Verlies- en rouwbegeleiding voor mensen die een verlies hebben geleden, op welke manier dan ook. VERLIES EN ROUW
Ieder mens maakt verliezen mee.
Tegen een verlies kan niemand zich wapenen, verlies hoort bij ons leven. Gevoelens die daarbij horen, zijn niet te voorspellen en niet te vermijden, ze overkomen ons. We verliezen allemaal dierbaren door de dood, dat is onmiskenbaar. Ook kunnen we een partner verliezen door (echt)scheiding, ons werk kwijtraken of onze gezondheid achteruit zien gaan. Er zijn ook andere situaties van verlies, die ro
uw, gemis en zorg kunnen meebrengen, zoals het verlies van verwachtingen (bijvoorbeeld ongewilde kinderloosheid), leven met (medisch onverklaarbare) lichamelijke klachten, verlies van idealen en levensperspectief of bijvoorbeeld het gemis van een geboorteland. Het omgaan met een verlies, het rouwen, is een reactie op het verlies en het belangrijkste doel is verwerken. We doen dat allemaal op een eigen manier. De duur van de rouw en de intensiteit ervan zijn voor iedereen anders. In veel gevallen vragen ingrijpende gebeurtenissen om heroriëntering op het leven. Het is een proces van verwerken en aanpassen aan de nieuwe levenssituatie. De betekenis van het verlies vraagt om een plaats in het leven en wordt tijdens het rouwproces meer en meer geïntegreerd, zodat de rouwende zich kan verzoenen met hetgeen hem of haar is overkomen. Soms gaan mensen alleen door een rouwproces, soms zoeken zij de steun van anderen. Vaak is er, voor iemand die rouwt, voor een bepaalde periode begrip en affectieve steun vanuit de omgeving. Het kan zijn dat een verlies zo ingrijpend is, dat mensen geen voortgang in hun rouwproces ervaren, ondanks gesprekken met vrienden en familie en merken dat ze niet uit de voeten kunnen met de, ongetwijfeld goedbedoelde, adviezen. Soms roept een verlies ook extra verdriet op uit het verleden, men spreekt hierbij wel van verlate rouw of uitgestelde rouw. De rouw kan zich aandienen op verschillende manieren, door verdriet, boosheid, angst, gevoelens van somberheid of eenzaamheid, verwarring, concentratieverlies, fysieke klachten, slechte eetlust of slapeloosheid. Als extra begeleiding nodig is bij het doormaken van een rouwproces, dan is een verlies- en rouwbegeleider de uitgelezen persoon die, als professionele hulpverlener, begeleiding kan beiden aan mensen die gebukt gaan onder geleden verlies. Deze beroepskracht is erin getraind om empatisch te luisteren en waar te nemen en onbevangen en objectief te helpen om emoties te benoemen, te ordenen en betekenis te geven. Door een klankbord te zijn en terug te koppelen, kan ondersteuning geboden worden, bij het onder ogen zien van de realiteit en het doorleven van de pijnlijke emoties, om tot verwerking te komen. In de ontmoeting kan perspectief hervonden worden om nieuwe levenszin te ervaren en weer beter te functioneren in het dagelijks leven. Als je het gevoel hebt extra steun te kunnen gebruiken in je rouwproces, aarzel dan niet om contact op te nemen.
19/03/2019
Gisteren was het een zwarte dag voor Utrecht. Vandaag wordt er op allerlei plaatsen stilgestaan bij wat gebeurde en er wordt gerouwd. Veel vlaggen hangen halfstok.
Een docent zegt het volgende in DUIC:
“De impact komt vandaag pas echt. Gisteren hebben we de hele dag samen gezeten met leerlingen en leraren. Niemand mocht naar buiten. Nu gaan we bezig met de verwerking”.
Veel mensen brengen een bezoek aan het 24 Oktoberplein om een kaars aan te steken of bloemen neer te leggen.
Dood en rouw zijn in een taboesfeer geraakt, aldus dit artikel. Maar er is een verandering gaande.
Het lezen waard!
Rouw in tijden van Instagram
Iedereen die ooit een groot verlies in zijn leven heeft geleden weet: rouwen is een ongemakkelijk en eenzaam proces. Journalist Gijs van der Sanden beschouwt het moderne rouwen.
