Curriculi loopbaancoaching Tilburg

Weet jij ook al heel lang dat het tijd is voor verandering… maar stel je het uit?

Je weet dat het anders mag.
Je voelt dat het huidige niet meer helemaal past.
Je omgeving ziet het soms eerder dan jij.
Maar toch blijf je nog even zitten waar je zit.

Herkenbaar? Voor mijzelf wel, en niet alleen op werkgebied.

Toen ik klein was, verloor ik door een speels ongeluk in het zwembad een deel van mijn voortand. Ik kwam met mijn tand tegen de rand van het zwembad en kreeg al op jonge leeftijd een kroon. Een prima oplossing… voor toen.

Ruim 40 jaar later werd het tijd om deze kroon te vervangen.
Niet omdat hij niet meer goed was.
Niet omdat hij problemen gaf.
Hij paste nog prima en ik had er nooit last van.

Maar… esthetisch kon het wel mooier.

Ik wist het... Maar toch… de drempel. De spanning. De beren.

Vanmiddag zat ik daar.
Met knikkende knieën in de tandartsstoel — iets waar ik normaal nooit spanning voor heb.
Gelukkig geen pijn dankzij de verdoving.
Maar dat geluid van slijpen en zagen… grrr… dat blijft toch even akelig.

De oude kroon is verwijderd.
Scans zijn gemaakt.
De noodkroon zit erop.
En over drie weken volgt de definitieve.

Eigenlijk is dit precies wat ik vaak zie in loopbaancoaching.

Je werk is misschien nog “prima”.
Je hebt er geen grote problemen mee.
Maar diep van binnen voel je: het kan mooier. Passender. Meer van jou.

Toch blijf je zitten waar je zit.
Omdat het spannend is.
Omdat je niet weet hoe het wordt.
Omdat verandering voelt als een sprong in het diepe.

40 jaar geleden was er een onverwachte sprong in het diepe. Vandaag kies ik er bewust weer voor.

Spannend? Zeker.
Maar ook goed.
Omdat beweging vaak begint op het moment dat je — ondanks de spanning — tóch die stap zet.

Welke stap stel jij al een tijdje uit?

Deel het hieronder. En heb je net dat laatste zetje nodig, ik geef je dat graag. Neem gerust contact met me op.

Zullen we meteen maar even een voorjaarsschoonmaak doen… in je werk?

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar met dit weer en weer wat langere avonden licht, krijg ik meer zin in wandelen, tuinieren, maar ook in ramen en deuren open zetten ken emmers met sop. Fris huisje. Opruimen. Ruimte maken.

En eerlijk?
Thuis lukt dat je meestal wel.

Maar hoe zit het met je werk?

Daar sluipen vaak ongemerkt dingen in die energie kosten.
Werk dat niet meer bij je past.
Overleggen die weinig opleveren.
Taken waar je ooit enthousiast over was… maar die nu vooral zwaar voelen.

Misschien voelt je werk wel een beetje… stoffig.
Niet meer fris.
Niet meer zo voldoening gevend als eerder.

En nu het voorjaar is — en Pasen symbool staat voor een nieuw begin — is dit misschien hét moment om ook daar eens de bezem doorheen te halen.

Stel jezelf eens deze vragen:
• Wat kost energie of voelt als "moeten"?
• En wat zou je minder of juist méér willen?
• Wat mag er fris en nieuw binnenkomen?

Het hoeft niet meteen groot of ingrijpend te zijn. Maar één eerste stap maakt vaak al verschil.

Meestal weet je diep van binnen al wel één ding. Kom je er niet uit, neem eens contact op met mij dan gaan we samen op zoek.



Ik ben benieuwd. Deel het hieronder 👇

Wanneer kom ík weer in beeld?

Je bent rond de 40-45 jaar.
Goed opgeleid.
Leuke baan. Fijne collega’s. Een werkgever die tevreden is.

En toch…

De afgelopen 10 jaar stonden vooral in het teken van zorgen.
Voor de kinderen.
Voor het gezin.
Voor het huishouden.
Voor alles wat geregeld moest worden.

Zwemles.
Voorstellingen op school.
Wasjes met sportkleding van de kinderen.
Hollen van werk naar huis en weer door.

Je werk doe je goed.
Betrouwbaar. Loyaal.
Maar een plan maken voor de ? Dat schuif je voor je uit.

Sporten? Op een lager pitje.
Tijd voor jezelf? Nauwelijks.

En nu…

De kinderen worden ouder.
Gaan steeds meer hun eigen weg.
En ineens ontstaat er .

Ruimte die ook een vraag met zich meebrengt:
Wat ík nu eigenlijk?

Niet als ouder.
Niet als partner.
Maar als professional.

Misschien voel je het al een tijdje.
Dat je nieuwsgierig bent naar wat er nog mogelijk is.

