00 - 21:00

Telefoon

0628696189

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Kappa Coaching nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Scholen

Stuur een bericht naar Kappa Coaching:

Snelkoppelingen

Delen

Type