18/06/2018
07/05/2018
Regelmatig word ik geraakt door de manier waarop mensen gedenken. In Utrecht brengt de Duitse kunstenaar Gunter Demnig gedenktekens aan, in de vorm van messing straatstenen, op het trottoir voor vroegere woonhuizen van mensen die door de nazi’s zijn verdreven, gedeporteerd, vermoord. Tientallen mensen waren aanwezig bij het plaatsen van de laatste 'Stolpersteinen' ter nagedachtenis aan de slachtoffers. Met het leggen van deze acht nieuwe 'struikelstenen' liggen er nu in totaal 21 in de stad.
De kunstenaar zelf is de 'bedenker' van de stenen. Je 'struikelt' erover op straat, met je hoofd en je hart. Gedenken is waardevol, gedenken is eren.
Wat doet het met een gezin als een van de ouders begint te dementeren? Anna Myrte Korteweg interviewde haar eigen moeder en vader, en vertelt ook haar persoonlijke verhaal. ‘Er komt geen gelukkig einde. Maar ook zijn we samen nog nooit zo gelukkig geweest.’ Boeiend verhaal in Psychologiemagazine en ook filmpje om te bekijken. https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/mijn-moeder-heeft-alzheimer/
10/04/2018
Een vriendin van mij, Jacky Peeters, schreef de volgende inspirerende tekst, die ik graag hier deel.
'Tegen flinke tegenwind in fietsend concentreerde ik mij op het hier en nu. Ik was me er van bewust dat ik verder wilde zijn dan ik was en probeerde vervolgens weer helemaal HIER te zijn. Ondertussen vroeg ik me af hoe het zit met niet willen zijn waar je bent als het lastig is en wel willen zijn waar het fijn is en hoe steeds echt te kunnen zijn waar je bent, namelijk in het huidige moment. Tegelijkertijd voelde ik me dankbaar voor mijn overvloedige leven, over de mooie workshops eerder die ochtend en over het stromen van de liefde met mijn lief.
Opeens kwamen er gedachten op over vorige levens. Al weet ik niet zeker of die bestaan als er alleen maar NU is. Ik heb weleens gehoord dat we ontelbare levens geleefd hebben. Geboren worden en weer sterven, en weer een nieuw leven, een eindeloze reeks. Ik heb schijnbaar alles al meegemaakt en ben het allemaal weer vergeten. Stel dat het eeuwig doorgaat en nooit stopt. Ergens is er een verlangen dat het ooit klaar is en als dat nou niet zo is, hoe leef ik daar dan mee? Toppen en dalen. En dat het er alleen maar om gaat te leren ZIJN met alles wat zich aandient. Want als je een berg beklimt en je bereikt de top, dan blijf je daar toch niet eeuwig? Je wil toch weer naar beneden, het dal in en weer een nieuwe top ontdekken. Of is dat alleen maar ego? Dat zat ik allemaal te bedenken op de fiets.
En toen dacht ik opeens dat elke dag eigenlijk een leven op zich is. Elke avond geef ik me over aan de slaap en ga ik eigenlijk een beetje dood. Gek eigenlijk dat ik dat zo gemakkelijk doe, want ik weet helemaal niet zeker of ik daarna weer wakker zal worden. Ik durf gewoon in het grote niets te verdwijnen. Waar is die controle overdag dan eigenlijk voor nodig? Waar maak ik me eigenlijk druk om (al doe ik dat steeds minder).
Stel dat elke dag een gloednieuw leven is dat ten volle geleefd wil worden. Hoe sta ik dan op, hoe vul ik mijn dag dan in? Welke keuzes maak ik dan? Hoe waardevol is elke ontmoeting dan? Wow. Ter plekke begon alles al te sprankelen. En de tegenwind begroette ik als een fijne vriend die mijn kracht aan het trainen was.
Stel dat we die dag, dat leven, gewoon weer vergeten, gaan slapen en de volgende dag als een geschenk beleven?
Voortaan als ik ga slapen, dacht ik, neem ik afscheid van de dag alsof ik sterf. Ik kijk terug met dankbaarheid voor alles wat ik ervaren en geleerd en ontmoet heb. En dan ik laat los om in andere dimensies te vertoeven. Om de volgende ochtend weer opnieuw geboren te worden. In een stralende nieuwe dag'.