Studeren?
Een andere richting?
Of eindelijk die zetten die je al jaren uitstelt?

Dit is jouw moment.

Niet omdat het “moet”.
Maar omdat het mag en kan!
Omdat jij weer in beeld mag komen.

En als je denkt: mooi… maar waar begin ik in godsnaam?

Stuur me gerust een bericht.
Dan kijken we samen wat er voor jóu mogelijk is.

Dat moment waarop je denkt: waar ben ik eigenlijk allemaal nog mee bezig…?
In je werk. In je hoofd. In je dagelijkse leven. Herkenbaar?

Vanmorgen stond ik op zolder op onze werkkamer.
En geloof me… daar lag geschiedenis🤣.

Ordners vol:
Oude verzekeringspolissen.
Bankafschriften van jaren geleden.
Belastingaangiftes uit het jaar....
Arbeidscontracten van werkgevers die allang geen rol meer spelen.

En nog veel meer.

Dus… .

Kliko vol.
Nog een doos ernaast, klaar voor de volgende lediging.
En een doos snippers van papier wat door de versnipperaar is gegaan.

Weg ermee en weer orde in de ordners.

En terwijl ik daar stond… voelde ik het.
Dit is precies wat ik ook zie in .

Vrouwen rond de 40.
Slim. Ervaren. Loyaal.

Maar ook:
Vast in oude .
Vasthoudend aan rollen die niet meer passen.
Werk dat ooit klopte… maar nu kost.

Net als die ordners.
Ooit belangrijk.
Nu ballast.

Opruimen geeft lucht.
.
Ruimte om opnieuw te kiezen.

En precies dát is wat we doen in .
Niet alles weggooien.
Maar wél kritisch kijken:

Wat mag blijven?
Wat mag anders?
En wat mag… eindelijk weg?

Zodat er weer ruimte ontstaat.
Voor werk dat klopt.
Voor energie.
Voor jezelf.

Voel jij dat het tijd is om op te ruimen in je loopbaan?

Plan gerust een met me, je bent maar 1 telefoontje verwijderd van het gesprek. Dan kijken we samen waar jij ruimte kunt creëren.

Ik ben weer happy met het overzicht!

Vanmiddag stond ik op de golfbaan samen met mijn zoon.

Na maanden niks doen. Vandaag 8 graden, blauwe lucht en een zonnetje, dus de clubs weer in de hand genomen.
Een kleine 9-holes par 3 baan.

En weet je?
7 holes gingen bij mij verrassend lekker. Lekkere afslagen, goede afmakers en plezier. Maar 2 holes… tja. Vooral die laatste, in de bunker...grrr.. Die ging echt niet goed.

En precies dát bleef hangen.
Niet die 7 die wel lukken.
Maar die ene afsluiter die misgaat.

Onderweg naar huis dacht ik: dit zie ik zó vaak terug in loopbaangesprekken.
Alles wat goed gaat, verdwijnt naar de achtergrond. Eén moment, één fout, één krijgt alle aandacht.

Terwijl het totaalplaatje zoveel rijker is.
zit niet in foutloos spelen.
Maar in blijven slaan, blijven en vooral: van het spel en de mooie groene omgeving.

Het was gewoon een fijne middag. In het zonnetje. Samen.
En dat telt óók, zelfs het meest. Dus ik zit lekker na te genieten en kijk uit naar nog meer zoon-moeder momentjes op de golfbaan.

Welke “laatste hole” laat jij te veel meewegen?

Wat een leuke verrassing!

Ik heb het boek 📚 " op ” van Speksnijder gewonnen via een winactie op Linkedin.

Als loopbaancoach ben ik dagelijks bezig met het voeren van 1-op-1 gesprekken en geef ik regelmatig trainingen aan medewerkers van onze scholen.
Gesprekken en groepsprocessen waarin het draait om écht contact en échte interactie. Dat vraagt iets van mij — en daar kan ik altijd nog in groeien.

Ik ben dan ook super benieuwd naar de inzichten en tips uit dit boek📚. Hoe krijg je nóg beter grip op interactie?

En het boek komt precies op het juiste moment: de komende weken staan er weer een aantal workshops en trainingen op mijn agenda. Snel starten met lezen dus! 📚

Dank aan NOBTRA, Uitgeverij Thema en natuurlijk Arie Speksnijder voor deze mooie prijs!

Ik duik erin en deel binnenkort graag mijn belangrijkste inzichten. 📚

Van update naar crash en weer langzaam terug naar iets wat wel werkt.

Het begon zo onschuldig: een telefoonupdate. Maar mijn telefoon dacht: "Weet je wat? Ik stop ermee. Crash. Vast in een eindeloze herstart-loop. Geen leven meer in te krijgen.

Dus op naar de winkel voor hulp. Daar keken ze me aan met een blik van: “Alweer eentje..hier kunnen we niets mee, alleen opsturen maar dan krijg je hem leeg terug” Nee, geen optie, dan ben ik écht alles kwijt, contacten, agenda, foto's...

