31/01/2021
Stoeien versus Strijd
Als je de volgende scene herkent, lees dan vooral verder: Het is bedtijd en ik ben te moe om nog met grapjes mijn kind op bed te leggen. Jongste wil stoeien en ravotten en ik denk: ik sleep me richting je slaapkamer, voorlezen is alles wat er -met een beetje geluk- nog in zit. Zéker na al het gedoe van vandaag.
Zo’n dag had ik dus: moe en niet vooruit te branden. Prompt leverde alles strijd op: opruimen, aan tafel blijven zitten tijdens het eten, schoolwerk, douchen, het bedritueel. Gedurende de dag liepen de ergernissen wederzijds op, tot ik me ’s avonds afgemat op de bank afvroeg: Maar dit ging eerst toch allemaal soepeler en gezelliger, hóe kan dat? Simpel, bedacht ik me even later, ik neem niet meer echt de tijd, ik klets wel, maar maak geen grapjes, ik knuffel, maar stoei niet.
Is dat dan zo belangrijk? Jazeker! Door te lachen komt er oxytocine en endorfine vrij, het verbindt en vertrouwen ontwikkelt zich.*
Hoe kan je je kind eenvoudig aan het lachen maken? Door fysiek te stoeien! Angst reduceert en stresshormonen verdwijnen tijdens een stoeipartij, ontspanning is het resultaat.*
Dus met lood in mijn schoenen, begon ik jongste uit te dagen, bouwde ik spanning op, die gevolgd werd door ontspanning en… een schaterlach!
Weg was mijn lood, weg was haar dwarsigheid.
------www.nieuwsgierigaagje.nl------ Delen mag, fijne dag!
*bron: Liza Markham, 2016