04/04/2018
Een nieuw boek op de markt, als pleidooi om met meer mildheid en begrip te kijken naar de unieke manier waarop wij mensen betekenis willen geven aan verlies, als een universeel menselijke ervaring. Het boek beschrijft hoe de eigentijdse kijk op rouw en nieuwe inzichten op het vlak van hechting en rouw, veerkracht en coping, emotieregulering en betekenisgeving geleid hebben tot de constructie van nieuwe rouwmodellen.
Lezing in Utrecht, op 31 januari. Over verlies en rouw, door Marinus van den Berg.
Tijd heelt niet alle wonden. Er zijn heel wat misverstanden over tijd en rouw. Men denkt dat het beter gaat als je alle seizoenen hebt gehad, maar vaak wordt het juist erger. Veel mensen ervaren het als pijnlijk als de naam van de overledende niet meer genoemd wordt. Marinus van den Berg -geestelijk-verzorger/pastor met emeritaat -heeft veel ervaring in het begeleiden van mensen op het gebied van sterven, rouw, ouderdom en zorg. Hij heeft hierover boeken en gedichten geschreven. Lees verder via de link. http://www.trost.nl/mc-events/lezing-rouwen-in-de-tijd-door-marinus-van-den-berg/
23/12/2017
'Ruimte voor rouw' wenst iedereen die dit leest LICHT toe tijdens de komende decemberdagen, met woord en beeld (zie hieronder).
Hans Andreus schreef vele gedichten over het licht. Of hij dat nu religieus bedoelde of dat hij juist een aardse insteek voor ogen had, weet eigenlijk niemand zeker. Het is wellicht ook niet zo relevant, want de woorden betekenen voor iedereen iets anders. Lees één van zijn 'licht-gedichten' via de eerste link.
'Als feest en verdriet elkaar raken'. Een boek van Marinus van den Berg. Dit boek kan steun bieden aan hen die tegen de komende feestdagen opzien. 'Prettige feestdagen' klinkt het vaak om ons heen deze dagen. Als je kortgeleden iemand hebt verloren door de dood of misschien ook al jaren geleden, kan het pijnlijk zijn om dit steeds weer te horen. Een ingrijpend verlies zet je leven op losse schroeven, ook wat ontspanning en feestdagen betreft. Dagen die vroeger zo feestelijk waren, moeten opnieuw worden ingevuld.
Marinus van den Berg is in gesprek gegaan met mensen in de rouw en heeft hun ervaringen en zijn gedachten erover weergegeven in dit boek. Dat zal voor veel herkenning zorgen en daarnaast komen ook troostende woorden, gedichten en passende rituelen aan de orde.
Gedeelde ervaringen van mensen met verlies naast mooie gedichten, maar ook uitzicht: ‘waar feest en verdriet elkaar mogen raken, groeit een nieuwe verbinding met het leven’. Een boek dat zeker ook lezenswaardig is voor iedereen die zich afvraagt hoe om te gaan met iemand in de rouw rondom de feestdagen. (Het boek is te leen in de openbare bibliotheek ook wel onder de titel ‘Als feest en verdriet elkaar kruisen’).
Marinus van den Berg geeft op 31 januari een lezing in Utrecht voor Stichting TrösT i.s.m. Humanitas, de Tuindorpkerk en de Pauluskerk in Utrecht. Meer info: http://www.trost.nl/2017/12/11/958/
10/10/2017
Een gesprek met Adelheid Roosen over loslaten: "Ken je dat, dat je steeds terugdenkt aan hoe het was? Dat je terugverlangt naar een dierbaar ding, een huis dat je vroeger had? Dat idee loslaten, hielp enorm. Hoe sneller je accepteert dat het verleden voorbij is, des te sneller je weer kunt genieten van dit moment."
Adelheid Roosen: “Als je loslaat, kan opeens alles”
Adelheid Roosen. Misschien ken je haar van haar televisiewerk, misschien uit het theater. Als je haar ziet, weet je meteen: “ja, zij.” De afgelopen jaren putte Adelheid veel inspiratie …
03/10/2017
Meditatie kan behulpzaam zijn als we in rouw zijn. Het kan helpen om de realiteit van dit moment te ervaren, wat zo belangrijk is als we rouwen. Op internet is veel te vinden over meditatie, zoals bijvoorbeeld op deze site. https://zinnigemeditaties.nl/meditatie-blog/wat-is-meditatie/
19/03/2019
17/07/2018
18/06/2018
07/05/2018
24/04/2018
10/04/2018
04/04/2018
19/01/2018
23/12/2017
14/12/2017
10/10/2017
03/10/2017