Nieuwe telefoon bestellen dan maar… maar ook dat is lastig zonder werkende bankapp. Dus: ouderwets met de random reader. Alsof ik terug was in de tijd van Hyves.

Toen kwam het echte werk: gegevens overzetten. Telefoons tegen elkaar houden? Mooie tool, werkte niet, want de oude telefoon schakelde steeds opnieuw uit. Dus: handmatig. App voor app. pfff...
Ik hing het hele weekend boven dat stomme schermpje. Zoekend. Scrollend. Zuchtend. Ik was het beu.

Sinds vandaag heb ik een nieuwe werkwijze: elke dag een paar apps opbouwen. "Digitale wederopbouw" in fases. En meteen een mooi moment om van sommige apps "afscheid" te nemen.

Als zie ik dit ook bij mensen die in hun werk.
Alles lijkt ineens te crashen. Niks werkt meer zoals het deed. En dan begint het: stap voor stap opnieuw .
Niet alles tegelijk. Wel bewust. En loslaten wat niet helpend is.

Herken jij dat gevoel van ‘even uit de lucht zijn’? Of wil je je opnieuw vormgeven met een beetje hulp en wat structuur? Ik denk graag met je mee.

De zon schijnt, mijn wasje hangt buiten, de barbecue lonkt… maar mijn bijkeukenkast, huiskamervloer en badkamer vragen ook mijn aandacht. 🤔

In loopbaancoaching gaat het soms net zo: keuzes maken, prioriteiten stellen en energie bewaken.

Vandaag kies ik… even voor de zon! 🌿
En jij?

Veel mensen herkennen dit vast wel: je komt terug van vakantie en al snel klinkt de vraag: “Heb je weer zin om te werken?”

Meestal volgt er een sociaal wenselijk antwoord: “Ja hoor, lekker uitgerust, ik kan er weer tegenaan!” Of een ontwijkend antwoord: “Ach ja, het is ook wel weer goed zo" of "Ritme en regelmaat zijn ook wel weer fijn".

Maar wie durft er eerlijk te zeggen dat de vakantie eigenlijk nog veel te lekker was en dat je (stiekem) helemaal geen zin hebt om weer aan het werk te gaan?

En is dat eigenlijk erg?
Misschien helemaal niet. Het kan heel normaal zijn dat je even moet schakelen. Maar… als je vaker merkt dat je geen zin hebt om te starten, kan dat wel een signaal zijn dat er iets schuurt.

Mijn uitnodiging: wees eerlijk tegen jezelf. Waar krijg jij écht energie van? En hoe kun je dat ook ná de vakantie vasthouden in je werk?

Durf jij eerlijk te antwoorden op de vraag: “Heb je er weer zin in?”

“Het wordt eerst erger, voordat het mooier wordt.”

Een prachtige mantra die ik van mijn collega kreeg. En wat had ze gelijk....tenminste met het eerste gedeelte van de mantra, het tweede deel kan ik nog niet bevestigen, maar daar gaan we natuurlijk wel voor!

Deze week startte bij ons een grote verbouwing in huis. Iets waar ik al weken tegenop zag. Niet vanwege het werk zelf, dat is uitbesteed, maar vanwege de in mijn hoofd.

Doemscenario’s als:
Wat als de leidingen kapotgaan?
Wat als de keuken beschadigd raakt?
Wat als de vloer er niet uit wil? etc etc..mijn hoofd maakte overuren!

En jawel — op dag 1 werd er per ongeluk een waterleiding geraakt; van het buitenkraantje. Gelukkig geen grote ramp, alleen wat water… wat eigenlijk wel lekker was tegen al dat stof. De beste man heeft het meteen (tijdelijk) opgelost met een afsluitdop en niets meer aan de hand.

Het mooie? We zijn begonnen.
En dat is vaak het moeilijkst.

Ook in je loopbaan zie ik dit vaak terug. Je weet dat er iets moet . Je denkt na over een andere richting, een nieuwe of zelfs een pauze. Maar de wat-alsen houden je tegen. De angst voor ‘gedoe’ verlamt.

Maar pas als je durft te beginnen, ga je merken dat het meevalt. Of in elk geval: dat je ermee om kunt gaan.

Verandering is zelden netjes. Het schuurt. Het maakt stof. Het raakt soms een leiding.
Maar uiteindelijk? Wordt het mooier.

Dus aan iedereen die twijfelt of een stap durft te zetten in werk of leven:
Begin. Ook als het spannend is.

Want: het wordt eerst erger, voordat het mooier wordt.

De komende weken neem ik je hier graag in mee. In de verbouwing — én in wat ik onderweg leer over , , en mezelf tegenkomen. Wie weet herken jij jezelf er ook in.

Curriculi Loopbaancoaching Tilburg